درمان عفونت واژن با عسل

 

عفونت واژن,درمان عفونت واژن,درمان عفونت واژن با عسلعسل درمان شناخته شده ای برای عفونت واژن نیست

 

عفونت مخمری رشد بیش از حد قارچ های بی ضرر در بدن می باشد. هنگامی که قارچ ها از کنترل خارج می شوند باعث ایجاد خارش، درد، سوزش، تورم و ترشحات غلیظ و سفید می شوند. البته داروهای زیادی برای برطرف کردن این حالت وجود دارد اما بیشتر خانم ها به روش های خانگی مانند استفاده از عسل روی می آورند.

درمان عفونت قارچی با استفاده از عسل
عسل درمان شناخته شده ای برای عفونت واژن نیست اما بسیاری از خانم ها با استفاده از عسل درمان شده اند. عسل خواص زیادی دارد از جمله کاهنده عفونت و افزاینده مقدار باکتری خوب در سیستم گوارشی. این مسئله باعث شده است عده زیادی معتقد باشند عسل برای درمان عفونت واژن موثر است.

دلایل استفاده از عسل برای درمان عفونت واژن
بسیاری از خانم ها با عفونت واژن متوسط گزارش دادند پس از استفاده از عسل به طور کامل بهبود یافتند. دلایل آن ها برای استفاده از عسل عبارتند از:

۱- قیمت پایین:
عسل از داروهای درمان عفونت واژن ارزان تر است.

۲- طبیعی بودن:
بسیاری از خانم ها دوست دارند به جای استفاده از مواد شیمیایی از مواد طبیعی استفاده کنند.

۳- خواص ترمیمی:
عسل جوش های شدید و مشکلات پوستی را به طور طبیعی برطرف می کند.

۴-  بدون عوارض جانبی:
عسل عوارض جانبی درمان های دیگر را به همراه ندارد. عوارض جانبی درمان های دیگر عبارتند از حساسیت یا سوزش واژن، سردرد، درد شکم یا خارش.

 

عفونت واژن,درمان عفونت واژن,درمان عفونت واژن با عسلاگر عفونت واژن شما خفیف است عسل را امتحان کنید

مشکلات استفاده از عسل برای درمان عفونت واژن
علی رغم وجود گزارشات فراوان در خصوص استفاده از عسل به عنوان درمان موثر عفونت واژن، هیچ شواهد علمی در این زمینه وجود ندارد. در مطالعه ای که در سال ۲۰۱۱ انجام شد عسل هیچ تاثیری بر کاندیدا (قارچی که بیشتر عفونت های واژن را ایجاد می کند) نداشت.

مشاهده شد عسل می تواند عفونت دیگری به نام Rhodotorula sp را درمان کند. از ۴ نوع عسل استفاده شده، همه قادر به کاهش Rhodotorula sp بودند. البته Rhodotorula sp دلیل عفونت واژنی که خانم ها از آن رنج می برند نمی باشد. بنابراین عسل با افزاش باکتری های خوب بر عفونت واژن تاثیر می گذارد و با کشتن باکتری ها عفونت را برطرف نمی کند.

درمان عفونت واژن با استفاده از عسل چگونه است؟
اگر می خواهید عسل را به عنوان یک درمان موثر برای عفونت واژن استفاده کنید، ابتدا مطمئن شوید عسل خام و حرارت ندیده است. البته قبل از استفاده مطمعن شوید که حساسیت ندارید.

عسل را روی منطقه آسیب دیده قرار دهید و روی سطح آن را کامل بپوشانید. می توانید این کار را در حمام انجام دهید.

بگذارید عسل ۳۰ دقیقه روی منطقه باقی بماند.

با استفاده از آب گرم عسل را شستشو دهید و منطقه را کامل خشک کنید.

این کار را حداقل دو بار در روز انجام دهید تا علائم برطرف شوند.

چه زمانی برای درمان عفونت واژن به پزشک مراجعه کنیم؟
اگر بار اول است که دچار عفونت واژن می شوید و یا اگر عفونت واژن چند بار تکرار شده است، پیش از استفاده از روش های خانگی به پزشک مراجعه کنید. ممکن است از عفونت باکتریایی یا مشکلات دیگری که منجر به عفونت واژن شده است رنج ببرید. عسل در خصوص این مشکلات موثر نیست بنابراین حتما به پزشک مراجعه کنید. اگر عفونت واژن شما خفیف است و می خواهید از روش های خانگی استفاده کنید، عسل را امتحان کنید. این محلول ارزان و عاری از دارو باعث آرامش شما می شود و خواص طبیعی زیادی دارد.

منبع: ooma.org

 

مهم‌ترین عامل پوسیدگی دندان در کودکان

پوسیدگی دندان در کودکان,پوسیدگی دندان,عامل پوسیدگی دندان در کودکان مهم‌ترین عامل پوسیدگی‌ دندان در کودکان عادت غلط تغذیه‌ای شیر شبانه است

عامل پوسیدگی در دندان باکتری خاصی به نام استرپتوکوک موتانس است.

دهان نوزادی که تازه به دنیا آمده است، عاری از هر نوع باکتری می‌باشد و این باکتری از طریق اطرافیان به خصوص مادر به کودک منتقل می‌شود.

تماس‌های نزدیک مثل بوسیدن کودک و یا فوت کردن غذا و شیر کودک جهت سرد کردن باعث این انتقال می‌شود.

خیلی خوب است کسانی که کودک در تماس نزدیک با آنها قرار دارد، از بهداشت دهانی مناسبی برخوردار باشند و دندان‌های پوسیده و عفونی و مشکلات لثه‌ای در دهان‌شان نباشد تا امکان این انتقال کمتر شود و نیز اطرافیان باید از سرد کردن غذای کودک توسط فوت کردن و بوسیدن بچه خودداری کنند.

مهم‌ترین عامل پوسیدگی‌های وسیع در کودکان:
این باکتری در حضور مواد غذایی و شیر تولید اسید کرده و به ساختار دندان آسیب می‌رساند.
مهم‌ترین عامل پوسیدگی‌های وسیع در کودکان کم سن و سال عادت غلط تغذیه‌ای شیر شبانه است که باعث ایجاد سندرم شیشه شیر می‌گردد.

چه شیر خشک و چه شیر مادر هر دو شدیدا پوسیدگی‌زا هستند.

شب تا صبح ترشح بزاق بسیار کم بوده وقتی شیر دور تا دور دندان‌ها را فرا می‌گیرد باعث ایجاد پوسیدگی‌های وسیع و سریع پیش‌رونده در تمام سطوح دندانی و اغلب دندان‌ها در سنین کم می‌شود.

این مدل پوسیدگی‌ها اغلب سریع پیشرفت کرده از مینا و عاج عبور کرده و عصب دندان را درگیر می‌کنند و باعث ایجاد درد دندان می‌شوند و در صورت عدم درمان به موقع احتمال ایجاد عفونت دندانی و آبسه و درد‌های شدید وجود دارد.

پیشگیری از پوسیدگی ذندان:
در این حالت با یک اورژانس دندانپزشکی مواجه هستیم که با توجه به سن کم کودک و عدم امکان درمان دندان روی یونیت و در مطب لزوم کار با بیهوشی کامل و برطرف کردن مشکلات دندانی تحت بیهوشی وجود دارد.

برای جلوگیری از بروز چنین مشکلاتی لازم است که با رویش اولین دندان شیری به مسواک زدن و تمیز کردن آنها اقدام کنیم.

مسواک مخصوص سن کودک تهیه کرده و روزی ۲ بار با حوصله دندان‌های تازه رویش یافته را تمیز می‌کنیم.

استفاده از مسواک‌های انگشتی یا گاز استریل خیلی کارایی ندارند. در مواردی که مسواک در دسترس نیست، بهتر است روی شیر مصرف شده آب بدهیم تا به شست و شوی شیر کمک کند.

