چه موقع تب کودک خطرناک است؟

 

راههای ارزیابی تب کودک,تب کودک,تب کردن کودکان

تب کردن یک راه مقابله بدن شما در برابر عفونت و بیماری است

 

تشخیص خطرناک بودن تب کودک

تب یکی از چیزهای به ظاهر کوچک و معمولی است که می‌تواند به شدت پدر و مادرها را نگران کند. به عنوان کسی به تازگی پدر یا مادر شده است واقعا دشوار است که تشخیص دهد تب کردن کودکش یک چیز نرمال و طبیعی است یا باید آن را جدی بگیرد و کودک خود را به درمانگاه ببرد. پس اگر شما هم از جمله کسانی هستید که به دنبال پاسخ این سوال هستید که چه موقع تب کودک شما خطرناک است و چه موقع طبیعی؟ با ادامه مقاله با همراه باشید تا بهتر در این مورد صحبت کنیم.

تب کودک و راه‌های ارزیابی آن
خوشبختانه متخصصین کودک یک آستانه‌ برای تب کودک تعیین کرده‌اند که با کمک آن می‌توان تب‌های نرمال و خطرناک را از هم تشخیص داد.

به گفته دکتر ویلیام سیرز متخصص اطفال و نویسنده بیش از ۳۰ کتاب در مورد کودکان، تب کردن یک راه مقابله بدن شما در برابر عفونت و بیماری است و همیشه به این معنی نیست که شما به یک بیماری جدی مبتلا شده‌اید.

چه موقع تب کودک خطرناک است؟
خطرناک بودن تب به چند عامل بستگی دارد، مهمترین عامل سن کودک شما است. اگر کودک شما کوچکتر از ۳ ماه سن دارد و درجه حرارت بدن او ۳۸ درجه سانتی‌گراد یا بالاتر است شما باید فورا با پزشک خود تماس بگیرید. به همین ترتیب اگر کودک شما بین ۳ تا ۶ ماه سن دارد و درجه تب او ۳۸.۳ درجه سانتی‌گراد یا بالاتر از آن است باید موضوع را جدی بگیرید و اگر بزرگتر از ۶ ماه است و درجه حرارت بدن او ۳۹.۴ درجه و بالاتر از این مقدار است هم کودک شما به مراقبت ویژه و معاینه پزشک نیاز دارد.

 

راههای ارزیابی تب کودک,تب کودک,تب کردن کودکان

خطرناک بودن تب به چند عامل بستگی دارد، مهمترین عامل سن کودک شما است

 

از آنجایی که کودکان نمی‌توانند بیان کنند یا نشان دهند که کدام قسمت از بدنشان درد می‌کند، ضروری است که والدین به علائم و نشانه‌هایی که ممکن است با تب همراه باشد دقت کنند. برای مثال اگر کودک شما به سختی نفس می‌کشد یا جوش‌های بدون دلیلی روی پوست او دیده می‌شود اگر رنگش پریده یا بی حال است یا اینکه پوشک خود را کمتر از حالت معمول خیس می‌کند بهتر است فورا با پزشک و متخصص کودکان تماس بگیرید.

به ويژه اگر جوش‌ها و لکه‌های سیاه روی پوست کودک خود مشاهده کردید حتما به دکتر مراجعه کنید چرا که احتمال دارد به دلیل عفونت باشد و درمان آن نیاز به مراقبت ويژه داشته باشد. همچنین اگر به نظر می‌رسد کودک شما درد دارد یا نمی‌تواند بخش‌های خاصی از بدنش مثلا گردنش را تکان دهد بهتر است پزشکتان را در جریان قرار دهید. همچنین اگر کودک شما دارای سیستم ایمنی ضعیف است باید به درجه حرارت بدن کودک خود بیش از پیش توجه کنید.

 

همانطور که از قدیمی‌تر ها می‌گویند پیشگیری بهتر از درمان است، بهتر است به محض اینکه درجه حرارت بدن کودک شما از حالت نرمال بالاتر رفت سریعا به دنبال علت و درمان آن باشید تا اینکه اجازه دهید کودک شما کاملا بیمار شود سپس به فکر چاره بیفتید.

اگر کودک شما بین ۱ تا ۲ ساله است و تب او بیش از ۲۴ ساعت طول کشید حتما باید با پزشک خود مشورت کنید. همچنین اگر کودک شما هر سنی دارد و درجه تب او به ۴۰ درجه نزدیک شد باید خیلی زود او را به پزشک نشان دهید. توجه کنید که واکنش کودک شما در برابر تب (اسهال شدید، استفراغ و …)‌ هم به همان اندازه تب اهمیت دارد و باید جدی گرفته شود.

 

گفتنی است چندین شایعه در مورد تب وجود دارد که بیشتر آن‌ها غیر واقعی است برای مثال گفته می‌شود تب کردن باعث آسیب مغزی به کودک می‌شود که این اصلا صحت ندارد.

 

راههای ارزیابی تب کودک,تب کودک,تب کردن کودکان  اگر تب کودک از ۴۲ درجه بالاتر رود می‌تواند روی عملکرد بخش‌هایی از بدن تاثیر منفی بگذارد

طبق گفته متخصصان بیمارستان کودکان در سیاتل، ابتلا به تب و عفونت باعث آسیب مغزی در کودک نخواهد شد اما اگر درجه حرارت بدن و تب کودک از ۱۰۸ درجه فارنهایت یا ۴۲ درجه سانتی‌گراد بالاتر رود می‌تواند روی عملکرد بخش‌های متعددی از بدن از جمله مغز تاثیر منفی بگذارد. هر چند که تب با این شدت بسیار نادر است اما این امر هنگاهی اتفاق می‌افتد که کودک در داخل یک ماشین با درب و پنجره بسته تنها بماند. همچنین بهتر است بدانید که ممکن است در ۴ درصد از کودکان در اثر تب شدید تشنج رخ دهد.

به گفته دکتر سیرز اگر تب کودک بالا باشد والدین باید به دنبال علائم مننژیت باشند و حتما با یک متخصص اطفال تماس بگیرند تا درباره علائم مننژیت آن‌ها را راهنمایی کند. برای مثال اگر کودک شما از سفت شدن یا درد در ناحیه گردن رنج می‌برد یا سردردی دارد که با نگاه کردن به نور تشدید می‌شود یا حالت تهوع و استفراغ دارد بهتر است فورا با پزشک تماس کرفته و او را به مراکز درمانی ببرید.

با وجود اینکه بیمار شدن کودک همواره ناخوشایند است و می‌تواند والدین را نگران کند اما در اغلب موارد تب کردن کودک خطرناک نیست. اما اگر متوجه علامت مشکوک یا غیرعادی در بدن کودک خود شدید حتما با پزشک خانواده یا متخصص اطفال خود در میان بگذارید. فراموش نکنید شما بهتر از هر کس دیگری کودک خود را می‌شناسید و با کمک گرفتن از پزشکان می‌توانید از سلامت کودک خود اطمینان پیدا کنید.

 

منبع: koodaket.com

درمان شقاق مقعدی با عسل و چند راهکار خانگی دیگر

درمان شقاق مقعدی با عسل, شقاق مقعدی

درمان شقاق مقعدی با عسل

شقاق مقعدی، به زخمی گویند که در اطراف مقعد بوجود می آید و سبب بروز درد و یا خونریزی در هنگام دفع می شود. همچنین این مشکل را به عنوان شکاف رکتوم نیز می شناسند.

در طول زمان، شکاف های مقعدی به اندازه کافی عمیق می شود تا بافت های عضلانی هم در معرض آن قرار بگیرند. این مشکل ممکن است به علت فشارآوردن در هنگام دفع، زایمان یا حتی اسهال طولانی مدت یا یبوست باشد. اخیرا مطالعه ای نشان داده است که IBD (بیماری التهابی روده)، سرطان و یا عفونت نیز می توانند یکی از علل عمده شقاق مقعدی باشند.

شقاق مقعدی 

شقاق مقعدی در هر سنی ممکن است اتفاق بیفتد و معمولا در کودکان و نوزادان نیز یافت می شود. در واقع، شکاف های مقعدی جدی نیستند و در برخی موارد زخم بعد از ۴ الی ۶ هفته خود به خود بهبود می یابد. با این حال در ادامه به بررسی تعدادی از راهکارهای خانگی برای درمان شقاق مقعدی می پردازیم.

درمان شقاق مقعدی با عسل, شقاق مقعدی

شقاق مقعدی، به زخمی گویند که در اطراف مقعد بوجود می آید

درمان شقاق با روغن زیتون، موم و عسل

بیماران مبتلا به شقاق مقعدی پس از استفاده از درمانی موضعی، کاهش قابل توجهی در درد، خونریزی و خارش داشته اند. مخلوط ساخته شده از روغن زیتون، عسل و موم دارای خواص ضد باکتری و اثرات درمانی است. علاوه بر این، هیچ اثر جانبی هم با استفاده از آن گزارش نشده است. محققان نتیجه گرفتند که این مواد، ترکیبی بی خطر و درمان بالینی موثر در درمان شقاق مقعد بوده و حتی می تواند در درمان بواسیر هم موثر باشد.

برای این کار:

مقادیر مساوی روغن زیتون، عسل و موم را در یک کاسه مخلوط کنید.

ترکیب به دست آمده را در مایکروویو گرم کنید تا زمانی که موم به طور کامل ذوب شود.

مخلوط را خنک کرده، سپس آن را در منطقه آسیب دیده اعمال کنید.

این کار را چندبار در روز انجام دهید.

آلوئه ورا :

تسکین دهندگی درد و قدرت التیام طبیعی آلوئه ورا باعث شده است تا از آن در درمان علائم شقاق مقعد و همچنین کمک به احیای بافت پوست آسیب دیده استفاده شود.

برای این کار:

یک برگ آلوئه ورا را بردارید و آن را شکاف دهید تا ژل آن خارج شود.

ژل را به طور مستقیم بر روی منطقه آسیب دیده اعمال کنید.

این کار را چندبار در روز انجام دهید.

درمان شقاق مقعدی با عسل, شقاق مقعدی

درمان خانگی شقاق مقعدی با ژل آلوئه ورا

سرکه سیب :

لیست درمان های خانگی شقاق مقعدی بدون در نظرگرفتن سرکه سیب کامل نیست! سرکه سیب در درمان یبوست، که یکی از دلایل بروز شقاق مقعدی است، موثر است. علاوه بر این، فیبر محلول در آب سرکه سیب که پکتین نام دارد، می تواند به طور قابل توجهی هضم را بهبود بخشد که در نتیجه دفع راحت تر صورت می گیرد. برای استفاده از سرکه سیب:

۱ تا ۲ قاشق غذا خوری سرکه خام را به مقداری آب اضافه کنید.

با توجه به طعم، مقداری عسل به آن اضافه کنید.

هر روز دو بار از آن استفاده کنید.

روغن نارگیل :

بخاطر مقادیر فراوان از تری گلیسیرید زنجیره میانی، روغن نارگیل می تواند به طور موثری منطقه تحت تاثیر را چرب کرده و شروع به بهبود زخم کند. روغن نارگیل یکی از گزینه های خوب برای درمان شقاق مقعدی است. برای این کار:

مقداری روغن نارگیل را به طور مستقیم ۲ تا ۳ بار در روز بر روی اسفنکتر بمالید. در موارد شدید، زمان مصرف روغن را افزایش دهید. در صورت داشتن یبوست و همچنین مشکلات سیستم گوارش، می توانید روغن نارگیل را در رژیم غذایی روزانه خود در نظر بگیرید.

تخم کتان : 

بخاطر وجود اسیدهای چرب امگا ۳ و همچنین فیبر، بذر کتان یکی از قوی ترین مواد غذایی برای درمان خونریزی شکاف های مقعدی است. تخم کتان همچنین قادر به درمان یبوست هم هست. علاوه بر این، به خاطر خواص ملین بودن آن، می تواند باعث شود تا فشار کمتری در هنگام دفع بر شما وارد شود. برای استفاده از بذر کتان:

یک قاشق غذا خوری پودر بذر کتان را در مقداری آب بریزید و یک بار در هر روز قبل از خواب مصرف کنید. همچنین ممکن است مکمل کتان را پس از مشورت با پزشک، در قالب کپسول مصرف کنید.

گیاه هماور (کامفری)

هماور گیاهی است از تیره گاوزبان ها، که باعث بهبود در التیام زخم شده و درد ناشی از شقاق مقعدی را از بین می برد. برخی از مطالعات بالینی هم این ادعا را تایید می کند که  هماور توانایی التیام زخم را دارد. برای استفاده از این گیاه:

یک قاشق غذاخوری هماور خشک را به یک فنجان آب گرم اضافه کنید. اجازه دهید ۱۵ دقیقه خیس بخورد. آن را صاف کنید و اجازه دهید سرد شود و سپس از آن برای تمیز کردن منطقه آسیب دیده استفاده کنید. این کار را دوبار در روز انجام دهید.  همچنین شما می توانید پماد بدون نسخه کامفری را هم تهیه کرده و دوبار در روز بر موضع آسیب دیده بمالید.

آب میوه :

با توجه به این که شقاق مقعدی عمدتا به علت مصرف مواد غذایی نامناسب مثل نشاسته فرآوری شده و همچنین قندهایی که باعث یبوست و سخت شدن مدفوع می شوند، رخ می دهد. بنابراین، اولین اولویت برای شما، درمان یبوست نرم شدن مدفوع است.

بدین منظور: 

روزی ۳ تا ۴ بار در روز میوه های تازه مصرف کنید. همچنین می توانید هر روز ۷ تا ۸ لیوان آب میوه مصرف کنید. آنزیم های گوارشی موجود در آب میوه می تواند روند هضم غذا و راحتی در دفع مدفوع را بهبود بخشد.

منبع:nabzema.com

سندرم رت درکودکان چیست و چه علائمی دارد؟

سندرم رت,سندرم رت چیست,سندرم رت در کودکان سندروم رت نوعی اختلال ژنتیکی نادر است
از نشانه های ابتلا به سندروم رت چه میدانید؟ این عارضه در دوران شیرخوارگی ایجاد شده و باعث کم توانی و مشکلات فیزیکی زیادی در آن ها خواهد شد، می خواهیم به برخی از علائم و نشانه های اولیه این سندروم در مبتلایان اشاره کنیم.

سندروم رت چیست؟

سندروم رت یکی از اختلالاتی است که هنوز منشأ آن به طور قطعی مشخص نشده است.

سندرم رت (Rett syndrome) از اختلالات نادر پسرفت رشد نوزادان می‌باشد که ناشی از مشکلات رشد مغزی است. نوزاد تا سن ۵ ماهگی از هر لحاظ رشدی طبیعی دارد. بین ۶ ماهگی تا ۴۸ ماهگی کودک دچار مشکلات تنفسی پیشرونده شده و تکلمات و آموخته‌های قبلی از بین می‌رود.

علل سندروم رت چیست؟

سندروم رت نوعی اختلال ژنتیکی نادر است. نوع کلاسیک این بیماری به همراه پنج نوع تغییر ان (غیر معمول و یا متغیر ) با نشانه های خفیف تا شدید تر وجود دارد که میتواند بر پایه ی جهش های ژنتیکی ویژه ای بروز نماید.

این جهش های ژنتیکی که باعث بروز تصادفی این بیماری میشوند، بیشتر بر ژن MECP2 اثر میگذارند .این اختلال ژنیتکی فقط در پاره ای از موارد به ارث برده میشود .خود جهش باعث بروز مشکلاتی در تولید پروتئین میشود که برای رشد مغز ضروری است. اگرچه دلیل اصلی این بیماری هنوز مشخص نیست و مطالعاتی در این خصوص انجام میگیرد.

سندروم رت در پسران:
از انجایی که ترکیبات کروموزومی اقایان متفاوت از خانمهاست ،پسرانی که به جهش های ژنیتکی موثر بر سندروم رت مبتلا میشوند، اسیب های جدی میبینند و تعداد زیادی از انها پیش از تولد و یا اوایل دوران نوزادی می میرند.

تعداد کمی از پسران به نوعی از سندروم رت دچار میشوند که اثرات جبران ناپذیر کمتری بر انها دارد .این پسران هم مشابه دختران تا بزرگسالی با این بیماری سر میکنند ولی همچنان در خطر تعدادی از مشکلات رشدی و ذهنی هستند .

علائم سندروم رت چیست؟

– بین ۶ تا ۱۸ ماهگی رشد سر نسبت به سایر کودکان این سن آهسته می‌شود، کودک مبتلا حرکات کلیشه‌ای شبیه دست زدن و دست شستن را با دستانش انجام می‌دهد و ارتباط چشمی و علاقه به اسباب‌بازی ندارد.

– بین ۱ تا ۴ سالگی دارای نقایصی شدید در حرکت و کلام و جویدن می‌شود. قدرت عضلانی‌اش ضعیف است و بخوبی نمی‌تواند راه برود و تنفسی نامنظم داشته و نیزنمی‌تواند نفسش را نگه دارد، همچنین  الگوی خوابی نامنظم دارد.

– بین ۲ تا ۱۰ سالگی نشانه‌های بهبود رفتار چون کاهش کج خلقی و گریستن و افزایش محدوده توجه را نشان می‌دهد. در این دوره معمولاً مشکلات گوارشی برای فرد به وجود می‌آید.

– از ۱۰ سالگی به بعد احتمال از دست دادن کامل حرکت و عدم راه رفتن و کاهش ژست‌های مرتبط با دستان و احتمال ایجاد کجی در ستون فقرات به همراه بی‌انعطافی ماهیچه‌ای دیده می‌شود. متأسفانه ۸۵ درصد دختران مبتلا به این سندروم، دچار کمبود وزن هستند اما مقدم نوید می‌دهد که با شروع مداخلات درمانی زودهنگام از سوءتغذیه کودک مبتلا به اختلال رت می‌توان جلوگیری کرد.

تسلیم نشوید
اگر فرزندی مبتلا به رت دارید، تسلیم نشوید و هرچه سریعتر کودک خود را نزد متخصصان توانبخشی مانند گفتاردرمان گر، کاردرمانگر ذهنی، فیزیوتراپیست(physiotherapist) و رفتار درمان‌گر برای دریافت بموقع خدمات ویژه توانبخشی ببرید.

با یک تست ژنتیکی و آزمایش خون می‌توان فهمید که کودک مبتلا به این سندروم مبتلا است یا خیر این اختلال مانند اوتیسم نیست که فقط با ارزیابی‌های رفتاری بتوان آن را در فرد مبتلا تشخیص داد

سندرم رت,سندرم رت چیست,سندرم رت در کودکان با یک تست ژنتیکی و آزمایش خون می‌توان فهمید که کودک مبتلا به این سندروم مبتلا است یا خیر

درمان سندروم رت:

اگرچه این سندروم درمانی ندارد ولی روش های درمانی موجود بر کاهش علائم و مراقبت های بالینی تمرکز دارند .نیاز به درمان و پشتیبانی با افزایش سن کودک کمتر نمیشود و باید در تمام طول عمر ادامه یابد .درمان این بیماری به رویکردی تیمی نیاز دارد .

روش های درمانی مناسب کودکان و بزرگسالان مبتلا به سندروم رت عبارتند از :
– مراقبت های پزشکی منظم: مدیریت علائم و بیماری ها به یک تیم متشکل از چندین متخصص نیاز دارد .ارزیابی منظم تغییرات فیزیک مانند اسکولیوز و جی ای و مشکلات قلبی باید انجام گیرد.

– دارودرمانی: این داروها نمیتوانند سندروم را به صورت کامل درمان میکنند ولی میتوانند نشانه های ان را کنترل نمایند مانند حمله ،گرفتگی عضلانی و یا مشکلات تنفسی و خواب، مسیر جی ای و یا مشکلات قلبی.

– درمان فیزیکی: درمان فیزیکی و با به کار گیری گچ و یا دست بند و پشت بند میتواند به کودکان مبتلا به اسکولیوز و انهایی که به پشتیبانی دست و مفصل نیاز دارند کمک کند

– درمان حرفه ای: در این روش به فرد کمک میشود تا بتواند برای انجام حرکاتی مانند لباس پوشیدن و غذا خوردن از دستهای خود استفاه نماید. در صورتی که حرکات تکراری بازرو و دست مشکلی را بوجود اورند ، از گچ گیری بری محدوسازی حرکت ارنج و مچ دست استفاده میشود .

