۷ عادت بد که کودکان باید ترک کنند

رفتار کودکان,عادت های بد رفتاری در کودکان,تنبیه کودک بسیاری از عادات بد کودکان برای سلامتی آنها مضر است

عادت های بدی که کودکان باید ترک کنند

مکیدن انگشت از رفتارهای بد کودکان می باشد که باعث می شود، رشد آرواره ها ناهنجار شود و دندان های فک بالایی گشاد شده و دندان های فک پایینی به عقب کشیده شود.

بسیاری از کودکان، عادات خیلی بدی دارند. مثلا مکیدن انگشت نمونه ای از عادات بد آنها است. این عادات بد علاوه بر این که در حین غذا خوردن برایشان مشکل ساز می شود برای سلامتی بدن آنها نیز مضر است.
با به کارگیری این راهنمایی ها می توانید بهترین برخورد، را با عادات بد کودکان خود داشته باشید.

۱- مکیدن انگشتان:

کودکان علاقه زیادی به مکیدن انگشتان دارند بویژه انگشت شصت. شما باید سعی کنید این عادت او را ترک دهید زیرا مکیدن انگشت باعث می شود، رشد آرواره ها ناهنجار شود و دندان های فک بالایی گشاد شده و دندان های فک پایینی به عقب کشیده شود. شما می توانید برای ترک دادن این عادت روی انگشت او لاک تلخ بزنید یا به او دستکش نخی یا لاستیکی بپوشانید تا از مکیدن انگشت صرف نظر کند.

۲- بد غذا بودن:

بد غذا بودن کودک یعنی این که او از خوردن غذاهای جدید امتناع می کند و فقط تعداد انگشت شماری از غذاها را بخورد. با این اوضاع هرگز ویتامین های بدن او به طور کامل تامین نخواهد شد. بنابراین سعی کنید حتی شده به اندازه یک قاشق چای خوری از غذاهای جدید به کودک خود بدهید تا او کم کم به خوردن آنها عادت کند. همچنین از پوره میوه ها استفاده کنید تا با طعم میوه های مختلف نیز آشنا شود.

۳- دندان قروچه کردن:

خیلی از کودکان با عادات فشار دادن دندان ها روی یک دیگر یا به عبارتی دندان قروچه کردن، باعث شکستن یا کج شدن دندان هایشان می شوند. بهتر است برای ترک این عادت شما حتما نزد یک دندان پزشک رفته و از او بخواهید به کودک شما محافظ دندان بدهد تا از شکستن و خرد شدن دندان هایش جلوگیری کنید.

۴- نوشیدن مایعات با بطری:

اگر کودک شما عادت کرده است با بطری یا شیشه شیر، مایعات را بنوشد شما باید فنجان را جایگزین بطری یا شیشه شیر کنید. زیرا کودک بیشتر از همه علاقه به نوشیدن شیر دارد و زیاده روی در مصرف شیر باعث ایجاد فقر آهن در بدن او می شود. همچنین بسیاری اوقات که شیشه شیر در دهان او است و کودک به خواب می رود باقیمانده شیر در دهان او باعث ایجاد پوسیدگی دندان می شود.

۵- انگشت را داخل بینی فرو بردن:

کودکان علاقه زیادی به بینی خود دارند و بیشتر اوقات با فرو بردن انگشت خود داخل بینی یک سرگرمی برای خود ایجاد می کنند. اما ممکن است زمانی که بینی آنها پر از عفونت و آلرژی باشد این انگشت آلوده را به دهان خود بزنند و بیماری را بدتر کنند. شما سعی کنید حتما در زمان سرماخوردگی کودکتان بینی او را با اسپری بینی بشویید و خالی کنید.

رفتار کودکان,عادت های بد رفتاری در کودکان,رفتار بد کودک انگشت در بینی کردن ممکن است باعث زخم شدن بینی و عفونت آن شود

۶- مصرف تنقلات:

بیشتر کودکان عاشق خوردن تنقلات هستند و همیشه با خوردن تنقلات در طول روز اشتهایی برای خوردن غذا در وعده های اصلی یا میان وعده ها را ندارند. سعی کنید تا جایی که می توانید زمانی که کودک شما گرسنه است تنقلات را از دسترس او دور کنید و به او غذا بدهید و در میان وعده ها حتما از میوه ها و تنقلات مفید مانند مغزها استفاده کنید این کار باعث می شود آنها کم کم یاد بگیرند که از تنقلات مفید استفاده کنند.