در کودکان بزرگ‌تر استفاده از سیب، هویج و آدامس‌های بدون قند و سایر مواد غذایی که نیاز به جویدن زیادی دارند از روی مواد غذایی پوسیدگی‌زا موثر است.

این مواد ترشح بزاق را زیاد کرده و به شست و شوی خودکار دندان‌ها توسط بزاق و زبان کمک می‌کنند.

کودکان بالای یک سال که از نظر جسمی سالم هستند و مشکل رشدی ندارند نیازی به خوردن شیر شبانه ندارند.

بهتر است کودک را قبل از خواب سیر کرده و دندان‌های او را مسواک بزنیم و در طول شب و حین خواب از آب به جای شیر استفاده کنیم تا آسیبی به دندان‌ها نرسد.

تقاضای شیر شبانه توسط کودکان معمولا از سر عادت است و یک نیاز جسمی نیست و بهتر است بالای یک سال این عادت غلط تغذیه‌ای را در کودک تغییر بدهیم، چون هر چه سن بالاتر می‌رود تغییر عادت سخت‌تر می‌شود و امکان آسیب دندانی نیز بیشتر می‌گردد.

در مورد کودکان نارس و دارای مشکلات رشدی و تغذیه‌ای که نیاز به مراقبت‌های ویژه‌ای دارند مشاوره با متخصص تغذیه کودک لازم است.

بیشتر کودکانی که مجبور به دریافت خدمات درمانی دندان‌پزشکی تحت بیهوشی می‌گردند، دارای این عادت تغذیه‌ای غلط بوده‌اند.

پوسیدگی دندان در کودکان,پوسیدگی دندان,علت پوسیدگی دندان در کودکان پس از تولد کودک نیز باکتری عامل پوسیدگی از دهان مادران به فرزندان می‌تواند منتقل شود

بهداشت دهانی مادر:
همان‌طور که قبلا اشاره شد، بهداشت دهانی مادر و رسیدگی به موقع دندان‌ها و لثه مادر ارتباط نزدیکی با وجود دندان‌های خوب و سالم در کودک دارد.

از مادران عزیز می‌خواهم قبل از بارداری شروع به رسیدگی کامل به مشکلات دهانی خود بکنند.

اثبات شده است که احتمال زایمان زودرس در مادرانی که مشکلات لثه‌ای دارند، بالا است.

پس از تولد کودک نیز باکتری عامل پوسیدگی از دهان مادران به فرزندان می‌تواند منتقل شود.
پس برای اینکه کودکی با دهان و دندان‌های سالم داشته باشیم باید مادرانی با بهداشت دهانی مناسب و دندان‌ها و لثه‌هایی سالم داشته باشیم.

منبع:zendegionline.ir

گردآوری:مجله یک پارس

چند راهکار موثر خانگی برای درمان گوش درد کودکان

درمان خانگی گوش درد کودکان

در بسیاری از موارد گوش درد بچه‌ها می‌تواند علامتی از یک عفونت باکتریایی باشد

گوش درد انگار بخشی از دوران کودکی است و بیشتر بچه‌ها دست کم یک بار این درد را تجربه می‌کنند. گوش درد می‌تواند شدید باشد و احساس ناراحتی و بیقراری زیادی برای کودک ایجاد کند. هر کسی ممکن است دچار عفونت گوش شود اما بچه‌ها خیلی بیشتر از بزرگ‌ترها دچارش می‌شوند. از هر شش کودک، پنج کودک دست کم یک بار طی سه سال اولیه‌ی زندگی خود دچار عفونت گوش می‌شوند.

در بسیاری از موارد گوش درد بچه‌ها می‌توانند علامتی از یک عفونت باکتریایی باشد اما گوش درد می‌تواند به دلیل گرفتگی بینی، تغییر فشار، عفونت سینوسی، جرم گوش و التهاب لوزه‌ها نیز ایجاد شود. علات گوش درد در بچه‌ها کوچک‌تر علاوه بر کشیدن گوش می‌تواند بیقراری، گریه، مشکل در خوابیدن و تب خفیف و ترشح مایعات از گوش باشد. اگر کودک‌تان گوش درد دارد در این مطلب چند راهکار موثر خانگی به شما توصیه می‌کنیم که می‌تواند این درد را تا حدودی تسکین بدهد.

هشدار: اگر کودک علائمی چون مشکلات تعادلی، شنوایی یا واکنش به صداها، تب و یا تورم داشت ممکن است مشکل جدی‌تری وجود داشته باشد که حتما و فورا باید به پزشک مراجعه کنید.

کمپرس گرم
برای کاهش احساس ناراحتی، هر چه زودتر گوش دردناکش را گرم کنید. این گرما از درد کاسته و حتی جلوی تکثیر میکروارگانیسم‌ها را می‌گیرد.

یک پارچه‌ی تمیز را به آب گرم آغشته کنید، خوب بچلانید و آن را به مدت ۵ دقیقه روی گوش قرار دهید. ۱۰ دقیقه صبر کنید و سپس دوباره همین کار را تکرار کنید. همچنین می‌توانید یک بطری آب گرم یا پَد حرارتی روی گوش دردناک بگذارید. یک راه دیگر هم این است که یک فنجان نمک را در فر یا مایکرویو گرم کنید، نمک را داخل پارچه‌ای بریزید و گره بزنید و آن را ۱۰ دقیقه روی گوش بگذارید. هر چقدر که لازم بود این کار را تکرار کنید. خود ِ کمپرس گرم هم می‌تواند موجب بیقراری کودک شود.

کمپرس سرد
گوش درد کودک را با کمپرس سرد هم می‌توانید تسکین بدهید. سرما باعث کرخت شدن عصب‌های اطراف گوش شده و در نتیجه از درد کم خواهد شد.

یک تکه پارچه را به آب سرد آغشته کرده و خوب بچلانید، ان را روی گوش قرار دهید و بگذارید ۲۰ دقیقه بماند. همچنین می‌توانید مقداری یخ را در حوله‌ی بپیچید و روی گوش بگذارید. هرگز یخ را مستقیما روی پوست نگذارید.

سیر
سیر یک راهکار موثر خانگی است که گوش درد بچه‌ها را فورا تسکین می‌دهد. خاصیت درد کُش و ضد باکتریایی سیر کمک می‌کند گوش درد عفونی تا حدودی تسکین بیابد.

یک قاشق چایخوری سیر خرد شده را همراه با دو قاشق غذاخوری روغن کنجد حرارت دهید، خنکش کنید و روغنش را جدا کنید. دو یا سه قطره از این روغن سیردار شده را در گوش بریزید. می‌توانید از این قطره‌ی خانگی گوش، ۲ تا ۳ بار در روز استفاده کنید. برای پیشگیری از گوش درد بچه‌ها خیلی خوب است که هر روز یک حبه سیر بخورند.

شیر مادر
شیر مادر دارای آنتی بادی‌های طبیعی است که می‌توانند التیام هر نوع عفونت گوشی را سرعت بدهد. پژوهشی نشان داده میزان عفونت گوش در کودکانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند طی سال اول زندگی بسیار کمتر است. یعنی آشکارا می‌توان نتیجه گرفت که تغذیه با شیر مادر، یکی از بهترین راهها برای پیشگیری از گوش درد کودک است. علاوه بر تغذیه با شیر مادر می‌توانید چند قطره از این شیر را با قطره چکان در گوش دردناک بریزید تا درد تسکین پیدا کند. هر چند ساعت یکبار می‌توانید این کار را تکرار کنید.

روغن زیتون
اگر گوش کودک هیچ ترشحی ندارد و علامتی از پارگی پرده گوش نمی‌بینید، می‌توانید از روغن زیتون برای تخفیف گوش درد استفاده کنید. این روغن مانند روان کننده عمل کرده و کمک می‌کند عفونت برطرف شود.

کمی روغن زیتون را ولرم کنید و با قطره چکان، ۳ تا ۵ قطره از آن را در گوش بچکانید. یک پنبه توپی در گوش بگذارید تا روغن بیرون نریزید. این کار را می‌توانید یک تا دو بار در روز انجام دهید.