– درمان مهارت های گفتاری: در این روش به کودک اموزش داده میشود تا با استفاده از روش های غیرکلامی و بهبود روابط اجتماعی بتواند وضعیت زندگی خود را بهتر کند.

– پشتیبانی تغذیه ای: تغذیه صحیح نقش مهمی در رشد نرمال و بهبود توانایی های اجتماعی و ذهنی دارد .یک رژیم غذایی پرکالری و متعادل برای این افراد مناسب است .همچنین باید استرتزی های غذایی به گونه ای باشد که از بروز خفگی و یا استفراغ پیشگیری به عمل اید .تعدادی از افراد مبتلا به سندروم رت از طریق لوله ای واقع در معده تغذیه میشوند (گاستروستومی )

– تداخلات رفتاری: تمرین و رشد عادتهای مناسب خواب میتواند اختلالات رفتاری را کاهش دهد

 

sabzosalem.com

shafaonline.ir

گردآوری:مجله یک پارس

چگونه متوجه شویم کودک به چه چیزی حساسیت دارد؟

علت آلرژی کودکا, علل آلرژی کودکان
واکنش سیستم دفاعی بدن در مقابل عناصر خارجی را آلرژی (حساسیت) می گویند

فصل بهار و تابستان اوج حساسیت های فصلی است. به همین بهانه، به سراغ حساسیت در کودکان رفتیم تا انواع آن را معرفی و اگر راهی برای درمان دارد، آن را برای شما بازگو کنیم.

آلرژی چیست؟
واکنش سیستم دفاعی بدن در مقابل عناصر خارجی را آلرژی (حساسیت) می گویند. هنگامی که کودک در تماس با مواد حساسیت‌زا قرار می گیرد – به آن دست می زند، تنفس می کند، می خورد یا حتی به او تزریق می شود – بدن او به اشتباه این مواد را دشمن فرض می کنند و در برابر آن گارد دفاعی می گیرد و برای مبارزه با آن هیستامین تولید می کند.

این مواد شیمیایی بدن را تحریک می کنند و باعث ایجاد نشانه هایی همچون آبریزش بینی، عطسه، خارش و سرفه می شوند. این نشانه ها می توانند خفیف یا شدید یا ادواری (فصلی) باشند. یا فقط هنگام تماس با ماده حساسیت‌زا بروز کنند.

بعضی وقت ها میزان حساسیت به قدری بالا است که باعث شوک آنافیلاکتیک می شود که باید فورا بیمار را به بیمارستان ارجاع داد. نشانه های این حمله نیز سخت نفس کشیدن یا غورت دادن آب گلو است که می تواند خطر مرگ داشته باشد.

مواد حساسیت‌زای رایج شامل غذا، دارو، حشره، موی حیوانات، گرده درختان و خاک هستند.

حساسیت های رایج در کودکان چیست؟
بر اساس آمار، حدود ۴٫۵ درصد از کودکان زیر ۱۸ سال به حساسیت غذایی، ۱۰٫۷ درصد حساسیت پوستی و ۱۶٫۶ درصد نیز تب یونجه و حساسیت تنفسی دارند.

چه چیزی باعث ایجاد حساسیت بینی می شود؟

متهمان اصلی این حساسیت موارد زیر هستند:
•    گرد و غبار
•    پرز و موی حیوانات
•    گرده درخت، گیاهان و گل ها
•    کپک

برخی از کودکان به بالش های پر یا پتوهای پشمی هم حساسیت دارند. شاید کودکان به دود سیگار حساسیت نداشته باشند اما این دود باعث افزایش آلرژی آنها می شوند.

چگونه می توان حساسیت بینی را از سرماخوردگی تمیز داد؟
از آنجا که نشانه های حساسیت بینی بسیار شبیه سرماخوردگی است – آبریزش بینی، آب چشم، سرفه، پر شدن بینی و عطسه – تشخیص آنها از یکدیگر کمی دشوار است. اما آلرژی علایم دیگری نیز دارد. برای کشف آن بای سوال های زیر را از خود بپرسید:

•    آیا کودک همیشه سرما خورده است؟ سرماخوردگی فقط یک هفته تا ده روز ادامه دارد اما آلرژی این گونه نیست.
•    آیا بینی کودک شما پر است یا آبریزش دارد؟
•    آیا کودک همیشه در حال پاک کردن یا بالا کشیدن بینی خود است؟
•    آیا مخاط بینی او شفاف و آبکی است؟ (برعکس سبز و غلیظ بودن)
•    آیا زیاد عطسه می کند؟
•    آیا چشمانش قرمز و آبدار است و خارش دارد؟
•    آیا زیر چشمانش تیره، بنفش یا آبی است؟ – چیزی که پزشکان آن را نشانه های آلرژی می دانند.
•    آیا از طریق دهان نفس می کشد؟
•    آیا همیشه سرفه های خشک دارد؟
•    آیا پوست او لکه های قرمزی دارد که می خارند؟

اگر پاسخ شما به یک یا چند پرسش بالا بله است، باید بدانید فرزندتان به چیزی در اطراف خود حساسیت دارد. حساسیت بینی در کودکان می تواند به بیماری هایی همچون عفونت بینی، آسم و عفونت سینوس ها تبدیل شود.

آیا حساسیت ارثی است؟
کودکان، استعداد به حساسیت را به ارث می برند اما نوع این حساسیت مشخص نیست. به طور مثال، اگر پدر یا مادر کودک به حیوانات حساسیت دارند، حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد احتمال دارد کودک نیز دچار این حساسیت بشود. اگر هر دو والدین حساسیت داشته باشند این احتمال به ۷۵ تا ۸۰ درصد می رسد. اعضای یک خانواده می توانند به موارد متفاوت حساسیت داشته باشند.

چه زمانی می توان متوجه حساسیت کودک شد؟
این بستگی به کودک دارد که چه زمانی نشانه های آلودگی خود را بروز دهد. همه افرادی که حساسیت دارند یک آستانه دارند که باید به آن برسند تا بدنشان از خود واکنش نشان دهد. این زمان ممکن است چند ماه طول بکشد. به طور مثال، شاید کودک به موی گربه حساسیت داشته باشد اما تا چند ماه واکنشی نشان ندهد یا واکنش ضعیفی از خود نشان دهد. اما سرانجام یک روز آستانه حساسیت او تحریک شود و علایم حساسیت را بروز دهد.

باید بدانید، حساسیت های فصلی در کودکان زیر ۳ تا ۴ سال بروز نمی کنند.

علت آلرژی کودکا, علل آلرژی کودکان
کودکان، استعداد به حساسیت را به ارث می برند اما نوع این حساسیت مشخص نیست

چگونه متوجه شویم کودک به چه چیزی حساسیت دارد؟
برای این منظور باید با دقت همه چیز را تحت نظر داشته باشید. برخی از آزمایش های پزشکی نیز می توانند در یافتن موار حساسیت زا برای کودک موثر باشند.

 حساسیت به خاک و گِل بیشتر در هوای مرطوب و بارانی بروز می کند که نمی توان آن را از سرماخوردگی تمیز داد. در حالیکه حساسیت گرد و غبار یا موی حیوانات در طول سال رخ می دهند. اما به طور کلی حساسیت بیشتر در فصل های بهار، تابستان و پاییز بروز می کند.

برای تشخیص حساسیت کودک به موی حیوانات با چند روز دور بودن او از حیوان مشخص نمی شود و شاید تا یکسال طول بکشد. اگر کارآگاه  بازی های خودتان پاسخ نداد، برای تشخیص حساسیت پیش پزشک بروید. او با سوالات خود تشخیص می دهد که کودک حساسیت دارد یا خیر. اگر داشت، او را نزد متخصص می فرستد و آنها میزان آنتی‌بادی موجود در خون کودک را آزمایش و میزان آلرژی را تعیین می کنند.

البته آزمایش خون احتمال خطای بیشتر از آزمایش پوست دارد. در این آزمایش، پزشک بخش کوچکی از پوست کودک را جدا و آزمایش می کنند. آنها به شما می گویند فرزندتان به چه چیزی حساسیت دارد اما باید بدانید با بزرگ تر شدن کودک، ممکن است حساسیت او هم تغییر کند.

چگونه مانع از ایجاد حساسیت در کودک شویم؟
در اینجا چند حساسیت رایج و راه های مقابله با آنها رابرایتان نام برده ایم:

گرد و غبار

گر و غبار در فرش و پارچه ها جمع می شوند و در همه اتاق های خانه موجود هستند. اما بیشترین تماس کودک با آنها هنگام خواب است زیرا بالش و پتوی کودک مملو از گرد و خاک های ریز است.

برای از بین بردن آنها می توانید از مراحل زیر کمک بگیرید. این کارها، ۶۰ تا ۷۰ درصد باعث کاهش حساسیت کودکان می شوند.

•    رختخواب و بالش کودک خود را با پارچه نفوذناپذیر رویه کنید. این پارچه را در فروشگاه های لوازم آلرژی می توانید پیدا کنید. برخلاف پارچه های پلاستیک، این پارچه نه چروک می شود و نه خش خش می کند. به جای پتوی پرزدار نیز از لحاف روکش دار استفاده کنید.

•    هر هفته یکبار رختخواب او را با آب داغ بشویید. بهتر است دمای آب تا ۱۳۰ درجه فارنهایت بالا باشد.

•    از وسایلی که از پوست حیوانات تهیه شده اند در اتاق کودک استفاده نکنید زیرا به شدت خاک به خود می گیرند. اگر فرزندتان اسباب بازی‌ای دارد که پرز یا موی حیوانات دارد و نمی تواند از آن دل بکند، آن را نیز هفته ای یک بار با آب داغ بشویید یا یک شب تا صبح در فریزر بگذاری تا یخ بزند.

•    هر هفته یک بار خانه را جاروبرقی بکشید و گردگیری کنید اما سعی کنید در آن زمان کودک در خانه یا اتاق نباشد. گردگیری باعث بلند شدن گرد و غبار در هوا می شود اما با دستمال یا جاروی خیس اگر این کار را انجام دهید خاک کمتری ایجاد می شود.

•    اگر کودک شما حساسیت شدید به گرد و خاک دارد، به جای استفاده از فرش، کف خانه را با پارکت چوبی یا پلاستیکی بپوشانید.

علت آلرژی کودکا, علل آلرژی کودکان
بعضی وقت ها میزان حساسیت به قدری بالا است که باعث شوک آنافیلاکتیک می شود

موی حیوانات
اگر کودک به موی حیوانات حساسیت دارد باید از سگ یا گربه خود دل بکنید. این کار بسیار سختی است اما برای سلامت فرزند خود این تنها راه خطاناپذیر است. اگر توان این کار را ندارید، حیوان خانگی خود را به طور مرتب بشویید. برای شست‌وشو نیز از شامپوهایی استفاده کنید که میزان ریزش مو و پرزهای آنها را کاهش می دهد. تا حد امکان نیز از قرار گرفتن آنها روی مبل یا رفتن به اتاق کودک جلوگیری کنید.

گرده گل و درختان
در فصل بهار نمی توان از گرده های موجود در هوا فرار کرد. فقط می توانید در طول روزهایی که گرده افشانی در هوا زیاد است اجازه بیرون رفتن به کودک ندهید و در  پنجره ها را نیز به ویژه در روزهای بادی ببندید. اما این کار واقعی و ممکن نیست.

برای جلوگیری از این مساله، هر شب کودک را حمام کنید و موهای او را بشویید تا گرده ای روی آن نباشد. لباس های خیس او را نیز روی طناب پهن نکنید.

کپک و قارچ
باید از سیستم تهویه هوا و دستگاه های جذب رطوبت هوا در طول روزهای گرم و مرطوب استفاده کنید به ویژه در مکان هایی که ممکن است کپک و قارچ رشد کنند. اگر در حمام کپک ایجاد می شود، به طور مرتب در و دیوار آن را با محصولات ضد قارچ همچون سفیدکننده و آب شست‌وشو دهید. کپک در همه جا از کمد گرفته تا یخچال، سطل آشغال و زیرزمین می تواند رشد کند.

آیا درمانی برای حساسیت وجود دارد؟
بله. با مراجعه به پزشک احتمالابه شما آنتی هیستامین یا اسپری بینی و دستوراتی خاصی می دهد. اما این داروها برای کودکان زیر شش ماه به هیچ عنوان توصیه نمی شود.

آیا واکسن ضدحساسیت تاثیری دارد؟

این واکسن ها فقط در مواقع حساسیت شدید همچون آسم و برای کودکان بالای ۶ سال و فقط با تجویز پزشک توصیه می شود. این واکسن باید در مطب دکتر انجام شود. واکسن شامل مواد حساسیت‌زای خفیف شده همچون گرده درختان، غبار، موی حیوانات و … است که باعث می شود تا بدن کودک برای مدتی به آنها عادت کند.

برای استفاده از واکسن باید بدانید که کودک هر هفته بین چهار تا ۶ ماه باید واکسن بزند تا بدنش به این مواد عادت کند و با آنها کنار بیاید. سپس باید یک یا دوبار در ماه برای مدت ۴ تا ۶ ماه،  این واکسن را دریافت کند. در آخر نیز تا یکسال باید هر ماه یک واکسن بزند.

ادامه این روند به تشخیص پزشک بستگی دارد.

روش های پیشگیری حساسیت چیست؟
نظریه های متضادی در این رابطه وجود دارد. اما واقعیت این است که در حال حاضر هیچ روش مشخص و پاسخگویی برای پیشگیری حساسیت کشف نشده است.

منبع: bartarinha.ir

گردآوری:مجله یک پارس

علائم و درمان اسهال و استفراغ کودکان

درمان اسهال و استفراغ در کودکاندر صورتی که به کودک خود شیر می دهید و  به اسهال مبتلا شده است، دفعات شیردهی را بیشتر کنید
در کودکان معمولاً ویروس ها موجب اسهال و استفراغ می شوند. دست های خود را مکرر بشویید؛ زیرا اسهال ویروسی بسیار مسری است. در صورت ادامه و استفراغ بعد از چند بار تغذیه، احتمال کم شدن آب بدن نوز
اد وجود دارد.

در صورتی که به کودک خود شیر می دهید و او به اسهال مبتلا شده است، دفعات شیردهی را بیشتر کنید و در صورت تغذیه با پستانک، کودک را با مایعات خوراکیِ بدون نیاز به نسخۀ پزشک که علاوه بر جبران آب از دست رفته، الکترولیت های بدن را نیز دوباره فراهم می آورد، تغذیه کنید. (نوشیدنی های فانتزی مصرف نکنید؛ زیرا دارای سدیم کافی نیستند).

این مایعاتِ جایگزین به صورت ساده یا با طعم های مختلف و بدون نیاز به نسخۀ پزشک در دسترس قرار دارند. نوع سادۀ آن را مصرف کنید، زیرا اغلب نوزادان طعم های گوناگون را دوست ندارند.

در صورت آبکی بودن مدفوع کودک، سعی کنید هر بار او را به نوشیدن چهار اونس محلول فوق وادارید. چنانچه اسهال کمتر آبکی باشد و دفع مدفوع نوزاد حالت عادی پیدا کند، تغذیه با شیر خشک را ادامه دهید.

گاهی مادران با استفاده از آب برنج یا جو موفق به درمان اسهال می شوند. (جو با برنج را بسیار نرم بپزید، آبکش کنید و مایع به دست آمده را با پستانک به کودک بدهید، به هر دو فنجان آب، یک چهارم قاشق مربا خوری نمک بیفزایید).

چنانچه کودک خسته و بی رمق به نظر می رسد، میزان ادرار او بسیار کمتر از حالت عادی شده است و گریه هایش اشک چندانی ندارند، ملاج او فرو رفته یا اسهال او بیش از یک هفته ادامه یافته است، با پزشک خود تماس بگیرید.

چنانچه کودکی که غذای سفت می خورد به اسهال مبتلا شود؛ رژیم او را موز، برنج، پوره سیب بخارپز و نان تست قرار دهید، تا اسهال کامل برطرف شود. بر غذاهای نشاسته ای مانند انواع نان، ماکارونی یا پاستا و بیسکویت تمرکز کنید. از آب سیب و آب انگور که موجب شدت یافتن اسهال می شوند، اجتناب کنید.

در صورت تهوع و استفراغ کودک، چند حوله روی سطوح در معرض خطر آلودگی پهن کنید. در مورد شیر مادر، زمان شیردهی – ولی نه تناوب آن – را کوتاه کنید.

در صورت یک یا دو بار استفراغ کودک، هر یک یا دو ساعت تنها از یک پستان و اگر بیش از دو بار استفراغ کند، هر نیم تا یک ساعت یک بار، پنج دقیقه شیر بدهید. بعد از گذشت هشت ساعت بدون استفراغ، برنامۀ قبلی شیردهی را از سر بگیرید.

برای کودکی که از پستانک تغذیه می شود، یکی از محلول های آبرسان فوق الذکر را شروع کنید و هر ده دقیقه یک قاشق شربت خوری محلول به او بخورانید و بعد از گذشت چهار ساعت بدون استفراغ، مقدار محلول را افزایش دهید. بعد از هشت ساعت، برنامۀ عادی تغذیه را شروع نمایید.

بابونه، نعناع یا زنجبیل می توانند به درمان دل بهم خوردگی کمک کنند. بابونه یا نعناع به صورت دم نوش کیسه ای و به صورت باز و فله ای در دسترس هستند.

در مورد زنجبیل از تازه بودن آن مطمئن شوید. برای استفاده چند برش از آن را در آب بجوشانید. در مورد کودک مبتلا به استفراغ شدید، علاوه بر محلول آبرسان، این درمان های گیاهی نیز مفید خواهند بود.

چنانچه نوزاد تنها یک بار استفراغ کرده باشد، چند اونس محلول در یک پستانک به او بدهید. به خاطر داشته باشید که این درمان های جایگزین برای کودکان بیش از شش ماهه مفیدند و برای نوزادی که هرگز چیزی به جز شیر مادر نخورده است، تجویز نمی شوند.

بار دیگر متذکر می شویم که با پزشک تماس بگیرید اگر:

– در کودک علائم کم آبی، مانند ادرار نکردن طی یک مدت هشت ساعته مشاهده شود.

– در استفراغ خون وجود داشته باشد.

– به نظر برسد که کودک به شکم دردی مبتلا است که بیش از چهار ساعت طول کشیده است.

– استفراغ و تهوع بیش از بیست و چهار ساعت ادامه یافته است.

– کودک واقعاً بیمار به نظر می رسد.

منبع: koodakonline.com

گردآوری:مجله یک پارس

این علائم بیماری در نوزاد، نباید نادیده گرفته شوند

علائم بیماری در نوزاد,نشانه های بیماری در نوزاد,گریه کردن نوزاد کاهش اشتها می تواند نشانه ای از افسردگی کودکان باشد

نشانه های بیماری هایی که در نوزاد که نباید نادیده گرفته شوند
پدر یا مادر به روز بودن، سخت است. بعد از نه ماه هوشیاری مطلق، اکنون با یک چالش جدید مواجه می شوید، مراقب باشید که سلامتیتان بسیار ارزشمند است. البته چشم انداز ماجرا کمی نگران کننده است. خیلی از اقدامات می تواند اشتباه باشد و اگر قبلاً تصور کرده اید که ممکن است در دام این اشتباهات بیفتید، نگران نباشید، زیرا شما تنها نیستید. کلید مبارزه با مشکلات این فصل جدید در زندگیتان و مقابله با بزرگترین ترس شما، صرفاً آماده شدن و داشتن آگاهی است!

در زیر هفت نشانه که می تواند به شما کمک کند تا بیماری فرزندتان را در ابتدا تشخیص دهید، فهرست شده اند:

۱- افزایش اندازه سر
همه نوزادان با لکه های کوچک و نرم در سر خود موسوم به fontanell متولد می شوند. این لکه ها نتیجه انقباض نوزاد شما جهت عبور از کانال تولد است. این لکه ها با گذشت زمان از بین می روند، استخوان های کودک شما رشد می کنند و جمجمه آنها شروع به شکل گیری می کند. با این حال، اگر متوجه شدید که fontanell های کودک شما نه تنها در حال محو نیست بلکه در حال افزایش نیز هست، ممکن است نشانه ای از بیماری باشد و بلافاصله او را نزد پزشک ببرید.