۷- استفاده طولانی مدت از پستانک:

استفاده طولانی مدت از پستانک باعث ایجاد عفونت گوش، رشد میکروب ها در داخل دهان و درگیر شدن میکروب ها با زبان و دندان ها می شود. بهترین زمان گرفتن پستانک از کودکتان، زمانی است که او می تواند کاملا راه برود ولی چنانچه دیرتر پستانک را گرفتید، اجازه ندهید خیلی به درازا بکشد تا برای کودک شما باعث ایجاد مشکل شود. سعی کنید پستانک او را داخل جعبه ای قرار دهید و به او بگویید که باید پستانک را به کودک دیگری هدیه کنیم و با این روش پستانک را از ذهن او پاک کنید.

منبع: sorsore.com 

گردآوری:مجله یک پارس

با کودک دروغگو چگونه برخورد کنیم؟

 دروغ گفتن کودک, دروغ گفتم کودک

دروغ بيان سخن و مطلبي است كه مطابق با واقع وحقيقت نيست

 والدین در مسیر پر دست‌انداز تربیت کودکان با موقعیت‌های مختلفی مواجه می‌شوند که باید در مورد برخورد درست با کودک در آن شرایط مشخص اطلاعات کافی داشته باشند. یکی از این موقعیت‌ها که والدین آن را تجربه می‌کنند مواجهه با دروغگویی کودکان است. درست است که بچه‌ها پاک و بی‌آلایش هستند اما تفاوت بسیاری از کارهای ناپسند و کارهای پسندیده را نمی‌دانند و این وظیفه والدین است که آنها را متوجه این تفاوت‌ها کنند.

اگر بفهمید که کودک‌تان به شما دروغ گفته است، چه می‌کنید؟ چه برخوردی در مقابل دروغگویی کودک به نظر درست می‌آید و برای ترک این عادت چه باید کرد؟ این سوالات را با دکتر  پورشایگان، روانشناس کودک و نوجوان در میان می‌گذاریم و او در پاسخ به ما می‌گوید:

در وهله اول بهتر است به صورت غیرمستقیم با دروغ کودک مواجه شوید. به این صورت که وقتی متوجه دروغگویی او شدید با داستانگویی و طرح حکایت راجع به یک نفر دیگر که دروغ گفته است و این دروغ به ضرر خودش و بقیه تمام شده و برای خودش و اطرافیان دردسر ایجاد کرده است، صحبت کنید و غیرمستقیم به تقبیح دروغگویی و اینکه دروغ گفتن کار خوبی نیست، بپردازید.در حقیقت به در می‌گوییم که دیوار بشنود!

امکان دارد که همین حکایت و داستان باعث شود که وجدان بچه درگیر شود و ابراز پشیمانی کند و عذر بخواهد. در این صورت کار شما هم آسان شده است اما اگر مقاومت کودک زیاد بود یا حتی زیر بار شنیدن داستان و اعتنا کردن به آن نرفت در این حالت نقش والدین ایجاب می‌کند که به طور مستقیم وارد عمل شوند.

در این شرایط پدرومادر باید با کودک مستقیما راجع به کاری که انجام داده و نتایج دروغی که گفته است، صحبت کنند. آنها می‌توانند از کودک بخواهند خودش راجع به احساسی که دروغگویی به او داده حرف بزند و اینکه به نظر خودش این کار چه فواید و مضراتی داشته است. در حقیقت ما با این کار حس نقادانه را در کودک نسبت به خودش فعال می‌کنم تا او خودش را مورد نقد و بررسی قرار دهد. این کار باعث می‌شود که کودک در موقعیت‌های آینده هر جا که بخواهد کای انجام دهد یا دروغی بگوید به عواقب آن فکر کند. مثلا وقتی می‌خواهد کاری انجام دهد که می‌داند والدینش با آن مخالفت دارند به این فکر کند که اگر بعدا از او درباره این کار بپرسند چه جوابی باید بدهد؟ آیا راستش را بگویم یا می‌توانم دروغ بگویم؟ این درگیری باعث می‌شود کنترل رفتاری در کودک به وجود آید و او قبل از هر کاری، خواسته‌هایش را با خود ارزیابی کند و به نتیجه کاری که قصد انجامش را دارد، خوب فکر کند. همانطور که پیش از این نیز گفته بودیم ریشه بیشتر دروغگویی‌های بچه‌ها به این موضوع برمی‌گردد که کودک عادت دارد به تمام خواسته‌هایش برسد و تحمل هیچ مخالفتی را ندارد و ناگزیر با دروغگویی راه رسیدن به خواسته‌اش را هموار می‌کند. در این مورد بهتر است والدین وقتی کنار کودک‌شان هستند درابره مخالفت خود با کار مد نظر او صحبت کنند و دلایل مخالفت را بازگو و آگاهی و بینش فرزند خود را در این مورد افزایش دهند.

