ورزش هایی ساده برای تقویت جسم نوزاد

،فواید ورزش برای نوزاد

ورزش‌های ساده، برای رشد و تکامل نوزاد ضروری هستند

شاید این‌طور به‌نظر بیاید که نوزادتان هر روز زمان زیادی را در جایش دراز می‌‌کشد اما درواقع او هر روز کار‌های مختلفی انجام می‌دهد! در حالی که وقتی او به اسباب‌بازی یا وسیله‌ای ضربه می‌زند، با پاهایش لگد می‌زند یا در هنگام عوض کردن پوشک پیچ و تاب می‌خورد، عضلات کوچکش را تمرین می‌دهد.

همه این کارها که به قدرتمند شدن نوزاد کمک می‌کنند برای رشد و تکامل او ضروری هستند. او به عضلات محکمی نیاز دارد تا بتواند سرش را نگه دارد، بچرخد، بنشیند، بایستد، بخزد و در نهایت راه برود. علاوه بر این‌ها، فعالیت‌های بدنی خودش را به شکل خوابیدن زیاد، نق زدن کمتر و نوزاد خوشحالی که مشتاق بازی و یادگیری است نشان می‌دهد. این ورزش‌های ساده به شما کمک می‌کنند مربی شخصی کودک خود باشید.

خوابیدن روی شکم
نوزاد شما بیشتر زمان خود رابه پشت می‌خوابد. چرخاندن او روی شکم، به قوی شدن گردن، بازو‌ها، شانه‌ها، پشت و معده‌اش کمک می‌کنند. برای شروع می‌توانید این حرکت را دو بار در روز به مدت ۳ تا ۵ دقیقه برای او انجام دهید. پس از این که نوزادتان را روی پتو یا تشک بازی بر روی شکمش گذاشتید، شما هم به شکم بر روی زمین دراز بکشید و او را همراهی کنید. بخندید،‌حرف بزنید، آواز بخوانید، شکلک‌های بامزه در بیاورید، دسته کلیدتان را تکان دهید یا یکی از اسباب بازی‌هایش را در دستانش بگذارید. مشغول کردن کودک باعث می‌شود او به اطرافش نگاهی بیندازد، به چیز‌هایی که توجهش را جلب می‌کنند برسد و با پاهایش لگد بزند.

همین لگد زدن باعث قوی شدن ماهیچه‌هایی می‌شوند که او برای چرخیدن، نشستن و خزیدن نیاز دارد. در ابتدا شاید نوزاد در زمان دراز کشیدن روی شکم نق بزند و بی‌قراری کند اما با تمرین و قوی شدن ماهیچه‌های شکم، او شروع می‌کند به لذت بردن. وقتی قدرت و استقامت او افزایش پیدا کرد،‌رفته رفته او را حداقل ۲۰ دقیقه در این وضعیت قرار دهید. حتی بعد از اینکه نوزادتان خودش توانست بچرخد و روی شکمش قرار بگیرد این حرکت را ادامه دهید.

  ،فواید ورزش برای نوزاد

چرخاندن نوزاد روی شکم، به قوی شدن گردن، بازو‌ها، شانه‌ها، پشت و معده‌اش کمک می‌کنند

دراز و نشست
کشیدن کودک به‌طرف بالا و در آوردن او به حالت نشسته یکی دیگر از روش‌های خوبی است که ماهیچه‌های شانه‌ها، نخاع، بازو‌ها و پشت او را تقویت می‌‌‌‌‌‌‌کند. در حالی که شما نوزادتان را به بالا می‌‌کشید، او به‌طور طبیعی ماهیچه‌های شکمش را خم کرده و تلاش می‌کند سرش را هم‌تراز با بدنش نگه دارد که به تقویت ماهیچه‌ها و ایجاد تعادل کمک می‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند. زمانی که نوزادتان به پشت خوابیده بازو‌های او را بگیرید و نوزاد را به آرامی به سمت خود بکشید. شما می‌توانید تمرینات دراز و نشست را از حدود ۶ هفتگی شروع کنید.

اگر او به قدری کوچک است که نمی‌تواند سرش را نگه دارد، به جای کشیدن او با بازو‌هایش، بازو‌های خود را پشت شانه‌های او قرار دهید و با کف دستانتان پشت سر او را نگه دارید تا از از افتادن او جلوگیری کنید. در ابتدا شاید شما تنها بتوانید چند سانتی‌متر او را به جلو بکشید اما وقتی بزرگتر شود مقدار بیشتری جلو می‌آید و در مراحل پیشرفته به حالت نشسته کامل در می‌آید. این تمرین برای نوزادتان سرگرم‌کننده است چرا که او به صورت شما نزدیک می‌شود اما شما می‌توانید آن را با حرکات اضافی مانند شکلک‌های خنده‌دار و بوسیدن بعد از هر دراز و نشست، سرگرم‌کننده‌تر کنید.

حرکت دوچرخه
تا حالا مادرتان به شما گفته با پا‌های نوزادتان حرکت دوچرخه بزنید تا به دفع گاز او کمک کنید؟ خب این تنها یک راه طبیعی برای دفع گاز از بدن نیست بلکه یک روش خوب برای به کار افتادن پا‌ها، باسن،‌زانو‌ها و عضلات شکم است. این تمرین به افزایش انعطاف‌پذیری و بیشتر شدن دامنه حرکتش کمک می‌کند.

نوزادتان را به پشت بخوابانید و به آرامی پاهایش را بالا بیاورید و بچرخانید انگار که او پِدال دوچرخه می‌زند. در حالی که پاهای او را حرکت می‌دهید آهسته زمزمه کنید،‌لبخند بزنید، آواز بخوانید یا صدا‌های مختلف در بیاورید. این حرکت را ۳ تا ۵ بار انجام دهید، کمی استراحت کنید و دوباره آن را تکرار کنید. این حرکت را تا زمانی انجام دهید که نوزاد ذوق و شوقش را با لبخند زدن، تماس چشمی و لگد زدن نشان می‌دهد.

وزنه‌برداری!
برداشتن اشیا یک راه عالی برای ساختِ تواناییِ درکِ کودک، بهبود هماهنگی دست و چشم و کمک به تقویت ماهیچه‌های شانه‌ها، بازو‌ها و دستان است. به زودی و معمولا در ۳ یا ۴ ماهگی او شروع می‌کند به برداشتن وسایل یا استفاده از آن وسیله‌هایی که شما در اطراف خانه گذاشته‌اید مانند جغجغه‌ها، اسباب‌بازی‌های کوچک و وسایل دیگر با اندازه‌ها و اشکال متنوع و به اندازه وزن خودش. نوزادتان را روی صندلی کودک و یا صندلی مخصوص خود بنشانید و اسباب‌بازی های مختلف را جلوی او بگذارید. او را تشویق کنید یکی از آنها را بردارد، آن را کمی در دست نگه دارد، پایین بگذارد و سپس دوباره آن را بلند کند یا یک اسباب‌بازی دیگر بردارد.

شاید شما چندبار اول مجبور شوید نشان دهید که این کار چگونه انجام می‌شود اما او خیلی زود این کار را یاد می‌گیرد به‌ویژه اگر این وسایل صدا ایجاد کنند، روشن شوند یا برای خوب انجام دادن این کار به او پاداش دهید.

منبع: ninisite.com

گردآوری:مجله یک پارس

طرح «دامستوس و مدارس بهداشتی»

دامستوس,طرح دامستوس,برند دامستوس

۹ اسفند نشست خبری اعلام همکاری «وزارت آموزش و پرورش» و برند «دامستوس» با هدف ارتقای سطح بهداشت مدارس در مناطق محروم ایران

طرح «دامستوس و مدارس بهداشتی» با شعار «دامستوس حاضر، میکروب غایب» با مشارکت «وزارت آموزش و پرورش» و برند «دامستوس»، در برخی مدارس مناطق محروم استان های ایران در حال اجرا است.

روز چهارشنبه نهم اسفندماه ۱۳۹۶ نشست خبری در یکی از مدارس منطقه ۱۹ تهران و با حضور منصور مجاوری مشاور ارشد وزیر آموزش پرورش، آقای اوزگور کولوکفاکی مدیرعامل شرکت یونیلیور ایران و همچنین دو تن از بازیگران محبوب کشورمان برگزار شد که طی آن همکاری برند «دامستوس» و «وزارت آموزش و پرورش» به صورت رسمی اعلام شد.

در این طرح که از ابتدای اردیبهشت سال ۱۳۹۵ آغاز شده؛ تجهیز و بازسازی سرویس‌های بهداشتی مدارس مورد توجه قرار گرفته است. این طرح بخشی از هدف جهانی برند «دامستوس» است که بر پایه‌ی برنامه‌ «حیات پایدار یونیلیور» و در راستای همکاری آنها با یونیسف انجام می‌شود.

در این نشست، آقای مجاوری با تاکید بر اهمیت رعایت بهداشت و سلامت کودکان از تلاش‌هایی که «دامستوس» برای بهبود بهداشت دانش‌آموزان در مدارس انجام می‌دهد؛ تقدیر کرد. او همچنین اظهار کرد: «همکاری خوب و موفق «وزارت آموزش و پرورش» و طرح دامستوس سبب شده تا در این دو سال صدهاهزار دانش‏آموز ایرانی به سرویس بهداشتی مناسب دسترسی پیدا کنند.»

وی همچنین اضافه کرد: «طرح «دامستوس و مدارس بهداشتی» تا کنون سرویس بهداشتی ۶۰۰ مدرسه در مناطق محروم شهرهای تهران، کرج، اصفهان، شیراز، ایلام، یاسوج و زاهدان را بازسازی، تمیز و بهداشتی کرده است. در این طرح همچنین ۳۰ هزار لیتر دامستوس به مدارس تحت پوشش اهدا می شود.»

در ادامه آقای اوزگور کولوکفاکی ضمن اشاره به اهمیت این طرح گفت: «این کمپین با توجه به طرح مسئولیت اجتماعی دامستوس یا همان برنامه موفق «حیات پایدار یونیلیور» برنامه‌ریزی شده است. طرحی که در آن علاوه بر ارتقای سطح بهداشت مدارس، سطح آگاهی دانش‌آموزان نسبت به این مقوله نیز از طریق آموزش مناسب بهبود می یابد.»

وی در ادامه توضیح داد: «هدف اصلی ما کمک کردن به کودکان است تا نگران استفاده از سرویس‌های بهداشتی در مدارس خود نباشند.»

گردآوری:مجله یک پارس

چه ویتامینی به نوزاد بدهیم؟

ویتامین های گروه ب برای نوزادان

از هنگام تولد تا دو سالگی توصیه می شود کودکان از “ویتامین آ +د” استفاده نمایند

مصرف ویتامین های گروه ب برای نوزادان زیر شش ماه توصیه نمی شود.

از هنگام تولد تا دو سالگی توصیه می شود کودکان از “ویتامین آ +د” استفاده نمایند.

 مصرف ویتامین های گروه ب برای نوزادان زیر شش ماه توصیه نمی شود چرا که در بسیاری از موارد موجب حالت تهوع و استفراغ آنها می شود.

مصرف این ویتامین ها برای نوزادان عادی توصیه می شود
کودکان بیمار باید تحت نظر پزشک ویتامین مصرف کنند، کودکان شش ماه تا دو ساله باید مولتی ویتامین مصرف کنند که شامل هزار و ۵۰۰ واحد بین المللی ویتامین آ و ۴۰۰ واحدبین المللی ویتامین د است. مصرف آهن برای کودکان زیر ۲ سال ضروری است در غیر این صورت از هوش آن ها کاسته می شود.

بعد از دوسالگی کودکان مانند قبل از دوسالگی به ویتامین احتیاج ندارند و مصرف ویتامین باید با توجه به موقعیت کودک و صلاحدید پزشک باشد ،برای مثال بهتر است کودکانی که ضعیف هستند روی و کودکان کوتاه قد زینک مصرف کنند.

کودکان باید درسن یک و ۲ سالگی آزمایش خون و ادرار بدهند تا کمبود ویتامین و کم خونی بدن آنها شناسایی شود آنگاه طبق دستور پزشک ویتامین های مکمل مصرف کنند.