۲- رشد خالها
اگر شما متوجه یک نقطه نامنظم در بدن کودک خود شدید که در مقایسه با رنگ پوست او متفاوت است، باید این را به عنوان نشانه ای مهم جهت چکاپ پوستی توسط پزشک لحاظ کنید. البته اگر بدن فرزند شما خال دارد، این توصیه را نادیده بگیرید، مگر اینکه شروع به رشد کند.

۳- نوسانات رفتار و حالات
آیا کودک شما به طور ناگهانی عجله می کند؟ اشتهای او کاهش یافته است؟ آیا چرخه خواب او به هم خورده و یا مانند همیشه فعال نیست؟ اینها همه نشانه های افسردگی دوران کودکی بوده و دلایل مهمی برای بردن فرزند شما به یک پزشک برای کمک به درمان این بیماری جدی است.

نشانه های بیماری در نوزاد,علائم بیماری در نوزاد,گریه کردن نوزادمصرف بیش از حد مایعات می تواند نشانه ای از ابتلا کودک به دیابت باشد

۴- ریزش مو
ریزش مو در کودکان علت اصلی بیش از ۳٪ از تقاضای بازدید از دفاتر اداری اطفال در ایالات متحده است. دلایل متعددی وجود دارد که یک کودک شروع به از دست دادن مو می کند، چه در مناطق خاصی از سر و چه در ریزش کلی و یکنواخت موها. خبر خوب این است که بیشتر موارد ریزش مو در کودکان به راحتی قابل درمان و معمولاً ناشی از کمبود ویتامین هستند. اگر در فرزندتان علائم ریزش مو را متوجه شده اید، او را به متخصص اطفال راهنمایی کنید تا علت اصلی مشکل را تشخیص دهید.

۵- تشنگی مداوم
در حال حاضر لازم است وظایفی مانند آب و مایعات دادن به کودک را که به کودکان کمک می کند به یک موجود قوی و سالم تبدیل شوند، مهم تلقی کنیم. با این حال، مصرف بیش از حد مایع می تواند نشانه ای از امکان ابتلا به دیابت بوده و باید بلافاصله به پزشک مراجعه شود.

۶- کاهش شنوایی
اگر فرزند شما به صدا کردن شما یا درخواست شما برای انجام یک کار، پاسخی نمی دهد لزوماً به این معنی نیست که سعی میکند شما را نادیده بگیرد. کودک شما ممکن است مشکلات شنوایی داشته باشد. مهم است که فرزندتان را به یک متخصص ENT بسپارید تا شنوایی کودک شما را بهبود بخشد زیرا در غیر این صورت ممکن است در توسعه و پیشرفت زبان آنها مشکلاتی ایجاد شود.

۷-خرناس بلند
بین خروپف کودک (که کاملاً بی ضرر است) و صدای بلند آن تفاوت وجود دارد. وجود علائم حالت دوم، می تواند به این معنی باشد که او از یک نوع دشواری تنفس رنج می برد. در چنین مواردی، برای تشخیص و درمان مناسب، پزشک خود را در جریان قرار دهید.

اگر چه ممکن است نظارت مداوم بر وضعیت ذهنی و جسمی فرزندتان و جستجوی علائم هر گونه بیماری مشکل به نظر برسد، اما همیشه بهتر است که در مراحل اولیه، مطمئن باشید که مشکلی پیش نیاید. همانطور که می گویند، پیشگیری بهتر از درمان است!

منبع: sorsore.com

گردآوری:مجله یک پارس

خرخر کودکان در خواب

علت خروپف کودک

بسیاری از کودکان در مقطعی از زندگی و تقریباً ۱۰% از آن‌ها بیشتر شب‌ها خروپف می‌کنند

بسیاری از کودکان در مقطعی از زندگی و تقریباً ۱۰% از آن‌ها بیشتر شب‌ها خروپف می‌کنند. خروپف‌ها شامل صداهایی است که در طول خواب ناشی از انسداد برخی مجاری تنفسی به طرف دهان می‌باشد. باز و بسته شدن مسیر هوایی موجب لرزش بافت در گلو می‌‌شود. بلندی صدا به این بستگی دارد که چه مقدار هوا از مجاری عبور می‌کند و قدرت لرزش در چه حد است. کودکان سه تا چهارساله اگر خروپف داشته باشند تمایل دارند در مراحل عمیق خواب آن را نشان دهند. همچنین خورپف‌هایی را اولیه می‌نامند که مربوط به مشکلات جدی‌تر نباشد؛ مشکلاتی از جمله، سندرم آپنه‌ی خواب انسدادی، بیدار شدن‌های متناوب از خواب و یا عدم کارایی ریه‌ها برای تنفس در سطوح کم اکسیژن.

در کودکانی که مشکلات خاصی ندارند خروپف‌های بلند و منظم شبانه غیرعادیست و برخی اوقات از وجود عفونت‌های تنفسی خبر می‌دهد، یا تنگی مجرای بینی و یا حساسیت. از این موارد بگذریم متهم بعدی آپنه‌ی خواب است.

حدود ۱-۳% کودکان علاوه بر این که خروپف می‌کنند از مشکلات تنفسی نیز رنج می‌برند؛ اگر خروپف‌ها با قطع تنفس همراه باشد احتمالاً آپنه عامل آن می‌باشد. ماهیچه‌های کودکان طی خواب در حالت استراحت می‌باشد ولی ممکن است آنقدر این حالت شدید شود که به انسداد یا تنگی مجاری بیانجامد. این مورد می‌تواند به توقف‌هایی در تنفس بیانجامد که مدت آن‌ها طولانی‌تر باشد. مغز در واکنش به این قطعی تنفس تلاش می‌کند مشکل را حل کند که این تلاش به نفس‌نفس زدن و خروپف می‌انجامد و حتی ممکن است فرد از خواب هم بیدار شود تا بتواند نفس بکشد. چون در این حالت خواب مختل می‌شود، کودک از خواب کافی محروم خواهد گشت و در طول روز خواب‌آلود خواهد بود.

عواملی که این وضعیت را تشدید می‌کنند عبارتند از چاقی، آلرژی‌ها، آسم، ناهنجاری رفلاکس معده‌ای-روده‌ای. نباید نقش ناهنجاری‌های آناتومیکی صورت و آرواره و اختلالات عصبی را نیز از یاد برد. در کودکان لوزه‌ها نیز به دلیل بزرگیشان می‌توانند موجب انسداد مجرای تنفسی شوند.
عدم تشخیص و درمان آپنه‌ی خواب می‌تواند به کمبود خواب و مشکلات رفتاری بیانجامد که در کودکان خود را در مدرسه نشان می‌دهد! تحقیقی که در این باره انجام شده بود بیان می‌کرد کودکانی که خروپف می‌کنند دو برابر بیشتر از سایرین مشکلات یادگیری و توجهی در تحصیل دارند.

در طول شب، کودکانی با آپنه‌ی خواب ممکن است:
* بلند و منظم خروپف کنند.
* توقف تنفس داشته باشند که موجب ضعف آن‌ها نیز می‌شود.
* اگر موقعیت خواب مناسبی نداشته باشند شروع به خروپف کنند.
* در طول شب زیاد عرق بکنند.

در طول روز، کودکانی با آپنه‌ی خواب ممکن است:
* مشکلات رفتاری، تحصیلی و اجتماعی داشته باشند.
*  در بیدار شدن از خواب مشکل داشته باشند.
*  مخصوصاً صبح‌ها سردرد داشته باشند.
* تحریک‌پذیر، بدخو، پریشان و پرخاشگر شوند.
* بیشتر با دهان خود تنفس کنند و به اصطلاح صدایشان از بینی دربیاید.

منبع:  virtualdr.ir

گردآوری:مجله یک پارس

علائم و راههای پیشگیری از بیماری اپی گلوتیت در کودکان

اپی گلوتیت, بیماری اپی گلوتیت,گلودردشایعترین عامل بیماری اپی گلوتیت باکتری هموفیلوس آنفلوآنزا نوع b می‌باشد

 بیماری اپی گلوتیت در کودکان

اپی گلوتیت یک بیماری مسری در زمستان می باشد. بیماری اپی گلوتیت در هر سنی ممکن است اتفاق بیفتد، اما اغلب در کودکان ۲ تا ۷ سال بروز میکند.

اپی گلوتیت چیست؟

اپی‌گلوتیت‌ ( epiglottitis) عبارت‌ است‌ از یک‌ عفونت ناگهانی‌ و تهدیدکننده‌ زندگی‌ درکودکان‌ که‌ در اپی‌گلوت‌ روی‌ می‌دهد. اپی‌گلوت‌ یک‌ صفحه‌ بافتی‌ کوچک‌ در عقب‌ گلو است‌ که‌ از ورودی‌ نای‌ مراقبت‌ به‌ عمل‌ می‌آورد. اپی‌گلوتیت‌ مسری‌ است‌ و اغلب‌ با خروسک‌ (کروپ‌) که‌ خطر کمتری‌ دارد اشتباه‌ می‌شود.

تورم‌ اپی‌گلوت‌ ممکن‌ است‌ در عرض‌ ۱۲ ساعت‌ از شروع‌ بیماری‌ باعث‌ بسته‌ شدن‌ کامل‌ راه‌ هوایی‌ شود، بنابراین‌ بیمار باید فوراً تحت‌ درمان‌ قرار گیرد.

عفونت اپی گلوت در چه کسانی بیشتر دیده می شود؟

اپی گلوتیت در هر سنی ممکن است اتفاق بیفتد، اما اغلب در کودکان ۲ تا ۷ سال بروز میکند. با این وجود، از زمانی که واکسن Hib در انگلستان و دیگر کشورها در دهه ۱۹۹۰ معرفی شد، تعداد کودکان مبتلا به اپی گلوتیت به صورت چشمگیری کاهش یافت. لذا در حال حاضر این بیماری نادر است.

اگر سیستم ایمنی بدن شما به درستی کار نکند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری اپی گلوتیت هستید، مثلا اگر شیمی درمانی می کنید و یا بیماری ایدز دارید. هیچ واکسنی صددرصد موثر نیست. بنابراین در مواردی نادر، افرادی که در برابر Hib واکسینه شده اند نیز ممکن است به اپی گلوتیت مبتلا شوند.

علایم‌ شایع‌ اپی گلوتیت

اپی گلوتیت, بیماری اپی گلوتیت,گلودردتب و خشونت صدا از نشانه های رایج اپی گلوتیت می باشد

· صدا یا گریه‌ خفه‌ و گرفته‌ (در خروسک صدا یا گریه‌ خشن‌تر است‌).

· سرفه‌ در حد کم‌ (در خروسک‌ سرفه‌ زیاد و شبیه‌ پارس‌ سگ‌ است‌).

·  گلو درد

·  تب

 · خشونت‌ صدا

 · آبریزش‌ از دهان‌ به‌ علت‌ مشکل‌ در بلع‌ بزاق‌

 · مشکل‌ تنفسی‌ فزاینده‌

 ·دم‌ پر سروصدا، جیغ‌ مانند و با فرکانس‌ بالا

 ·  بنفش‌ شدن‌ پوست‌ و بستر ناخن‌ها

 · کودک‌ سر خود را ممکن‌ است‌ در وضعیت‌ نامعمولی‌ قرار دهد. کودک‌ گردن‌ خود را به‌ عقب‌ و بدن‌ خود را به‌ جلو خم‌ می‌کند، زبانش‌ را بیرون‌ می‌آورد و پره‌های‌ بینی‌ را تا حد امکان‌ گشاد می‌کند. با این‌ کار کودک‌ تلاش‌ دارد تا هوای‌ بیشتری‌ را استنشاق‌ کند.

علل اپی گلوتیت

شایعترین عامل بیماری اپی گلوتیت، باکتری هموفیلوس آنفلوآنزا نوع b می‌باشد، هرچند استرپتوکوکها نیز می‌توانند موجب اپی گلوتیت شوند. تورم اپي گلوت باعث بسته شدن ورودي ناي مي شود.

عوامل تشدید کننده بیماری اپی گلوتیت

– وجود یک‌ بیماری‌ که‌ مقاومت‌ بدن‌ را کاهش‌ داده‌ باشد.

– محیط‌ زندگی‌ شلوغ‌ یا غیربهداشتی‌

عوارض  اپی گلوتیت

اگر بیماری اپی گلوتیت سریعا درمان نشود، ممکن است مسیر هوا را کلا ببندد. این بدان معناست که هوا دیگر به ریه نمی رسد و فرد ممکن است بمیرد. به ندرت ممکن است عفونت از اپی گلوت به دیگر قسمت های بدن از جمله گوش، مغز و قلب و ریه ها منتشر شود.

در صورت عدم درمان به موقع عفونت اپی گلوت ممکن است بیماری‌هایی از قبیل عفونت‌ بافت‌ عمقی‌ زیر پوست (سلولیت‌)، ‌ذات‌الریه‌، مننژیت‌، عفونت‌ مفصل‌، عفونت‌ و یا التهاب‌ پرده‌ دور قلب امکان بسته شدن مسیر هوایی‌ و مرگ فرد رخ دهد.

تشخیص اپی گلوتیت

 

اپی گلوتیت, تشخیص بیماری اپی گلوتیت,کودک بیماراگر بیماری اپی گلوتیت سریعا درمان نشود، ممکن است مسیر هوا را کلا ببندد

 

♦ اگر فردی مشکوک به اپی گلوتیت بود، باید سریعا در بیمارستان بستری شود.

♦ وقتی در بیمارستان هستید، برای کمک به تشخیص قطعی اپی گلوتیت ممکن است پزشک از روشی به نام “نازوفارنگوسکوپ” استفاده کند. در این روش، یک لوله نازک و انعطاف پذیر از داخل بینی به طرف گلو فرستاده می شود. پزشک می تواند از داخل لوله به داخل گلو نگاه کرده و ورم و قرمزی اپی گلوت را تشخیص دهد.

♦ گاهی پزشک می تواند از گلو با اشعه ایکس عکس بگیرد تا متوجه تورم اپی گلوت شود.

♦ همچنین ممکن است نمونه ای از مخاط گلو را برداشته و برای بررسی عفونت به آزمایشگاه بفرستد.

♦ ممکن است نمونه ای از خون هم از بیمار گرفته شود تا مجددا علائم عفونت بررسی شود.

رژيم غذايی در دوران بیماری اپی گلوتیت

 

تا زمانی كه كودك دوباره قادر به بلع باشد بايد تنها از مايعات (معمولاً سرم ) استفاده شود. پس از ترخيص از بيمارستان، كودك را تشويق كنيد كه مايعات بيشتر بنوشد. رژيم غذايی كودك در اين هنگام به حالت عادی برمی گردد.

پیشگیری از بیماری اپی گلوتیت

اپی گلوتیت,نشانه های اپی گلوتیت,واکسن زن کودکمعمولا به افرادی که در تماس با فرد مبتلا به اپی گلوت هستند نیز آنتی بیوتیک داده می‌شود

برای همه کودکان در سنین ۲، ۳، ۴ سال و ۱۲ ماه واکسن Hib توصیه می شود. این کار به کاهش فوق العاده موارد اپی گلوتیت در کودکان شده است. با این وجود، این واکسن نیز همانند همه واکسن های دیگر همیشه ۱۰۰ درصد موثر نیست. باکتری های دیگر نیز ممکن است اپی گلوت ایجاد کنند.

به افرادی که در تماس با فرد مبتلا به اپی گلوت هستند (برای مثال، افرادی که با او در یک خانه هستند) نیز آنتی بیوتیک داده می‌شود تا شانس انتقال عفونت کاهش یابد. اگر کودکتان‌ قبلاً مبتلا به‌ اپی‌گلوتیت‌ شده‌‌است‌، هرگونه‌ عفونت‌ تنفسی‌ را جدی‌ بگیرید و برای‌ درمان‌ تحت‌ نظارت‌ مراجعه‌ کنید.

 

گردآوری:مجله یک پارس

بیماری هیرشپرونگ چیست و چه علائمی دارد؟

بیماری هیرشپرونگ, بیماری هیرشپرونگ چیست, علل بیماری هیرشپرونگبیماری هیرشپرونگ در سنین مختلف علائم متفاوت دارد

بیماری هیرشپرونگ شایع‌ترین علت انسداد گوارشی در نوزادان به‌شمار می‌رود. در ۵ درصد موارد ابتلا به اختلال هیرشپرونگ، تمام روده بزرگ تحت تأثیر قرار می‌گیرد؛ این امکان وجود دارد که معده و مری بیشتر تحت تأثیر قرار گیرند. بیماری هیرشپرونگ بیشتر در پسرها دیده می شود.

بیماری هیرشپرونگ (Hirschsprung Disease) بر روده بزرگ نوزادان و کودکان اثر میگذارد. بیماری هیرشپرونگ که مانع حرکات روده بزرگ می شود، به علت عدم وجود سلول های عصبی در روده، نمی گذارد که مدفوع در بخش تحتانی قولون حرکت کند  یک نقص مادرزادی است.

علائم بیماری هیرشپرونگ

بیماری هیرشپرونگ در سنین مختلف علائم متفاوت دارد.

 

♦ مهمترین علامت در بدو تولد عدم دفع مدفوع در ۲۴ تا ۴۸ ساعت ابتدای حیات است. بی اشتهایی، استفراغ همراه با لکه های صفراوی و اتساع شکم جزء علائم اولیه بیماری هیرشپرونگ می باشد. گاهی هم علائم انسداد روده دیده می شود.

♦ در بچه های بزرگتر مبتلا به بیماری هیرشپرونگ رشد کودک به کندی صورت گرفته و یبوست و اتساع شکم جزء علائم اصلی است. ممکن است دوره هایی از اسهال و استفراغ نیز وجود داشته باشد که اسهال به شکل انفجاری و آبکی می باشد.

♦ در سنین بالاتر علائم به شکل مزمن درمی آیند که عبارتند از یبوست، مدفوع نواری و شدیدا متعفن، اتساع شکم، کم خونی و حرکات روده فوقانی از جدار نازک شکم قابل رویت میگردد.

 

علت بیماری هیرشپرونگ

بیماری هیرشپرونگ, درمان بیماری هیرشپرونگ, علائم بیماری هیرشپرونگ برای تشخیص بیماری هیرشپرونگ، پزشکان اغلب آزمایش باریوم انما انجام می دهند

علت بروز بیماری هیرشپرونگ هنوز دقیق مشخص نیست. این بیماری گاهی حالت موروثی دارد و در برخی موارد ممکن است مربوط به یک جهش ژنتیکی باشد.

بیماری هیرشپرونگ زمانی بروز می کند که سلول های عصبی در روده بزرگ به طور کامل شکل نمی گیرند. سلول های عصبی در روده کنترل کننده انقباضات عضلات هستند که باعث حرکت غذا در روده می شوند. بدون این انقباضات مدفوع در داخل روده بزرگ باقی می ماند.

تشخیص بیماری هیرشپرونگ

برای تشخیص بیماری هیرشپرونگ، پزشکان اغلب آزمایشی به نام “باریوم انما” (barium enema) انجام می دهند. باریوم رنگی است که با کمک تنقیه به روده بزرگ فرستاده می شود. باریوم در عکس های اشعه ایکس خودش را بهتر نشان می دهد و پزشکان می توانند تصویر واضح تری از روده بزرگ داشته باشند. در کودکانی که به بیماری هیرشپرونگ مبتلا هستند، روده معمولاً در قسمتی که سلول عصبی وجود ندارد، باریک تر دیده می شود.

در بعضی موارد، پزشک ممکن است بیوپسی ساکشن مقعدی انجام دهد. این آزمایش که معمولاً در مطب نیز قابل اجرا است، عبارتست از استفاده از دستگاه ساکشن برای برداشتن سلول هایی از دیواره مخاطی روده بزرگ. این آزمایش مشخص می کند که آیا روده بزرگ سلول عصبی دارد یا خیر و در نتیجه به تشخیص بیماری هیرشپرونگ کمک می کند.