این روانشناس کودک و نوجوان راجع به نحوه تنبیه و برخورد با کودک دروغگو توضیح می‌دهد: می‌توانیم خودمان را بی‌تفاوت نشان ندهیم اما باید برخورد ما متناسب با کار کودک باشد. در مورد دروغگویی کودک که خیلی حساس نباشد، شاید یک اخم یا تغییر حالت چهره کافی باشد. اگر بین رفتار ما با کار بدی که کودک کرده تناسب وجود نداشته باشد و به عنوان مثال برای دروغگویی او واکنشی شدید نشان دهیم کودک فکر می‌کند که دیگر پدرومادرش و محبت آنها را به کلی از دست داده است. او با خودش فکر می‌کند که شما دیگر دوستش ندارید و در این دنیا تنها شده است! چنین تفکری باعث می‌شود هیچ سد و مانعی برای کار بد جلوی او نباشد و دچار انزوا و مشکلات دیگر شود.

منبع:ninisite.com

گردآوری:مجله یک پارس

چند دلیل مهم اینکه چرا بهانه گیری‌های کودک، چیز بدی نیست

 

علت بهانه گرفتن کودک

بهانه گیری‌های کودکانه، یکی از چالش برانگیزترین جنبه‌های زندگی هر پدر و مادریست

 

باور کنید یا نه، کج خلقی‌ها و ناسازگاری‌های کودک نوپای شما، بخش مهمی از سلامت روحی و روانی او هستند.

بهانه گیری‌های کودکانه، یکی از چالش برانگیزترین جنبه‌های زندگی هر پدر و مادریست. وقتی کودک‌ می‌خندد و راحت است، ما احساس می‌کنیم والدین خوبی هستیم اما وقتی داد می‌زند، پا می‌کوبد و ناسازگاری می‌کند، ما احساس آشفتگی و نگرانی می‌کنیم و فکر می‌کنیم حتما چیزی ایراد دارد.

اما چه باور کنید و چه نه، بهانه گیری‌های کودک خردسال شما، بخش مهمی از سلامت روحی و روانی اوست و ما می‌توانیم یاد بگیریم در مواجهه با آن آرام و خونسرد باشیم. در این مطلب چند دلیل مهم اینکه چرا بهانه گیری‌های کودک، چیز بدی نیست را برای‌تان می‌گوییم.

۱. بروز دادن بهتر از سرکوب کردن است
اشک حاوی کورتیزول یا همان هورمون استرس است. وقتی گریه می‌کنیم در واقع استرس را از بدن‌مان خارج می‌کنیم. همچنین معلوم شده که اشک، فشار خون را پایین آورده و سلامت هیجانی را بهبود می‌دهد. شاید متوجه شده باشید که وقتی کودک خردسال‌تان در آستانه‌ی ناسازگاری و جیغ و داد کردن است، حال و شرایط خوبی ندارد؛ عصبانی و مستاصل است و صورتش سرخ شده و کلافه است. اما وقتی طوفان خوابید و جو آرام شد، او حال بهتری دارد.

باید اجازه بدهید بچه‌ها بهانه گیری‌ها و داد و بیدادهای‌شان را بکنند، بدون اینکه این پروسه را بهم بزنید، تا بتوانند به پایان احساسات ناآرام خود برسند. فریاد زدن و گریه کردن، آسیبی نمی‌زند، بلکه پروسه‌ای برای جلوگیری از آسیب است.