منبع: niniban.com

گردآوری:مجله یک پارس

هشت سالگی؛ بهترین سن برای شروع ورزش کودک

بهترین ورزش برای بچه ه،سن شروع ورزش برای کودک

ورزش آمادگی جسمانی و اعتماد به نفس آنها را بالا می‌برد

بچه‌ها که از آب و گل در می‌آیند، خانواده‌ها شروع می‌کنند به برنامه‌ریزی. پدر کلاس موسیقی پیشنهاد می‌کند و مادر اصرار دارد که بچه قبل از هر چیزی باید به کلاس زبان خارجه برود. کلاس‌های نقاشی، مجسمه‌سازی و … هم که باید جزء برنامه باشد. بعضی از این خانواده‌ها هم که به ورزش علاقه‌مندند، کلاس‌های ورزشی را برای آنها در نظر می‌گیرند؛ از شنا و ژیمناستیک گرفته تا فوتبال، والیبال و… تصور هم این است که اگر این کلاس‌ها را زودتر برای بچه‌ها شروع کنند، آنها موفق‌تر می‌شوند.

دیده شده دختر یا پسر بچه‌ای که هنوز نمی‌تواند بعضی از کلمات را ادا کند، در کلاس‌های ورزشی دیده می‌شود؛ بچه هایی که مجبورند حرکاتی انجام دهند که از عهده‌اش برنمی‌آیند. به نظر می‌رسد خانواده‌ها در آموزش دیدن بچه‌ها عجله دارند و شاید دلیل این اتفاق مشاوره‌های اشتباهی باشد که به آنها داده می‌شود. البته تبلیغات درآمدزایی باشگاه‌ها و سالن‌های ورزشی هم در این موضوع بی‌تاثیر نیست. آنها برای درآمدزایی بیشتر خانواده‌ها را ترغیب می‌کنند که از سنین پایین فرزندان‌شان را در کلاس‌های آموزشی ثبت‌نام کنند اما بررسی‌های کارشناسان ورزشی و حوزه روانشناسی کودک نشان می‌دهد که شروع ورزش باید در سن مناسب انجام شود.

ورزش آمادگی جسمانی و اعتماد به نفس آنها را بالا می‌برد اما باخت در سنین پایین می‌تواند تاثیرات منفی روی روحیه بگذارد. بچه‌ها در هر سنی نمی‌توانند حرکات خاصی انجام بدهند. حرکت ساده بستن بند کفش‌ها در سنین پایین اتفاق نمی‌افتد چه برسد به حرکاتی مثل ورزش‌های ژیمناستیک یا ورزش‌های دیگر. ناتوانی در انجام این حرکات به طور حتم تاثیرات مخربی بر روحیه بچه‌ها می‌گذارد که تنفر از ورزش ابتدایی‌ترین این تاثیرهاست.

در این سن، ورزش ممنوع
کارشناسان معتقدند تا قبل از هشت سالگی ورزش برای بچه‌ها ممنوع است. آنها می‌گویند در این سن بازی کردن و طراحی انواع بازی‌ها بهترین کمک برای رشد جسمانی و درگیر کردن بچه‌ها با فعالیت‌های بدنی است. در کشورهای پیشرفته بازی‌هایی طراحی شده که به رشد استخوانی بچه‌ها کمک می‌کند. پریدن از روی مانع‌ها،  آویزان شدن از وسایل بازی، رد شدن از تونل‌های روباز، دویدن‌های مارپیچی و… از انواع این بازی‌هاست. متخصصانی که این بازی‌ها را طراحی کرده‌اند، به این موضوع توجه داشته‌اند که همه اعضای بدن بچه‌ها از استخوان‌ها گرفته تا عضله‌ها درگیر فعالیت شوند. آنها می‌گویند در این سنین بهتر است بازی در حدی باشد که انرژی بچه‌ها تخلیه شود. این گروه مخالف کلاس‌های آمورزشی هستند و نظرشان این است که یادگیری یکی، دو مهارت بچه‌ها را خسته و کسل می‌کند و همه بدن آنها را درگیر نمی‌کند.

شنا استثناست
بعضی کارشناسان می‌گویند بچه‌ها در سن شش سالگی می‌توانند ورزش‌هایی مثل شنا و ژیمناستیک را شروع کنند اما ورزش‌های دیگر حتما باید از هشت‌سالگی آغاز شود. البته شنا برای سنین پایین هم مانعی ندارد به این شرط که مربی یا خانواده، بچه را مجبور نکنند که تکنیک خاصی را یاد بگیرد. بازی در آب و حرکات‌هایی که خود بچه‌ها انجام می‌دهند خیلی بیشتر از آموزش کرال پشت و شنای قورباغه و پروانه می‌تواند به آنها کمک کند. بعضی از بچه‌ها با آموزش‌های اشتباه مربیان از آب و شنا می‌ترسند و برای همیشه از این دو فراری می‌شوند.

اگر اجازه داده شود که کودک کم‌کم و بدون اصرار بزرگ‌ترها وارد آب شود و فقط بازی کند، راحت‌تر می‌تواند با آن رابطه برقرار کند. این جمله بزرگترها که «تو حتما باید شنا یاد بگیری» حالت تدافعی در بچه‌ها ایجاد می‌کند. پرت کردن بچه‌ها در آب هم بدترین راه آموزش آنها و غلبه بر ترس‌شان است؛ کاری که بعضی از خانواده‌ها انجام می‌دهند.

۱۲ سالگی؛ در این سن ورزش‌تان را انتخاب کنید
تحقیقاتی که کارشناسان انجام داده‌اند نشان می‌دهد در ۱۰ تا ۱۲ سالگی بچه‌ها راه‌شان را انتخاب می‌کنند. آنها که روحیه گروهی بیشتری دارند، رشته‌هایی مثل فوتبال، والیبال و بسکتبال را انتخاب می‌کنند و بعضی‌ها هم دوست دارند ورزش‌های انفرادی را انجام بدهند. البته این انتخاب بستگی به این دارد که بچه در چه شرایطی فعالیت کرده  در دوران برگزاری جام جهانی فوتبال گرایش‌ها به این رشته بیشتر است.

در این سن اگر دیگر تیم‌های ملی کشوری که بچه‌ها آنجا زندگی می‌کنند، نتیجه خوبی گرفته باشند، بچه‌ها آن رشته را انتخاب می‌کنند، نمونه‌اش در خود ایران اتفاق افتاد؛ سال گذشته بعد از بازی‌های تیم ملی والیبال در لیگ جهانی، تعداد بچه‌هایی که در کلاس‌های والیبال ثبت‌نام کرده بودند، رشد قابل‌توجهی داشت.

بهترین ورزش برای بچه ه،سن شروع ورزش برای کودک

 بچه‌ها در سن شش سالگی می‌توانند ورزش‌هایی مثل شنا و ژیمناستیک را شروع کنند

به روحیه کودک توجه کنید
فدراسیون‌های ورزشی برای بچه‌هایی که در سنین پایین هستند، مسابقه می‌گذارند. مسابقات گروه سنی نونهالان در رشته‌هایی مثل کشتی، تکواندو، کاراته و… برگزار می‌شود. کارشناسان روانشناسی خیلی با این موضوع موافق نیستند. آنها معتقدند برگزاری مسابقاتی که تعیین بازنده و برنده در آن اتفاق مهمی است و برنده مدال می‌گیرد و در فضایی عمومی تشویق می‌شود، می‌تواند آسیب‌های غیرقابل جبرانی داشته باشد. شکست در سن‌های پایین، کودک را از ادامه یک فعالیت ورزشی منصرف می‌کند. بچه‌ها از ۱۴ سالگی به بعد باخت و برد را درک می‌کنند و فهم این موضوع برای‌شان حل می‌شود. توصیه کارشناسان این است که مسابقات جدی از این سن به بعد برگزار شود.

هشت سالگی؛ بهترین سن برای شروع
باتوجه به فعالیت‌هایی که بچه‌ها درسن پایین داشته‌اند، می‌توان تشخیص داد آنها به چه ورزش‌هایی علاقه و در چه رشته‌هایی استعداد دارند. علاقه به دویدن، شنا کردن، بازی با توپ و.. می‌تواند بهترین کمک برای والدین و مربیان در انتخاب رشته ورزشی بچه‌ها باشد. در هشت سالگی می‌شود آموزش در یک رشته خاص را برای بچه‌ها شروع کرد. برگزاری مسابقه در این سن هم مشکلات چندانی برای بچه‌ها ایجاد نمی‌کند، البته به این شرط که بچه‌هایی که در یک سطح هستند با هم رقابت کنند و شکست در روحیه آنها تاثیرات مخربی نگذارد. در این سن باید لذت بردن بچه‌ها از ورزشی که انجام می‌دهند در اولویت باشد.

مواظب آسیب‌ها باشید
موضوع دیگری که باید مورد توجه خانواده‌ها قرار بگیرد، آسیب‌دیدگی‌های جسمی و روانی حین برگزاری مسابقات است. بعضی از پدر و مادرها اصرار دارند بچه‌های‌شان حرکات‌های ورزشی را به درستی انجام بدهند و انتظاراتی بالاتر از توان‌شان از آنها دارند که هم این انتظارات و هم استرس‌هایی ناشی از برگزاری مسابقات در سنین پایین می‌تواند روان بچه‌ها را به هم بریزد. اولین راهی هم که به نظر آنها می‌رسد این است که دیگر ورزش نکنند. آسیب دیدن در سن پایین می‌تواند برای همیشه یک بچه را از ورزش زده کند. تحمل درد در سنین پایین کم است و این دردها بچه‌ها را از ورزش دور می‌کنند. توصیه‌ها این است که حرکات براساس توان بچه‌ها و علاقه‌شان انتخاب شود و از اصرار به انجام یک ورزش جلوگیری شود.

ورزش سنگین از ۱۵ سالگی
کارشناسان ورزشی می‌گویند ورزش‌های پایه باید در سنین پایین آموزش داده شوند. شنا، دوومیدانی و ژیمناستیک در این گروه قرار دارند. این سه ورزش پایه اصلی ورزش‌های دیگر است. بچه‌ها می‌توانند درهمین سه رشته تا حد ستاره شدن پیش بروند یا مهارت‌هایی که در این رشته‌ها یاد گرفته‌اند، زمینه خوبی برای فعالیت در رشته‌های دیگر باشد. ورزش‌هایی مثل دوچرخه سواری، والیبال، بسکتبال، فوتبال ، بدمینتون و … که برخورد فیزیکی کمتری دارند، برای گروه سنی ۱۱ تا ۱۴ ساله توصیه می‌شوند.

منبع: مجله سیب سبز

گردآوری:مجله یک پارس

۳۰ روش برای تقویت هوش کودکان

،روشهای تقوت هوش کودک

برای افرایش هوش كودكتان برای او موسيقي به ويژه موسيقي سنتي و كلاسيك پخش كنيد

 

با به كارگيري سي شيوه ساده از هنگام بارداري تا پايان دوسالگي افزون بر رشد جسماني مناسب، زمينه هاي افزايش بهره هوشي كودكان را تقويت كنيد. از آنجا كه پايه ريزي و شكل گيري رشد جسماني و ذهني كودكان از بارداري تا دو سالگي است، به كارگيري اين  شيوه به طور هماهنگ به رشد همه جانبه و مناسب كودك كمك مي كند.

در هنگام بارداري:
۱-تيروئيدتان را آزمايش كنيد زيرا كم كاري خفيف تيروئيد در خانمهاي باردار سبب كاهش معني داري در هوش كودكان مي شود.

۲-كولين مصرف كنيد، اين ماده مغذي در گوشت، تخم مرغ و حبوبات وجود دارد.

۳-ويتامين هايي را كه پزشك در دوران بارداري براي شما تجويز مي كند مصرف كنيد

۴-با جنين خود حرف بزنيد و او را صدا كنيد

۵- از نوشيدن قهوه و خوردن دارو بدون تجويز پزشك اجتناب كنيد

در شش ماهه نخست پس از تولد به اين نكات توجه داشته باشيد:

۶- فرزندتان را با شير مادر تغذيه كنيد.

۷- در صورت بروز افسردگي بعد از زايمان ، براي درمان آن اقدام كنيد.

۸- منابع غني از آهن مانند گوشت، سبزيجات، تخم مرغ و ميوه هاي تازه مصرف كنيد.

۹- در زمان شيردهي خوردن غذاهاي حاوي ويتامين مانند مخمر، نان، غذاهاي دريايي و تخم مرغ را فراموش نكنيد.

۱۰- براي كودكتان موسيقي به ويژه موسيقي سنتي و كلاسيك پخش كنيد.

۱۱- كودك را ماساژ دهيد ، مطالعات نشان دادهاند كه ماساژ روزانه كودكان رشد مغزي آنان را به ميزان قابل توجهي افزايش مي دهد.