برای تشخیص بیماری هیرشپرونگ در کودکان بزرگتر، پزشکان از آزمایش های دیگری مانند مانومتری یا بیوپسی با جراحی کمک می گیرند. مانومتری آزمایشی است که در آن بالونی داخل راست روده باد می کنند تا ببینند که آیا عضله مقعد شل می شود یا خیر. اگر عضله شل نشد، کودک بیماری هیرشپرونگ دارد. در بیوپسی از طریق جراحی، پزشک نمونه ای از بافت روده بزرگ را برمی دارد تا آن را زیر میکروسکوپ مشاهده کند.

درمان بیماری هیرشپرونگ

راههای تشخیص بیماری هیرشپرونگ, عوارض بیماری هیرشپرونگرایج ترین جراحی برای درمان بیماری هیرشپرونگ برداشتن قسمتی از روده است

جراحی مؤثرترین درمان برای بیماری هیرشپرونگ است. این درمان به صورت یک یا دومرحله ای انجام می شود که بستگی به شدت بیماری دارد. کودکانی که در زمان جراحی بسیار بیمار هستند (به علت ورم روده یا سوءتغذیه) ممکن است جراحی دو مرحله ای داشته باشند.

رایج ترین جراحی برای درمان این بیماری شامل برداشتن بخشی از روده بزرگ بدون اعصاب و وصل کردن بخش باقیمانده روده بزرگ به راست روده می شود. این جراحی اغلب به صورت جراحی لاپاروسکوپیک است. در بیشتر موارد، پزشک ترجیح می دهد که جراحی را به صورت دومرحله ای انجام دهد.

 

در مرحله نخست، پزشک بخش ناسالم روده را جدا می کند و روشی به نام استومی (ostomy) را پیاده می کند. یعنی حفره کوچکی (استوما) در شکم کودک ایجاد می کند و بخش سالم فوقانی قولون را به حفره وصل می کند.

 

دو نوع استومی وجود دارد:

۱٫ آیلیوستومی: برداشتن کل روده بزرگ و وصل کردن روده کوچک به استوما.

 

۲٫ کولوستومی: فقط برداشتن بخشی از روده بزرگ.

مدفوع کودک از طریق استوما وارد کیسه ای می شود که به آن وصل شده است و باید چند بار در روز تخلیه شود. این کار باعث می شود که بخش تحتانی روده بزرگ قبل از جراحی دوم بهبود یابد. در جراحی دوم، پزشک حفره را می بندد و بخش نرمال روده بزرگ را به راست روده وصل می کند.

پس از جراحی، کودک اغلب دچار یبوست می شود و باید رژیم غذایی سرشار از غذاهای پرفیبر به او داده شود تا این مشکل او حل شود. نوشیدن آب فراوان هم به جلوگیری از کم آبی بدن کمک می کند. روده بزرگ آب غذا را جذب می کند، بنابراین کودکی که بخشی از روده او برداشته می شود، بعد از جراحی مشکل کم آبی دارد. داروهای مسهل هم به رفع یبوست کودک کمک می کنند.

کودکانی که همچنان پس از جراحی نشانه های بیماری هیرشپرونگ را دارند یا نشانه های جدیدی (مانند اسهال انفجاری یا آبکی، تب، ورم شکم یا خونریزی از راست روده) بروز می دهند باید فوراً نزد پزشک برده شوند. اینها ممکن است نشانه های آماس روده (enterocolitis) باشند.

عوارض بیماری هیرشپرونگ

بیماری هیرشپرونگ, نشانه های بیماری هیرشپرونگ, درمان بیماری هیرشپرونگاز عوارض نادر بیماری هیرشپرونگ بی اختیاری دفع مدفوع است

 · یکی ا ز مهمترین عوارض بیماری هیرشپرونگ، آنتروکولیت (التهاب روده) است. که حتی بعد از عمل هم ممکن است رخ دهد. از مهمترین علائم این عارضه استفراغ٬ اسهال بدبو٬ نفخ شکم و تب می باشد. در صورت بروز چنین عارضه ای باید بیمار فورا به بیمارستان محل عمل منتقل شود و تحت درمانهای دارویی و در صورت لزوم جراحی قرار گیرد.

· تنگی محل پیوند در بالای مقعد: این عارضه بعد از برداشتن روده معیوب و پیوند زدن روده سالم به مقعد اتفاق می افتد که علائمی مثل سختی اجابت مزاج با احساس درد موقع دفع بوجود می آید. پزشک این عارضه را از طریق دیلاتاسیون ( گشاد نمودن محل تنگی ) در مان می نماید.

· از عوارض نادر بیماری هیرشپرونگ بی اختیاری دفع مدفوع است که این عارضه با تدابیری قابل پیشگیری و درمان است.

 

· یکی از عوارض درازمدت بیماری هیرشپرونگ در پسر بچه ها ضعف قدرت جنسی در سنین بلوغ است. لازم به ذکر است که اخیرا روشهای جدیدی برای درمان هیرشپرونگ بدون باز کردن شکم انجام می شود که در این روش٬ روده بدون عصب و روده متسع از طریق مقعد خارج گشته و روده سالم به مقعد پیوند زده می شود.

 

منابع:

bartarinha.ir

fa.wikipedia.org

گردآوری:مجله یک پارس

بیماری خروسک، علائم و راه درمان آن

خروسک, بیماری خروسک, خروسک در کودکان
خروسک در كودكان رايج بوده و اغلب در سنين بين يك و سه سال اتفاق مي افتد

همه چیز درباره بیماری خروسک

خروسک، بیماری فصل پاییز و زمستان است که بیشتر کودکان به آن مبتلا می شوند. از مشخصه های اصلی بیماری خروسک می توان به تنفس صدادار، سرفه مداوم، گرفتگی و خس خس سینه اشاره کرد.

خروسک چیست؟

خروسک یا کروپ (به انگلیسی: Croup) یا لارنگوتراکئوبرونشیت (laryngotracheobronchitis) به التهاب حلق، نای، برونش‌های اصلی اطلاق می‌شود. به علت تنگ بودن مجاری تنفسی در بچه‌ها ریسک ابتلا به انسداد مجاری هوایی به دلیل تورم والتهاب بیشتر است. خروسک در فصل پاییز و زمستان رخ می‌دهد و اغلب به فرم خفیف خود محدود شونده، تظاهر می‌یابد.

چه كساني خروسک مي گيرند؟
خروسک در كودكان رايج بوده و اغلب در سنين بين يك و سه سال اتفاق مي افتد. وقتي بچه ها بزرگتر مي شوند، مجراي تنفسي آنها وسيع تر و مقاوم تر ميشود. بنابراين، بعد از ۶ سالگي خروسک نامتداول است.  برخي از كودكان در دوران كودكي دو يا چند بار خروسك مي گيرند ولی در هر سنی می‌تواند رخ دهد.

علائم خروسک

 

خروسک,عوارض خروسک,سرفه کردن کودک
در بیماری خروسک ممکن است در ابتدا کودک علایمی مشابه سرماخوردگی داشته باشد

 

علائم خروسک معمولا در اثر باریک و تنگ شدن مجاری هوایی، بروز می کنند که می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• به تدریج مجاری هوایی فوقانی ملتهب و متورم شده و کودک دچار سرفه های خشن، خشک و پارس مانندی می شود.

• در بیماری خروسک در ابتدا ممکن است که کودک علایم سرماخوردگی مانند گرفتگی یا آبریزش از بینی طی چند روز را نشان دهد یا تب کند.

• اگر مجاری هوایی فوقانی به قدری متورم و ملتهب شوند که به طور نسبی مسدود شوند، تنفس برای کودک بسیار مشکل خواهد شد، که به این حالت کروپ شدید می گویند.

• در بیماری خروسک تنفس با صدای بلند خرخر مانندی همراه خواهد بود.

• کودک تند تند نفس کشیده و پوست در ناحیه شکم و نواحی بین دنده ها، به شدت داخل می روند.

• کودک برای به دست آوردن هوا، به شدت تقلا می کند.

• اطراف دهان کودک به دلیل کمبود اکسیژن رنگ پریده و کبود به نظر می رسد.

نشانه های کروپ یا همان خروسک اغلب در شب و هنگام گریه و بی قراری های کودک تشدید می شود. علاوه بر تاثیر روی مجاری هوایی فوقانی، علل به وجود آورنده خروسک می توانند سبب التهاب مجاری تنفسی تحتانی و بافت ریه شوند.

آيا خروسك واگيردار/مسري است؟

اين عفونت نيز همانند سرفه، سرماخوردگي و ديگر عفونتهاي ويروسي احتمال انتقال از شما به ديگران را دارد. مخصوصا اگر در تماس نزديك با ديگران باشيد. خروسك اغلب در زمان شيوع بيماري ها يا اپيدمي ها در زمستان اتفاق مي افتد.

عفونت ويروسي كه سبب خروسک در كودكان مي شود ممكن است در بزرگسالان يا بچه هاي بزرگتر ايجاد گلو درد يا سرفه نمايد اما احتمال اينكه علائم تنفسي رايج در بیماری خروسک را ايجاد نمايد كم است. با اين وجود، به ندرت ممكن است علائم خروسك در نوجوانان يا بزرگسالان نيز اتفاق افتد.

چه عواملی باعث ابتلا به خروسک می شوند؟

بیماری خروسک معمولا چند روز پس از شروع سرماخوردگی رخ می دهد که در اغلب موارد بر اثر ویروس های مشابه رخ می دهد.

این بیماری معمولا در اثر آلودگی ویروسی مجرای هوای فوقانی رخ می دهد. این عفونت باعث بروز التهاب در داخل گلو می شود، که منجر به مشکلات تنفسی و علایمی مانند سرفه، صدای خس خس و گرفتگی صدا را به همراه دارد.

هر چه کودک بزرگتر شود، ریه ها و مجرای هوایی او نیز قوی تر می شوند، در نتیجه احتمال ابتلا به خروسک نیز کاهش پیدا خواهد. تزریق سالانه واکسن آنفولانزا نیز ممکن است از کودکان در برابر بیماری خروسک محافظت کند و احتمال ابتلا به آن را کاهش دهد.

پیشگیری از بیماری خروسک

واکسن در برابر آنفلوآنزا و دیفتری می‌تواند از بروز خروسک جلوگیری نماید.

تشخیص خروسک

بعد از بررسی علایم کودک، پزشک در ارتباط با تماس کودک با شخصی که دارای علایمی نظیر سرماخوردگی یا سرفه بوده است، سوال خواهد کرد. به علاوه او وضعیت واکسیناسیون کودک را نیز در خواست خواهد کرد.

معمولا پزشک بر اساس تاریخچه کودک، علایم و معاینات بالینی می تواند خروسک را تشخیص دهد. اگر علایم بسیار شدید یا غیر طبیعی باشند، عکسبرداری و یا سایر روش های آزمایشگاهی به منظور بررسی وجود سایر بیماری های ریه یا حلق نیز درخواست خواهد شد.

براي كمك به كودك مبتلا به خروسك چه كاري بايد انجام داد؟

خروسک,درمان خروسک در کودکان,تب کردن کودک
در بیماری خروسک اگر كودك تب دارد (دماي بالا) اغلب تند تند نفس مي كشد

در مورد بیماری خروسک پزشك به صورت معمول كارهايي كه بايد انجام شود را توصيه خواهد كرد و اگر نيازي به بيمارستان باشد خواهد گفت. پزشك ممكن است توصيه هاي زير را ارائه دهد:

* كودك را آرام كرده و به او اطمينان خاطر دهيد: ممكن است خروسک سبب اضطراب كودك كوچك شود. گريه شرايط را بدتر مي كند. اگر تنفس كودك با خرخر يا مشكل است، او را راست روي پاي خود بنشانيد. اجازه دهيد كودك در وضعيت راحتي قرار گيرد.

* تب را پايين بياوريد. در بیماری خروسک اگر كودك تب دارد (دماي بالا) اغلب تند تند نفس مي كشد و بيشتر پريشان شده و مريض تر به نظر ميرسد.

* به كودك مايعات سرد بسيار بنوشانيد: (البته اگر اين كار احساس خوشايندي برايش دارد).

• هوا را خنك كنيد: برخي دريافته اند كه قرار دادن كودك به صورت راست در هواي تازه آزاد و قدم زدن مي تواند كمك كننده باشد.

سابقا براي درمان بخور پيشنهاد مي شد. تصور مي شد كه مخاط با اين كار كمتر شده و تنفس راحت تر مي شود. با اين وجود، هنوز ثابت نشده كه اين كار بتواند مفيد باشد. همچنين برخي كودكان ممكن است در اثر بخار استفاده شده براي درمان خروسك دچار سوختگي شوند. بنابراين بخور پيشنهاد نمي شود.

 همچنين كودكي را كه مشكل تنفسي دارد در حالت خوابيده نگه نداشته و اگر نمي خواهد به او مايعات نخورانيد چون اين كار تنفس را سخت تر مي سازد.

چه موقع بايد به دنبال كمك پزشكي بود

خروسک,درمان خروسک در کودکان,تب کردن کودک

 در بیماری خروسک وقتی کودک زیاد بی قراری می کند حتما به پزشک مراجعه کنید

هر وقت هر گونه نگراني نسبت به كودك خود داشتيد حتما با پزشك خود مشورت كنيد. اغلب كودكان مبتلا به خروسک علائم خفيفي داشته و زود بهبود مي يابند. با اين وجود، تعداد كمي نياز به مراقبتهاي بيمارستاني خواهند داشت. مخصوصا حتما به پزشك مراجعه نمائيد اگر:

♦ وضعيت تنفس كودك بدتر شد. (در خروسک خفيف اغلب تنفس با خرخر همراه است، اما اين مشكل تنفسي است كه نگران كننده است.) علائم بدتر شدن تنفس عبارتند از: تند تند نفس كشيدن، نياز به تقلاي بيشتر براي تنفس، با هر بار نفس كشيدن ماهيچه هاي سينه به داخل كشيده مي شوند.

♦ كودك بي طاقت و بي قرار شده بود.

♦ كودك به صورت غيرمعمول رنگ پريده به نظر مي آمد.

♦ علارغم مصرف پاراستمول يا ايبوبروفن تب پايين نيامد.

در موارد زير با اورژانس تماس بگيريد:

• كبودي (سيانوزه)

• خواب آلودگي غيرطبيعي

• تنفس سخت
• تراوش آب از دهان و ناتواني در قورت دادن آن

عوارض خروسک

– عفونت گوش ذات الریه

– بستن شدن راه هوا كه منجر به مرگ مي شود.

 منابع:

myhealth.ir
danakhabar.com

گردآوری:مجله یک پارس

راشیتیسم یا نرمی استخوان چیست؟ + علائم و روش های درمان آن

راشیتیسم,بیماری راشیتیسم,راشیتیسم چیست

بیماری راشیتیسم موجب خمیدگی استخوان ها میشود

راشیتیسم

راشیتیسم یک بیماری مربوط به رشد استخوان‌ها است که در نوزادان دیده می شود. راشیتیسم بیش‌تر در کودکان دچار سوءتغذیه شایع است، علت اصلی بیماری راشیتیسم کمبود ویتامین دی است.

راشیتیسم چیست؟

راشیتیسم یا نرمی استخوان یا نرم‌استی یک بیماری مربوط به رشد استخوان‌ها است که در نوزادان و کودکان دیده می‌شود. استخوانهای کودکان مبتلا به بیماری راشیتیسم به دلایلی نرم باقی می مانند.

بیماری راشیتیسم موجب خمیدگی و رشد ناقص استخوان‌ها و افزایش ریسک شکستن آن‌ها می‌شود. علت اصلی بیماری راشیتیسم کمبود ویتامین دی است، ولی کمبود کلسیم نیز در آن نقش دارد.

راشیتیسم بیش‌تر در کودکان دچار سوءتغذیه شایع است؛ ولی در بزرگسالان نیز بیماری راشیتیسم دیده می‌شود.

 

علائم بیماری راشیتیسم یا نرمی استخوان چیست؟

علائم بیماری راشیتیسم,علل بیماری راشیتیسم,راشیتیسم

كودكان مبتلا به راشیتیسم بیشتر مستعد شكستگی استخوان می ‌باشند

كمبود ویتامین D ماه‌ ها قبل از بروز علائم بالینی راشیتیسم یا نرمی استخوان وجود دارد. علائم بالینی راشیتیسم عبارتند از:

 

• تغییر فرم اسكلت بدن: این تغییر شكل (دفوریتی) شامل پاهای پرانتزی، انحنای غیرطبیعی در مهره ‌ها، تغییر شكل لگن و برآمدگی قفسه است.

 

• استخوان‌ های شكننده: كودكان مبتلا به راشیتیسم بیشتر از سایر كودكان مستعد به شكستگی استخوان می ‌باشند.

 

• نقص در رشد: تاخیر در رشد با انحنای رشد طولی قد و اندام‌ ها از نتایج راشیتیسم یا نرمی استخوان است.

• مشكلات بهداشتی دندان: این مشكلات شامل نقص در ساختمان دندان‌ ها، افزایش پوسیدگی دندان و تاخیر در فرم‌گیری دندان‌ ها می ‌باشد.

 

• درد استخوان‌ ها: شامل دردهای مبهم استخوانی به همراه دردهای موضعی بر روی استخوان ‌های ستون مهره، لگن و پاها می ‌باشد.

 

• ضعف عضلات: كاهش قدرت عضلانی كه خود باعث اختلال در راه رفتن می ‌گردد.

علل بیماری راشیتیسم یا نرمی استخوان چیست؟

▪ بیماری استئومالاسی همیشه به علت کمبود کلسیم و ویتامین «د» در بالغین اتفاق میافتد. کمبود کلسیم و ویتامین «د» در رژیم غذایی گیاهخواران و غذاهای کم چربی بخصوص در افراد مسن دیده می شود.

▪ عدم مصرف شیر و فرآورده های آن ممکن است باعث بروز راشیتیسم شوند.

 

▪ مقاومت نسبت به عمل ویتامین «د» ممکن است باعث ایجاد راشیتیسم یا نرمی استخوان شوند.

 

▪ فقدان جذب روده ای و گوارشی کلسیم باعث ایجاد بیماری استئومالاسی خواهد شد.

▪ بیماریهای کلیوی بخصوص نارسایی کلیوی می تواند منجر به استئومالاسی شود.

 

▪ مصرف بعضی داروها از جمله داروهای ضد صرع ممکن است باعث ایجاد راشیتیسم یا نرمی استخوان شوند.

▪ بیماریهای لوزالمعده می تواند باعث بیماری راشیتیسم شود.

 

▪ بعضی اعمال جراحی ممکن است باعث اختلال در جذب کلسیم و نهایتا منجر به راشیتیسم شوند.

 

افراد در معرض خطر راشیتیسم

راشیتیسم نوزاد,راشیتیسم,پیشگیری از راشیتیسم

نوزادان زودرس بیشتر در معرض بیماری راشیتیسم قرار میگیرند

– کودکان بین ۶ تا ۲۴ ماهگی که اسکلتشان به سرعت در حال رشد است در معرض ابتلا به راشیتیسم هستند.

 

– کودکانی که در کشورهای سرد زندگی می کنند نیز خطر ابتلا به راشیتیسم در آنها زیاد است.

 

– نوزادان زودرس بیشتر در معرض بیماری راشیتیسم قرار میگیرند.

– افرادی که داروهای ضد صرع مصرف می کنند، این داروها باعث کاهش توانایی بدن در استفاده از ویتامین D می شود. برای این دسته از نوزادان، متخصصان اطفال قطره های ویتامین D تجویز می کنند زیرا میزان ویتامین D موجود در شیر مادر کافی نیست.

تشخیص راشیتیسم:

تشخیص راشیتیسم از راه‌های زیر ممکن است:

* آزمایش خون

* عکس‌برداری از استخوان‌ها

* گازهای محلول در خون (که می‌توانند کاهش پاهاش خون را نشان دهند).

* بافت‌برداری از استخوان‌ها

 

درمان راشیتیسم چگونه است؟

راشیتیسم,روش تشخیص راشیتیسم,بیماری راشیتیسم

راشیتیسم یا نرمی استخوان با تشخیص به موقع قابل درمان است

هدف از درمان راشیتیسم یا نرمی استخوان اصلاح اختلال زمینه‌ ای و جلوگیری از عوارض بیماری راشیتیسم است.