۲٫ جیغ و داد کردن به کودک‌ کمک می‌کند یاد بگیرد
چند سال پیش من پرستار کودک ۵ ساله‌ای بودم. یک روز او با لگوها چیزی می‌ساخت، بعد از چند دقیقه نتوانست ادامه بدهد و شروع کرد به داد و فریاد کردن. اما بعد از اینکه آرام شد نشست و ساختمانی را که می‌خواست کامل کرد. لحظات زیادی مانند این را دیده‌ام که کودک، دچار چالش می‌شود و ناتوانی و کلافگی‌اش را بروز می‌دهد، او در واقع با این کار، ذهنش را پاکسازی می‌کند و چیز جدیدی یاد می‌گیرد. یاد گرفتن مثل نفس کشیدن برای بچه‌ها طبیعی است. اما وقتی کودکی نمی‌تواند تمرکز کند یا گوش بدهد، معمولا یک مشکل هیجانی وجود دارد که جلوی پیشرفت او را گرفته است. تحقیقات نشان می‌دهد برای اینکه کودک چیزی یاد بگیرد، باید شاد و راحت باشد و ابراز ناراحتی‌ها و نابسامانی‌های هیجانی، بخشی از این پروسه است.

۳٫ می‌تواند بهتر بخوابد
مشکلات خواب معمولا به این علت بوجود می‌آیند که ما پدر و مادرها فکر می‌کنیم بهترین رویکرد نسبت به ناسازگاری و بهانه گیری و بد خلقی‌های کودک، اجتناب از آنهاست. بنابراین احساسات فروخورده و سرکوب شده‌ی کودک، وقتی که مغزش در حال استراحت است قلیان می‌کنند. بچه‌ها نیز درست مانند بزرگسالان دچار بیخوابی می‌شوند چون استرس دارند یا سعی می‌کنند چیزی را که اتفاق افتاده پردازش کنند. اجازه دهید کودک‌تان تا انتهای داد و فریادهایش پیش برود تا وضعیت هیجانی‌اش بهبود  پیدا کند و خواب شبانه‌ی بهتری داشته باشد.

علت بهانه گرفتن کودک

فریاد زدن و گریه کردن، آسیبی نمی‌زند، بلکه پروسه‌ای برای جلوگیری از آسیب است

۴٫ شما «نه» گفته‌اید و این چیز خوبی است
این احتمال وجود دارد که کودک نوپای شما به این خاطر که از شما «نه» شنیده است، ناسازگاری و داد و فریاد کند، و این اتفاق خوبی است! «نه» گفتن، حد و حدودهای آشکاری را به فرزندتان نشان می‌دهد که بداند چه چیزی قابل قبول و چه چیزی غیر قابل قبول است. گاهی ممکن است از «نه» گفتن خودداری کنیم زیرا نمی‌خواهیم با نتایج هیجانی آن روبرو شویم، اما می‌توانیم همزمان با قاطعیت و جدی بودن نسبت به حد و حدودها، همچنان عشق و دلسوزی و آغوش‌مان را نثارش کنیم. «نه» گفتن یعنی شما از شلوغی و داد و فریاد نمی‌ترسید و به عنوان والدین، عوارض جانبی هر هیجانی را می‌پذیرید.

۵٫ کودک‌تان برای ابراز احساسات خود احساس امنیت می‌کند
معمولا بهانه گیری و ناسازگاری، جنبه‌ی اعتراضی دارد، حتی اگر همیشه هم اینطور احساس نکنید! در بیشتر موارد، بچه‌ها بهانه گیری و داد و فریاد نمی‌کنند تا ما را فریب بدهند یا چیزی را که می‌خواهند به دست بیاورند. معمولا کودک «نه»ی شما را پذیرفته و جیغ و دادهایش، ابراز احساسی است که نسبت به آن دارد. شما می‌توانید همچنان قاطع روی «نه»ای که گفته‌اید بایستید و با ناراحتی و دلخوری او همدردی کنید. ناراحتی کودک‌تان بابت کلوچه‌ی خُرد شده یا رنگ جورابی که دوستش ندارد فقط یک بهانه است، و عشق و ارتباط همان چیزی است که واقعا به آن نیاز دارد.

۶٫ ناسازگاری‌ها شما را به هم نزدیک‌تر می‌کند!
باورش سخت است اما منتظر بمانید و تماشا کنید. شاید به نظر نرسد که کودک عصبانی شما تحسین‌تان می‌کند اما این کار را می‌کند. بگذارید طوفان‌ احساساتش را پشت سر بگذارد، سعی نکنید جلوی او را بگیرید یا اصلاحش کنید. زیاد حرف نزنید اما چند کلمه‌ي مهربانانه و اطمینان بخش به او بگویید و او را در آغوش بکشید. کودک خردسال شما آغوش بی قید و شرط‌ تان را خواهد پذیرفت و بعد از آن به شما احساس صمیمیت بیشتری پیدا خواهد کرد.