درمان کایروپراکتیک
درمان کایروپراکتیک نیز راهکار موثر دیگری برای برطرف کردن گوش درد ناشی از عفونت در کودکان و نوزادان است. عصب‌های بالای گردن بر سلامت و عملکرد بافت‌های داخلی گوش و اطراف آن اثر می‌گذارند. گاهی ناهمترازی ستون فقرات می‌تواند در کنترل و تنظیم نورولوژیکی اختلال ایجاد کرده و فرد را مستعد ابتلا به عفونت کند.

کایروپراکتورها می‌توانند با استفاده از فشار بسیار اندک، نواحی از ستون فقرات را که همترازی دارد اصلاح کرده و جا بینندازند و در نتیجه عملکرد سیستم عصبی نرمال‌تر شود.

   درمان خانگی گوش درد کودکان

گوش درد می‌تواند شدید باشد و احساس ناراحتی و بیقراری زیادی برای کودک ایجاد کند

 وضعیت خواب
وضعیت خوابیدن کودک هم می‌تواند علت گوش درد او باشد. صاف دراز کشیدن می‌تواند احساس فشار و درد در گوش دچار عفونت را تشدید کند. برای همین توصیه می‌کنیم وضعیت خوابیدن او را تغییر دهید.

برای بچه‌های بزرگ‌تر می‌توانید یک بالش اضافی زیر سرشان قرار بدهید و آنها را تشویق کنید که به سمت گوشی که درد نمی‌کند بخوابند. خوابیدن روی گوش دردناک باعث می‌شود گوش درد ناشی از عفونت بدتر شود. برای بچه‌های کوچک‌تر نیز می‌توانید در زیر تشک‌، یکی دو بالش بگذارید تا سرشان بالاتر قرار بگیرد.

دستگاه رطوبت ساز
اگر گوش درد کودک ناشی از سرماخوردگی یا عفونت دستگاه تنفسی فوقانی است، استفاده از دستگاه بخور یا رطوبت ساز در اتاقی که کودک می‌خوابد، کمک زیادی خواهد کرد. تنفس در هوای مرطوب کمک می‌کند از التهاب راههای هوایی دستگاه فوقانی تنفس کاسته شده و از فشار وارد بر پرده‌ی گوش کاسته شود و در نتیجه گوش درد تسکین پیدا کند.

می‌توانید دستگاه رطوبت ساز تهیه کنید یا یک کاسه آب در اتاق بگذارید تا رطوبت هوا بیشتر شود. از هر کدام که استفاده می‌کنید حتما آن را جای مطمئنی قرار دهید و ضمنا آن را تمیز نگه دارید تا کپک نزند.

بخار گرم
یکی از بهترین راهکارهای خانگی برای تسکین گوش درد ناشی از احتقان یا عفونت سینوسی در بچه‌ها، استنشاق بخار گرم است.

بخار کمک می‌کند گرفتگی بینی کمتر شده و با عفونت سینوسی نیز مبارزه می‌کند که می‌تواند تنفس را تا حدودی آسان‌تر کند. گرمای رطوبت، ترشحات را نیز رقیق‌تر کرده و دفع آن را راحت‌تر می‌کند. برای بچه‌های کوچک‌تر، دوش آب گرم را باز کنید و در را ببندید تا بخار فرار نکند. کودک را در حمام پُر از بخار نگه دارید و بگذارید دست کم ۳۰ دقیقه این هوا را تنفس کند. برای بچه‌های بزرگ‌تر نیز می‌تونید یک کاسه‌ی بزرگ آب جوش تهیه کرده و از کودک بخواهید ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بخار را تنفس کند. این کار را روزی یک تا دوبار انجام دهید.

مکیدن یا جویدن
یکی از دلایل عمده‌ی گوش درد بچه‌ها، تغییر فشار هواست که می‌تواند هنگام سفر با هواپیما یا رفتن به ارتفاعات روی بدهد.

در چنین مواردی، عمل ِ مکیدن یا جویدن می‌تواند کمک زیادی به کاهش فشار در شیپور استاش گوش کند و گوش درد را تسکین بدهد. بچه‌هایی که از شیر مادر تغذیه‌ می‌کنند نیز با مکیدن مکرر سینه‌ی مادر احساس بهتری خواهند داشت. بچه‌های بزرگ‌تر می‌توانند آبنبات سفت بمکند. کودکان بالای ۴ سال هم می‌توانند آدامس بجوند تا گوش‌شان باز شود.

چند نکته
می‌توانید برای تسکین گوش درد به کودک‌تان مسکن‌هایی مانند استامینوفن یا ایبوپروفن بدهید.

از آنتی بیوتیک بیش از حد استفاده نکنید زیرا معمولا موجب مقاومت نسبت به آنتی بیوتیک خواهد شد.

بعد از حمام کردن کودک، از باد گرم سشوار از راه دور برای خشک کردن گوش استفاده کنید تا آب در گوش کودک نماند.

اگر با شیشه به کودک شیر می‌دهید، سر او را بالا نگه دارید تا شیر وارد شیپور استاش گوش نشود.

منبع: bartarinha.ir

گردآوری:مجله یک پارس

علت دو بار پریود شدن در ماه

پریود شدن, علل پریود شدن

معمولا فاصله بین پریودی ها در خانم ها بیست و یک تا سی و پنج روز است

 

پریودی معمولا پنج تا هفت روز طول می کشد و فاصله پریودی ها معمولا بیست و یک تا سی و پنج روز است. پریودی در خانم های مختلف متفاوت است و گاهی زودتر یا دیرتر از پریودی قبلی شروع می شود یا گاهی بیشتر یا کمتر از پریودی قبلی به طول می انجامد. در برخی موارد در یک ماه دو بار پریودی را تجربه می کنید که به دلایل مختلف این اتفاق می افتد.

علائم دوبار پریود شدن در ماه
اگر در زمانی غیر از زمان پریودی، خونریزی مشاهده کردید نشانه پریودی دوم در ماه است. در این حالت باید ببینید خونریزی به صورت لکه بینی است یا پریودی. اگر خونریزی به صورت پریودی باشد باید هر چند ساعت نوار بهداشتی را عوض کنید. خون در این حالت به رنگ قرمز روشن است. اگر خونریزی به صورت لکه بینی باشد مقدار آن بسیار کم است به طوری که نیازی به استفاده از نوار بهداشتی نیست اما برای جلوگیری از کثیف شدن لباس می توانید از نوار بهداشتی استفاده کنید. در این حالت خون به رنگ قهوه ای یا قرمز تیره است.

در بیشتر موارد خانم های باردار در سه ماهه اول بارداری لکه مشاهده می کنند.

دلایل دوبار پریود شدن در ماه
معمولا فاصله بین پریودی ها در بزرگسالان بیست و یک تا سی و پنج روز و در نوجوانان بیست و یک تا چهل و پنج روز است. اگر چرخه پریودی شما کوتاه تر شد احتمالا پریودی در ابتدا یا انتهای ماه اتفاق می افتد بنابراین زمان بندی پریودی خود را بدانید تا در این موارد مطمئن باشید پریودی شما به تعویق نیفتاده است.

اگر چرخه پریودی شما به صورت ناگهانی کوتاه تر شد به یکی از دلایل زیر است:
– پرکاری تیروئید
– شروع یائسگی
– بلوغ
– استرس
– کاهش وزن شدید یا افزایش وزن شدید
– قرص های ضدبارداری
– بیماری
– فیبروئیدهای رحمی یا کیست های رحمی

در برخی موارد، برخی مشکلات مانند سقط جنین با پریودی اشتباه گرفته می شود. خونریزی پس از سقط جنین شدید می باشد بنابراین اگر فکر می کنید باردار هستید و خونریزی شدید مشاهده می کنید به پزشک اطلاع دهید.

لکه بینی در بارداری طبیعی است. اما هر گونه خونریزی که در طول بارداری مشاهده کردید به پزشک اطلاع دهید.