دوران شش ماهگي تا يك سالگي كودك:
۱۲- با كودكتان به طور مستقيم و چشم در چشم صحبت كنيد.

۱۳- معناي لغات را با اشاره ارتباط دهيد ؛ به طور مثال هنگامي كه نام چيزي را مي بريد به آن اشاره كنيد يا كودك را در مقابل آن نگه داريد.

۱۴- با هديه هاي مخصوص كودكان، او را تشويق كنيد.

۱۵- اجازه آزادي حركت به كودكان بدهيد، بگذاريد كه آنها كنجكاوي غريزي شان را همواره به كار برند.

۱۶- تشخيص و فرق گذاري بين اشيا را به كودكتان با پرسش و گفتن جواب درست بياموزيد.

۱۷- كودكان از آموزش اجباري خوششان نمي آيد، از آن بپرهيزيد.

۱۸- هنگامي كه فرزندتان احساس خستگي كرد، آموزش را قطع كنيد.

  ،روشهای تقوت هوش کودک

ماساژ كودك رشد مغزي او را افزايش مي دهد و باعث افزایش هوش کودک می شود

دوران يك تا دو سالگي كودك:
۱۹-كودكان را با غذاهاي سرشار از آهن تغذيه كنيد.

۲۰-به كودكان ميان وعده هاي سالم و مغذي بدهيد و از دادن ميان وعده هاي بي فايده مانند پفك و چيپس به كودك خودداري نماييد.

۲۱-براي كودكتان كتاب بخوانيد.

۲۲-در حضور او مطالعه كنيد.

۲۳-براي او اسباب بازي هاي كمك آموزشي تهيه كنيد.

۲۴-با كودك خود بازي كنيد. شركت در بازي هاي دسته جمعي ، مهارت هاي هوش اجتماعي كودك را افزايش مي دهد.

۲۵-مطمئن شويد كودكتان خوب استراحت كرده است، خوابيدن دستكم ده ساعت در شبانه روز براي او لازم است.

۲۶-هنگامي كه با كودكتان صحبت مي كنيد صداهاي اضافي مانند راديو و تلويزيون را خاموش كنيد و نور را در حد متوسط نگاه داريد.

۲۷-درخواست هاي تكراري كودك را اجابت كنيد. تكرار ارتباط نورون ها را در مغز تقويت مي كند ؛ بنابراين اگر براي چندمين باز از شما مي خواهد كتابي را برايش بخوانيد ، بدون اصرار و پافشاري روي خواندن يك داستان ديگر ، آن را براي او بخوانيد.

۲۸-وقتي كودك نوپاي شما به چيزي اشاره مي كند و نامش را مي پرسد در جوابش به او اطلاعات بيشتري بدهيد. به طور مثال : آن يك توپ است، يك توپ آبي با خط هاي قرمز.

۲۹-در تربيت كودك انضباط همراه با محبت فراوان داشته باشيد.

۳۰-هرگز به كودكتان نگوييد “تو چيزي نمي فهمي” زيرا اگر كودك آن را باور كند، حرف شما تحقق خواهد يافت.

 

منبع: niniban.com

 

گردآوری:مجله یک پارس

آیا کودکان هم باید عینک آفتابی بزنند؟

 

عینک آفتابی مناسب کودک،

لازم است هربار که کودک از خانه خارج می شود، چه در تابستان، چه زمستان، عینک به چشم بزند

چشم پزشکان می گویند اشعه فرابنفش خورشید می تواند بر سلامت چشم ها و به ویژه سلامت چشم کودکان اثر منفی بگذارد و زمینه ساز بروز بیماری های مختلفی در بزرگسالی باشد. به همین دلیل لازم است در خرید عینک برای کودکان، محتاطانه عمل کنید و بهترین را برایشان بیابید. در مقاله خرید عینک آفتابی کودکان با این مشخصات لزوم خرید عینک دودی برای کودکان و مشخصات آن را در سایت سلامت دات لایف خواهیم گفت.

آیا کودکان هم باید عینک آفتابی بزنند؟
بله، چشم کودکان در برابر اشعه مضر آفتاب بسیار حساس تر است. تا ۱۲ سالگی چشم کودکان توانایی فیلتر کردن اشعه فرابنفش (UV) را ندارد و مواجهه طولانی با نور خورشید میتواند سبب چسبندگی قرنیه و پیرچشمی شود. به همین دلیل کودکانی که خارج از منزل بازی می کنند نیاز به عینک آفتابی دارند.

چه رنگ شیشه عینکی برای کودکان مناسب است؟
باور عموم مردم این است که هر چه رنگ شیشه عینک تیره تر باشد، توانایی بیشتری در محافظت از چشم در برابر خورشید دارد، اما حقیقت اینجاست که شیشه های تیره تنها مناسب افرادی است که چشم های حساس به نور دارند یا در فضاهایی که نور خورشید بسیار شدید است، کار می کنند. برای سایر افراد عینک هایی برای استفاده روزانه با شیشه های رنگی نه چندان تیره که چشم ها از ورای آن دیده شود، مناسب تر است. قهوه ای، خاکستری و سبز را برای استفاده روزانه توصیه می کند زیرا زمینه دید خوبی ایجاد می کند، اما رنگ های قرمز، نارنجی یا آبی و بنفش چندان مناسب نیستند زیرا سبب پخش رنگ ها می شوند و نور زیادی وارد چشم می کنند. در مورد کودکان اما رنگ های قرمز، سبز و آبی مناسب نیست زیرا نور زیادی وارد چشم می کنند.

عینک آفتابی مناسب کودک،

عینک آفتابی باید تا ۹۹ درصد اشعه UV را منعکس کند

چه قاب عینکی برای کودکان تھیه کنیم؟
قاب عینک کودکان باید انعطاف پذیر و نشکن و شیشه آن از جنسی پلی کربنات باشد و به خوبی از اشعه UV محافظت کند. قبل از خرید حتما عینک را روی چشم کودک امتحان کنید تا مطمئن شوید با آن راحت است. دسته عینک باید سبک و از جنسی الاستومر باشد. استفاده از بند هم برای عینک در کودکان زیر ۳ سال لازم است.

عینکی که میخریم، باید تا چند درصد در برابر اشعه UV مقاوم باشد؟
عینک آفتابی باید تا ۹۹ درصد اشعه UV را منعکس کند و این شامل هر دو اشعه UVA و UVB می شود. روی برچسب برخی از عینک ها قید شده محافظت کنندگی در برابر UV تا ۴۰۰ mm است. این بدان معنی است که عینک صددرصد قدرت محافظت کنندگی در برابر اشعه UV را دارد. اصلا توصیه نمی کنیم برای فرزندتان عینک های معمولی که هیچ اثر محافظت کنندگی ندارند، تهیه کنید. عینک های آفتابی که قدرت محافظت کنندگی ندارند و صرفا سایه ای جلوی چشم هستند باعث میشوند مردمک چشم در مواجهه با نور شدید بازتر و میزان نور و اشعه UV بیشتری وارد چشم شود. هر چه چشم در تماس بیشتری با اشعه UV باشد، احتمال ابتلا به بیماریهای چشمی در سنین بالا بیشتر می شود.

حتما باید عینک های گرانقیمت و برند را خرید؟
نه! به هیچ وجه نیازی به خرید عینک از برندهای معروف باقیمتهای بالا نیست. کافی است تست UV بدهید تا مطمئن شوید عینکی که خریداری می کنید، استاندارد است. هرچه میزان محافظت عینک از اشعه فرابنفش بیشتر باشد؛ کیفیت عینک بالاتر و قیمت آن بیشتر است.

عینک آفتابی مناسب کودک،

قاب عینک کودکان باید انعطاف پذیر و نشکن و شیشه آن از جنسی پلی کربنات باشد

زدن عینک آفتابی کودکان در چه ساعاتی ضروری است؟
لازم است هربار که کودک از خانه خارج می شود، چه در تابستان، چه زمستان، چه هوا ابری باشد، چه آفتابی، عینک به چشم بزند. برخی از کودکان نیز مثل کودکان زال یا کودکانی که به نور آفتاب حساس اند مثل برخی کودکان اوتیستیک چشمشان به نور حساس تر است بنابراین باید مراقبت بیشتری از چشم داشته باشند.

آیا برای کودکانی که عینک میزنند می توان از شیشه های فوتوکرومیک که در مواجهه با نور خورشید تیره تر یا روشن میشوند به جای عینک افتابی استفاده کرد؟
بله، البته با تغییر در موقعیت و ورود از مکانی تاریک به روشن، چند دقیقه ای زمان می برد تا رنگ شیشه عینک تیره شود و همین فاصله می تواند تا حدودی به چشم آسیب بزند.

منبع: salamat.life

 

گردآوری:مجله یک پارس

عوامل ایجاد‌كننده بلوغ زودرس

 

پیشگیری از بلوغ زودرس

وزن یكی از عواملی است كه ورود بلوغ را باعث می‌شود

 

بلوغ طبیعی دوره‌ای است که طی آن صفات ثانویه جنسی به‌وجود می‌آیند و فرد توان باروری پیدا می‌کند. تغییرات فیزیکی در دوران بلوغ، نتیجه‌ مستقیم یا غیرمستقیم بلوغ غده هیپوتالاموس در دستگاه عصبی مرکزی، تحریک اعضای جنسی و ترشح هورمون‌های جنسی است.

اما بلوغ زودرس براساس تعریف‌های اپیدمیولوژیك ظاهر شدن علائم بلوغ‌ ‌از نظر فیزیكی و هورمونی زیر ۸ سال در دختران و زیر ۹ سال در پسران است. این روزها با تغییری كه در ساختار زندگی شهری صورت گرفته و با توجه به پیشرفت‌هایی كه در زندگی اجتماعی به‌وجود آمده بلوغ زودرس در دختران سفیدپوست زیر ۷ سال و در سیاه‌پوستان زیر ۶ سال تعریف شده است. این سن در مورد شروع بلوغ است چون همان‌طور كه می‌دانید بلوغ دوره‌ای چند ساله دارد.

زود بزرگ شدن چه علائمی دارد؟
اولین علامت بلوغ در دختران برجستگی سینه و در پسران بزرگ شدن و تغییر سایز بیضه‌هاست، بنابراین اگر دختری در ناحیه تناسلی و زیر بغل با رشد مو مواجه شد نباید اینطور قلمداد شود كه بالغ شده چون این حالت مقدمه بلوغ است. در دختران علائم ابتدا با بزرگ شدن سینه‌ها ظاهر می‌شود و بعد از آن است كه نواحی‌ای از بدن كه در آنها غدد جنسی وجود دارد رویش مو پیدا می‌كند. عادت ماهانه نیز در مرحله نهایی اتفاق می‌افتد. در پسران اولین علامت بزرگ شدن بیضه و سپس بلوغ دیگر اجزای اندام تناسلی است.

پیشگیری از بلوغ زودرسراه‌حل پیشگیری از بلوغ زودرس به تغذیه و توجه به رشد مناسب فرد بستگی دارد

عوامل ایجاد‌كننده بلوغ زودرس
عوامل زیادی در شروع بلوغ اهمیت دارند ولی بیشتر بار این عوامل وابسته به ژنوم افراد است. در واقع این ژنتیك است كه تعیین می‌كند در چه سنی فرد وارد بلوغ شود اما چنین به‌نظر می‌رسد که سایر عوامل نیز بر سن شروع و البته پیشرفت تکامل بلوغ تاثیرگذارند. تغذیه، وضعیت عمومی سلامت، موقعیت جغرافیایی و البته حالت روانی همگی می‌توانند بر زمان شروع بلوغ اثر بگذارند. اینکه در بیشتر موارد نشانه‌های بلوغ در یک دختر تقریبا در همان زمانی که مادرش بلوغ را تجربه کرده ظاهر می‌شود، نشان می‌دهد ژنتیک بر زمان آغاز این پدیده اثر مستقیم دارد. این در واقع در ساختار بدن فرد تعیین شده است اما این تنها ژن نیست كه تعیین‌كننده است. برخی عوامل محیطی هم این ژن را می‌پرورانند، از جمله وزن، قد و تغذیه.