جایگزینی مناسب ویتامین D فعال، فسفر و كلسیم معمولا در عرض چند هفته باعث بهبودی می ‌گردد در صورتی كه تشخیص به موقع صورت گیرد.ویتامینD استفاده از مواد غذایی حاوی مقادیر مناسب فسفر و كلسیم مانند آب پرتقال، ماهی، فرآورده ‌های شیری و مكمل ‌های غذایی بسیار مناسب است. استفاده منظم از نور آفتاب بسیار موثر است كه بهترین آن نور متوسط آفتاب است. به خاطر داشته باشیم كه تماس مستقیم با نور شدید آفتاب در شیرخواران زیر ۶ ماه به هیچ عنوان توصیه نمی ‌گردد.

 

در این رده سنی استفاده منظم از قطره‌ های ویتامین A+D توصیه می ‌گردد. میزان كلسیم، فسفر و ویتامین D دریافتی براساس سن و وزن تعیین می‌ گردد. به دلیل عوارض ناشی از مصرف نابجای این مواد توصیه می ‌گردد كه حتما با پزشک متخصص قبل از استفاده آن ‌ها هماهنگی صورت گیرد.

 

در مواردی كه راشیتیسم یا نرمی استخوان منجر به ناهنجاری ‌های استخوانی و اختلال در انحنای مهره ‌ها و یا فرم اندام ‌ها گردد استفاده از آتل ‌های مخصوص و در صورت عدم پاسخ، درمان جراحی ضروری است.

عوارض ناشی از نرمی استخوان چیست؟

راشیتیسم یا نرمی استخوان با تشخیص به موقع قابل درمان است ولی در صورت عدم تشخیص و یا تاخیر در تشخیص با یكسری عوارض شدید و جدی همراه خواهد بود كه عبارتند از:

 

♦ تاخیر در تكامل و مهارت ‌های حركتی كودک

♦ تاخیر در رشد و نمو

♦ افزایش استعداد به عفونت‌ های جدی

♦ بدشكلی و ناهنجاری ‌های استخوانی

♦ كوتاهی قد ناشی از تاخیر و اختلال در رشد

♦ تشنج

♦ خرابی دندان ‌ها

 

پیشگیری از بروز راشیتیسم:

پیشگیری از راشیتیسم,نرمی استخوان,راشیتیسم

با مصرف روزانه ویتامین D می توان از بیماری راشیتیسم جلوگیری کرد

با انجام اقدامات زیر می توان مانع از بروز بسیاری از موارد بیماری راشیتیسم شد در بچه هایی که فقط شیر مادر مصرف می کنند باید روزانه ویتامین دی بصورت قطره مکمل استفاده کنند.

 

اگر مادر شیرده هم ویتامین دی بیشتری مصرف کند میزان آن در شیر وی بیشتر می شود. بچه ها نیاز دارند تا روزی دو لیوان شیر مصرف کنند. این مقدار در نوجوانان باید به روزی ۵-۳ لیوان افزایش پیدا کند. در بچه هایی که به شیر حساسیت دارند باید کلسیم را بصورت مکمل های غذایی به بچه داد.

 

 

گردآوری:مجله یک پارس

وقتی کودک دچار سرطان می‌شود…

درمان سرطان در کودکان

در کودکان نیز در هر سنی ممکن است نوع خاصی از سرطان شیوع بیشتری داشته باشد

 شنیدن مداوم این جمله از مردم دور و اطراف یا بعضی از رسانه ها که سرطان در کودکان بیشتر شده است، ترس و وحشتی در دل والدین ایجاد می کند، به خصوص وقتی که امروزه تقریبا در هر خانواده ای یک یا دو فرد مبتلا به سرطان هم دیده می شود، اما این موضوع نباید باعث مغشوش شدن افکار والدین شود تا جایی که یک تب ساده را علامت سرطان تلقی کنند.

والدین باید هوشیار باشند تا اگر علائم غیرعادی به خصوص طول کشیده و شدت یابنده در فرزندشان مشاهده کردند زودتر اقدام کنند. ابتدا باید به این نکته اشاره کنیم که در ایران تحقیقات و آمار دقیقی در مورد افزایش ابتلای کودکان به سرطان وجود ندارد بنابراین نمی توان گفت ابتلا به سرطان در کودکان ایرانی بالا رفته است، اما همه والدین نیاز به اطلاعاتی در این زمینه دارند.

تفاوت بین سرطان بزرگسالان و کودکان
تفاوتی بین سرطان کودکان و بزرگسالان وجود دارد. در بزرگسالان نوع سرطان تا حدودی وابسته به محیط و منطقه زندگی آنهاست و اگر فرد بزرگسالی از یک منطقه به منطقه دیگری مهاجرت کند، بعد از ۲۰- ۱۰ سال احتمال ابتلای او به سرطان هایی که در آن منطقه بیشتر است افزایش می یابد اما این موضوع در کودکان صدق نمی کند و سرطان کودکان در تمام دنیا از الگوی خاصی پیروی می کند، مثلا در تمام دنیا سرطان خون کودکان شایع ترین سرطان و تومور مغزی در رده بعدی قرار دارد و تغییر اقلیمی کودکان تاثیری در این روند نمی گذارد. این موضوع نشان دهنده آن است که احتمالا عوامل مساعدکننده محیطی نقش کمرنگ تری در ابتلای کودکان به سرطان ایفا می کند. البته عوامل محیطی موثر هستند ولی شاید چند دهه طول بکشد. بنابراین محیط در کودکی تاثیر زیادی در بروز سرطان ندارد.

سرطان خون شایع ترین نوع سرطان در کودکان
در کودکان نیز در هر سنی ممکن است نوع خاصی از سرطان شیوع بیشتری داشته باشد. مثلا شیوع تومورهای مغزی در سنین پایین بیشتر از سرطان خون است، ولی از سنین نوزادی تا بلوغ به طور کلی انواع سرطان خون شایع ترین سرطان محسوب می شود.

علت سرطان خون تقریبا ناشناخته است
شاید این طور به نظر برسد که ژنتیک و ارث نقش مهمی در بروز سرطان های کودکان دارد ولی در بسیاری از سرطان ها علت، همچنان ناشناخته است و نمی توان دلیل قطعی سرطان کودکان را مشخص کرد. به ندرت عوامل ارثی در بعضی از سرطان های کودکان نقش دارند. عوامل محیطی نیز می تواند موجب بروز سرطان در کودک شود، مثلا اشعه یونیزه که به عنوان درمان با دوز بالا و به دفعات برای درمان کچلی کودکان استفاده می کردند باعث افزایش خطر سرطان می شود،

ولی این درمان در سال های قدیم برای کچلی و… استفاده می شد که پوست سر را در معرض اشعه قرار می دادند. بعد از چند سال دیده شد خطر بروز تومور مغزی در کودکی که اشعه دریافت کرده افزایش می یابد. این روش کاملا کنار گذاشته شد، اما خانواده ها باید دقت کنند این نوع از اشعه با اشعه ای که هنگام عکس گرفتن برای تشخیص شکستگی استخوان و… استفاده می شود، متفاوت است و این نوع از اشعه تاثیر منفی روی سلامت کودک ندارد.

سرطان ممکن است زمینه ارثی داشته باشد
بیماری های زمینه ای نقص های مادرزادی در سیستم ایمنی نیز ممکن است خطر ابتلا به سرطان را در کودکان افزایش دهد. البته در این مواقع می توان گفت ارث ممکن است در نقص سیستم ایمنی نقش داشته باشد پس سرطان نیز می تواند در نتیجه ارث ایجاد شود.

درمان سرطان در کودکان

در تمام دنیا سرطان خون کودکان شایع ترین سرطان و تومور مغزی در رده بعدی قرار دارد

علائم هشداردهنده در کودک
امروز خانواده ها بسیار آگاه شده اند و به هر علائمی که در کودک مشاهده می شود، دقت می کنند و پیگیر هستند، اما علائم سرطان ها از نظر نوع و مرحله متفاوت است و ممکن است علائم چندان واضح نباشند و گاهی با بیماری های دیگری مشترک یا به اصطلاح غیراختصاصی باشند، مثلا علائمی مانند ضعف و بی حالی که ممکن است با سرماخوردگی ساده اشتباه گرفته شود، ولی والدین باید توجه کنند بیماری های جدی مانند سرطان خون و تومور مغزی علائم موقت ندارند و علائم محو نمی شود، مثلا در سرطان خون ممکن است کودک دچار تب و لرز شود که علائم فروکش نمی کنند و ادامه دار هستند.

البته علائم اختصاصی هم وجود دارد؛ ممکن است توده ای در استخوان یا زیربغل کودک وجود داشته باشد. این توده ها بی دلیل ایجاد نشده اند و باید ریشه یابی شوند، اما تومورها هم نباید باعث ترس و نگرانی والدین شوند. اغلب تومورهای استخوانی خوش خیم هستند و بعضی از آنها به راحتی لمس می شوند. تومورهای استخوانی علامت مهمی از شروع بیماری اند و معمولا با درد توأم هستند و کودک از درد استخوانی شکایت می کند. این موارد جدی اند و والدین باید به آ ن توجه کنند. بیشتر از ۹۰ درصد موارد تب ناشی از بیماری های عفونی و ویروسی کم خطر است. وجود خونریزی در هر نقطه بدن به خصوص اگر باعث ایجاد لکه های ریز در سطح بدن باشد همراه با رنگ پریدگی و… علامت مهمی محسوب می شود.

تشخیص زودرس سرطان مهم ترین عامل موفقیت درمان است
توصیه این است که والدین به محض دیدن هر علائم مشکوکی، کودک را در اولین فرصت به پزشک ارجاع دهند. نکته ای که در انواع سرطان در کودکان و بزرگسالان مهم است، تشخیص زودرس بیماری در مراحل اولیه است. عوامل زیادی می توانند علت مرگ و میر کودکان باشند مانند حوادث، تصادفات و…، ولی سرطان همچنان بخش اعظمی از مرگ و میر کودکان را به خود اختصاص می دهد. با وجود این که سرطان در کودکان می تواند کشنده باشد، خبر خوب این است که خوشبختانه قسمت اعظم سرطان های کودکان برخلاف افراد بالغ قابل درمان هستند (بیش از ۷۰- ۶۰ درصد)

هدف از درمان در بزرگسالان متفاوت تر از کودکان است. موفقیت درمان در افراد بالغ افزایش طول عمر حدود ۵ تا ۱۰ سال است که از نظر علمی رضایت بخش خواهدبود ولی هدف اصلی در کودکان این است که بیماری کاملا ریشه کن شود و دیگر عود نکند و کودک طول عمر طبیعی داشته باشد. حدود ۹۰- ۸۰ درصد کودکان مبتلا به سرطان خون کاملا درمان می شوند و سلامت خود را باز می یابند. طی چند سال اخیر نیز پیشرفت های علمی زیادی شده است و نکته مهم در سرطان ها این است که بیماری زود تشخیص داده می شود.

منبع: هفته نامه سلامت/ برترین ها

گردآوری:مجله یک پارس

همه چیز درباره علائم، علل و درمان برونشیولیت‌ در کودکان

برونشیولیت,بیماری برونشیولیت,علائم برونشیولیت

بیماری برونشیولیت‌ مسری‌ است‌ و اغلب‌ همه‌گیر می‌شود

بیماری برونشیولیت در کودکان

برونشیولیت‌ عمدتاً در شیرخواران‌ و خردسالان‌ رخ‌ می‌دهد. در هنگام ابتلا کودک به برونشیولیت مرتباً به‌ او نوشیدنی‌های‌ صاف‌ بدهید مثل‌ آب‌، چای‌، سوپ‌ گوشت‌ رقیق‌ شده‌، آب‌ میوه‌ یا ژلاتین‌ رقیق‌ شده‌.

برونشیولیت چیست؟

برونشیولیت (bronchiolitis)‌  نوعی التهاب در ریه هاست که بیشتر در کودکان زیر ۲ سال با علائمی از جمله سرفه و تنگی نفس دیده می شود. برونشیت حاد یا نایژه آماس، به التهاب نایژه ها در شش گفته می شود. وقتی نایژه ها ملتهب می شوند، خلط ایجاد می کنند و این موجب سرفه کردن فرد می شود، این شرایط بعد از عفونت دستگاه تنفسی فوقانی بوجود می آید.

برونشیولیت‌ عمدتاً در شیرخواران‌ و خردسالان‌ رخ‌ می‌دهد. توجه‌ داشته‌ باشید كه‌ برونشیولیت‌ ممكن‌ است‌ با استنشاق‌ اجسام‌ خارجی‌ به‌ درون‌ ریه‌ اشتباه‌ گرفته‌ شود.

 

علل برونشیولیت‌

– بیماری برونشیولیت‌ مسری‌ است‌ و اغلب‌ همه‌گیر می‌شود.

– بعضی‌ از خردسالان‌ پس‌ از هر سرماخوردگی‌ دچار برونشیولیت‌ می‌شوند.

– عفونت‌ ویروسی‌، معمولاً با ویروسی‌ تحت‌ عنوان‌ ویروس‌ سنسیشیال‌ تنفسی‌

 

عوامل افزایش دهنده خطر ابتلا به برونشیولیت‌

ο محیط‌ مهد كودك‌

ο مواجه‌ با یك‌ فرد بیمار

ο سابقه‌ خانوادگی‌ آلرژی‌

ο وجود یك‌ بیماری‌ كه‌ مقاومت‌ را پایین‌ آورده‌ باشد، به‌ خصوص‌ عفونت‌ تنفسی‌

 

نشانه ها و علائم برونشیولیت‌

 

برونشیولیت,عوارض برونشیولیت,علائم برونشیولیت

گلودرد  و درد سینه از علائم برونشیولیت هستند

* سرفه ای که خلط آور باشد (در روزهای اول بدون خلط است)

* درد سینه

* خستگی

* سردرد خفیف

* بدن درد خفیف

* تب خفیف (۳۸ درجه)

* آب آوردن چشم

* گلودرد

 

عواقب مورد انتظار در بیماری برونشیولیت‌

برونشیولیت‌ با درمان‌ معمولاً در عرض‌ ۷ روز خوب‌ می‌شود. نتایج‌ بعضی‌ از مطالعات‌ نشاندهنده‌ این‌ است‌ كه‌ شیرخوارانی‌ كه‌ پیش‌ از ۲ سالگی‌ ۲ بار یا بیشتر دچار برونشیولیت‌ شده‌ باشند، با احتمال‌ بیشتری‌ دچار آلرژی‌ و آسم‌ خواهند شد.

عوارض احتمالی بیماری برونشیولیت‌

ندرتاً آسیب‌ دایمی‌ به‌ ریه‌ها كه‌ منجر به‌ برونشیت‌ مزمن‌، روی‌ هم‌ خوابیدن‌ بخشی‌ كوچكی‌ از ریه‌، برونشكتازی‌، ذات‌الریه‌ مكرر، و ندرتاً بیماری‌ انسدادی‌ مزمن‌ ریوی‌ می‌شود.

 

با این علایم به پزشک مراجعه کنید:

 

برونشیولیت,عوارض برونشیولیت,علائم برونشیولیت

تب بالا در کودکان می تواند از نشانه های برونشیولیت باشد

 

♦ تب و سرفه هایی با خلط غلیظ و خونین

♦ مشکل مزمن قلبی یا ریوی

♦ تنگی نفس یا مشکل در تنفس

♦ تب بالای ۳۸ درجه

♦ علائمی که بیش از ۳ هفته طول بکشند.

 ♦ ابتلای مکرر به برونشیت/برونشیولیت اگر فرزندتان کوچکتر از سه ماهه است و تب دارد، حتما باید سریعا به پزشک مراجعه کنید.

درمان برونشیولیت

برونشیولیت,عوارض برونشیولیت, برونشیولیت کودکان

در زمان ابتلا کودک به برونشولیت از مواد غذایی آبدار استفاده کنید 

داروها

• آنتی‌بیوتیك‌ها برای‌ مبارزه‌ با عفونت‌ باكتریای‌ ثانویه‌

•  داروهای‌ ضد ویروس‌ ممكن‌ است‌ در موارد شدید برای درمان برونشیولیت  كمك‌كننده‌ باشند.

• داروهای‌ گشادكننده‌ نایژه‌ نیز ممكن‌ است‌ كمك‌كننده‌ باشند.

 

فعالیت 

كودك‌ را تا ۴۸ ساعت‌ پس‌ از رفع‌ علایم‌ برونشیولیت  وادار به‌ استراحت‌ كنید. پس‌ از آن‌ كودك‌ می‌تواند تدریجاً فعالیت‌های‌ عادی‌ خود را از سر گیرد.

رژیم غذایی در بیماری برونشیولیت

مرتباً به‌ كودك‌ نوشیدنی‌های‌ صاف‌ بدهید مثل‌ آب‌، چای‌، نوشیدنی‌های‌ گازدار، لیموناد، سوپ‌ گوشت‌ رقیق‌ شده‌، آب‌ میوه‌ یا ژلاتین‌ رقیق‌ شده‌.

پیشگیری از بیماری برونشیولیت

 

از دستگاه‌ بخور در اتاق‌ كودك‌ استفاده‌ نمایید. در مورد كودك‌ مستعد به‌ برونشیولیت‌، هر شب‌ از دستگاه‌ بخور به‌ هنگام‌ عفونت‌ تنفسی‌ و پس‌ از آن‌ استفاده‌ نمایید.

 

دقت‌ كنید كه‌ كودك‌ در چه‌ شرایطی‌ مستعد بروز برونشیولیت‌ است‌. مثلاً اگر بازی‌ در هوای‌ خنك‌ شب‌هنگام‌ باعث‌ حمله‌ كودك‌ می‌شود، از آن‌ اجتناب‌ كنید. مواجهه‌ كودك‌ را با جمع‌ كمتر كنید، به‌ خصوص‌ جمع‌ بچه‌های‌ دیگر، تا به‌ این‌ ترتیب‌ احتمال‌ سرماخوردگی‌ و بروز برونشیولیت‌ كمتر شود.

 

منابع:

coca.ir

 

گردآوری:مجله یک پارس

سردرد در کودکان + علل

دلایل سر درد در کودکان

سردرد به تنهایی یک علامت و نشانه بیماری های متعدد است

خوب است بدانید کودکان هم مانند بزرگ ترها سردرد می شوند و سردرد یکی از مشکلات متداول آن هاست. البته شیوع آن در کودکی به اندازه دوران بزرگسالی نیست اما کیفیت زندگی کودک را تحت تاثیر قرار می دهد و بر اشتها و خواب وی تاثیر منفی می گذارد.در این مطلب، به بررسی شایع ترین علل سردرد در کودکان پرداخته ایم.

علل سردرد
سردرد به تنهایی یک علامت و نشانه بیماری های متعدد است. کودکان از زمانی که قدرت تکلم پیدا می کنند ممکن است عنوان کنند که دچار سردرد شده اند. در سنین پایین تر نیز از طریق برخی علایم مثل بیقراری، بی خوابی یا بی اشتهایی می توان به سردرد مشکوک شد. بنابراین یک کودک ۲ ساله هم ممکن است سردرد بگیرد و آن را اظهار کند.

دکتر حسن باقری می گوید: بروز سردرد علل بسیار متفاوتی دارد. گاه ممکن است ناشی از سینوس های فک و پیشانی و عفونی شدن آن ها باشد. در سنین پایین این سینوس ها هنوز به خوبی تشکیل نشده است ولی در سنین ۸ -۷ سالگی التهاب سینوس ها سردردهای آزاردهنده را به کودک تحمیل می کند.

همچنین بیماری های عصبی- عضلانی ممکن است به سردرد در کودکان منجر شود. حتی میگرن در سنین پایین هم گزارش می شود و بچه ها هم ممکن است به این عارضه مبتلا شوند. گاهی مشکلاتی که در سیستم عصبی به وجود می آید مانند توده، آبسه، ضایعات و صدماتی که باعث خونریزی می شود به سردرد می انجامد که در بعضی از این موارد کودک دچار تهوع و استفراغ هم می شود.به گفته دکتر باقری بیماری های متابولیک هم گاهی باعث سردرد می شود این دسته از سردردها به دلیل بیماری ها و اختلالاتی که در دیگر سیستم های بدن رخ می دهد، به وجود می آید.