بیماری های مقاربتی نیز باعث ترشحات و خونریزی می شوند.

 فاکتورهای خطرناک در خصوص دوبار پریود شدن در ماه:
اگر سابقه خانوادگی در زمینه کیست، فیبروئید یا یائسگی زودهنگام دارید، احتمال دوبار پریود شدن در ماه برای شما بیشتر است. اگر موارد زیر را مشاهده کردید به پزشک مراجعه کنید:

– درد لگن که بعد از دو روز از بین نرود
– پریودی شدید
– لکه بینی یا خونریزی بین پریودی که با پریودی دوم اشتباه گرفته شود.
– تکرر ادرار
– درد در هنگام نزدیکی جنسی
– گرفتگی عضلانی شدیدتر از حالت نرمال پیش از پریودی
– لخته های تیره در هنگام پریودی
– عوارض دوبار پریود شدن در ماه

تغییر در چرخه مانند دوبار پریود شدن در ماه نشانه مشکل یا بیماری است. در این حالت به پزشک مراجعه کنید. خونریزی زیاد باعث کم خونی و کمبود آهن در خون می شود. پزشک مقدار آهن خون را بررسی می کند و با انجام سایر آزمایشات، دلیل خونریزی غیر طبیعی را تعیین می کند.

علائم کم خونی شامل:
– خستگی
– سردرد
– ضعف
– سرگیجه
– تنگی نفس
– ضربان قلب نامنظم
– درمان دوبار پریود شدن در ماه

درمان این مشکل به دلیل آن بستگی دارد. اگر به طور طبیعی چرخه پریودی شما کوتاه تر شده است یا تازه پریودی شما شروع شده است نیاز به درمان نیست. پزشک در صورت کم خونی به شما مکمل های آهن می دهد.

اگر خیلی پریود می شوید با پزشک درباره قرص های ضد بارداری صحبت کنید. این قرص ها باعث تنظیم پریودی و جلوگیری از کم خونی ناشی از خونریزی شدید می شوند.

کم کاری تیروئید
اگر کم کاری تیروئید دارید به این معنی است که غده تیروئید شما غیر فعال است. در این صورت بدن هورمون تیروئید به اندازه کافی تولید نمی کند. پزشک به شما قرص های خوراکی می دهد که کمبود هورمون تیروئید را جبران کنند.

– یائسگی:
اگر یائسگی شما در حال شروع شدن است پزشک هورمون درمانی یا مصرف استروژن را به شما توصیه می کند. در این حالت پریودی شما منظم می شود تا این که کم کم یائسگی باعث ناپدید شدن پریودی می شود.

پریود شدن, علل پریود شدن

اگر در زمانی غیر از زمان پریودی، خونریزی مشاهده کردید نشانه پریودی دوم در ماه است.

– فیبروئیدها و کیست ها:
اگر فیبروئید یا کیست داشته باشید پزشک یکی از روش های درمانی زیر را پیشنهاد می کند:

 – استفاده از دستگاه IUD باعث جلوگیری از پریودی شدید می شود اما باعث کم شدن فیبروئیدها نمی شود.

– عمل جراحی ام آر آی؛ این عمل در دستگاه اسکن ام آر آی انجام می شود و پزشک فیبروئید و کیست را از بین می برد.

– عمل امبولیزاسیون شریان رحمی؛ در این عمل جریان خون ورودی به رحم را مسدود می کنند در این حالت فیبروئیدها کوچک شده و از بین می روند.

– عمل میومکتومی شکم که با استفاده از جراحی باز شکم انجام می شود و عمل هیسترکتومی که در آن رحم برداشته می شود.

– هورمون آزادکننده گنادوتروپین
این قرص ها برای درمان فیبروئیدها استفاده می شوند. این قرص ها باعث مسدود شدن تولید استروژن و پروژسترون می شوند بنابراین به صورت موقتی یائسه می شوید. این امر باعث جلوگیری از رشد فیبروئیدها می شود و باعث از بین رفتن آن ها می شود. پزشک این قرص را هنگامی تجویز می کند که می خواهد شما را برای عمل جراحی آماده کند.

– استرس:
گاهی اوقات تغییر روش زندگی باعث افزایش استرس می شود. بنابراین سعی کنید ورزش کنید، قرص مصرف کنید و از گفتار درمانی استفاده کنید. این کارها باعث کاهش استرس می شوند.

آرامش برای سلامتی شما مهم است بنابراین در هنگام استرس از پذیرفتن کارها و مسئولیت های سنگین اجتناب کنید.

– افزایش یا کاهش بیش از حد وزن:
درباره دلایل ممکن برای افزایش یا کاهش بیش از حد وزن با پزشک صحبت کنید. او به شما کمک می کند وزن خود را تحت کنترل قرار دهید.

– واکنش به قرص های ضد بارداری:
قرص های ضدبارداری هورمون ها را به بدن معرفی می کنند. برای انتخاب بهترین قرص ضد بارداری باید قرص های مختلف را امتحان کنید و بهترین قرصی که با بدن شما سازگار است را انتخاب کنید. چند ماه طول می کشد بدن با یک قرص خاص سازگار شود. بهتر است درباره آنچه پس از مصرف قرصی جدید اتفاق می افتد و واکنش های بدن با پزشک صحبت کنید و اطلاعات لازم را کسب کنید.

– نتیجه:
در خصوص تنظیم چرخه پریوده و تعادل هورمونی با پزشک همکاری کنید. تغییر زمان پریودی نشانه به وجود آمدن مشکل یا بیماری است بنابراین در هنگامی که خونریزی غیرطبیعی مشاهده کردید به پزشک مراجعه کنید. ممکن است چند روش درمانی برای تنظیم پریودی شما استفاده شود اما درمان باعث افزایش چرخه پریودی می شود.

– آماده شدن برای ملاقات با پزشک:
پزشک سوالاتی درباره علائم مشکل شما می پرسد بنابراین سعی کنید پیش از ملاقات آمادگی پاسخگویی داشته باشید. جواب سوالات به پزشک کمک می کند بهترین روش را برای درمان شما انتخاب کند. سوالاتی که پزشک می پرسد شامل:

– طول پریودی شما چقدر است؟ آیا پریودی شما طبیعی است؟

– از چه زمانی فاصله بین پریودی های شما کوتاه شده است؟

– خونریزی شما چقدر طول می کشد؟

– خون خروجی چه رنگی است؟

– شدت خونریزی چقدر است؟

– آیا خون به صورت لخته است؟ بزرگی لخته ها چقدر است؟

– آیا علائم دیگری دارید؟

برای تعیین طول چرخه پریودی از روز اول پریودی بشمارید. روز اول پریودی روز اول چرخه است و روز اول پریودی بعدی روز آخر چرخه است. شمارش چرخه پریودی به شما کمک می کند در صورت وجود مشکل متوجه شوید و اطلاعات درست در اختیار پزشک قرار دهید.

منبع: drnematolahi.com

گردآوری:مجله یک پارس

هیستروسکوپی رحم چیست؟

هیستروسکوپی رحم چیست،علل هیستروسکوپی

هدف از هیسترسکوپی می‌تواند برای کشف علت خونریزی های غیرطبیعی در زنان می باشد

هیسترسکوپ وسیله‌ای است که پزشک آن را از طریق واژن وارد رحم کرده از آن برای مطالعه ی لایه داخلی رحم (اندومتر) استفاده می‌کند.

هدف از هیسترسکوپی می‌تواند برای کشف علت خونریزی های غیرطبیعی پس از دوران یائسگی برای زنان و یا برای بررسی مشکلات رحمی مانع از باروری در زنان باشد. همچنین می‌توان از این روش برای خارج کردن فییروئید ها و پولیپ ها از رحم استفاده کرد.

در حین هیستروسکوپی، ممکن است پزشک نمونه ای از بافت رحم را برای بررسی زیر میکروسکوپ بردارد. (بیوپسی) و یا اگر مشکل ناباروری ناشی از رحم بود، از روشی دیگر به نام لاپراسکوپی نیز استفاده کند.