هورمون رشد تمام عوارض روانی بلوغ زودرس
افرادی كه دچار بلوغ زودرس می‌شوند از نظر روانی دچار مشكلات زیادی خواهند شد. رشد اندام‌ها و بروز علائم بلوغ در نوجوانان كم‌سن در مقایسه با سایر همسالان، باعث ایجاد اضطراب شدید در این كودكان و‌ ‌والدین آنها می‌شود.از سوی دیگر، دیده می‌شود در ارتباط والدین و فرزندان آنقدر رودبایستی وجود دارد كه افراد نمی‌توانند مشكلات‌شان را با آنها در میان بگذارند و این اضطراب مضاعفی را بر آنها تحمیل می‌كند. این در حالی است كه والدین باید انتظار چنین علائمی را داشته باشند و آن را پیگیری كنند و قبل از اینكه فرزندان این اطلاعات را از همكلاسی‌ها و دوستان خود به‌طور ناقص و نامفهوم دریافت كنند والدین با آنها ارتباط بگیرند و همه آنچه لازم است بدانند به شكل درست در اختیار آنها قرار دهند.

وزن؛ عاملی مهم در شروع بلوغ
وزن یكی از عواملی است كه ورود بلوغ را باعث می‌شود. طبق آماری كه در ایران وجود دارد شروع بلوغ در دختران حدود ۱۳۰سانتی‌متر قد و متوسط وزن۳۴-۳۳ كیلوگرم و سن استخوانی حدود ۹ سال را شامل می‌شود. این وزن یك علامت است كه با رسیدن فرد به آن می‌توان انتظار بلوغ را داشت، هر چند الزامی وجود ندارد و ممكن است فردی با وزن ۵۰ كیلوگرم هنوز به بلوغ نرسیده باشد اما زمان شروع عادت ماهانه دردخترانی ‌که وزن‌شان بیش از ۳۰ درصد وزن طبیعی آنهاست و نسبتا چاق هستند، زودتر از حد میانگین است. تاخیر در شروع دوره قاعدگی، در کودکان مبتلا به سوءتغذیه شدید هم شایع است. در كشورهای اروپایی با تغذیه مناسب هر ۱۰ سال دوره عادت ماهانه ۳ ماه زودتر اتفاق می‌افتد.

اضافه وزن در دختران، احتمال بلوغ زودرس را افزایش می‌دهد ولی این رابطه در پسران حالت عكس دارد و لاغری مفرط، باعث افزایش احتمال بلوغ زودرس می‌شود.

دلایل عمده بلوغ زودرس در کودکان  
چاقی و اضافه وزن
مواد شیمیایی زیست محیطی
افزایش مصرف تنقلات
سوتغذیه
تغییرات هورمونی

 

بلوغ زودرس گاهی خطر مرگ دارد!
بلوغ زودرس در دختران شایع‌تر از پسران است اما معمولا علت پاتولوژیك ندارد. این در حالی است كه در پسران وقتی علائم بلوغ زودرس مشاهده می‌شود این نگرانی ایجاد می‌شود كه اتفاق بیمارگونه‌ای در حال وقوع است. گاهی بلوغ در شرایطی آغاز می‌شود كه فرد دچار تومور مغزی است یا آنسفالی مغزی دارد. این آسیب‌های مغزی باعث می‌شود تغییرات هورمونی كه آغازكننده بلوغ است زودتر ایجاد شود كه به آن بلوغ ثانویه یا مرضی می‌گویند. عفونت‌های مغزی، ضربه‌های مغزی، تومور مغزی و مصرف داروهای استروژن و آندروژن قبل از بلوغ از مهم‌ترین عوامل بیمارگونه بلوغ زودرس در پسران است و به همین دلیل بروز بلوغ زودرس در پسران باید جدی گرفته شود و هر چه زودتر بررسی‌های لازم انجام شود.
پیشگیری از بلوغ زودرس

عوامل زیادی در شروع بلوغ اهمیت دارند ولی بیشتر بار این عوامل وابسته به ژنوم افراد است

وقتی والدین مقصرند!
برخی ناهنجاری‌های فكی و دندانی علل ژنتیك دارند. اگر كودك، اندازه فك را از یك والد و اندازه دندان‌ها را از والد دیگر به ارث ببرد و این ۲ با هم تناسب و سازگاری نداشته باشند، ممكن است دندان‌ها فاصله‌دار شوند یا فضای كافی برای تمام دندان‌ها در قوس فكی وجود نداشته باشد و موجب شلوغی دندان‌ها و نامرتبی آنها شود. جلو بودن و بزرگی فك پایین نیز یك مشكل ژنتیك و ارثی است كه در سابقه بیمار، اغلب پدرومادر یا بستگان نزدیك مشكلات مشابه دارند. كودكانی كه از مادرانی با پوسیدگی‌های دندانی متعدد متولد می‌شوند، به پوسیدگی‌های بیشتری در مراحل بعدی زندگی خود مبتلا می‌شوند.

در تمام این موارد می‌توان با درمان به موقع از برخی مشكلات حاد و جراحی‌های فك جلوگیری كرد.

بررسی‌های تشخیصی كدام است؟
آنچه اهمیت دارد این است كه بلوغ زودرس اگر زود تشخیص و ردیابی شود، اشكالی در رشد ایجاد نمی‌كند. بررسی‌های تشخیصی در این مورد بستگی به فرد دارد اما به‌طور كلی هر كودكی كه زیر ۶ سال علائم را نشان می‌دهد باید MRI، سی‌تی‌اسكن و آزمایش‌های مختلف در مورد او انجام شود اما در سنین كمی بالاتر با معاینه و براساس شواهد بالینی بررسی‌های لازم را انجام می‌دهد. اندازه‌گیری میزان هورمون‌های بلوغ در این مورد بسیار كمك‌كننده است و می‌تواند کمک‌کننده هم باشد، چون هنگام بلوغ، مغز هورمون خاصی ترشح می‌كند كه هم در بدن دختر و هم در بدن پسر ترشح می‌شود اما تفاوت آن در محل اثر هورمون‌هاست. در مورد برخی والدین كه از هورمون رشد برای كودك‌شان استفاده می‌كنند باید گفت، این هورمون درصورتی باید استفاده شود كه کمبود هورمون رشد داشته باشد و در استفاده از آن تنها به‌دلیل بلند قد شدن كودك باید دقت كرد.

آیا می‌توان پیشگیری كرد؟
راه‌حل پیشگیری از بلوغ زودرس به تغذیه و توجه به رشد مناسب فرد بستگی دارد. والدین باید از چاقی مفرط فرزندان‌شان پیشگیری كنند و به هیچ‌وجه مرغ و تخم‌مرغ ماشینی و فراورده‌های هورمونی را به‌خصوص به دختران خود ندهند. آمپول‌های تزریقی برای جلوگیری از بلوغ زودرس نیز بسیار مضر هستند، چون محور تخمدان به هیپوفیز را مختل می‌کند و تاثیر منفی در رشد واژن و رحم دارد و استفاده از آن به هیچ عنوان توصیه نمی‌شود. همان‌طور كه مصرف داروهایی كه ممكن است منجر به بلوغ زودرس شود نیز اصلا مناسب نیست. والدین باید مراقب باشند با دیدن علائم اولیه اگر لزومی به درمان بود حتما درصدد درمان برآیند.

والدین چه می‌توانند بكنند؟
والدین باید با ایجاد رابطه صادقانه و دوستانه با دختر یا پسر مبتلای خود، برای او پیدایش این تغییرات را توضیح دهند و او را از مراقبت‌های ضروری آگاه کنند. ارتباط والدین با معلمان فرزندشان به‌منظور برقراری ارتباط دوستانه آنان با بچه‌های همسن خود و جلوگیری از ایجاد مشکلات روانی در این زمینه بسیار اهمیت دارد. رعایت عوامل و شرایط فردی، خانوادگی و اجتماعی قابل کنترل (عوامل و شرایط ذکر شده در مورد علل بلوغ زودرس) به‌منظور تعدیل و کاستن از عوارض و پیامدهای بلوغ زود‌رس در زندگی حال و آینده این افراد نیز حائز اهمیت است. مراجعه به پزشک متخصص برای بررسی و درمان زودرس بلوغ برای پیشگیری از مشکلات استخوان‌بندی، رشد قدی و فیزیکی و انجام معاینه‌ها و آزمایش‌های مداوم یكی از وظایف مهم والدین در این موارد است.

 

منبع: مجله سیب سبز/ برترین ها

 

گردآوری:مجله یک پارس

چطور به کودکان دارو بدهیم؟

 

نحوه دارو دادن به نوزاد,خوراندن دارو به کودکان

والدین روش های مختلفی برای دادن این داروها به کودک دارند

 

خوراندن دارو به کودکان به خصوص در سنین زیر یک سال مشکل است چون در این سنین رفلکس بلع قوی است که با مقادیر کمی از قطره یا شربت هم ممکن است کودک تمام دارو و حتی شیری که خورده را بالا بیاورد.

علاوه بر این، مایع بودن دارو سبب می شود که هنگام ریختن دارو در پیمانه نتوان با دقت زیادی میزان دارو را اندازه گیری کرد، به همین علت ممکن است نتوان برآورد صحیح از اینکه چه مقداری از دارو را کودک تف کرده و چه مقداری را قورت داده انجام داد.

چگونه به کودکان خود دارو بدهیم؟
وادار کردن کودک به انجام کاری که دوست ندارد، واقعا سخت است؛ به خصوص که این کار خوردن خوراکی تلخ و عجیبی باشد که هر چند ساعت باید تکرار شود. کودک در زمان بیماری معمولا لجبازتر و بدحال تر است و همین، دادن دارو را به او سخت تر می کند.

والدین روش های مختلفی برای دادن این داروها به کودک دارند. به طور مثال برای راحت تر شدن کار، بعضی داروها را می توان با آب یا شیر رقیق به کودک بخورانید که البته در این مورد مشورت با دکتر داروساز حاضر در داروخانه ها ضروری است.

به همین جهت نکاتی را قبل از مصرف دارو به کودکان باید مورد توجه قرار داد. به عنوان مثال قبل از دادن دارو به کودک دستورالعمل داخل جعبه را باید به دقت مطالعه کرد و دارو را به همان اندازه که پزشک تجویز کرده به کودک بدهیم.

اگر کودکی دارید که همزمان باید چند داروی مختلف مصرف کند، از مراقبین بهداشتی و پزشک درباره تداخل داروهایی که مصرف می کند سوال کنید.

هنگام دادن دارو به دستور نوشته شده و تفاوت بین قاشق چایخوری و مرباخوری و غذاخوری توجه کنید، بهتر است از وسیله توصیه شده یا همراه با دارو (مثل قطره چکان یا پیمانه) استفاده کنید.

اگر میزان مصرف با پیمانه قابل اندازه گیری نیست بهتر است برای اندازه گیری از سرنگ های مناسب استفاده کنید. مثلا برای اندازه گیری ۳ سی سی می توانید از سرنگ ۵ سی سی استفاده کنید.

هنگام دادن دارو به خصوص داروهای بدون نسخه به وزن کودک توجه کنید. معمولا در دستورالعمل دارو میزان دوز توصیه شده بر اساس وزن کودک نوشته شده است. قبل از دادن دارو به کودک نوع دارو و میزان آن را با نسخه کنترل کنید و هنگام اضافه کردن آب به داروهایی که به شکل سوسپانسیون هستند، دقت کنید که کمتر یا بیشتر از حد نشانه آب نریزید اما ممکن است بعضی از این روش ها چندان مورد تایید پزشکان نباشد و گاه بعضی از آنها اثر دارو را از بین ببرد.

نکات زیر می تواند به والدین در مورد روش های مختلف دارو دادن به کودکان در سنین مختلف کمک کند.

چگونه به نوزاد دارو دهیم؟
۱- اگر به تنهایی به نوزاد دارو می دهید، می توانید ابتدا دارو را در سرنگ آماده کنید و بعد در حالی که او را در بغل دارید یا روی یک سطح مطمئن قرار داده اید، آرام دهان نوزاد را باز کنید و دارو را به سمت داخل دهان و عقب دهان و به سمت گونه نوزاد تخلیه کنید. (در این کار بسیار دقت کنید.)

در این قسمت از دهانه نوزاد، جوانه چشایی وجود ندارد و نوزاد متوجه طعم متفاوت دارو نخواهد شد. اگر به جای سرنگ از قاشق مدرج استفاده می کنید باید قاشق را در داخل لب پایین نوزاد قرار دهید و در حالی که دهان نوزاد را نیمه بسته نگاه می دارید قاشق را به سمت بالا ببرید تا دارو به آهستگی داخل دهان نوزاد تخلیه شود.

۲- سرنگ ها بهترین وسیله برای اندازه گیری میزان دارو و همچنین نگهداری دارو برای دفعات بعدی استفاده است.