دلایل سر درد در کودکان

در موارد بسیاری ابتلای کودکان به سردرد به دلیل سابقه فامیلی است

سردردهای حاد و مزمن
به طور کلی سردردها به ۲ دسته حاد و مزمن تقسیم می شود. سردردهای حاد به طور ناگهانی اتفاق می افتد و کودکی که سردرد نداشته است به یکباره دچار سردرد شدید می شود. این دسته از سردردها باید به طور اورژانسی مورد بررسی قرار بگیرد تا علت آن شناخته شود. دسته دیگری از سردردها، مزمن است و کودک مدت هاست از سردرد شکایت می کند. بررسی این دسته از سردردها متفاوت است و با گرفتن شرح حال و در نظر گرفتن یک سری نکات، علت سردرد مشخص می شود. گاهی کودک به علت مشق نوشتن به صورت درازکشیده به سردرد مبتلا می شود. آویزان ماندن سر در این حالت باعث کم خونی و خستگی عضلانی می شود و کودک در ناحیه پیشانی احساس سردرد می کند. در چنین شرایطی کودک صبح ها سردرد ندارد و در طول روز که هنگام انجام تکالیف است، سردرد خفیف دارد. اما اواخر روز سردرد شروع و شب ها تشدید می شود. گاهی اختلالات بینایی در کودک به سردرد منجر می شود. کودکانی که ضعف بینایی یا بیماری آستیگماتیسم دارند، مدت ها قبل از مراجعه به چشم پزشک از سردرد شکایت می کنند. این کودکان به سردردهای مزمن دچار می شوند. در بیشتر موارد صبح ها سردرد ندارند اما در طول روز که عضلات چشم مجبور است کره چشم را برای دید بهتر تغییر شکل دهد، این امر باعث بروز خستگی چشم و سردرد در کودک می شود.

شایع ترین علل سردرد
این متخصص مغز و اعصاب کودکان با اشاره به این که بیشتر کودکان دبستانی که از سردرد شکایت می کنند، به علت انجام تکالیف به حالت درازکشیده به سردرد مبتلا می شوند، گفت: این نوع سردرد بسیار شایع و به سردرد (positional) معروف است. در واقع علت آن خسته شدن عضلات گردن و سر است. بهترین راه این است که بچه ها را عادت دهیم تکالیف خود را روی میز انجام دهند تا دچار این نوع سردرد نشوند. گاهی بچه ها به حالت دراز کشیده تلویزیون نگاه می کنند و ساعت ها در حالتی که فشار زیادی به عضلات گردن می آید، فیلم می بینند. این دسته از بچه ها هم در معرض سردرد هستند. گاهی نشستن پای رایانه و انجام بازی های رایانه ای در ساعات متمادی به سردرد منجر می شود که با تصحیح وضعیت نشستن و محدود کردن انجام بازی برای بچه ها قابل رفع است.

یکی دیگر از سردردهای شایع در میان کودکان به Tension headache معروف است که ناشی از فشارهای عصبی، تنش، اضطراب، ترس و خشم است.

اگر کودک پس از یک تنش یا فشار عصبی اظهار سردرد کرد، نباید آن را دست کم گرفت. بهتر است تلاش کنیم که استرس موجود را رفع و محیط را آرام کنیم. به او زمان برای استراحت بدهیم که بهتر است در یک مکان تاریک باشد و از او بخواهیم آرام بگیرد.

در مواردی اگر درد شدید است بهتر است با خوراندن مسکن به کودک درد را برطرف کنیم. بنابراین بی اعتنایی به سردرد کودک در هیچ موردی قابل توجیه نیست.

سابقه فامیلی
در موارد بسیاری ابتلای کودکان به سردرد به دلیل سابقه فامیلی است. به این ترتیب گرفتن شرح حال بیمار و دانستن سابقه فامیلی خانواده کمک بسیاری به شناسایی علت سردرد می کند. اگر یکی از والدین سابقه سردرد یا میگرن داشته باشد، احتمال ابتلا به میگرن در کودک ۳ تا ۴ درصد است اما اگر پدر و مادر هر دو سابقه میگرن داشته باشند، احتمال بروز میگرن در کودک به ۱۰ درصد افزایش پیدا می کند.

درباره سردردهای مربوط به سیستم فوقانی تنفسی هم باید گفت که ژنتیک نقش مهمی دارد و کدهای ژنتیکی که کودک به ارث برده است در ابتلای وی به این دسته از سردردها نقش دارد. گاهی تخلیه نشدن ترشحات داخل سینوس ها باعث بروز سردردهای مزمن در کودک می شود که درمان های خاص خود را دارد.

دلایل سر درد در کودکان

بیماری های عصبی- عضلانی ممکن است به سردرد در کودکان منجر شود

ضربه به سر
طی مراحل رشد و تکامل کودک ممکن است ضربه ای به سر وی وارد شود. برای بیشتر والدین این سوال پیش می آید که آیا این ضربات ممکن است به سردرد منجر شود. وی در پاسخ به این سوال چنین می گوید: اگر ضربه به قدری شدید باشد که باعث بروز ضایعه در جمجمه شود، ممکن است به سردرد و دیگر علایم منجر شود. اما ضربه های عادی که زیاد اتفاق می افتد معمولا به تنهایی باعث سردرد مزمن نمی شود زیرا ساختار سیستم داخل جمجمه به نحوی است که بسیاری از این ضربه ها را خنثی می کند. مغز و سیستم عصبی در مایعی تحت عنوان مایع مغزی- نخاعی قرار دارد و ضرباتی که به سر وارد می شود توسط مکانیسم های موجود در ساختار سیستم عصبی خنثی می شود.بیشتر سردردها توسط متخصص اطفال قابل تشخیص و درمان است و در دیگر موارد مشاوره و مراجعه به متخصص مغز و اعصاب کودک ضروری است.

در مجموع باید اظهار سردرد از سوی کودک را جدی گرفت و ریشه یابی کرد. بسیاری از سردردها با یک سری اقدامات ساده قابل حل است و کافی است طرز نشستن کودک پای تلویزیون یا هنگام انجام تکالیف اصلاح شود تا سردرد بهبود پیدا کند. گاهی معاینه چشم و تشخیص ضعف بینایی کودک یا آستیگماتیسم وی به رفع سردرد کمک می کند. اگر در مراجعه به پزشک و پس از اصلاح این رفتارها، سردرد ادامه پیدا کرد، بهتر است علت سردرد مورد بررسی پزشک متخصص قرار گیرد.

منبع: خراسان

گردآوری:مجله یک پارس

علل رفلاکس در نوزادان

داروی رفلاکس نوزاد

نوزادان معمولاً زمانی که شیر زیادی را با سرعت بالا دریافت می‌کنند، شیر را بالا می‌آورند

بالا آوردن شیر نوزاد را گاهی اوقات، رفلاکس فیزیولوژیک می‌نامند که در نوزادان شایع است و امری طبیعی (اما نه همیشه) است. اغلب نوزادان، شیری که می‌خورند را بالا می‌آورند، زیرا از آنجایی که سیستم گوارش نوزاد نابالغ است، باعث می‌شود محتویات داخل معده از طریق مری به دهان بازگردد.

کودکم شیر را برمی گرداند، آیا این یک مشکل است؟
نوزادان معمولاً زمانی که شیر زیادی را با سرعت بالا دریافت می‌کنند، شیر را بالا می‌آورند. این اتفاق زمانی هم می‌افتد که سینه‌های مادر پر از شیر است و کودک به سرعت و به مقدار زیاد شیر را دریافت می‌کند. به نظر می‌رسد که شیری که نوزاد بالا می‌آورد، از میزان شیری که دریافت کرده است، بسیار بیشتر است. اگر کودک ناآرام است و هنگام شیر خوردن، به اطراف نگاه می‌کند و به درستی شیر نمی‌خورد، او ممکن است هوا را فرو دهد و شیر بیشتری را بالا بیاورد. برخی از نوزادان زمانی که در حال دندان درآوردن هستند یا شروع به چهار دست و پا رفتن می‌کنند و یا با آغاز خوردن غذا‌های جامد، شیر بیشتری را بالا می‌آورند.

آماری در مورد همه نوزادان (نه فقط نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند):
بالا آوردن شیر نوزاد، درست بعد از غذا خوردن اتفاق می‌افتد و یا ممکن است ۱ تا ۲ ساعت بعد از شیر خوردن هم اتفاق بیافتد.

نیمی از همه بچه‌های ۰ تا ۳ ماهه، حداقل یک بار در روز شیر خود را بالا می‌آورند.

بیشترین میزان بالا آوردن شیر، در نوزادان ۲ تا ۴ ماهه اتفاق می‌افتد.

 بسیاری از نوزادان تا سن ۷-۸ ماهگی نیز بعد از شیر خوردن، بالا می‌آورند.

در اکثر نوزادان در سن ۱۲ ماهگی، میزان بالا آوردن شیر در این سن متوقف می‌شود.

اگر نوزاد شما در اکثر اوقات شیر را بالا می‌آورد ولی احساس ناراحتی ندارد، احتمالاً نوزاد شما دچار یک مسئله پزشکی یا بیماری خاصی نیست و به مرور زمان مشکل او رفع خواهد شد.

بر خی از دلایل بالا آوردن بیش از حد شیر:
شیر بیش از حد در سینه مادر، می‌تواند باعث ایجاد نشانه‌های رفلاکس شود و معمولاً با اقدامات ساده می‌توان آن را درمان کرد.

حساسیت‌های غذایی می‌تواند موجب بالا آوردن بیش از حد شیر شود. بیشترین احتمالات در این باره  به وجود محصولات شیر گاو در رژیم غذایی کودک یا مادر، باز می‌گردد. این سوالات را از خودتان بپرسید؟ آیا کودک شما چیزی غیر از شیر مادر دریافت می‌کند؟ شیرهای دیگر، غذاهای جامد (از جمله غلات)، ویتامین‌ها (فلوراید، آهن و …) داروها، داروهای گیاهی. آیا مادر دارو، داروهای گیاهی، ویتامین، آهن و … مصرف می‌کند؟

 نوزادان مبتلا به بیماری رفلاکس گوارشی معمولاً شیر زیادی را بالا می‌آورند.

در نوزادان شیرخوار، استفراغ منظم در روز‌های ابتدای تولد، نشانه‌ی تنگی پیلور (یک مشکل معدوی) است که معمولاً نیاز به جراحی دارد و به ندرت دیده می‌شود. این مورد در پسران ۴ برابر دختران اتفاق می‌افتد و علائم آن معمولاً بین ۳ تا ۵ هفتگی اتفاق می‌افتد. نوزادانی که حداقل یک بار در روز استفراغ می‌کنند، باید توسط پزشک بررسی شوند.

علت اینکه کودک بزرگتر ناگهان دچار استفراغ و رفلاکس می‌شود، چیست؟
گاهی برخی بچه‌های بزرگ‌تر، پس از یک دوره زمانی، شروع به رفلاکس و استفراغ می‌کنند، این چیز عجیبی نیست که کودک شش ماهه ناگهان دچار این مساله شود. اگر بالا آوردن شیر بیش از حد است (و کودک خوب به نظر نمی‌رسد) احتمال بیماری جی‌ای (یک بیماری خود ایمنی) وجود دارد. اگر کودک به نظر بیمار نیست، در ادامه برخی از علل احتمالی وجود دارد، که بیان می‌شود:

بعید نیست که نوزاد شما به طور ناگهانی به چیزی در شیر مادر حساسیت پیدا کند، یا ماده‌ای در رژیم غذایی مادر جدید است، که به آن حساسیت دارد. هر ماده غذایی که کودک یا مادر کودک می‌خورد، می‌تواند باعث بالا آوردن شیر نوزاد شود. آیا کودک شما به تازگی خوردن غذاهای جامد را شروع کرده است؟ آیا مادر و یا کودک داروی جدیدی مصرف می‌کنند؟ آیا مادر و یا کودک مصرف ویتامین‌ها را آغاز کرده‌اند و یا ویتامین‌های خود را تغییر داده‌اند؟

آیا کودک شما بیشتر از حد معمول گریه می‌کند؟ اگر چنین است، احتمالاً او هوای بیشتری نسبت به قبل بلعیده است که می‌تواند منجر به بالا آوردن شیر نوزاد شود.

بالا آوردن شیر نوزاد می‌تواند به دلیل دندان در آوردن نوزاد باشد. هنگامی که کودک در حال دندان در آوردن است، بیشتر ناآرامی می‌کند و بزاق زیادی ترشح می‌کند که باعث می‌شود استفراغ نوزاد بیشتر شود.

سرماخوردگی یا آلرژی نتیجه بلعیدن مخاط زیادی توسط نوزاد است که استفراغ را در نوزاد تشدید می‌کند.

کودک هنگامی که در حال شیر خوردن است، ممکن است هوای بیشتری را ببلعد و این نیز یکی دیگر از دلایل است.

گاهی بعد از یک مرحله رشد کودک، برخی مادران علائم جدیدی می‌بینند، مثلاً در یک مرحله از رشد بالا آوردن نوزاد تشدید می‌شود.

با این حال اگر با وجود بالا آوردن شیر نوزاد شما سالم است، اگر وزن گیری نوزاد خوب است و به تعداد کافی پوشک خیس و کثیف دارد، مشکل خاصی وجود ندارد و نگران نباشید.

بیماری رفلاکس معده (GERD)
درصد کمی از نوزادانی که به دلیل رفلاکس معده دچار ناراحتی هستند، از بیماری رفلاکس معده (گاستروازوفاژیال) رنج می‌برند. به نظر می‌رسد در این کودکان رفلاکس، به صورت خانوادگی وجود دارد. این بیماری در کودکان ۱۲-۲۴ ماهه شدت بیشتری دارد. در زیر برخی از علائم این بیماری وجود دارد که درجه بندی می‌شود و و شما باید حتماً به پزشک متخصص مراجعه نمایید:

استفراغ مکرر و ناراحتی هنگام بالا آوردن شیر، اما برخی از کودکان استفراغ نمی‌کنند؛ بلکه رفلاکس اتفاق می‌افتد، بدین صورت که محتویات معده به سمت مری حرکت می‌کند و سپس دوباره فرو برده می‌شود که معمولآً با درد همراه است ولی استفراغ در آن وجود ندارد.

 احساس خفگی نوزاد، آروغ زدن‌های مکرر، سکسکه و بوی بد دهان

کودک ممکن است به دلیل ناراحتی به خوبی نخوابد و احساس خستگی داشته باشد.

علائم هشداردهنده رفلاکس شدید، عبارتند از:
گریه شدید در زمان تغذیه

افزایش وزن نوزاد به خوبی انجام نمی‌شود، کاهش وزن، به سختی غذا خوردن و تمایل نداشتن به خوردن شیر مادر.

بلعیدن سخت، گلو درد، خستگی، گرفتگی بینی نوزاد، عفونت سینوس‌ها و گوش.

 استفراغ خون یا مایع سبز-زردرنگ.

 سندروم سندیفر که در آن وضعیت گردن، قوس بدن و پشت نوزاد به درد رفلاکس معده نوزاد مربوط می شود.

 مشکلات تنفسی از جمله برونشیت، خس خس سینه نوزاد، سرفه مزمن، پنومونی، آسم، آپنه و سیانوز.

بیماری رفلاکس معده (GERD) می‌تواند به علت کم خوری و یا پرخوری کودک ایجاد شود. اطلاعاتی که درباره رفلاکس معده نوزادان وجود دارد، نشان می‌دهد، آزمایش یا درمان رفلاکس در نوزادان کمتر از ۱۲ ماه، باید زمانی انجام شود که بالا آوردن شیر نوزاد، همراه با کاهش وزن و یا بدون افزایش وزن باشد. همچنین در نوزادانی که علائم رفلاکس معده مشاهده می‌شود ولی به نظر می‌رسد رشد خوبی داشته‌اند و هیچ مشکل سلامتی ندارند نیاز به درمان خاصی نیست.

هنگامی که نوزادی به رفلاکس معده (GERD) مشکوک است، پزشکان سعی می‌کنند با داروهای مختلف رفلاکس، کودک را درمان کنند و منتظر می‌مانند، ببینند که درمان و بهبودی حاصل می‌شود یا خیر تا روش درمان را تغییر دهند.
داروی رفلاکس نوزاد

 نوزادان مبتلا به بیماری رفلاکس گوارشی معمولاً شیر زیادی را بالا می‌آورند

نکات تغذیه با شیر مادر و ارتباط آن با بالا آوردن شیر نوزاد
تغذیه‌های مکرر و کوچک‌تر با شیر مادر می‌تواند هضم را آسان‌تر کند.

 زمانی که مادر می‌خواهد به نوزاد شیر بدهد، باید سعی کند کودک را نیمه راست بگیرد یا در وضعیت نشسته قرار دهد و به او شیر بدهد.

اطمینان حاصل کنید کودک در زمان شیر خوردن، هوای کمتری را می‌بلعد.

اجازه دهید کودک خوردن شیر از یک سینه مادر را تمام کند و بعد از آن مادر سینه دیگر را در اختیار او قرار دهد. مادر هرگز نباید به خاطر نگاه کردن به طرفی، شیر خوردن نوزاد را قطع کند.

تغییر جهت دادن خیلی زود و یا خیلی زیاد می‌تواند باعث استفراغ نوزاد شود. برای کودکانی که از شیر مادر به مقدار فراوان شیر می‌خورند تغییر جهت باید هر چند ساعت یک بار باشد نه در هر بار تغذیه کودک.

 از تکان دادن نوزاد و یا دست زدن بیش از حد به کودک درست بعد از شیر خوردن اجتناب کنید. کودک پس از شیر خوردن تمایل دارد با آرامش و بدون هیچ حرکتی در جایی قرار بگیرد.

همیشه کودک خود را با دقت نگاه کنید و علائم رفلاکس را در او بررسی کنید تا ببینید بهترین روش برای کاهش علائم رفلاکس کودکتان چیست.

چه کاری ی‌توانم انجام دهیم تا رفلاکسمعده نوزاد را کاهش دهیم؟
رفلاکس درنوزادان با شیر مادر، کمتر است. همچنین دیده شده رفلاکس در نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌کنند، کمتر و کوتاه‌تر است. در واقع تغذیه با شیر مادر برای نوزادان با ریفلاکس معده، بهتر است زیرا شیر سریع‌تر معده را ترک می‌کند و زمانی که شیر به سمت مری برمی‌گردد، حساسیت کمتری ایجاد می‌شود. هرچه رفلاکس نوزاد کمتر باشد، کودک آرامش بیشتری خواهد داشت.

همه دودهای ناشی از تنباکو را از بین ببرید، این یک فاکتور بسیار مهم در کاهش رفلاکس نوزاد است.

کافئین را حذف کنید و یا کاهش دهید. کافئین زیاد در رژیم غذایی مادر می‌تواند موجب رفلاکس نوزاد شده و یا آن را تشدید کند.

آلرژی در تمامی نوزادان یکی از دلایل رفلاکس است. بیشتر از نیمی از کودکان زیر یک سال به پروتئین شیر گاو آلرژی دارند. کودکانی که دارای آلرژی هستند، علائم دیگری به جز، بالا آوردن شیر نوزاد نیز دارند.

موقعیت قرارگیری نوزاد:
– بدترین حالت رفلاکس زمانی است که کودک به پشت خوابیده است.

– بسیاری از والدین متوجه شده‌اند بلند کردن نوزاد در این شرایط و یا استفاده از کریر می‌تواند، مفید باشد.

– از فشردن شکم نوزاد اجتناب کنید. این می‌تواند رفلاکس را افزایش دهد و کودک را ناآرام کند.

– موقعیت قرارگیری نوزاد در کاهش رفلاکس معده نوزاد موثر است. بسیاری از مادران می‌گویند بهترین حالت برای کاهش رفلاکس معده نوزاد، وقتی است که کودک در موقعیت راست قرار بگیرد. همچنین قرار گرفتن نوزاد به سمت راست و یا به شکم خواباندن نوزاد می‌تواند منجر به کاهش رفلاکس معده نوزاد شود. توجه شود به شکم خواباندن نوزاد باید زمانی انجام شود که نوزاد بیدار است و به طور مداوم کنترل شود.

– اگرچه تحقیقات اخیر توصیه نمی‌کند که کودک را در موقعیت نیمه راست (زاویه ۳۰ درجه سامتی گراد) قرار دهید. حتی زاویه ۶۰ درجه سانتی گراد در یک مکان ثابت نسبت به خواباندن نوزاد به روی شکم، می‌تواند باعث افزایش رفلاکس معده نوزاد شود.