چرا هیسترسکوپی انجام می‌گیرد؟
پی بردن به علت خونریزی های غیرطبیعی. پزشک ممکن است از طریق هیستریکوپ ابزار گرمادیده ای را وارد کند و از آن برای قطع خونریزی استفاده کند.

بررسی اینکه آیا علت ناباروری مربوط به طبیعی نبودن شکل یا بافت رحم است یا نه.

بررسی دهانه های رحمی اوله های فالوپ. در صورت مسدود بودن این نواحی پزشک می‌تواند ابزاری را از طریق هیسترسکوپ وارد کرده و آنها را باز کند.

کشف علل ممکن برای سقط های مکرر در بعضی افراد. ممکن است علاوه بر این روش، آزمایش های دیگری نیز مورد نیاز باشد.

مشخص و خارج کردن پولیپ های رحمی

بررسی سرطان رحم

مواردی که باید قبل از انجام هیسترسکوپی به پزشک اطلاع داد:
فرد، اگر واجد هرکدام از شرایط زیر باشد، قبل از انجام لاپراسکوپی لازم است به پزشک اطلاع دهد:

فرد باردار باشد یا احتمال بارداری وجود داشته باشد.

درحال درمان دارویی باشد.

 به دارویی آلرژی داشته باشد.

دارای مشکلات خونریزی باشد یا از رقیق کننده های خون مانند آسپرین و وارفارین استفاده کرده باشد.

تا ۶ هفته ی قبل از انجام هیسترسکوپی تحت درمان برای عفونت های واژنی یا لگنی بوده باشد.

دارای هر نوع ناراحتی قلبی یا ریوی باشد.

بهتر است هیستروسکوپی در زمان دوره ی قائدگی فرد انجام نشود؛ همچنین درصورتی که احتمال بارداری می‌رود، هیستروسکوپی باید قبل از تخمک گذاری انجام شود تا پزشک از باردار نبودن فرد اطمینان حاصل کند.

تا ۲۴ ساعت قبل از انجام هیستروسکوپی فرد نباید از تامپون و یا داروهای واژنی استفاده کند.
قبل از هیسترسکوپی ممکن است پزشک از دارویی برای آرام کردن فرد استفاده کند و یا از بی حسی موضعی یا بیهوشی عمومی استفاده کند. اگر قرار بر بیهوشی عمومی بود، فرد نباید ۲۴ ساعت قبل از انجام هیسترسکوپی چیزی بخورد یا بنوشد.

هیسترسکوپی چگونه انجام می‌گیرد؟
هیسترسکوپی معمولا توسط متخصص زنان و در اتاق عمل بیمارستان انجام می‌شود و اکثر افراد در همان روز ترخیص می‌شوند. در بعضی شرایط هیسترسکوپی می‌تواند در مطب پزشک نیز انجام شود.

منبع:   niniban.com

گردآوری:مجله یک پارس

در مورد فلوراید تراپی کودک چه می دانید؟

فلوراید تراپی در کودکان

فلوراید به عنوان یک اقدام پیشگیری از پوسیدگی می باشد

متاسفانه در روزهای اخیر با پخش شایعاتی در بعضی از صفحات مجازی مواجه هستیم که با دلایل ظاهرا موجه سعی در ممانعت والدین برای انجام فلوراید تراپی کودک دارند.

شاید بزرگ‌ترین کمک به بهبود سلامت دندانی کودکان سرتاسر دنیا کشف و کاربرد فلوراید به عنوان یک اقدام پیشگیری از پوسیدگی باشد. تاثیر فلوراید در جلوگیری از پوسیدگی دندان از دیرباز اثبات گردیده است.

در استفاده موضعی که فلوراید صرفا بر روی دندان‌ها مالیده می‌شود مکانیسم اثر متفاوت است. در این حالت فلوراید مانع از دست رفتن مواد معدنی سطح دندان می‌گردد.

در این مطلب به شرح عملکرد و مزایا و مضرات فلوراید خواهیم پرداخت.

فلوراید چیست؟
فلوراید یک ماده معدنی است که در طبیعت و در ساختار بسیاری از مواد غذایی مانند چای، آب، غذاهای دریایی و سبزیجات و … وجود دارد.

همچنین این ماده در ساختار برخی بافت‌های بدن انسان مانند استخوان‌ها و دندان‌ها تجمع می‌یابد.

فلوراید چگونه جذب می‌گردد؟
در صورتی که فلوراید به صورت خوراکی از منابع مختلف وارد بدن شود از مسیر معده – روده‌ای به داخل خون وارد می‌شود و سپس در استخوان‌ها و دندان‌ها انباشته می‌گردد و یا از طریق کلیه دفع می‌شود این روند جذب سیستمیک فلوراید نامیده می‌شود.

در استفاده موضعی که فلوراید صرفا بر روی دندان‌ها مالیده می‌شود مکانیسم اثر متفاوت است.

در این حالت فلوراید مانع از دست رفتن مواد معدنی سطح دندان می‌گردد و اگر شروع پوسیدگی در نقاطی از مینای دندان وجود داشته باشد فلوراید با معدنی کردن مجدد این نقاط از پیشرفت پوسیدگی جلوگیری می‌کند.

همچنین فلوراید روی میکروارگانیسم‌های دهانی موثر بوده و سبب کاهش تولید اسید توسط این میکروارگانیسم‌ها می‌گردد.

هم چنین فلوراید وارد مینای دندان‌های تازه رویش یافته شده و باعث افزایش معدنی شدن (اصطلاحا بلوغ مینا) و کاهش آسیب‌پذیری نسبت به پوسیدگی می‌گردد.

پس فلوراید نه تنها در پیشگیری از ضایعه جدید پوسیدگی بر روی دندان موثر است، بلکه در توقف و یا حداقل کند کردن روند پیشروی ضایعات پوسیدگی فعال اولیه بر روی سطح دندان نقش مهمی دارد.

آیا فلورایدتراپی برای همه کودکان ضروری است؟
بله.کاربرد موضعی فلوراید در مطب دندانپزشکی برای تمامی کودکان و نوجوانان پیشنهاد می‌شود حتی اگر کودکی پوسیدگی دندان نداشته باشد فلوراید موضعی به عنوان وسیله‌ای برای افزایش مقدار فلوراید مینای دندان تازه رویش یافته و افزایش مقاومت این دندان‌ها در برابر پوسیدگی توصیه می‌شود.

آیا فلورایدتراپی فقط برای کودکان استفاده می‌شود؟
خیر این کار برای بالغین هم موثر است.

فلوراید تراپی کودک به چه صورتی انجام می‌شود؟
این کار در مطب دندانپزشکی با انواع مختلف فلوراید که می‌تواند به صورت ژل، کف و یا موادی به نام وارنیش باشد انجام می‌گیرد.

این مواد توسط دندانپزشک بر روی دندان‌ها مالیده می‌شوند. معمولا ژل‌ها و کف‌ها با وسایل مخصوص در داخل دهان قرار داده می‌شوند و ۴ دقیقه باید داخل دهان باقی بمانند ولی وارنیش‌ها با وسایلی مانند قلم مو صرفا بر روی دندان‌ها مالیده می‌شوند.

انجام این کار نیازی به بی‌حسی دندانپزشکی ندارد، برای کودک دردناک نیست و اغلب فلورایدها با طعم‌های مختلفی که برای کودک‌آزار دهنده نباشد ساخته می‌شوند.

انتخاب نوع روش فلورایدتراپی بر طبق صلاحدید دندانپزشک می‌باشد.

فلوروزیس دندانی چیست؟
در صورتی که در زمان تشکیل دندان‌ها فرد در محیطی باشد که آب آشامیدنی دارای میزان فلوراید بالاتر از حد مجاز باشد، دندان از طریق جریان خون میزان بالای فلوراید را دریافت می‌نماید و این میزان بالاتر از حد مجاز موجب تغییر ترکیب کریستال‌های مینایی می‌گردد و دندان پس از رویش دارای نمای گچی شکل بوده و یا دارای لکه‌های قهوه‌ای می‌گردد.