۳- می توانید برای اینکه نوزاد راحت تر دارو را بخورد آن را با کمی شیرخشک یا شیر مادر مخلوط کنید اما توجه داشته باشید که به هیچ وجه دارو را با یک شیشه شیر کامل مخلوط نکنید چون ممکن است کودک نتواند در یک نوبت همه شیر را بخورد و میزان دارویی که دریافت می کند کمتر از دوز تجویز شده باشد.

۴- از پزشک بخواهید تا دفعات دارو دادن به نوزاد را بیشتر کند و به جای آن در هر دفعه دوز دارویی کمتری به نوزاد بدهید تا نوزاد راحت تر بتواند دارو بخورد.

۵- برای قطره های چشمی حتما به کمک یک بزرگسال دیگر احتیاج است. در حالی که یک بزرگسال نوزاد را ثابت در بغل دارد، فرد دیگر باید به آرامی پلک پایین را به سمت پایین کشیده و اجازه دهد تا قطره بین چشم و پلک پایین بریزد. بعد از ریختن قطره چشمی مدتی سر نوزاد را به سمت عقب نگه دارید تا دارو از چشم نوزاد بیرون نریزد.

۶- بیشتر داروهایی که برای نوزادان وجود دارد به صورت مایع است و همین دادن دارو را به نوزاد راحت تر می کند. اکثر این داروها به وسیله طعم دهنده های مصنوعی شیرین شده است تا طعم آنها نوزاد را اذیت نکند. با این حال متفاوت بودن طعم این داروها ممکن است موجب شود که نوزاد به راحتی خوردن این داروها را قبول نکند.

دادن دارو به نوزاد بهتر است توسط ۲ نفر انجام شود، به این صورت که نوزاد را در یک ملحفه یا قنداق بپیچید که دست و پا نزند و در حالی که مادر یا فرد دیگری نوزاد را در بغل گرفته است، دارو توسط نفر دوم به او داده شود. فردی که نوزاد را در بغل دارد می تواند به آرامی با انگشت چانه نوزاد را به پایین بکشد تا دهانش باز شود.

۷- سعی کنید روند دارو دادن به نوزاد را سریع انجام دهید تا نوزاد اذیت نشود و دارو خوردن برایش تبدیل به تجربه آزار دهنده ای نشود.

۸- حین دارو دادن به آرامی برای نوزاد آواز بخوانید یا با او حرف بزنید تا احساس آرامش کند. اگرچه نوزاد متوجه معنی حرف های شما نخواهد شد اما لحن آرام شما و تن صدای شما می تواند باعث احساس امنیت و اطمینان کودک شود.

۹- دارو باید توسط سرنگ مدرج، قطره چکان یا قاشق های مخصوص دارو به نوزاد داده شود تا دوز صحیح دارو در هر وعده دارو دادن به نوزاد رعایت شود. نوزادان در ماه های ابتدایی عمر قادر به خوردن از لبه قاشق های معمولی نیستند و بیشتر چیزی که می خورند از گوشه دهانشان خارج می شود.

۱۰- برای ریختن قطره در گوش نوزاد، نوزاد را روی تخت یا یک سطح مطمئن قرار دهید به طوری که گوش مبتلای کودک به سمت بالا باشد. بعد از ریختن قطره به گوش نوزاد کمی صبر کنید تا دارو کاملا درون کانال گوش جریان پیدا کند، سپس با ملایمات قسمت غضروفی کوچکی که در جلوی کانال گوش قرار دارد را چند بار فشار دهید تا دارو به سمت داخل گوش برود و به بیرون سرریز نکند.

 نحوه دارو دادن به نوزاد,خوراندن دارو به کودکان

داروها را همیشه در یک زمان و مکان خاص به کودک بدهید

 

برای کودکان بزرگتر از یک سال
۱- مواد طعم دهنده طبیعی و آبمیوه ها هم می توانند به داروها اضافه شوند و خوردن آن را برای کودک ساده تر کنند. داروهای بدمزه را می توان با آب پرتقال یا … مخلوط کرد. در داروخانه هم می توان مواد طعم دهنده مصنوعی متناسبی با طعم های آشنا برای کودک مانند طعم آدامس یا شربت را تهیه کرد و دارو را با آنها مخلوط کرد اما باید توجه داشت که در هر وعده دادن دارو باید کودک همه ماده ای که دارو با آن مخلوط شده است را بخورد و چیزی باقی نماند.

۲- اگر کودک به حدی بزرگ است که می توانید با او در مورد خوردن دارو حرف بزنید برایش عواقب دارو نخوردن را توضیح دهید. به کودک اجازه دهید که در مورد بعضی از مراحل دارو خوردن خودش تصمیم بگیرد، مثلا اینکه دوست دارد چه کسی به او دارو بدهد یا اینکه دوست دارد در کجا دارویش را بخورد و بعد از خوردن دارو چه نوع آبمیوه هایی دوست دارد اما همواره در نظر داشته باشید که کودک نباید فکر کند می تواند در مورد خود دارو خوردن هم با شما بحث کند.

۳- داروها را همیشه در یک زمان و مکان خاص به کودک بدهید. کودک بعد از مدتی شرطی می شود و می پذیرد که در این زمان خاص باید دارو مصرف کند.

۴- به خاطر داشته باشید که یک قاشق چایخوری معادل ۵ میلی لیتر و یک قاشق غذاخوری معادل ۱۵ میلی لیتر از مایع است.

۵- برای بهتر کردن طعم دارو می توان آنها را در یخچال نگهداری کرد. خنک کردن دارو باعث می شود طعم آن قابل تحمل تر شود. از پزشک در مورد اینکه چه داروهایی را می توان در یخچال نگهداری کرد سوال کنید.

۶- کودکان برخلاف نوزادان به راحتی اجازه دادن دارو به خود را نمی دهند. بهتر است والدین ابتدا علت دادن دارو را با زبانی ساده برای کودک توضیح دهند و داستانی ساده در مورد بیماری و کمک دارو برای کودک تعریف کنند. سپس از کودک بخواهند که خودش نیز در این کار به والدین کمک کند و مراحل ساده کار را خود کودک انجام دهد.

۷- به هیچ وجه کودک را فریب ندهید و بدون اطلاعش به او دارو ندهید چون ممکن است موجب مقاومت بعدی او در خوردن غذاهای عادی هم شود.

۸- کودکانی که هنوز به راحتی نمی توانند از فنجان یا قاشق چیزی بخورند را باید مانند نوزاد در نظر گرفت و همچنان از قطره چکان یا سرنگ یا قاشق مدرج استفاده کرد. برای اندازه گیری دارو در فنجان مدرج باید آنرا روی یک سطح صاف قرار داد و سپس همسطح با آن به میزان دارو نگاه کرد و مقدار مناسب را اندازه گرفت.

۹- در صورتی که کودک به اندازه ای بزرگ است که می تواند خودش دارو بخورد اجازه بدهید با نظارت شما خودش این کار را انجام دهد.

۱۰- برای اینکه کودک راحت تر خوردن دارو را قبول کند می توان با یک نمایش کوچک ابتدا کمی از دارو را به عروسک محبوب کودک داد یا حتی خود والدین می توانند کمی مولتی ویتامین را به عنوان دارو بخورند تا کودک متوجه شود که دارو خوردن کار عجیبی نیست.

۱۱- اگر کودک برای خوردن دارو مقاومت کرد، مدت کوتاهی به او استراحت بدهید. اجازه بدهید تا کمی آرام شود و سپس دارو دادن به او را شروع کنید. قبل از دارو دادنه دوباره به کودک به او یک لیوان آب بدهید، او را در آغوش بگیرید و به او محبت کنید و از او بخواهید تا در خوردن دارو به شما کمک کند.

۱۲- بعضی از انواع دارو مانند قرص ها را می توان با کمی غذا هم مخلوط کرد و به کودک داد. قرص ها معمولا طعم بدی ندارند و قرص هایی که قابل خرد کردن هستند را می توان با غذای کودک مخلوط کرد.

۱۳- یکی از روش های ساده تر کردن خوردن دارو توسط کودک، بی حس کردن جوانه های چشایی اوست. قبل از دادن دارو، به او نوشیدنی سرد بدهید. می توانید با آبمیوه طبیعی برای او یخمک سرد درست کنید تا با خوردن آن جوانه های چشایی اش بی حس شود. این خوردنی ها می توانند به عنوان پاداشی زودهنگام برای خوردن داروها به کار روند.

طریقه دارو دادن به کودک

  خوراندن دارو به کودکان به خصوص در سنین زیر یک سال مشکل است

نکات دیگری که در اینجا حایز اهمیت است این است که:

۱- به حافظه خود اعتماد نکنید
از دکتر کودک تان بخواهید دستورات دارویی از جمله دوز مناسب و زمانی از روز که باید دارو به کودک داده شود را بنویسد. این امر به خصوص در مواردی که بیش از یک فرد بزرگسال از کودک مراقبت می کند، مفید است.

۲- پرسشگر باشید
اگر دستورات دکتر را نمی فهمید، از او بخواهید که توضیح بیشتری دهد. والدین باید اطمینان حاصل کنند که دقیقا می دانند چه کار دارند می کنند و دکتر باید در این راه به آنها کمک کند.

۳- منظم باشید
منطقه ای در خانه را انتخاب کنید و به جای اینکه داروها در نقاط مختلف خانه پراکنده باشد، همه داروها را در آن محل نگهداری کنید. همه داروها را در یک مکان نگه دارید و به تاریخ انقضای مصرف داروها توجه داشته باشید.

۴- از وسایل مناسب استفاده کنید
از دکترتان در مورد بهترین راه دادن دارو به کودک سوال کنید. در صورتی که لازم باشد، قرص کودک به دو یا چند بخش تقسیم شود، ممکن است پزشکان برای این کار به جای چاقو استفاده از ابزار «برنده قرص» را توصیه کنند یا ممکن است به جای استفاده از قاشق استفاده از سرنگ یا کلاهک مدرج را برای دادن شربت توصیه کنند.

یک نکته که باید به آن توجه داشته باشید این است که ممکن است درجه های روی سرنگ یا کلاهک مدرج پس از مدتی استفاده محو شود. در این صورت باید فورا آنها را تعویض کنید تا مطمئن باشید کودک تان دوز درست دارو را دریافت می کند.

۵- فهرست تهیه کنید
فهرستی از داروهایی که کودک تان مصرف می کند تهیه کنید و علت مصرف هر دارو را جلوی آن یادداشت کنید. در ویزیت های دکتر این فهرست را به همراه خود داشته باشید.

۶- خلاق باشید
می توانید از روش های ابتکاری برای به یاد آوردن زمان دادن داروی کودک استفاده کنید. مثلا استفاده از زنگ هشدار تلفن همراه، تقویم های کامپیوتری یا از برنامه «اکسل» برای به یاد آوردن زمان و تاریخ دادن دارو به کودک.

همچنین می توانید محفظه های قرص دارای برچسب برای روزهای هفته را برای برنامه ریزی دادن داروهای کودک استفاده کنید که این روش ممکن است برای کودکان کم سن خطرناک باشد، زیرا کودکان می توانند در این محفظه ها را باز کنند.

۷- دارو را بدون اینکه به دکتر کودک تان بگویید، قطع نکنید
برخی از والدین دادن داروها را به خاطر داشتن عوارض جانبی – مثلا خواب آلودگی کودک – قطع می کنند اما به دکتری که این دارو را تجویز کرده بود، در این مورد چیزی نمی گویند. صادق و صریح بودن با دکتر در مورد کارهایی که در خانه انجام می دهید مهم است زیرا بر سلامت کودک اثر خواهد گذاشت. در بیماری هایی مانند سرطان، قطع کردن یک داروی ضروری ممکن است مرگبار باشد.

۸- نگذارید کودک تان خودش دارویش را مصرف کند
حتی در کودکان با سن بالاتر و نوجوان هنوز باید والدین بر مصرف دارو نظارت داشته باشند. نوجوانان فکر می کنند که آسیب ناپذیر هستند و در نتیجه ممکن است دوزهای داروهای مورد نیازشان را مصرف نکنند و برای خودشان مشکل به بار بیاورند.

در آخر می توان گفت مصرف بیش از حد دارو یکی از شایع ترین موارد در این خصوص است که همه عوامل باعث می شود که داروهای کودکان به شکل مناسبی مصرف نشود. بررسی ها نشان می دهد مادرانی که خودسرانه اقدام و دستورات پزشک را در این زمینه رعایت نمی کنند کودکان شان دیرتر بهبود یافته و دچار عوارض دارویی شدید می شوند.