۷٫ ناسازگاری و بهانه گیری، در بلند مدت به رفتار کودک‌تان کمک خواهد کرد
گاهی هیجانات بچه‌ها بصورت‌های دیگری نیز ظاهر می‌شود مثلا تهاجم، امتناع از انجام کارهای ساده‌ای چون مسواک زدن، لباس پوشیدن و … اینها همه علائم طبیعی هستند که نشان می‌دهند کودک شما با هیجاناتش درگیر است. قیل و قال‌ها و گریه‌ها و بهانه جویی‌ها به فرزند خرسال‌تان کمک می‌کنند احساسات خود را که مانع دوستی طبیعی با خودش می‌شوند تخلیه کند.

۸٫ اجازه دهید داد و فریادهایش را در خانه بزند تا کمتر به بیرون کشیده شود
وقتی کودک ببیند می‌تواند تمام هیجانات و خشم خود را در خانه بروز بدهد، معمولا انتخاب می‌کند که ناراحتی‌هایش را در همین خانه ابراز کند چون تجربه کرده که کاملا به او گوش می‌دهید و مانعش نمی‌شوید. هر چه بیشتر از کودک نوپای‌تان بخواهید که مسائل را بین خودتان نگه دارد، احتمال اینکه جیغ و دادهایش را به بیرون از خانه و میان جمع بکشد کمتر خواهد شد. هر چه بیشتر برای گوش دادن به احساسات ناراحت کننده‌ی فرزند خود در خانه گوش دهید، احساسات منفی کمتری را با خود حمل خواهد کرد و در هر شرایطی آنها را تخلیه نمی‌کند.

علت بهانه گرفتن کودک

 هر چه کودک شما بزرگ‌تر شود، کمتر بهانه گیری خواهد کرد

۹٫ کودک شما کاری را می‌کند که بیشتر آدمها فراموش کرده‌اند انجامش دهند
هر چه کودک شما بزرگ‌تر شود، کمتر گریه و داد و بیداد خواهد کرد، چون کم کم رشد می‌کند و یاد می‌گیرد چطور هیجانات خود را کنترل کند. او یاد می‌گیرد که برای جور بودن با جامعه‌ای که چندان پذیرای طوفان‌های هیجانی نیست باید خودش را تنظیم کند. ما بزرگ‌ترها نیز وقتی عصبانی می‌شویم یا استرس می‌گیریم به گریه کردن نیاز داریم. برای بزرگسالان و مخصوصا مردها گریه کردن سخت است و به راحتی نمی‌توانیم آنقدر احساس راحتی و اطمینان کنیم که به احساسات‌مان اجازه‌ی بروز بدهیم. پس اجازه دهید کودک‌تان مراسم خاص خودش را برای تخلیه‌ی هیجاناتش انجام دهد!

۱۰٫ این ماجراها برای شما هم خوبند!
وقتی برای ناسازگاری‌های کودک‌مان آماده و پذیرا باشیم، احساسات بزرگی در خود ما نیز برانگیخته می‌شود. ممکن است وقتی بچه بودیم پدر و مادرمان به گریه‌ها و داد و فریادهای‌مان با حس همدلی گوش نمی‌دادند. ناراحتی و بیقراری فرزند کوچک‌مان می‌تواند خاطراتی را به ذهن‌مان بیاورد که چگونه با ما رفتار می‌شد، خاطراتی که حتی شاید تا این زمان یک بار هم به یاد نیاورده بودیم. پدر و مادر بودن، راهی برای التیام چالش‌های هیجانی خودمان نیز هست چون فرصتی پیدا می‌کنیم تا به درون خودمان نیز گوش دهیم.

بعد از این جنجال‌ها با کودک‌تان، وقتی برای مراقبت و نوازش خود در نظر بگیرید؛ با یک دوست درد دل کنید، چیزی پیدا کنید و به آن از ته دل بخندید، شاید هم بهتر باشد یک دل سیر گریه کنید. حفظ خونسردی نیاز به تمرین دارد اما وقتی به این مهارت دست پیدا کنیم، ناخودآگاه مغزمان را برنامه ریزی می‌کنیم تا پدر یا مادری آرام‌تر و صلح‌جوتر باشیم.