این نما معمولا در همه دندان‌هایی که در زمان تشکیل در معرض آب آشامیدنی با فلوراید بالا باشند دیده می‌شود و ممکن است تعدادی از دندان‌ها و یا همه دندان‌های فرد دچار این نما باشند.

فلوروزیس با فلورایدتراپی موضعی در مطب دندانپزشکی اتفاق نخواهد افتاد.

  فلوراید تراپی در کودکان

کاربرد موضعی فلوراید در مطب دندانپزشکی برای تمامی کودکان و نوجوانان پیشنهاد می‌شود

 آیا ممکن است فلورایدتراپی برای کودک عوارض داشته باشد؟
خیر. فلورایدتراپی در مطب دندانپزشکی هیچگونه عارضه‌ای به همراه ندارد.

فلوراید تراپی کودک در چه فواصلی باید انجام شود؟
معمولا بر حسب وضعیت دندان‌های کودک دندانپزشک فواصل انجام فلورایدتراپی را تعیین می‌کند. فواصل بین چهار تا شش ماه برای بیشتر کودکان مناسب می‌باشد.

آیا ممکن است فلوراید تراپی کودک باعث مسمومیت شود؟
خیر. در فلورایدتراپی موضعی که در مطب دندانپزشکی انجام می‌شود فلوراید به میزان مشخص و با رعایت اصول خاص استفاده می‌گردد بنابراین بلع فلوراید به حداقل رسیده و هیچگونه احتمال مسمومیت وجود ندارد.

مسمومیت فلوراید در استفاده سیستمیک آن هم در صورت بلع مقادیر بسیار بالا ایجاد می‌گردد که بسیار نادر است.

مقادیر فلوراید که در هر فلوراید تراپی در دندانپزشکی استفاده می‌گردد بسیار اندک بوده و به هیچ وجه باعث مسمومیت حاد نمی‌گردد.

دهانشویه‌های حاوی فلوراید
این دهانشویه‌ها فقط برای کودکان بالای شش سال توصیه می‌گردد. اغلب این دهانشویه‌ها حاوی سدیم فلوراید هستند.

در صورت نظارت صحیح والدین در هنگام استفاده دهانشویه توسط کودک و آموزش خارج کردن کامل دهانشویه از دهان می‌تواند در پیشگیری از پوسیدگی موثر باشد.

فلوراید در خمیر دندان
خمیردندان‌ها حاوی مقادیری از فلوراید می‌باشند ولی این فلوراید به تنهایی جهت پیشگیری از پوسیدگی دندان‌های کودک کافی نیست و بهتر است برحسب وضعیت کودک فلورایدتراپی توسط دندانپزشک نیز انجام شود.

منبع: sorsore.com

گردآوری:مجله یک پارس

ضرورت ختنه پسران

ضرورت ختنه پسران،فواید ختنه

ختنه عملی است که در آن پوست اضافه سر آلت تناسلی برداشته می‌شود

يكي از دغدغه‌هايي كه در نخستين هفته‌هاي تولد نوزاد پسر، خانواده‌ را به خود درگير مي‌كند ختنه كردن است. سوال‌هاي بسياري ذهن اين خانواده‌ها را به خود مشغول مي‌كند. خوشبختانه در کشور اسلامی ما ختنه برای تمامی پسران انجام می‌شود با اين وجود بسياري از خانواده‌ها درست در بزنگاهي كه بايد نوزادشان را براي ختنه آماده كنند با چرايي‌هاي مختلفي روبه‌رو مي‌شوند ،  چه زماني براي ختنه پسرم اقدام كنم؟ كدام پزشك تبحر بیشتري دارد؟

چقدر احتمال بروز خطا در ختنه توسط پزشك وجود دارد؟ مبادا پسرم آسيب ببيند؟ اين پرسش‌ها در كنار ترسي كه در برخي از خانواده‌ها به دليل ناآگاهي از ضرورت ختنه‌كردن وجود دارد، موجب مي‌شود ختنه در زماني كه بايد و شايد اتفاق نيفتد و والدين در سنين بالاتر براي ختنه فرزندشان اقدام كنند.

اين در حالي است كه تاخير در ختنه فرزندان پسر يا ختنه نكردن آنها مي‌تواند عوارض و اختلال‌هايي را براي‌شان به دنبال داشته باشد. در همین رابطه دکتر علی‌اصغر حلیمی، متخصص کودکان و استاد دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی توضیح می‌دهد تا نگرانی‌های والدین برطرف شود و با آگاهی اقدام به این کار کنند.

از ختنه بيشتر بدانيد
ختنه عملی است که در آن پوست اضافه سر آلت تناسلی برداشته می‌شود و با وجود آنکه در کشور ما اعتقادات و توصيه‌هاي مذهبی عامل اصلی انجام آن بوده، شده اما امروزه از ختنه به‌عنوان يك جراحی علمی ياد مي‌شود و حتی در بسیاری از کشورها با وجود آنکه از نظر مذهبی نیازی به این کار نیست اما آن را انجام می‌دهند و مثلا در آمریکا ۸۰ درصد نوزادان پسر ختنه می‌شوندو در ایران نیز حدود ۹۵ درصد از پسران ختنه می‌شوند.

ضرورت ختنه پسران
کودکانی که ختنه می‌شوند احتمال عفونت ادراری در آنها نسبت به کودکاني كه ختنه نمي‌شوند ۱۵ برابر کمتر است. تحقيقات نشان داده كه با انجام ختنه احتمال ابتلا به سرطان آلت تناسلي در سنين بالا به مراتب کمتر مي‌شود. ضمن آنکه اين جراحي ساده و سرپايي احتمال انتقال عفونت‌هایی که بعد از ازدواج ممکن است از طریق رابطه زناشويي ایجاد شود را کاهش مي‌دهد. همچنین احتمال انتقال عفونت ایدز نیز به این ترتیب کمتر می‌شودبنابراین باتوجه به اینکه عفونت ادراری در کودکان زیر ۶ ماه بیشتر است، توصیه مي‌شود ختنه در سنین پایین انجام شود.

كدام روش را انتخاب كنيم؟
۲ روش برای ختنه وجود دارد؛ یکی روش جراحی و دیگری حلقه‌ که البته هر کدام از اینها عوارض مخصوص خود را دارند. بنابراین افرادی که این کار را انجام می‌دهند باید میزان مهارت خود را در مورد انجام هرکدام از روش‌ها بدانند و یک روش را انتخاب کنند. در روش جراحی، پزشک ابتدا در پوست جلوی آلت تناسلی شکاف کوچکی ایجاد می‌کند، بعد پوست را به عقب می‌کشد و با حفظ ۲ میلی‌متر پوست اضافی بخیه می‌شود. در روش حلقه، به کمک یک حلقه پوست مانند بندناف خشک شده و بعد از چند روز می‌افتد.

عوارض هر روش چيست؟
یکی از عوارضی که در مورد ختنه می‌توان به آن اشاره کرد خونریزی است که در روش جراحی بیشتر اتفاق می‌افتد. گاهی ممکن است در زمان ختنه با بی‌احتیاطی بخشی از سر آلت نیز بریده شود که این نیز در روش اول بیشتر دیده می‌شود. گاهی نیز ممکن است چسبندگی‌های بعد از عمل اتفاق بیفتد و کودک را از لحاظ ادرار دچار مشکل کند. در روش حلقه نیز ممکن است پوست به اندازه کافی برداشته نشود یا برعکس به مقدار زیاد برداشته شود یا با جابه‌جا شدن حلقه در ادرار کودک فشار ایجاد شود.

بیهوشی یا بی‌حسی!
با اینکه هر ۲ روش جراحي و حلقه با بیهوشی عمومی و بی‌حسی موضعی انجام می‌شوند ولي بهترین حالت این است که بیهوشی عمومی اتفاق بیفتد زیرا در این حالت کودک آرام خوابیده و پزشک به‌راحتی و با تمرکز می‌تواند کارش را انجام دهد.