دارو باید با دقت مورد استفاده قرار گیرد. اگر به موقع و صحیح مصرف نشود اثر مثبت آن از بین رفته و به سمی مهلک تبدیل می شود. امروزه از لحاظ مصرف دارو در کشور با مشکلات کمی و کیفی خاصی مواجه هستیم.

 

منبع: مجله پیام سلامتی/ برترین ها

 

گردآوری:مجله یک پارس

 آیا بسته شدن صفحه رشد سبب توقف شما می شود؟

 

صفحه رشد قد

صفحات رشد استخوان ها، نرم هستند و لذا در طول مراحل رشد یک کودک، مستعد به آسیب هستند

 

صفحه رشد چیست؟ صفحات رشد بافت های در حال رشدی هستند که در دو طرف استخوان های بلند کودکان و نوجوانان قرار دارند. این صفحات رشد که اپی فیز نامیده می شوند شامل قسمتهای غضروفی هستند. در هر استخوان بلند (مثل استخوان ران یا استخوان ساق پا) حداقل دو صفحات رشد در طرفین آن قرار دارد که طول و شکل استخوان بالغ را در آینده تعیین خواهد کرد. صفحات رشد استخوان کمک به رشد استخوان های بدن می کند.

صفحات رشد استخوان ها، نرم هستند و لذا در طول مراحل رشد یک کودک یا نوجوان ، مستعد به آسیب هستند. صفحه رشد استخوان ها در گاهی اوقات ضعیف تر از تاندون ها و لیگامان ها هستند ( تاندون ها و لیگامان ها عامل اتصال استخوان ها به دیگر استخوان ها و عضلات هستند) . گفته شده است که تنها در۳۰ درصد از شکستگی های استخوانی در بچه ها ، صفحات رشد آسیب می بینند.

به صورت طبیعی چه زمانی صفحه رشد بسته می شود؟
در واقع دشوار است دقیقا زمان بسته شدن صفحات رشد را تعیین کرد زیرا صفحه های رشد استخوان های مختلف ، در زمان های متفاوت رشدشان متوقف میشود. اما در کتب پزشکی زمان میانگینی مشخص شده است که معمولا در آن زمان صفحه های رشد استخوان های بلند بسته می شود و رشد قدی متوقف می شود.

دکتر زمانی در ادامه گفت: بسیاری از کودکان پس از اتمام مرحله بلوغ ( Puberty ) ، به طور متوسط دو سال دیگر به رشد خود ادامه می دهند.  سنی که در آن بلوغ اتفاق می افتد کاملا نامنظم است و به عوامل مختلفی از جمله نژاد، جنسیت، آب و هوای محل زندگی و ویژگی های ژنتیکی بدن بستگی دارد.

رشد قد در پسران تا چه سنی ادامه دارد؟ در دختران چطور؟
به طور کلی، دختران دو سال پس از بلوغ و در حدود سن ۱۳ تا ۱۵ سالگی رشدشان متوقف می شود ، در حالی که پسران در حدود سن ۱۵ تا ۱۷ سال ، صفحه استخوانی شان بسته می شود. با این حال، تعداد کمی از کودکان رشد قدی را تا اواخر نوجوانی (۱۸ سالگی) ادامه می دهند ولی بیشتر کودکان رشدشان در سنینی که ذکر شد متوقف می شود.

زود بسته شدن صفحه رشد، چه مشکلاتی پیش می آورد؟
گاهی اوقات، در طول نوجوانی، رشد بدن کودکان ما مشابه دیگر همسن و سالان شان نیست. این مشکل زمانی رخ می دهد که به دلیلی صفحات رشد بسته شوند و توسط استخوان جامد جایگزین شده باشند.

یک صفحه رشد آسیب دیده نمی تواند به رشد خود به درستی ادامه دهد، و می تواند سبب کوتاهی قد شود ، سبب کوتاه شدن اندام شود ، و یا سبب کج شدن استخوان و یا بدشکل شدن بدن کودک می شود، و یا حتی می تواند باعث تورم مفاصل کودک شود. خوشبختانه، میزان بروز آسیب های صفحه استخوانی در کودکان، اتفاق بسیار نادری است و آن هم با تشخیص به موقع و درمان مناسب، بدون هیچ گونه عارضه ای قابل درمان است.

چگونه بفهمیم صفحات رشد بسته شده
دکتر زمانی در مورد روش تشخیص زمان بسته شدن صفحه رشد اینگونه توضیح می دهد که با عکس رادیوگرافی از مچ دست انجام می شود و برای درمان می بایست تحت نظر پزشکان فوق تخصص غدد و اندوکرین قرار گرفت.

 علل آسیب های صفحه رشد و بسته شدن زودهنگام صفحه رشد چیست؟
شایعترین زمان آسیب به صفحه های رشد استخوانی و زود بسته شدن صفحه استخوانی ، در سنین رشد کودکان است. علت اصلی کوتاهی قد در بسیاری از کودکان ، عامل ژنتیک است که قابل تغییر نیست ولی ثابت شده با ورزش های پرشی و تغذیه مناسب تا حدی قابل درمان است. کوتاهی قد پدر و مادر و یا اجداد آنها می تواند سبب کوتاهی قد کودک شود البته صد درصد نیست و از بعضی پدر و مادران کوتاه قد ، فرزندان بلند قدی به دنیا می آیند.

صفحه رشد قد

پسران در حدود سن ۱۵ تا ۱۷ سال ، صفحه استخوانی شان بسته می شود

 فرمول محاسبه حداکثر قد فرزند یک زوج:
پیش بینی قد نهایی فرد قابل محاسبه است؟ قد مادر و قد پدر به سانتی متر را به یکدیگر اضافه کنید. با اضافه کردن ۱۳ سانتی متر به عدد حاصل، برای فرزند پسر و با کم کردن ۱۳ سانتی متر ،برای فرزند دختر، عدد حاصل را تقسیم به دو کنید و حدودا قد نهایی فرزند شما پس از رشد کامل به دست می آید. البته همان طور که در بالا ذکر شد در بعضی موارد ژنتیک اجداد شما به ارث می رسد و بنابراین فرمول بالا درست در نمی آید و از طرفی در صورتی که به صفحه رشد آسیبی وارد نشود ، این قد صحیح است اما عللی غیر از ژنتیک که سبب آسیب صفحه رشد و زود بسته شدن آن می شوند و می توان آنها را درمان کرد ، چیست؟

شایعترین علت قابل درمانی که سبب زود بسته شدن صفحه رشد می شود ، شکستگی های استخوان های بلند بدن در اتفاق های روزمره یا در تصادفات می باشد که اگر به موقع درمان شود سبب کوتاهی قد دایمی یا بدشکلی اندامهای کودک شما نمی شود. دیگر علل عبارتند از ، بیماری های کلیوی ، بیماری های غدد (مانند کم کاری تیروئید )، بیماری های روماتولوژی ( مانند روماتیسم مفصلی جوانان و بیماری لوپوس ) ، سابقه شیمی درمانی ، سابقه برق درمانی ( رادیوتراپی ) ، بیماری های نورولوژیک ( که با گز گز و بی حسی اندام ها و مشکل در حرکت طبیعی کودک خود را نشان می دهد )

 آیا پس از بسته شدن صفحه رشد، باز هم رشد می کنم؟
این سوال به صورت متداول توسط افرادی که در مورد رشد قد و هیکل خود نگران هستند ، پرسیده می شود. بسیاری از پزشکان بر این عقیده اند که بسیار دشوار است که یک فرد پس از بسته شدن صفحه رشد استخوانی ، باز هم رشد کند. بنابراین، بر اساس نظر کتاب های پزشکی اینطور نتیجه گیری می شود که  بعد از بسته شدن صفحه رشد ، یک خانوم یا آقا دیگر نمی تواند بیشتر رشد کند.

پزشکان تیم سلامت دات لایف بر خود واجب می دانند که به افرادی که در مورد قد و جثه خود نگرانند یک نکته را به عرض برساند،

قبول و پذیرش یک فرد در جامعه و خانواده بیش از همه به میزان بخشندگی و محبت شما و به میزان نفوذ شما در قلوب اطرافیان وابسته است ، و زیبایی ظاهری تنها جزء کوچکی در پذیرش شما در جامعه است.

نکته دیگر که وجود دارد برخی تبلیغات غیر علمی و سودجویانه است که اغلب در شبکه های ماهواره ای مشاهده می شود. در برخی تبلیغات مشاهده می شود که عنوان می شود افزایش قد بعد از ۲۰ سالگی و یا افزایش قد تا ۷ سانتی متر با داروهای افزایش قد ، که این داروها چیزی جزء آرژنین نیست و انتظار ۷ سانتی متر رشد حتی در زمان باز بودن صفحه رشد هم غیر علمی و نشدنی است.

 

منبع: salamat.life

 

گردآوری:مجله یک پارس

۱۰ سوال شایع مردم در مورد آنتی‌بیوتیک‌های کودکان

انواع آنتی بیوتیک برای کودکان

آنتی‌بیوتیک‌ها به طور خاص برای عفونت‌های باکتریایی به کار می‌روند

 

آمارها می‌گویند ایرانی‌ها ۱۰ تا ۵۱ درصد مجموع داروهای کشور از جمله آنتی‌بیوتیک‌ها را بدون مشورت با پزشک و خودسرانه مصرف می‌کنند.

همیشه یک نسخه در جیب‌مان داریم؛ برای هر دردی و هر مشکلی! همین است که آمارها می‌گویند ایرانی‌ها ۱۰ تا ۵۱ درصد مجموع داروهای کشور از جمله آنتی‌بیوتیک‌ها را بدون مشورت با پزشک و خودسرانه مصرف می‌کنند در حالی که میزان مصرف خودسرانه دارو در دیگر کشورهای جهان فقط ۲-۳ درصد است!

البته وقتی پای بچه‌ها وسط باشد، شاید کمی محتاط‌تر عمل کنیم اما به هر حال خیلی وقت‌ها باز هم تصورات کارشناسانه‌مان باعث ایجاد سوالاتی می‌شوند که اگر بی‌پاسخ بمانند، ممکن است دسته‌گل به آب دهیم و آنتی‌بیوتیک بچه را سر خود قطع کنیم یا سر خود آنتی‌بیوتیک به او بخورانیم!

در ادامه با ۱۰ سوال شایع مردم در مورد آنتی‌بیوتیک‌ها و پاسخ‌هایشان آشنا خواهید شد که اگر همه‌اش نباشد، مطمئنا چندتایش سوال شما هم هست.

۱. بچه‌ام بدجوری سرما خورده؛ چرا دکتر برایش آنتی‌بیوتیک نداد؟!
سرماخوردگی‌ها ویروسی هستند. آنتی‌بیوتیک‌ها به طور خاص برای عفونت‌های باکتریایی به کار می‌روند. در کل، بیشتر علائم سرماخوردگی- مثل آبریزش بینی، سرفه و گرفتگی بینی و گلو- خفیف هستند و کودک شما بدون استفاده از دارو هم بهتر می‌شود.

۲٫ آیا زرد یا سبز بودن ترشحات بینی نشانه باکتریایی بودن عفونت نیست؟
یک سرماخوردگی ساده هم می‌تواند باعث غلیظ، زرد یا سبز شدن ترشحات بیرنگ و رقیق بینی شوند و این نشانه‌ها معمولا تا ۱۰ روز ادامه دارند.

سینوزیت اصطلاحی است که معنی‌اش التهاب لایه مخاطی داخل بینی و سینوس‌هاست. یک ویروس یا آلرژی می‌تواند باعث سینوزیت شود و گاهی هم، باکتری باعثش است.

البته اگر باکتری در بیماری تنفسی فرزندتان دخیل باشد، علائم واضحی دارد. اگر کودک شما دچار سرماخوردگی ساده همراه با سرفه و ترشحات سبزرنگ بینی است که بیش از ۱۰ روز طول کشیده یا اگر مخاط بینی‌اش غلیظ، زرد یا سبز است و تب بالای ۳۹ درجه برای حداقل ۴-۳ روز دارد، احتمالا دچار سینوزیت باکتریایی شده است.

اگر فرزندتان خدایی نکرده دچار سینوزیت باکتریایی شد (که شایع نیست) آنتی‌بیوتیک لازم دارد. قبل از اینکه آنتی‌بیوتیک برایش تجویز شود، پزشک اطفال سوالاتی درباره دیگر علائم خواهد کرد و با معاینه کودک مطمئن می‌شود که تجویز آنتی‌بیوتیک انتخاب درستی هست یا نه.