 

منبع: bartarinha.ir

 

گردآوری:مجله یک پارس

دلایل دروغ گفتن کودکان

علل دروغکویی کودک

دروغ گفتن افراد و از جمله کودکان می تواند دلایل مختلفی داشته باشد

 

دروغ گفتن در کودکان ۳ تا ۴ ساله بسیار شایع است. بسیاری از این دروغ ها ناشی از تخیلات کودکان می باشد. دروغ گویی به هر دلیلی که باشد و کودک در هر سنی باشد، نیاز به برخوردهای مناسب دارد تا ادامه پیدا نکند.

دروغ گفتن افراد و از جمله کودکان می تواند دلایل مختلفی داشته باشد، همچنین روانشناسان معتقد هستند که ریشه دروغ گویی در افراد، به دوران کودکی آن ها بر می گردد. دروغ گفتن در کودکان تحت تاثیر رفتارهای والدین و افراد خانواده نیز می باشد.

دلایل و نحوه برخورد صحیح با دروغ گفتن کودکان
دروغ گفتن کودکان معمولا از سنین ۴ سالگی شروع می شود. دروغ گفتن کودکان واضح تر و روشن تر از افراد بزرگسال است و معمولا به دلیل پنهان کاری، کودکان دروغ می گویند.

والدین باید بدانند در برابر دروغ گویی کودکان چگونه رفتار کنند، برخوردهای شدید و نادرست می تواند نه تنها باعث تحریک بیشتر کودکان به دروغ گویی شود بلکه مشکلات دیگری را نیز برای آن ها ایجاد می کند. والدین باید در برابر کودک دروغ گوی خود، به طور منطقی عمل کرده و کودک را راهنمایی کنند و علل دروغ گویی کودک را شناسایی کرده و متناسب با آن، رفتار کنند.

-یکی از دلایل دروغ گویی کودکان، گاهی تحت فشار گذاشتن زیاد از حد والدین می باشد و کودک برای خارج شدن از زیر بار آن فشار، به دروغ گفتن متوسل می شود.

-همچنین گاهی والدین که یکی از الگوهای اصلی برای کودک به شمار می روند، به یکدیگر و به کودک دروغ می گویند و در واقع کودک دروغ گویی را از بزرگسال ها یاد می گیرد.

-گاهی نیز بخورد نامناسب مثل تشویق کودک بعد از دروغ گفتن، باعث می شود کودک به دروغ گفتن ادامه دهد. دروغ ها علل مختلفی می توانند داشته باشند،

 علل دروغکویی کودک

دروغ گفتن در کودکان ۳ تا ۴ ساله بسیار شایع است

-بعضی اوقات، امیدها و خواسته های کودکان علل دروغ گویی آن ها است که در این صورت نباید با کودک به شدت برخورد کرد.

ترس از گفتن واقعیت، کمبود محبت و جلب توجه کردن به وسیله دروغ گفتن ، عدم احساس امنیت کودک و تمایل کودک به محک زدن توانایی های خود، عمده ترین عوامل گرایش کودک به دروغگویی آگاهانه است. داشتن برخوردی منطقی و راهنمایی و صبر بهترین و مطمئن ترین راه حل برای جلوگیری از استمرار دروغ گفتن در کودکان می باشد.

آموختن مهارت های فرزند پروری یکی از راه های مقابله با دروغ گفتن کودکان است. والدین باید به کودک خود بگویند که دروغ گفتن گناه است و باید کودک را به راست گویی تشویق کنند، همچنین باید به کودک آموزش دهیم که راست گویی باعث اطمینان و اعتماد دیگران به او می شود.

دروغ گفتن کودکان با بزرگسال بسیار متفاوت است و دروغ گفتن در هر سنی نیاز به بررسی دارد. دروغ گفتن در کودکان ۳ تا ۴ سال ممکن است ریشه در تخیلات آن ها داشته باشد. در هر صورت در برابر دروغ گفتن کودکان نباید بی تفاوت بود و همچنین داشتن عکس العملی منفی نیز اشتباه می باشد. والدین در واقع باید با سوق دادن افکار کودک به سمت واقعیت به آن ها بفهمانند که گفته های آن ها همه خیال بافی است و این کار باید با آرامش کامل و به صورت منطقی انجام شود.

منبع:آرگا

 

گردآوری:مجله یک پارس