در بی‌حسی ممکن است کودک بترسد، گریه کند، حرکت کند، اضطراب داشته باشد و علاوه بر تاثیر روانی بد، درنتیجه عمل نیز ممکن است اختلال ایجاد کند. به طور کلی برای کودکان کمتر از ۲ ماه معمولا از بی‌حسی استفاده می‌شود و برای کودکان بالای ۶ ماه می‌توان روش بیهوشی را انتخاب کرد.

ضرورت ختنه پسران،فواید ختنه

 روش برای ختنه وجود دارد؛ یکی روش جراحی و دیگری حلقه‌

زمان مناسب برای ختنه
در مورد زمان مناسب برای ختنه کودک اختلاف‌نظرهایی وجود دارد. برخی اورولوژیست‌ها و جراحان عمومی و اطفال معتقدند که این کار باید بعد از ۲ سالگی انجام شود اما متخصصان اطفال، هفته‌های اول تولد را مناسب می‌دانند. میان برخی متخصصان اطفال نیز اين ديدگاه مطرح است كه بهتر است ختنه را بعد از۳۰ روز‌گی کودک انجام داد. اما آنچه اهمیت دارد این است که بهتر است ختنه تا قبل از ۱۸ ماهگی انجام شود زیرا احتمال عفونت ادرار در این زمان زیاد است و در صورتی که ختنه انجام نشود، این احتمال بالاتر هم می‌رود.

عارضه‌اي كه قابل درمان است
یکی از عمده خطراتی که در عمل‌های غیرحرفه‌ای ختنه به وجود می‌آید، بسته‌شدن کامل مجاری ادراری است که معمولا درنتیجه استفاده از بخیه‌های بسیار درشت ایجاد می‌شود.  در صورتی که مجاری ادراری پس از عمل جراحی ختنه تنگ‌تر شود، علائم آن معمولا به صورت درد شدید در مثانه بروز پیدا می‌کند؛ اما در صورت مسدود شدن، عوارض در همان ۲۴ ساعت اول بروز می‌کند بنابراین تا ۲ هفته بعد از ختنه باید بررسی شود که تنگی مجرا اتفاق افتاده یا نه.

در صورت ایجاد تنگی، پمادی تجویز می‌شود و بعد از مدتی پزشک با وسیله‌ای امتحان می‌کند که مجرا باز شده يا نه. اگر این درمان موثر نباشد، باید متخصص اورولوژی کودک را معاینه کرده و اقدام به درمان کند. اما به طور کلی معمولا بعد از یک هفته مشکلی وجود ندارد و بهبود انجام می‌شود.

کار را به کاردان بسپارید
خوب است بدانید که ختنه را بايد فردی انجام دهد که تبحر دارد و اگر توسط یک غیرمتخصص انجام شود عوارض زیادی به دنبال خواهد داشت؛ ازجمله عوارضی که می‌توان به آن اشاره کرد استفاده بیش از حد داروی بیهوشی است که می‌تواند باعث ایجاد شوک و تشنج در کودک شود و از آنجا که این قبیل کارها ممكن است در فضایی دور از امکانات بهداشتی انجام شوند، در صورت دسترسی نداشتن به بیمارستان ممکن است جان کودک به خطر بیفتد.

چه زمان باید عجله کرد؟
در مورد برخی از کودکان به هیچ عنوان نباید تعلل کرد و بايد خیلی زود ختنه را انجام داد. کودکانی که به شکل مادرزادی بزرگی کلیه دارند یا برگشت ادرار از مثانه به کلیه در آنها وجود دارد ازجمله این افراد هستند زیرااز آنجا که احتمال عفونت در این کودکان زیاد است توصیه می‌شود هرچه زودتر ختنه انجام دهند.

چه زمان ختنه نباید انجام شود؟
همانقدر که انجام ختنه در پسربچه‌ها به‌شدت توصیه می‌شود، برخی اوقات هم ختنه نباید انجام شود. اگر نوزاد آلت کوچکی داشته باشد یا سوراخ سر آلت نابجا باشد که به اصطلاح به آن هیپوسپادیاس می‌گویند یا اگر نوزاد انحراف آلت تناسلی داشته باشد، نباید ختنه انجام شود. دقیقا به همین دلیل است که توصیه می‌شود نوزاد بلافاصله ختنه نشود و حداقل یک بار بعد از ادرار و معاینه دقیق توسط پزشک این عمل انجام شود.

بعد از ختنه بايد بدانيد
آلت تناسلی کودک بعد از ختنه قرمز و متورم می‌شود و تا ۲۴ ساعت هم ممکن است خونریزی داشته باشد به همین دلیل باید پوشک نوزاد را به محض کثیف شدن تعویض کنید، ناحیه مورد نظر را هر روز با آب شست‌وشو دهید و از یک پماد آنتی‌بیوتیک به مدت ۳ تا ۴ روز استفاده کنید. باید محل ختنه با گاز تمیز پوشیده شود، اما این گاز نباید به محل ختنه بچسبد چون می‌تواند تنگی و عوارض دیگری ایجاد کند. حواس‌تان باشد که تا بهبود کامل نوزاد او را حمام نبرده و از صابون، پودر یا لوسیون برایش استفاده نکنید. اگر خونریزی یا ترشحات از آلت تناسلی ادامه پیدا کرد، سر آلت تناسلی آبی یا سیاه شد و جریان ادرار کاهش پیدا کرد حتما باید با پزشک خود تماس بگیرید.

منبع: مجله سیب سبز/ برترین ها

گردآوری:مجله یک پارس

اقداماتی که باید برای آرام کردن بچه‌ها بعد از واکسن زدن انجام دهید

التیام جای واکسن نوزاد

واکسیناسیون باعث امنیت و سلامت کودک می شود و از او در مقابل بیماریها محافظت می کند

بعد از تولد نوزاد، همه والدین از برنامه‌های ایمن‌سازی برای فرزندانشان استفاده می‌کنند و واکسیناسیون نیز یک بخش اجتناب‌ناپذیر از این برنامه است. بچه‌ها معمولاً از واکسن زدن وحشت دارند و بی‌قراری می‌کنند. با اینکه قرار است این مشکل در آینده حل شود اما در حال حاضر و به‌عنوان پدر و مادر برای آرام کردن فرزندمان چه کاری از دستمان برمی‌آید؟ این نوشته جواب این سؤال را می‌دهد.

مطالعات اخیر نشان می‌دهند میزان درد و اضطرابی که یک کودک پیش‌دبستانی در طول واکسیناسیون با آن مواجه می‌شود به مقدار زیادی به نحوه برخورد والدین قبل و در هنگام واکسیناسیون مربوط می‌شود! این گزارش از میان ۵۵۰ کودک پیش‌دبستانی و سنین پایین‌تر از آن به‌دست‌آمده است.

جالب است بدانید که کودکان پیش‌دبستانی که شکایت بیشتری از درد واکسن داشتند همان‌هایی نبودند که پیش‌ از این یعنی در سال‌های پایین‌تر بیشترین تجربه درد را داشتند. محققان متوجه شدند کسانی که بیشتر منجر به تلقین درد در کودک می‌شود والدین هستند و از نحوه تسکین دادن یک کودک ۱۲ ماهه توسط والدینش، میزان دردی را که همان کودک ۴ سال بعد تحمل خواهد کرد، پیش‌بینی کردند.

اقداماتی که باید برای آرام کردن بچه‌ها انجام دهید
تصدیق کنید: صادقانه تصدیق کنید که سوزن دردناک است. نباید به فرزندتان به‌دروغ بگویید که سوزن درد ندارد چراکه این دروغ، شرایط را بهتر نمی‌کند. بهتر است این‌طور بگوییم: «بله عزیزم کمی درد دارد ولی خیلی زود تمام می‌شود.»