۳٫ ممکن است بعضی سرماخوردگی‌ها باکتریایی شوند؟ پس چرا برای شروع آنتی‌بیوتیک صبر می‌کنیم؟
در بیشتر موارد، هیچ عفونت باکتریایی بعد از عفونت ویروسی ایجاد نمی‌شود. در عوض استفاده از آنتی‌بیوتیک برای درمان عفونت ویروسی می‌تواند منجر به عفونتی شود که به خاطر مقاومت باکتری بروز می‌کند. ضمن اینکه بچه‌ها ممکن است دچار اسهال یا عوارض جانبی دیگر شوند. اگر فرزند شما دچار اسهال آبکی، اسهالی همراه با دفع خون یا هر عارضه ناشی از دریافت آنتی بیوتیک شد، حتما باید با پزشک کودک‌تان مشورت کنید.

۴. آیا آنتی‌بیوتیک‌ها برای درمان عفونت گوش به درد نمی‌خورند؟
تقریبا نیمی از تمام عفونت‌های گوش بدون آنتی‌بیوتیک درمان می‌شوند. اگر فرزندتان تب بالا یا درد شدید گوش ندارد، احتمالا پزشکش فقط به مراقبت‌های اولیه اکتفا خواهد کرد.

از آنجا که درد معمولا اولین و ناراحت‌کننده‌ترین علامت عفونت گوش است، پزشک اطفال از مسکن‌ها برای کاهش درد کودک کمک خواهد گرفت. استامینوفن و ایبوپروفن از جمله داروهای بدون نسخه‌ای هستند که می‌توانند درد را تا حد زیادی تسکین دهند. فقط حواس‌تان باشد با توجه به سن و وزن بچه، دوز مناسب دارو را به او بدهید. در بیشتر موارد، درد و تب طی یکی دو روز کمتر می‌شود.

همچنین قطره‌های گوش می‌توانند در کاهش کوتاه‌مدت درد موثر باشند و می‌توانید از پزشک کودکتان بپرسید که به این قطره‌ها نیاز دارد یا نه. داروهای بدون نیاز به نسخه سرماخوردگی (ضداحتقان‌ها و آنتی‌هیستامین‌ها) کمکی به از بین رفتن عفونت گوش نمی‌کنند و برای بچه‌های کم‌سن و سال توصیه نمی‌شوند.
اگر فرزندتان تب بالارونده، درد شدید گوش و ع

فونت در هر دو پرده گوشش داشته باشد، احتمالا پزشک کودک‌تان برایش آنتی‌بیوتیک تجویز خواهد کرد.

۵.آیا مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها عوارض جانبی دارد؟
از هر ۱۰ کودکی که آنتی‌بیوتیک می‌گیرد، یکی درگیر عوارض جانبی‌اش می‌شود که ممکن است به صورت راش پوستی، واکنش‌های آلرژیک، تهوع، اسهال و شکم‌درد بروز کند و حتما باید به پزشک اطلاع داده شوند.

گاهی بچه‌ها در طول مصرف آنتی‌بیوتیک دچار راش پوستی می‌شوند که البته هر راشی را نمی‌توان عارضه مصرف آنتی‌بیوتیک دانست. معمولا این راش‌ها شبیه جای شلاق، خطوط متورم و قرمز هستند و در صورت بروز باید به پزشک گزارش شوند. راش‌هایی که خارش دارند، شبیه جای شلاق هستند و … را هم باید در سوابق پزشکی‌اش یادداشت کنید.

انواع آنتی بیوتیک برای کودکان

تقریبا نیمی از تمام عفونت‌های گوش بدون آنتی‌بیوتیک درمان می‌شوند

 

۶٫ آنتی‌بیوتیک برای همه گلودردها استفاده نمی‌شود؟
نه! بیش از ۸۰ درصد گلودردها ویروسی هستند. اگر فرزندتان گلودرد، آبریزش بینی و سرفه خشک دارد، احتمالا سرماخوردگی‌اش ویروسی است و نیازی به تست تشخیص استرپتوکوک نیست.

آنتی‌بیوتیک‌ها صرفا باید برای درمان گلودردهایی استفاده شوند که توسط استرپتوکوک‌های گروه A ایجاد شده‌اند. عفونت ناشی از این نوع باکتری را «گلودرد استرپتوکوکی» می‌گویند. این نوع گلودرد معمولا در سنین مدرسه سراغ بچه‌ها می‌آید و بچه‌های زیر ۳ سال از آن در امانند.
اگر پزشک کودک‌تان با توجه به علائم بچه، به گلودرد استرپتوکوکی مشکوک شده است، حتما باید تست تشخیصی استرپتوکوک انجام شود؛ اگر نتیجه مثبت بود، آنتی‌بیوتیک تجویز می‌شود.

۷. چقدر طول می‌کشد آنتی‌بیوتیک اثر کند؟
بیشتر عفونت‌های باکتریایی بین ۴۸ تا ۷۲ ساعت بعد از شروع آنتی‌بیوتیک بهتر می‌شوند. اگر علائم فرزند شما بعد از ۷۲ از شروع آنتی‌بیوتیک بدتر شد یا بهتر نشد، با پزشکش تماس بگیرید. اگر مصرف آنتی‌بیوتیک را سریع قطع کنید، ممکن است عفونتش کامل خوب نشود و علائم بیماری دوباره عود کند.

۸. آیا آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توانند باعث مقاومت باکتری شوند؟
مصرف یا سوءمصرف مداوم آنتی‌بیوتیک‌ها می‌تواند منجر به ایجاد باکتری مقاوم شود. باکتری مقاوم آن نوع باکتری است که در مقابل آنتی‌بیوتیک‌های رایج برای درمان عفونت باکتریایی، مقاومت می‌کند و از بین نمی‌رود. این باکتری مقاوم می‌تواند به دیگر بچه‌ها و بزرگسالان هم سرایت کند.

مهم است که کودک شما دقیقا از همان نوع آنتی‌بیوتیکی استفاده کند که معمولا برای همان نوع از عفونت باکتریایی تجویز می‌شود؛ نه اینکه به او آنتی‌بیوتیکی بدهید که دسته وسیع‌تری از عفونت‌ها را در بر می‌گیرد.

اگر فرزندتان دچار مقاومت باکتری به آنتی‌بیوتیک‌ها شد، احتمالا نوع خاصی از آنتی‌بیوتیک لازم است. گاهی این داروها باید به صورت وریدی و در بیمارستان تزریق شوند.

۹. داروهای ضدویروس کدامند؟
آنفلوآنزا یک عفونت ویروسی است که می‌تواند نشانه‌هایی شبیه سرماخوردگی داشته باشد و چاره‌اش داروهای ضدویروس است. معمولا داروهای ضد ویروس برای بچه‌هایی تجویز می‌شود که در صورت گرفتن آنفلوانزا، سخت‌تر از دیگر بچه‌ها بهبود پیدا می‌کنند. برای بیشتر ویروس‌های دیگری که باعث سرفه و علائم سرماخوردگی می‌شوند، هیچ داروی ضدویروسی تجویز نمی‌شود.

۱۰. چطور می‌توانم از آنتی‌بیوتیک‌ها استفاده سالمی داشته باشم؟
• آنتی‌بیوتیک‌ها همیشه درمان بیماری کودک شما نیستند. حتما برای پیدا کردن بهترین درمان با متخصص اطفال مشورت کنید.

• از پزشک کودک‌تان بپرسید که مطمئن است موثرترین نوع آنتی‌بیوتیک را تجویز کرده؟ برای مثال، برخی آنتی‌بیوتیک‌های خاص مثل آزیترومایسین برای از بین بردن باکتری‌هایی که باعث گوش‌درد و سینوزیت می‌شوند، دیگر موثر نیستند.

• آنتی‌بیوتیک‌ها برای درمان عفونت باکتریایی کاربرد دارند، نه سرماخوردگی و آنفلوانزا.

• مقدار و دفعات مصرف دارو را دقیقا بر اساس نسخه تجویزی پزشک مصرف کنید.

• از آنتی‌بیوتیک یک کودک برای خواهر یا دوستش استفاده نکنید؛ ممکن است برایش مناسب نباشد و حالش را بدتر کند!

• آنتی‌بیوتیک‌های بی‌استفاده را دور بریزید و آنها را برای «بعدا» و «روز مبادا» نگه ندارید! بعضی داروهای تاریخ گذشته جدا می‌توانند خطرناک باشند.

منبع:  niniban.com

 

گردآوری:مجله یک پارس

ورزش ها و فعالیت های مفید برای افزایش قد کودکان

 

بلند شدن قد کودک,ورزش برای بلند شدن قد کودک

قد بلند بودن باعث افزایش اطمینان و اعتماد به نفس کودک شما میشود

 

قد یک کودک به وسیله ژنتیک و سهم تغذیه روزانه تعیین میشود. بر طبق گفته سازمان سلامت کودکان، رشد کودک بعد از اولین سال زندگی او کند میشود و به جهش های کوچک رشدی تقسیم میشود. یک رژیم غذایی سالم و فعالیتها و تمرینهای مشخص میتواند به افزایش قد کودکان کمک نماید.

 

زمانیکه کودک شما به دوره ی نوجوانی میرسد، بار دیگر نرخ رشد در دختران افزایش مییابد و به یک جهش عمده در دوره ی ۸ تا ۱۳ سالگی میرسد. این جهش رشد در پسران بین سن ۱۰ تا ۱۵ سالگی میباشد. برای اطمینان از اینکه کودک شما به یک قد و وزن سالم دست مییابد، شما باید عادات مشخصی از سبک زندگی را به او بیاموزید در حالیکه صبر و تحمل خود را تمرین میکنید. هر کودک با یک نرخ متفاوت رشد میکند که این رشد بعد از بلوغ متوقف میشود.

افزایش قد کودکان چگونه امکان پذیر است ؟
قد بلند بودن باعث افزایش اطمینان و اعتماد به نفس کودک شما میشود. قد خوب همچنین به او کمک میکند تا در ورزش هایی مانند بسکتبال مشارکت نماید و از دیگران بهتر باشد. در آینده، در صورتیکه کودک شما قصد دنبال کردن رشته مدلینگ یا بازی در فیلم ها را داشته باشد، قد خوب قطعا به او کمک خواهد نمود. جدا از آن، داشتن قد بلند به او کمک خواهد نمود تا از مسائلی که کودکان کوتاه قد با آن روبرو هستند دور بماند. اجازه دهید به شما بگوییم که کدام فعالیت ها و تمرین ها میتوانند به افزایش قد کودک شما کمک نماید.

ورزش ها و فعالیت های مفید برای افزایش قد کودکان

میله های بارفیکس مفید برای افزایش قد کودکان
این میله ها در بسیاری از زمین های بازی، پارک ها و باغ ها یافت میشوند. آویزان شدن از این میله ها تمرین خوبی میباشد و کودکان نیز از آن لذت میبرند. کودک شما نباید هنگام آویزان شدن از روی زمین حمایتی را دریافت کند و پاهایش باید بالاتر از زمین باشد. این میله را میتوان همچنین در خانه نصب نمود تا در صورتیکه شما نمیتوانید چنین میله ای را در بیرون از خانه و در محله ی خود پیدا کنید در منزل به رشد قد کودک خود کمک کنید. این فعالیت به راست و کشیده شدن ستون فقرات کمک میکند. کودکان باید هر روزه یک تا ۱۰ دقیقه از این میله آویزان شوند و به تعداد زیاد خود را از میله بالا بکشند. کودک خود را تشویق نمایید که روزانه حداقل ۱۰ بار تا چانه خود را از میله بالا بکشند تا بهترین نتیجه حاصل شود.

افزایش قد کودکان با بسکتبال بازی کردن
بازی بسکتبال یک راه عالی برای افزایش قد کودک میباشد. این بازی شامل تعداد زیادی پرش بلند می باشد. هنگامی که کودک شما به سوی سبد بالا پرش میزند، کمر، پاها، دست ها کشیده میشوند. این ورزش به ستون فقرات کمک میکند تا کشیده شوند. فرض کنید که مدرسه کودک شما تیم بسکتبال ندارد و یا فرزند شما عضو آن نباشد، پس شما میتوانید در مورد دیگر مکان های شهر خود تحقیق کنید و دریابید که کجا این ورزش انجام میشود. این ورزش به صورت روزانه باید بین ۴۵ دقیقه تا یک ساعت بازی شود. بسکتبال ورزشی است که کودکان میتوانند از انجام آن با دوستان خود لذت ببرند. زیاد بازی کردن بسکتبال در دوره نوجوانی بهترین راه برای رسیدن به حداکثر رشد قد میباشد.