اگر نوزاد شما داروهای درمان رفلاکس مصرف می‌کند، باید میزان و دوز مصرفی داروها زیر نظر پزشک متخصص تجویز شود.

تغذیه کمکی با غذاهای جامد نوزادان چیست؟
غلات مخصوص کودکان که به شیر مادر و یا شیر‌های مخصوص نوزادان افزوده می‌شود، به عنوان یک روش درمان برای بیماری رفلاکس معده نوزادان (GERD) است، ولی این روش، هنوز یک مساله بحث برانگیز است. در حالی که گفته می‌شود استفاده از این غلات، می‌تواند بالا آوردن شیر نوزاد را کاهش دهد، ولی در واقع تحقیقات نشان می‌دهد که این نوع درمان باعث کاهش رفلاکس نمی‌شود و اندکی رفلاکس هنوز وجود دارد.

حتی گفته می‌شود بعد از استفاده از این مواد، سرفه زیاد می‌شود. توجه داشته باشید که غلات برنج تاثیری در بهبود رفلاکس ندارند، زیرا آمیلاز (آنزیمی که کربوهیدارت را تجزیه می‌کند) موجود در آن به طور طبیعی در شیر مادر هم وجود دارد.

چه زمانی استفاده از غذاهای جامد برای کودک مناسب است؟
زمانی که شما از این غذا‌ها استفاده می‌کنید، کودک خود را زیر نظر داشته باشید، زیرا کودک شیر کمتری می‌خورد و بنابراین جذب مواد غذایی کاهش می‌یابد. دلایلی وجود دارد که مصرف زودهنگام غذا‌های جامد و غذا‌های غلات برای کودکان و نوزادان، را منع می‌کند. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد برنج یا گلوتن موجود در غلات، قبل از سه ماهگی خطر ابتلا به دیابت نوع اول را برای کودک تشدید می‌کند.

علاوه بر این کودکان با بیماری رفلاکس معده، نیاز به دفاع بالاتری در برابر آلرژی، عفونت‌های تنفسی و عفونت گوش دارند، اما استفاده زودهنگام از غذا‌های جامد خطر ابتلا به این بیماری‌ها را نیز افزایش می‌دهد.

ارتباط غذاهای کمکی با شیر مادر
دادن غذا‌های جامد زودهنگام به نوزاد، باعث می‌شود نوزاد زودتر از شیر گرفته شود. کودکانی که رفلاکس معده دارند، در زمان شیر خوردن از مادر، حالت ناآرامی بیشتری دارند که در این صورت تمایل بیشتری به زود از شیر گرفتن نوزاد، وجود دارد.

مسائل ایمنی
اگر کودک مهارت مکیدن ندارد یا مکیدن او ضعیف است، شیرهای کمکی را بدون نظارت و کنترل، با بطری به او ندهید.

منبع:  setare.com

 

گردآوری:مجله یک پارس

پنج دلیل بیمار شدن کودکان

 

سلامتی کودک،تقویت سیستم ایمنی کودک

سلامتی کودک شما تنها وابسته به داشتن ژنتیک خوب یا استفاده از مکمل های گران قیمت نیست.

 برای پدر و مادرها مسأله ای نگران کننده تر از یک کودک همیشه سرما خورده و بازگشت مداوم آنفولانزا نیست.

این بیماری می تواند باعث دور ماندن کودک از مدرسه و کارهای لذت بخش دوران کودکی مثل بازی کردن و رفتن به مهمانی شود. در چنین شرایطی با وجود آنکه پدر و مادر تمام تلاش خود را برای سلامتی فرزندشان می کنند اما همیشه خود را سرزنش می کنند و تصور می کنند پدر و مادر خوبی برای کودک شان نیستند.

سلامتی کودک شما تنها وابسته به داشتن ژنتیک خوب یا استفاده از مکمل های گران قیمت نیست. این مسأله از خانه هم شروع می شود. مقاوم کردن کودک تان در برابر میکروب ها می تواند یک کار روزانه باشد که در تعطیلات مدرسه شروع می شود و در طول سال تحصیلی ادامه پیدا می کند.

در اینجا به پنج دلیل بیمار شدن کودکان و روش های افزایش مقاومت بدنی آن ها در برابر میکروب ها می پردازیم. این روش ها آرامش را به شما باز می گرداند و از اتلاف وقت و پول شما در مراجعه ی متعدد به پزشک جلوگیری می کند.

۱- به قدر کافی باهم بازی نمی کنید
شرکت در فعالیت های خانوادگی راه خوبی برای حفظ رابطه است، اما رفتن به بیرون از خانه تنها به خرید و خوردن غذا در رستوران مورد علاقه ی شما محدود نمی شود.

برای به وجود آوردن یک سنت خانوادگی جدید هیچوقت دیر نیست. حتی می توانید از آخرین روزهای قبل از شروع سال تحصیلی برای به وجود آوردن زمانی برای فعالیت های خانوادگی استفاده کنید.

کارهایی مثل گردش، رفتن به پارک نزدیک خانه یا پیک نیک، کودکان را در معرض هوای تازه و فعالیت بدنی قرار می دهد. این موضوع به افزایش میزان طبیعی ویتامین دی کمک و در نتیجه سیستم ایمنی بدن را مقاوم می کند.

۲- از مزایای مواد پروبیوتیک استفاده نکرده اید
فرآورده های پروبیوتیک حاوی باکتری های مفیدی هستند که بعد از مصرف در روده باقی می مانند و اثرات مفیدی بر سلامتی انسان می گذارند.

داشتن یک روده ی سالم به داشتن سیستم ایمنی قوی تر، افزایش فلور مفید روده (میکرو ارگانیسم های موجود در مجاری گوارشی که در سلامت انسان نقش دارند) و مقاومت بیشتر در برابر مشکلات معده و دیگر بیماری ها منجر می شود.

برای استفاده از فرآورده های پروبیوتیک به عنوان یک مکمل روزانه، محصولات لبنی مانند شیر، ماست و حتی نوشیدنی های پروبیوتیک را می توان به راحتی در وعده های روزانه استفاده کرد و آن را به یک شیوه ی آسان و کم هزینه برای تقویت سلامتی کودک تبدیل کرد.

سلامتی کودک،تقویت سیستم ایمنی کودک

مقاوم کردن کودک تان در برابر میکروب ها می تواند یک کار روزانه باشد

 

۳- فرزندتان خواب کافی ندارد
هیچ پدر و مادری آرزو نمی کند کودکش زمان بیشتری را به بازی با تلفن همراه بگذارد.

علاوه بر یک برنامه ی منظم خواب، کودک شما به خواب شبانه ی مناسبی هم نیاز دارد. یکی از راه های دستیابی به این امر، تعیین محدودیت زمانی برای استفاده ی روزانه ی کودک تان از وسایل الکترونیک است.

با استفاده از چراغ خواب و پرده های ضخیم، محیط آرامش بخش و دنجی را ایجاد کنید. برای کودکتان قصه بگویید تا آرامش یابد و به خواب برود.

۴- فرزندتان دچار کمبود ویتامین های ضروری است
کودکتان را مجبور به خوردن سبزیجات نکنید چون هرگز در این جدال پیروز نمی شوید. داشتن خلاقیت (و فریب کودک) تنها راه حل این موضوع است.

می توانید سبزیجات را با اضافه کردن آن ها به نوشیدنی ها پنهان کنید؛ مثلا نوشیدنی هایشان را با میوه شیرین کنید. همچنین می توانید سبزیجات را به شکل خوراکی های مورد علاقه شان درآورید (مثل هویج به شکل چیپس).

مواد مغذی مثل سیب، انگور و تمشک را که کودک از خوردن آن ها لذت می برد را به بستنی یا مربای خانگی تبدیل کنید.

از چربی های مفید موجود در تخم مرغ و آووکادو یا پخت غذا با روغن زیتون خالص و با کیفیت و مصرف هفتگی ماهی غافل نشوید. همه ی این موارد به حفظ یک سیستم ایمنی قوی کمک می کند.

۵- عادات بهداشتی خوبی ندارید
فرزندتان از شما تقلید می کند، پس به رفتارهایتان دقت کنید، به خصوص آن هایی که به بهداشت شخصی تان مربوط می شود. یکی از کم هزینه ترین راه های جلوگیری از بیماری های شایع در مدرسه، کمک به حفظ بهداشت کودک است.

یکی از عادت های خوبی که می توانید به فرزندتان نشان و آموزش دهید این است که دست های او را قبل از خوردن غذا و بعد از برگشت از مدرسه یا زمین بازی بشورید.

برای آنکه این کار سرگرم کننده باشد می توانید باهم شعر بخوانید تا مطمئن شوید او این کار را به طور کامل انجام می دهد.

با استفاده از صابون های آنتی باکتریال می توانید از محافظت کودک تان در برابر میکروب ها اطمینان بیشتری پیدا کنید.

 

منبع: rooziato.com

 

گردآوری:مجله یک پارس

کمک های اولیه در مسمومیت های شیمیایی کودکان

مسمومیت های دارویی

اگر مسومیت کودک با مواد شیمیایی است،هرگز او را وادار به استفراغ نکتید

 کودکان را با زبان ساده، برای پیشگیری از انواع مسمومیت های خطرناک، آموزش دهیم.

غفلت والدین از دسترسی ساده و آسان کودکان به مواد شیمیایی موجود در خانه مانند داروها،
حشره کش ها و مواد شوینده، عامل اصلی این گونه مسمومیت ها در کودکان است.

در کنار آموزش، باید عوامل خطرساز را از کودک دور نگه داریم؛به دلیل شباهت زیاد بعضی از قرص ها با شکلات، آنها را با تقسیم بندی مناسب و برچسب مخصوص و دقت به تاریخ مصرف، در جای امن قرار داده و از دسترس کودکان دور نگه داریم.

باید کودکان را از دسترسی به گیاهان و خاک گلدان محافظت کرد زیرا خوردن کود، خاک گلدان و برگ گیاهان ممکن است به مسمومیت شدید و خطرناک آنان منجر شود.

باید سم های شیمیایی مانند مرگ موش، حشره کش ها، گندزداها، انواع اسیدها و پاک کننده ها را در جعبه مخصوص قفل دار یا ظرف هایی که کودکان نتوانند آنها را باز کنند یا در بالای قفسه ها نگهداری کنیم؛ همچنین برای نگهداری مواد غذایی، سم ها یا مواد خطرناکی مانند الکل، از ظرف های مشابه استفاده نکنیم و هر ماده ای را در ظرف مخصوص، نگه داریم.

 مسمومیت های دارویی

 باید سم های شیمیایی مانند مرگ موش، حشره داروها و … را از دسترس کودکان دور نگه داشت

سم ها و مواد شیمیایی را به مقدار زیاد در خانه نگه نداریم و از مواد سفیدکننده و پاک کننده مانند جوهر نمک، همزمان استفاده نکنیم زیرا منجر به آزاد شدن گاز کلر می شود که بسیار خطرناک است.

در صورت مصرف دارو به وسیله کودک، او را فوری به بیمارستان ببریم؛ نمونه قرص یا ماده شیمیایی مصرف شده را با خود به بیمارستان برده و در صورت بیهوش بودن مسموم، او را به پهلو بخوابانیم و در صورت لزوم، به کودک تنفس مصنوعی بدهیم.

اگر مسومیت با مواد شیمیایی است،هرگز کودک را وادار به استفراغ نکنیم زیرا باعث سوختگی دهان، حلق و مری می شود.

 

منبع: behdashtnews.ir

 

گردآوری:مجله یک پارس

بیماری روزئولا در نوزادان و کودکان:علل،علائم و درمان

 

داروی روزئولا،علت روزئولا،علائم روزئولا

روزئولا یا سرخ جوش نوع ویروسی خفیف و شایعی است که باعث تب و راش پوستی در نوزادان می‌شود

 

روزئولا اینفانتوم یا سرخ جوش نوع ویروسی خفیف و شایعی از گروه بیماری‌های هرپسی است که باعث تب و راش پوستی در نوزادان و خردسالان می‌شود. روزئولا دیگر عفونت‌های هرپسی مانند تبخال، آبله مرغان یا زونا را به دنبال ندارد. کودک دچار سرخ‌جوش تا چند روز کسالت دارد یا علائم او آن‌قدر ضعیف است که عفونت مشخص نمی‌شود.

روزئولا یا بیماری گل سرخ عموماً در کودکان ۶ ماهه تا ۲ ساله مشاهده می‌شود. ۹۵ درصد کودکان تا سن دو سالگی دچار عفونت روزئولا می‌شوند. این بیماری معمولاً ۳ تا ۵ روز طول می‌کشد و به هیچ درمان خاصی نیاز ندارد. استراحت مطلق، مصرف مایعات و داروهای تب‌بر درمان متداولی است که برای روزئولا پیشنهاد می‌شود.

اگر علائم روزئولا را در فرزندتان مشاهده می‌کنید و نگران سلامتی او هستید، توصیه می‌کنیم به متخصص اطفال مراجعه کنید. متخصص اطفال کودک را معاینه می‌کند، پس از تشخیص بیماری داروی مناسب را برای کاهش تب تجویز می‌کند و شما را برای مراقبت از کودک در خانه راهنمایی می‌کند.

علل روزئولا
دو ویروس شایع و مرتبط به هم، یعنی ویروس هرپس انسانی (HHV) نوع ۶ و نوع ۷ عامل ابتلا به روزئولا هستند. این ویروس‌ها از همان خانواده ویروس‌های هرپس سیمپلکس یا تبخال (HSV) هستند، اما این دو نوع باعث تبخال و عفونت‌های ناحیه تناسلی نمی‌شوند.

عامل‌های خطر
نوزادان بزرگتر بیشتر در معرض ابتلا به  روزئولا هستند، چون هنوز بدنشان فرصت لازم پیدا نکرده است تا برای مقابله با ویروس‌های بی‌شمار پادتن (آنتی بادی) تولید کند. نوزادان در رحم مادر پادتن را از مادرشان دریافت می‌کنند و این پادتن از آنها در برابر ابتلا به عفونت‌هایی مانند روزئولا محافظت می‌کند. اما این ایمنی به مرور زمان کاهش می‌یابد. بیماری گل سرخ در بازه سنی ۶ تا ۱۵ بالاترین شیوع را دارد.

نشانه‌ها و علائم روزئولا

تب
روزئولا معمولاً با تب بالا و ناگهانی، غالباً بیشتر از ۳۹٫۴ درجه سانتیگراد، شروع می‌شود. گلو درد خفیف، آبریزش بینی یا سرفه نیز همراه با تب یا پس از آن در برخی کودکان مشاهده می‌شود. گاهی علاوه بر تب غدد لنفاوی گردن کودک نیز ورم می‌کند. تب سه تا پنج روز ادامه دارد و در این مدت کودک بی‌قرار و عصبی است و کمتر از معمول غذا می‌خورد.

تب بالا غالباً ناگهان پایین می‌آید و همزمان با قطع شدن تب راش پوستی برآمده یا صاف صورتی متمایل به قرمزی روی بالاتنه ایجاد می‌شود. این تب سریع بالا رونده حمله تشنج ناشی از تب را در حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از خردسالان دچار روزئولا به دنبال دارد. نشانه‌های تشنج ناشی از تب عبارت است از:

بیهوش شدن
تکان خوردن یا لرزیدن بازوها، پاها یا صورت به مدت ۲ تا ۳ دقیقه
از دست دادن کنترل مثانه یا روده

راش
معمولاً، اما نه همیشه پس از پایین آمدن تب راش پوستی شروع می‌شود. راش از تعداد زیادی لکه‌ یا نقطه صورتی رنگ کوچکی تشکیل می‌شود که معمولاً صاف و گاهی برآمده هستند و حلقه سفید رنگی دور بعضی از آنها دیده می‌شود. راش به طور معمول از روی قفسه سینه، پشت بدن و شکم شروع می‌شود، سپس در گردن و دست‌ها نیز پخش می‌شود و ممکن است به پاها و صورت نیز برسد. راش بدون خارش و بدون درد از چند ساعت تا چند روز استمرار دارد و پس از آن محو می‌شود. دیگر نشانه‌ها و علائم روزئولا عبارت است از:

عصبی و بی‌قرار بودن نوزادان و کودکان
اسهال خفیف
کاهش اشتها
متورم شدن پلک‌ها

زمان مراجعه به پزشک در شرایط روزئولا
در شرایط زیر به متخصص اطفال مراجعه کنید:

تب بالای ۳۹٫۴ سانتی‌گراد
چنانچه بیماری گل سرخ و تب کودک بیش از ۷ روز طول کشیده است.
بهبود نیافتن راش پس از سه روز

مسری بودن

روزئولا یک بیماری مسری است. هنگام صحبت کردن، عطسه زدن یا سرفه کردن کودک قطرات بسیار ریزی در هوا پخش می‌شود که ممکن است اطرافیان آنها را تنفس کنند. همچنین این قطرات روی سطوح می‌نشیند و اگر کودکان آن سطوح را لمس کنند و سپس به بینی یا دهان‌شان دست ببرند، این عفونت وارد بدنشان می‌شود. بیماری سرخ جوش در مرحله تب واگیردار است، اما تا زمان شروع نشدن راش پوستی پخش نمی‌شود.

عوارض روزئولا
کودکان مبتلا به بیماری گل سرخ گاهی تشنجی را تجربه می‌کنند که نتیجه بالا رفتن سریع دمای بدن است. روزئولا به ندرت عوارض جدی به دنبال دارد. اکثر بزرگسالان و کودکانی که تنها مشکلشان روزئولا است، به سرعت و به طور کامل بهبود می‌یابند.

تشخیص روزئولا
تشخیص روزئولا دشوار است، چون علائم و نشانه‌های اولیه‌ی آن شبیه به دیگر بیماری‌های شایع دوران کودکی است. اگر فرزندتان تب دارد و مطمئن‌ هستید کودک به سرماخوردگی، عفونت گوش، گلو درد چرکی یا دیگر عارضه‌های شایع مبتلا نیست، متخصص اطفال منتظر می‌ماند تا ببیند که آیا راش پوستی مشخصه‌ی روزئولا بروز می‌یابد یا خیر. متخصص اطفال روش پایین آوردن تب در خانه را به شما توضیح می‌دهد و از شما می‌خواهد که بروز راش پوستی را تحت نظر داشته باشید. متخصص اطفال روزئولا را با توجه به راش علامت سرخ جوش تشخیص می‌دهد، گاهی نیز آزمایش خون برای بررسی وجود پادتن‌های روزئولا انجام می‌شود.

داروی روزئولا،علت روزئولا،علائم روزئولا

اگر علائم روزئولا را در فرزندتان مشاهده می‌کنید، توصیه می‌کنیم به متخصص اطفال مراجعه کنید

درمان روزئولا
دارو
اکثر کودکان یک هفته پس از شروع تب به طور کامل بهبود می‌یابند. پس از هماهنگی با پزشک می‌توانید داروهای تب‌بری مانند استامینوفن (تایلنول و اقلام مشابه) یا ایبوپروفن (ادویل، مورتین و اقلام مشابه) را بدون نسخه از داروخانه تهیه کنید و به کودک بدهید.

در دادن آسپرین به کودکان و نوجوانان احتیاط کنید. اگرچه مصرف آسپرین برای کودکان بزرگتر از ۳ سال منعی ندارد، اما کودکان و نوجوانان در دوران نقاهت آبله مرغان یا آنفلوآنزا نباید آسپرین مصرف کنند؛ چون آسپرین باعث بروز سندرم ری می‌شود. سندرم ری عارضه‌ای مرگبار و کشنده‌ برای چنین کودکانی است.

هیچ درمان مشخصی برای روزئولا وجود ندارد، اگرچه برخی پزشکان داروی ضدویروسی گانسیکلوویر (Cytovene) را برای درمان عفونت افراد با سیستم ایمنی ضعیف تجویز می‌کنند. آنتی بیوتیک برای درمان بیماری‌های ویروسی مانند روزئولا موثر نیست.

درمان خانگی
برای این که تب باعث بی‌آبی بدن کودک نشود، کودک را تشویق به نوشیدن مایعات شفافی مانند آب یخ و محلول‌های الکترولیت مخصوص کودکان بکنید. شیر خشک و شیر سینه نیز از کاهش آب بدن کودک جلوگیری می‌کند.