ورزش های کششی مفید برای افزایش قد
این ورزش ها بهترین تمرین برای افزایش قد به صورت طبیعی میباشد. تمرین های ساده ی کششی میتواند باعث رشد حداقل ۷,۶ سانتی متری کودک شما شود. کشش برای گردش خون نیز مناسب می باشد. ورزش یوگا نیز شامل اعمال کششی بسیار میباشد؛ بنابراین ایده خوبی است که کودک خود را در کلاس یوگا ثبت نام کنید. یک نمونه از تمرین کششی خوب تمرین کششی دیوار است. از کودک خود بخواهید پشت به دیوار بایستد و روی انگشتان پای خود بلند شود، سپس از او بخواهید تا حد امکان دست هایش را بالا ببرد. تمرین خوب کششی دیگر این است که از کودک خود بخواهید که روی زمین بنشیند و پاهایش را دراز نماید. سپس از او بخواهید که مانند تصویر پایین کمر خود را خم کند و تلاش به گرفتن انگشتان پای خود نماید. این تمرین، انعطاف پذیری مهره های کمر را افزایش و حالت ایستادن را ارتقا میدهد.

 بلند شدن قد کودک,ورزش برای بلند شدن قد کودک

بازی بسکتبال یک راه عالی برای افزایش قد کودک میباشد

شنا ورزش مفید برای افزایش قد
شنا یک تمرین کششی عالی برای ستون فقرات می باشد که به کودک شما کمک میکند قد بلند تر شود. وقتی قسمتی از بدن به حرکت در می آید، تمامی بدن کشیده میشود. حرکت سینه به عنوان بهترین تمرین شنا برای افزایش قد محسوب می شود. کودکانی که در نوجوانی زیاد شنا می کنند نسبت به کودکانی که شنا نمی کنند بلندتر یافت می شوند. شناکردن به کشیدگی ماهیچه ها در تمامی بدن کمک میکند که هورمون رشد را آزاد میکنند و باعث افزایش قد میشوند. هرچند، اگر شما می خواهید کودک شما از طریق شنا بلندقدتر شود، منتظر به نتیجه رسیدن در یک شب نباشید، برای رسیدن به بهترین نتایج، شناکردن منظم ضروری است.

رژیم غذایی برای افزایش قد
مقدار زیادی کلسیم، مواد معدنی، ویتامین ها و پروتئین ها را در رژیم غذایی کودک خود بگنجانید. مواد متعادل و مغذی را به کودک خود بخورانید.رشد کند به دلیل تغذیه نامناسب میتواند منجر به قد کوتاه شود. پروتئین ها اجزای سازنده ی بدن ما هستند. آنها به توسعه ی سلولی کمک میکنند. غذای دارای پروتئین غنی مانند ماهی، تخم مرغ، شیر، لپه ها و غیره را در رژیم غذای کودک خود قرار دهید چون پروتئین ها عناصر ضروری ارتقا قد و رشد هستند. دیگر غذاهای افزایش دهنده ی قد شامل: دانه های سویا، مرغ، ماهی، تخم مرغ، میوه ها، سبزیجات، جوهای صحرائی و محصولات لبنی میشود.

خصوصیات ارثی و ژنها نقش مهمی در قد و رشد کودک ایفا می کنند. والدین بلند قد، کودکان بلند قد خواهند داشت. تغذیه خوب و سبک زندگی سالم برای توسعه ی مناسب بدن کودک اهمیت دارند. استراحت و خواب کافی ضروری است. به کودکان باید حالت ایستادن درست آموخته شود.دوچرخه سواری نیز تمرینی است که قد را افزایش میدهد چون رکاب زدن میتواند در واقع استخوان های پا را کشیده نماید. هر کودک با سرعت مشخص و مربوط به خود رشد میکند، بنابراین در این زمینه احساس نگرانی و استرس نداشته باشید.

نکات مفید برای افزایش قد کودکان
عصرها کودک خود را زود در رختخواب قرار دهید. بر طبق سازمان سلامت کودکان، کودکان نیازمند ۱۰ تا ۱۲ ساعت خواب در شب می باشند. جسم کودک شما نمی تواند بدون خواب کافی به طور مناسب رشد نماید. افزایش زمان خواب حتی برای یک ساعت زودتر در هر شب کمک خواهد نمود تا از استراحت در چرخه ی رشد کودک شما اطمینان حاصل شود.

کودک خود را با مقدار زیادی از غذاهای دارای پروتئین زیاد مانند ماهی و گوشت بدون چربی تغذیه نمایید. بر طبق یک مطالعه ی منتشر شده در یک مجله ی تغذیه، کودکانی که رژیم غذایی با پروتئین بالا را ادامه میدهند، یک افزایش قابل توجه در قد را نسبت به کودکانی نشان میدهند که محدود به یک رژیم کم پروتئین میباشند.

برای کودک خود فعالیت های تمرینی روزانه مانند دوچرخه سواری، پیاده روی یا ورزش های خارج از خانه را فراهم آورید تا رشد کودک شما را در یک میزان پیوسته و مبارزه با چاقی نگه دارد. بر اساس نظر سازمان سلامت کودکان، این فعالیت ها کودک شما را تشویق به ادامه ی حرکت به جای نشستن در مقابل تلویزیون و بازی های ویدئویی خواهد نمود.

از وجود مقدار مناسبی از کلسیم، آهن و ویتامین A در برنامه ی غذایی روزانه ی کودک خود اطمینان حاصل کنید. بر طبق مجله ی تغذیه، هرچند نتایج تحقیقاتی مخالف با استفاده ی این مواد مغذی به تنهایی می باشند، اما ترکیب آنها با پروتئین به نفع رشد کودک شما میباشد به جای آنکه مانع آن شود.

به طور منظم به پزشک مراجعه کنید تا قد و وزن کودک شما را چک نمایند. زودیافتن رشد متوقف شده به پزشک کودک شما کمک میکند تا همه ی شرایط پزشکی ضروری را تعیین کند که نیازمند درمان فوری میباشد.

 

منبع: niniban.com

 

گردآوری:مجله یک پارس

نکاتی که در مورد بیهوشی در کودکان باید بدانید

 

عوارض بعد از بیهوشی در کودکان

عمل های جراحی در کودکان تنها در صورت لزوم برای حفظ سلامتی کودک تجویز می‌شود

 

والدینی که کودکانشان جراحی در پیش رو دارند ، بیش از جراحی ، از بیهوشی کودک می ترسند ولی در واقع نباید از بیهوشی در کودکان واهمه داشته باشند. در واقع والدین باید بدانند که بیهوشی برای کودکان بالای ۴ سال هیچ ضرری ندارد و همان طور که یک بزرگسال برای جراحی خود به سادگی فرایند بیهوشی را پشت سر می گذراد ، کودکان نیز می توانند بیهوشی قبل از جراحی را به راحتی پذیرا باشند. برای کودکان زیر ۴ سال هم هنوز مطالعات کامل نشده است مگرنه بسیاری از کودکان بدون مشکل بیهوش شده و به هوش آمده اند.

روش بیهوشی در کودکان
عمل های جراحی در کودکان تنها در صورت لزوم برای حفظ سلامتی کودک تجویز می‌شود ، بنابراین والدین نباید به علت ترس از بیهوشی از این روند مهم در زندگی کودک خودداری کنند. امروزه بیهوشی در کودکان زیر ۶ سال معمولا به گازهای استنشاقی انجام می شود که در اتاق عمل متخصص بیهوشی به کمک پرستار بیهوشی ، با ماسک قرار گرفته بر روی بینی و دهان کودک ، سبب تنفس گاز بوسیله کودک می شوند. گازهای بیهوشی جدید ، بوی بسیار کمی دارند و بعلاوه عوارض بیهوشی نادری دارند. در برخی مراکز درمانی به علت نوع عمل جراحی و یا به علت دستگاه بیهوشی متفاوت ، تنها با روش داروهای تزریقی کودکان را بیهوش می کنند.
جزییات بسیار مهمی وجود دارد که والدین و پزشک بیهوشی باید در اختیار یکدیگر بگذارند:

– والدین باید هرگونه سابقه به هوش نیامدن یا دیر به هوش آمدن در اعضای درجه یک خانواده را به پزشک بیهوشی اطلاع دهند.

– والدین باید همواره پیشینه بیماری ها و سابقه حساسیت کودک را به پزشک بیهوشی بگویند ، برای مثال در رابطه با سابقه سرماخوردگی دو هفته اخیر ، سابقه حساسیت دارویی ، سابقه بیماری های کودک از بدو تولد تا کنون ، و لیست داروهایی که کودک مصرف می کند را در اختیار پزشک بیهوشی قرار دهند.

– در مورد زمان قطع داروهای مصرفی قبل از عمل ، حتی مکمل های ویتامینی مصرفی کودک ، از متخصص بیهوشی سوال کنید.

– در زمان ورود کودک به اتاق عمل ، در بعضی موارد که کودک همکاری نداشته باشد تحت نظر پزشک متخصص بیهوشی به کودکان بزرگتر شربت آرامبخش داده می شود و یا در کودکان کوچکتر ، در بازویشان داروی آرامبخش تزریق می شود ، که آسیبی به کودک نمی زند و برای همکاری کودک برای گرفتن رگ می باشد. تا بدینوسیله پزشک بیهوشی بتواند حین عمل در صورت بروز مشکلات قلبی ، ریوی و دیگر موارد ، درمان های تزریقی را به کودک شما بدهد و به همین دلیل هیچ عمل جراحی در اتاق عمل بدون گرفتن رگ امکان پذیر نمی باشد.

بیهوشی در نوزادان
– به شیرخواران تا ۶ ماهگی ، می بایست به مدت ۴ ساعت قبل از عمل جراحی ، شیر داده نشود ، برای کودکان ۷ ماهه تا ۳ ساله ۶ ساعت می بایست ناشتا باشند و کودکان ۴ سال و بالاتر هشت ساعت پیش از عمل جراحی نباید غذای جامد بخورند و در بعضی مواقع نیز استفاده از مایعات نظیر آب یا شیر مادر ( و نه شیر خشک ) تا دو ساعت پیش از عمل مجاز می‌ باشد. بدیهی است کودکان بی قراری می کنند به ویژه در سنین پایین تر ، ولی دادن هر گونه خوراکی در ساعات ممنوع ، نه تنها دلسوزی نیست و بلکه ممکن است سبب مرگ کودک در هنگام بیهوشی شود و حتما در این مورد با متخصص بیهوشی خود صادق باشید.

– کودکان بزرگتر ، بهتر است پیش از عمل درباره جراحیشان آگاهی داشته باشند تا در اتاق عمل با پزشک بیهوشی خود همکاری کنند. البته باید به آنها اطمینان خاطر داد که عملشان برای سلامتی آنها ضروری است و آسیبی برای آنها به همراه ندارد.

– پس از اتمام عمل جراحی کودکان به بخش ریکاوری می روند تا داروهای بیهوشی از بدن کودک خارج شوند و بعلاوه کودک تحت نظر پزشک بیهوشی باشد و پس از خوب شدن شرایط بیمار ، به بخش منتقل شود. در مورد بعضی از کودکان ، مثل نوزادان زیر ۶۰ هفته ، نوزادان نارس و زود متولد شده و کودکان کم خون ، شاید تا ۶ ساعت هم کودک در ریکاوری نگه داشته شود و این امری کاملا طبیعی است و دلیلی برای نگرانی والدین نمی باشد.

– در مورد شروع مجدد تغذیه بعد از عمل از جراح یا متخصص بیهوشی خود سوال بپرسید و راس زمانی که پزشک به شما گقته است ، مجاز هستید ابتدا به کودک کمی آب دهید و سپس در صورت عدم سرفه و حالت تهوع و استفراغ ، به کودک خود دیگر مایعات و سپس غذا دهید.

– مادران شیردهی که خودشان تحت بیهوشی قرار می گیرند ، به علت ترشح داروهای بیهوشی در شیر مادر ، حداقل تا ۲۴ ساعت بعد از عمل شیر خود را بدوشید و دور بریزید. شما می توانید روز قبل از عمل کمی از شیر خود را برای ۲۴ ساعت بعد از عمل ، در یخچال ذخیره کنید.

به طورکلی در حد مطالعات فعلی بیهوشی برای کودکان نسبتا بی‌خطر است اما خطرات مربوطه بسته به عواملی نظیر سن و اورژانسی بودن عمل‌ ، متغیر است.

 

منبع: salamat.life

گردآوری:مجله یک پارس