مدت زمان بیماری
تب روزئولا ۳ تا ۷ روز ادامه دارد و پس از آن راش پوستی شروع می‌شود که از چند ساعت تا چند روز طول می‌کشد.

پیشگیری از روزئولا
چون هیچ واکسنی برای پیشگیری از روزئولا وجود ندارد، بهترین روش برای پیشگیری از سرایت آن دور نگهداشتن کودک از بیمار مبتلا به روزئولا است. اگر فرزندتان دچار بیماری گل سرخ شده است، او را تا زمان پایین آمدن تب در خانه و دور از بقیه کودکان نگه‌دارید.

آنتی بادی روزئولا تا زمان مدرسه رفتن در بدن اکثر کودکان تولید می‌شود و آنها را در برابر عفونت ثانویه ایمن می‌کند. با این حال چنانچه یکی از اعضاء خانواده دچار این بیماری ویروسی شد، از بقیه بخواهید مرتب دست‌هایشان را بشویند تا از سرایت این ویروس به افرادی که در برابر بیماری مقاوم نیستند، جلوگیری شود.

 

منبع:  drsheykholeslami.com

 

گردآوری:مجله یک پارس

دلایل لب‌شکری شدن نوزادان

 

دلایل لب‌شکری شدن نوزاد

لب‌شکری به علت‌هایی همچون وراثت، عوامل محیطی،دیابت مادران و … به وجود می آید

 

یک فوق تخصص جراحی پلاستیک و زیبایی با اشاره به اینکه شکاف‌کام در یک نوزاد از هر ۶۰۰ تا ۸۰۰ تولد به وجود می‌آید، گفت: جذب متعادل ویتامین A در دوران بارداری می‌تواند خطر ابتلا به شکاف‌کام و لب را کاهش دهد.

دکتر شفیعی درباره لب‌شکری یا شکاف‌کام اظهار کرد: لب‌شکری یا شکاف‌کام یکی از متداول‌ترین نقایص مادرزادی عمده در انسان است که در سفیدپوستان شیوع آن معادل یک در هر هفتصد تا هزار تولد است.

وی افزود: در این حالت بخشی از لب نوزاد باز می‌ماند و گوشت آن ناحیه رشد کافی ندارد همچنین لب‌شکری می‌تواند همزمان با کام شکافته به وجود آید.

این فوق تخصص جراحی پلاستیک و زیبایی با اشاره به اینکه در کام شکافته، بخش‌های چپ و راست کام پیوستگی ندارند، عنوان کرد: شکاف کام یا لب‌های شکافته در هر ۶۰۰ تا ۸۰۰ زایمان به وجود می‌آید و امروزه می‌توان با جراحی در ماه‌های ۴ یا ۵  پس از زایمان این عارضه را رفع کرد.

شفیعی یادآور شد: طبق آمارهای بین المللی شکاف‌لب یا لب‌شکری در پسرها بیشتر مشاهده می‌شود ولی با توجه به بررسی‌های انجام شده در ایران شیوع آن در دخترها کمی بیشتر است و در اغلب موارد شکاف‌لب به صورت یکطرفه است و گاهی به صورت دوطرفه نیز دیده می‌شود.

وی بیان کرد: لب‌شکری به علت‌هایی همچون وراثت، عوامل محیطی، استعمال سیگار یا الکل توسط والدین، دیابت مادران، کمبود فولیک‌اسید و خود‌درمانی مادران هنگام بارداری به وجود می‌آید.

ایشان با اشاره به انواع لب‌شکری یا شکاف‌لب و کام گفت: به طور کلی سه نوع شکاف‌لب یا لب‌شکری وجود دارد. در نوع اول بیماران  لب و  کام آنها دچار شکاف می‌شود که بیش از نیمی از شکاف‌ها از این نوع است که در پسر بچه‌ها شایع‌تر است و حدود ۱۳ درصد مبتلایان به این نوع شکاف به سایر ناهنجاری‌های مادرزادی نیز مبتلا هستند.

وی ادامه داد: گروه دوم فقط کام آنها شکاف دارد و یک سوم شکاف‌ها از این نوع هستند که بیشتر در دختر بچه‌ها دیده می‌شود و در نهایت گروه سوم هستند که فقط لب آنها شکاف دارد و حدود یک پنجم مبتلایان به شکاف را شامل می‌شود.

شفیعی در خصوص عوارض لب‌شکری گفت: شکاف لب می‌تواند روی صحبت‌کردن کودکان تاثیر بگذارد و با توجه به میزان و محل شکاف کام یا لب، عوارض آن نیز متفاوت است. به طور کلی این مشکل می‌تواند بر روی تنفس تاثیر گذارد که درمان این مشکل جراحی و به کارگیری پروتزهای‌دهانی است.

وی ادامه داد: عفونت‌های گوش و کاهش شنوایی در کودکان لب‌شکری نیز وجود دارد که احتمال تجمع‌مایع در گوش‌میانی را افزایش و کاهش شنوایی نیز نتیجه عفونت‌های مکرر گوش میانی است همچنین صحبت کردن این کودکان واضح نیست که پس ازعمل جراحی و ترمیم شکاف‌کام مراجعه به گفتاردرمان به کودک کمک بسیاری می‌کند.

فوق تخصص جراحی پلاستیک و زیبایی با بیان تاثیر لب‌شکری بر روی دندان‌ها گفت: گاهی شکاف شامل لثه و فک نیز می‌شود  که این مسئله بر رشد صحیح دندان‌ها و فک تاثیر می‌گذارد البته در برخی موارد لب‌شکری در یک سونوگرافی قبل از تولد نوزاد و در دوران بارداری مشاهده و تشخیص داده می‌شود.

شفیعی گفت: با عمل جراحی می‌توان مشکل لب‌شکری را برطرف کرد همچنین در روزهای نخستین زندگی شکاف‌لب را می‌توان ترمیم کرد ولی اغلب توصیه می‌شود ترمیم اولیه شکاف‌لب در سن سه‌ماهگی انجام شود چراکه در این سن شیرخوار وضعیت جسمی مناسب‌تری برای انجام جراحی دارد.

وی در پایان در خصوص نقش ویتامین A در لب‌شکری نوزادان گفت: جذب متعادل ویتامین A در دوران‌بارداری می‌تواند خطر ابتلا به شکاف کام و لب را کاهش دهد. نوزادان مادرانی که در دوران‌بارداری روزانه حدود ۸.۳ میلی‌گرم مکمل ویتامین  A مصرف می‌کنند نسبت به نوزادان دیگر حدود ۵۰ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به شکاف کام می‌شوند.

منبع: tebna.ir

 

گردآوری:مجله یک پارس

عفونت گوش نوزادان

 

علل عفونت گوش نوزاد

عفونت گوش نوزاد می تواند هنگام دراز کشیدن و خوابیدن کودک ایجاد درد کند

 

ساده ترین راه برای اینکه تشخیص دهید کودکتان عفونت گوش دارد یا خیر (یا هر بیماری دیگری) تغییر خلق و خوی نوزاد است. اگر نوزاد ناآرامی می کند و یا بیش از حد گریه می کند، به دنبال یک مشکل در او باشید. اگر تب نوزاد خفیف و یا شدید دارد یک سرنخ دیگری دارید. این را در نظر داشته باشید که عفونت های گوش معمولاً به دنبال یک سرماخوردگی یا عفونت های سینوسی ایجاد می شوند.

نوزادی که عفونت گوش دارد، چه علائمی نشان می دهد؟
کودک گوش خود را می گیرد و یا می کشد: این کار می تواند علامت گوش درد نوزاد باشد (کودکان ممکن است به دلایل زیادی به گوش خود دست بزنند و آن را بگیرند ولی اگر کودکتان از دیگر جهات خوب است و مشکلی ندارد، پس احتمال اینکه عفونت گوش داشته باشد، کم است).

اسهال و استفراغ: عفونت گوش نوزاد می تواند بر دستگاه گوارش کودک تاثیر بگذارد.

کاهش اشتها: عفونت گوش می تواند باعث ناراحتی سیستم گوارشی شود. همچنین برای کودکی که عفونت گوش دارد، دردناک است که چیزی را بجود و یا ببلعد. اگر کودک شما عفونت گوش داشته باشد، ممکن است در حین شیر خوردن از سینه مادر و یا شیشه شیر، دور شود و کمتر شیر بخورد.

مایعی زرد یا سفید از گوش خارج می شود: این علامت برای همه نوزادان اتفاق نمی افتد ولی یک نشانه بارز از گوش درد و عفونت گوش نوزاد است. این مساله نشان می دهد که بر پرده گوش سوراخی ایجاد شده است (در این مورد نگران نباشید پس از درمان عفونت گوش نوزاد، این مساله هم درمان می شود).

بوی بد: ممکن است از گوش نوزاد خود، بوی بدی به مشامتان برسد.

به سختی خوابیدن: عفونت گوش نوزاد می تواند هنگام دراز کشیدن و خوابیدن کودک ایجاد درد کند.

عفونت گوش نوزادان چقدر شایع است؟
عفونت های گوش، دومین بیماری رایج در کودکان ایالات متحده امریکا (بعد از سرماخوردگی) است. یک مطالعه نشان داده است ۲۳ درصد نوزادان، حداقل یک بار گوش درد را در سال اول تولدشان تجربه کرده اند و بیش از نیمی از کودکان حداقل یک بار عفونت گوش تا سن ۳ سالگی داشته اند.

چه چیزی باعث عفونت گوش در نوزادان می شود؟
عفونت گوش توسط یک باکتری و یا ویروس ایجاد می شود. این زمانی اتفاق می افتد که در پشت پرده گوش مایعی ساخته می شود و سپس تبدیل به عفونت می شود. به طور معمول هر گونه مایع وارد شده به این ناحیه از طریق لوله استاش (و یا شیپور استاش) که گوش میانی را به پشت بینی و گلو وصل می کند، تخلیه می شود ولی وقتی که این لوله استاش مسدود می شود (اغلب در سرماخوردگی، عفونت های سینوسی و یا حتی آلرژی اتفاق می افتد) مایع در گوش میانی به دام می افتد.

میکروب ها دوست دارند در مکان های تاریک، گرم و مرطوب رشد کنند؛ بنابراین مایع پر شده گوش میانی، مکان مناسبی برای رشد است. همانطور که عفونت گسترش می یابد و بدتر می شود، التهاب داخل و پشت گوش میانی نیز بدتر می شود و شرایط دردناکی ایجاد می شود که موجب می شود دمای بدن کودک برای مبارزه با عفونت بالا رود و کودک تب کند.

استفاده از پستانک خطر ابتلا به عفونت گوش را در نوزادان و کودکان افزایش می دهد. در یک مطالعه مشاهده شد میزان عفونت گوش در کودکانی که از پستانک استفاده نمی کنند، ۳۳ درصد کمتر است.

اگر کودک به عفونت گوش مبتلا شده است، چه زمانی به دکتر مراجعه کنیم؟
با اولین نشانه عفونت گوش نوزاد به پزشک متخصص مراجعه کنید. پزشک با یک وسیله به نام اتوسکوپ به گوش کودک نگاه می کند و تشخیص می دهد که آیا عفونت گوش دارد یا خیر. در صورتی که گوش میانی قرمز و آلوده به مایع باشد، عفونت است. پزشک ممکن است گوش میانی را با دستگاه دیگری به نام اتوسکوپ پنوماتیک، بررسی کند. اگر مایع در گوش میانی جمع آوری شده باشد، ممکن است کودک، مبتلا به عفونت گوش باشد.

علل عفونت گوش نوزاد

عفونت گوش نوزاد می تواند بر دستگاه گوارش کودک تاثیر بگذارد

نحوه درمان عفونت گوش نوزاد چگونه است؟
اکثر عفونت های گوش به خودی خود بهبود می یابند ولی در موراد شدید باید آنتی بیوتیک مصرف شود. آکادمی کودکان امریکا پزشکان و والدین را تشویق می کند که منتظر بمانند تا عفونت بهبود یابد و یا تنها زمانی که علائم عفونت گوش در حال زیاد شدن است، آنتی بیوتیک مصرف کنند.

تا مدت ها استفاده از آنتی بیوتیک ها برای درمان عفونت گوش نوزاد، اولین راه حل بود، اما امروزه پزشکان با دقت بیشتر آنتی بیوتیک تجویز می کنند زیرا مصرف آنتی بیوتیک ها هم نگرانی هایی دارد؛ زیرا می تواند بدن کودک را در برابر عفونت های مقاوم به آنتی بیوتیک، آسیب پذیر کند.

اگر کودک شما ۶ ماهه است، ممکن است پزشک برای او استامینوفن و یا ایبوپروفن نوزاد جهت کاهش درد ناشی از عفونت تجویز کند (هرگز به کودک خود آسپرین ندهید زیرا احتمال سندروم ری که یک بیماری کشنده است را افزایش می دهد).

اگر کودکتان بعد از چند روز بهبود نیافت و بدتر هم شد، شک نکنید و سریعاً به پزشک مراجعه کنید.اگر کودک بعد از ۴۸ تا ۷۲ ساعت بهبود نیافت، پزشک آنتی بیوتیک تجویز می کند. اگر با مصرف آنتی بیوتیک ها باز کودک بهبودی نیافت، مجدداً به پزشک مراجعه کنید ممکن است پزشک بخواهد داروها را تغییر دهد.

اگر پزشک برای کودکتان آنتی بیوتیک تجویز کرد، حتماً طبق تجویز پزشک، مصرف شود زیرا ممکن است چند هفته بعد، پزشک بخواهد داروی دیگری را تجویز کند و آزمایش انجام دهد.

چگونه از ابتلا به عفونت گوش نوزاد جلوگیری کنیم؟
عفونت گوش مسری نیست اما عفونت های تنفسی اغلب مسری هستند. بهترین روش برای کاهش پخش شدن میکروب ها، شستن دست ها است (و شستن دست های کودک). همیشه بعد از استفاده از سرویس بهداشتی، تعویض پوشک و قبل از خوردن و آماده کردن غذا، دست ها را بشویید. شما همچنین می توانید:

واکسیناسیون کودک را سر زمان مشخص انجام دهید.
واکسیناسیون می تواند از ابتلا به بیماری های خاص که منجر به عفونت گوش می شود، جلوگیری کند. به طور مثال، واکسن پنوموکوک به طور چشمگیری عفونت گوش در کودکان را کاهش داده است. تحقیقات نشان داده است از آنجایی که واکسن پنوموکوک دارای ایمن سازی است، تعداد عفونت های گوش کودکان تا سن سه سالگی، ۲۰ درصد کاهش یافته است. اگر کودک شما به طور مکرر دچار عفونت گوش می شود مخصوصاً پس از ابتلا به آنفولانزا، با پزشک متخصص درباره تزریق واکسن سالانه آنفولانزا به کودک خود صحبت کنید (فقط کودکان با سن بالای ۶ ماه می توانند واکسن آنفولانزا را دریافت کنند).

نوزاد حداقل تا ۶ ماهگی از شیر مادر تغذیه کند.
مطالعه ای در مرکز کنترل بیماری، غذا و داروی امریکا انجام شده است که نشان می دهد کودکانی که حداقل تا ۶ ماهگی از شیر مادر تغذیه کرده اند، کمتر به عفونت گوش مبتلا می شوند. در واقع خطر ابتلا به عفونت گوش در نوزادانی که با شیر غیر از شیر مادر تغذیه می کنند، ۷۹ درصد بیشتر است.

یک متخصص گوش، حلق و بینی کودکان می گوید بدن مادر از طریق شیر مادر برخی از آنتی بادی های لازم برای ایمنی سازی بدن کودک را از طریق شیر مادر به بدن نوزاد می فرستد، اگرچه این آنتی بادی ها بعد از ۶ ماه کاهش می یابد.

کودک خود را از دود تنباکو دور نگه دارید.
محققان به این نتیجه رسیده اند که کودکانی که والدین آن ها سیگار می کشند، بیشتر دچار عفونت گوش و مشکلات شنوایی می شوند. کودکانی که با یک شخص سیگاری زندگی می کنند، ۳۷ درصد احتمال خطر بیشتری برای عفونت گوش میانی و مشکلات شنوایی دارند و این احتمال ۶۲ درصد می شود اگر مادر کودک سیگاری باشد.

کودکانی که مادر سیگاری دارند، ۸۶ درصد بیشتر از سایر کودکان که والدین سیگاری ندارند، جراحی های گوش انجام می دهند.

حتی گذراندن یک روز تعطیلی در خانه در کنار یک والد سیگاری به طور قابل توجهی خطر ابتلا به عفونت گوش را در نوزاد بالا می برد. به نظر می رسد تنباکوی سیگار، سیستم ایمنی بدن را مختل و بدن کودک را برای مبارزه با عفونت ضعیف تر می کند. بنابراین اجازه ندهید کسی در خانه ی شما سیگار بکشد و یا کودک خود را از محیط هایی که سیگار می کشند، دور کنید.

   علل عفونت گوش نوزاد

عفونت گوش مسری نیست اما عفونت های تنفسی اغلب مسری هستند

آیا لوله های گوش می تواند به عفونت گوش مکرر نوزادان کمک کند؟
نوزادانی که عفونت های گوش چندگانه دارند (که در واقع می تواند یک عفونت گوش باشد که در طول ماه ها ادامه داشته باشد) بجای اینکه درمان آنتی بیوتیکی داشته باشند، گزینه ی خوبی برای لوله های گوش هستند. حدود ۶۷۰/۰۰۰ کودک در ایالات متحده امریکا، هر ساله این روند را داشته اند.

قرار دادن لوله های گوش، تحت عمل جراحی و با بیهوشی عمومی انجام می شود. یک متخصص گوش، حلق و بینی، یک برش کوچک در گوش میانی ایجاد می کند و و یک لوله کوچک را به شکاف آن وارد می کند. لوله فشار را آزاد می کند و به عنوان خروجی عمل می کند و اجازه ورود هوا و خروج مایع را می دهد و این گونه هیچ باکتری نمی تواند، رشد کند.

یک متخصص گوش در این باره توضیح می دهد که این لوله گوش یک لوله استاش مصنوعی است که تا زمانی که لوله استاش گوش عملکرد طبیعی خود را بدست نیاورده است، اجازه می دهد گوش تنفس کند.

پزشک کودک شما ممکن است این جراحی را برای کودکتان پیشنهاد کند، زیرا یک کودک با عفونت گوش میانی می تواند دائماً دچار عفونت های گوش و حتی از دست رفتن شنوایی شود.

برخی از تحقیقات نشان می دهد که کاهش شنوایی ناشی از مایع پایدار در گوش میانی می تواند، منجر به تاخیر در تکلم و توسعه زبان کودک شود و همچنین این کودکان ممکن است بعدها در زندگی شخصی خود دچار مشکل  شوند به خصوص هنگام گوش دادن یه یک سخنرانی در یک محیط پر سر و صدا مانند کلاس درس. گفته می شود برخی از این کودکان به ویژه کودکانی که تکامل یافته اند و تاخیر در تکلم دارند به مشکلات رفتاری حساسیت بیشتری نشان می دهند. در واقع طول مدت زمانی که کودک به دلیل از دست دادن شنوایی اش، رنج می برد، اهیمت دارد.

با پزشک کودک خود درباره استفاده از لوله های گوش صحبت کنید و در نهایت تصمیم بگیرید.

کودکان با چه مشکلی می توانند از لوله های گوش استفاده کنند:
از دست دادن شنوایی بیش از یک سطح معین

آسیب های ساختاری در گوش میانی

عفونت های مداوم گوش میانی یا تجمع مداوم مایع

عفونت گوش نوزاد می تواند جدی باشد. یک عفونت گوش شدید و درمان نشده می تواند منجر به پارگی پرده گوش کودک شود. پارگی گوش اغلب اتفاق نمی افتد و خیلی نادر است ولی باید از بهبودی عفونت گوش نوزاد خود مطمئن شوید.

عفونت های مکرر گوش می تواند منجر به از دست دادن شنوایی و زخم گوش شود و در موارد بسیار نادر عفونت گوشی که درمان نشود منجر به عفونت جمجمه پشت گوش و یا مننژیت می شود.

منبع: Setare.com

 

گردآوری:مجله یک پارس