نزدیکش باشید: باید در کنار فرزندتان باشید. در حقیقت زمانی که مضطرب هستیم شدیداً به کسی نیاز داریم که در کنارمان باشد. ما در چنین مواقعی نیاز داریم که نزدیک کسانی باشیم که به ما احساس آرامش و امنیت می‌دهند.

 به او شیر دهید: بگذارید از شیر شما تغذیه کند. شیر دادن یک راهکار خارق‌العاده برای کم کردن درد است.

 در زمان مناسب حواسش را پرت کنید: پرت کردن حواس کودک البته در زمان مناسب خیلی کمک‌کننده است. اینکه بخواهید درست در زمان تزریق واکسن این کار را انجام دهید، انتخاب درستی نیست چون در این لحظه کودک برای اینکه آن صحنه را نبیند محکم چشم‌هایش را می‌بندد، در عوض درست زمانی که تزریق تمام شد و چشم‌هایش را باز کرد بهترین فرصت برای پرت کردن حواسش است؛ مثلاً تلفن همراهتان را به او دهید تا با آن بازی کند و یا اینکه باهم از پنجره بیرون را نگاه کنید تا حواسش را به چیزهای بیرون پرت شود.

  التیام جای واکسن نوزاد

بچه‌ها معمولاً از واکسن زدن وحشت دارند و بی‌قراری می‌کنند

 شلوغش نکنید: وقتی فرایند تزریق به اتمام رسید برای آرام کردن فرزندتان بیش‌ازاندازه با گفتن جمله «دیگر تمام شد، دیگر تمام شد، دیگر تمام شد» تلاش غیرمعمول نکنید. این کار بیشتر استرس و اضطراب با خودش به همراه دارد. یک‌بار گفتنش کفایت می‌کند.

کودکتان را موردانتقاد قرار ندهید: جملات انتقادی مثل «مرد گنده که گریه نمی‌کند» یا «خواهرت اندازه تو بود اصلاً گریه نمی‌کرد» و امثال این‌ها را به کار نبرید. این جملات نه‌تنها کارساز نیستند، بلکه درد ناشی از تزریق را نیز تشدید می‌کنند.

علاوه بر مدیریت احساسات و رفتارتان در این شرایط، می‌توانید از مسئول تزریق بخواهید با تائید پزشک، از بی‌حسی موضعی برای کاهش درد استفاده کند. پماد بی‌حسی که ۴۵ دقیقه قبل از تزریق بر روی موضع قرارگرفته باشد، قطعاً می‌تواند خیلی کمک کند.

اما احتمالاً مهم‌ترین و شاید سخت‌ترین نکته‌ای که باید رعایت شود این است که احساسات و اضطراب خودتان را جلوی فرزندتان در مطب دکتر کنترل کنید. بسیار مهم است والدینی که خودشان فوبیا یا ترس شدید از تزریق دارند جلوی ترس خودشان را بگیرند. فرزندتان زمانی که شما در کنارش هستید، می‌تواند اضطرابتان را از ضربان قلبتان متوجه شود و خودش مضطرب شود. آرامش خودتان را حفظ کنید و چند نفس عمیق بکشید؛ با این کار این تجربه هم برای خودتان و هم برای فرزندتان راحت‌تر خواهد بود.

منبع: ninisite.com

گردآوری:مجله یک پارس

عوارض ژل دندان نوزاد چیست؟

 

ژل تسکین دهنده درد دندان نوزاد

 ژل دندان نوزاد، به دلیل دارا بودن ماده‌ی مسکن، در کاهش درد دندان نوزاد بسیار موثر است

 

ژل دندان نوزاد، به دلیل دارا بودن ماده‌ی مسکن، در کاهش درد دندان نوزاد، در زمان دندان در آوردن نوزاد بسیار موثر است، ولی اکثر متخصصان پیشنهاد می‌کنند تا جایی که امکان دارد از این ژل‌ها استفاده نشود و به جای آن از دندان گیر‌ها استفاده شود. در این مقاله همه چیز درباره ژل دندان کودک بیان شده است.

ژل دندان نوزاد، به دلیل دارا بودن ماده‌ی مسکن، در کاهش درد دندان نوزادان بسیار موثر هستند. یکی از پزشکان متخصص کودکان بیان می‌کند: هنگامی که نوزاد شروع به درآوردن دندان می‌کند، لثه‌های نوزاد درد می‌گیرد و این درد همراه با تب و آبریزش دهان است.

علت درد و تب دندان درآوردن چیست؟
متخصصان بیان می‌کنند، هنگامی که نوزاد دندان درمی‌آورد و تب می‌کند، تب دندان درآوردن نوزاد، به دلیل این نیست که نوزاد می‌خواهد دندان درآورد بلکه هنگامی که دندان می‌خواهد از لثه بیرون بزند، لثه شکافته می‌شود و نوزاد هنگامی که دست خود را در دهان خود می‌برد آلودگی و میکروب‌ها را وارد دهان خود می‌کند و در نتیجه‌ی آن، نوزاد به بیماری‌های ویروسی و در ادامه‌ی آن به تب دچار می‌شود.

ژل دندان نوزاد چه کاربردی دارد؟
برخی از محققین استفاده از ژل دندان را که به دلیل تسکین درد دندان نوزاد به کار می‌رود، بدون ضرر می‌دانند. ژل دندان کودک به دلیل اینکه از ترکیبات مسکن‌دار تهیه شده است برای تسکین درد بر روی لثه‌های نوزاد مالیده می‌شود.

ژل تسکین دهنده درد دندان نوزاد

ژل دندان کودک، برای تسکین درد بر روی لثه‌های نوزاد مالیده می‌شود
میزان مصرف ژل دندان نوزاد چقدر باید باشد؟
مقدار مصرف ژل دندان باید بسیار کم باشد. مقدار مصرف این ژل را به اندازه‌ی یک نخود عنوان می‌کنند و در روز ۲ تا ۳ بار بر روی محل رویش دندان پیشنهاد می‌کنند. توجه کنید قبل از اینکه ژل دندان کودک را استفاده کنید، دهان نوزاد را کاملاً خشک کنید.

متخصص کودکان استفاده از ژل‌های دندان نوزادان را برای تسکین درد دندان موثر می‌دانند و بیان می‌کنند، بهتر است هنگامی که نوزاد دندان در می‌آورد و مبتلا به تب می‌شود از شربت استامینوفن به میزان یک قاشق مربا خوری هر ۶ ساعت استفاده کنید که مشکلی برای نوزاد ایجاد نخواهد کرد.

عوارض ژل دندان نوزاد چیست؟
بهتر است از این ژل‌ها برای کاهش درد و خارش لثه نوزادان استفاده نکنید، زیرا مصرف این نوع از ژل‌ها، هنگام در آوردن دندان نوزاد به دلیل استفاده از ترکیبات بی حس کننده نظیر گیزیلوکائین قابلیت جذب بالایی در لثه دارد. ژل دندان، ممکن است باعث ایجاد اثرات منفی بر روی لثه نوزادان شود. در برخی موارد نیز موجب تشنج کودک خواهد شد.

والدین نباید در مورد درد دندان نوزاد خود نگران باشند. نوزادان در سن‌های پنج ماهگی تا یک سالگی شروع به در آوردن دندان می‌کنند. در آوردن دندان با خارش، درد و کمی آب ریزش دهان همراه است. بهتر است که از ژل‌های کاهش درد دندان برای نوزادان استفاده نکنید. این ژل‌ها اصلاً به کودکان زیر دو سال توصیه نمی‌شود.بیشتر بدانید: آیا آبریزش بینی نوزاد می تواند از علائم دندان درآوردن باشد؟

به غیر از ژل دندان نوزاد چه چیزی برای تسکین درد نوزاد می‌توان استفاده کرد؟
بهتر است به جای استفاده از ژل دندان کودک، از دندانی‌های پلاستیکی استفاده کنید. در قدیم برای کاهش درد و خارش دندان در نوزادان قند بر روی لثه نوزاد می‌ساییدند که یک راه بسیار غلط بود که موجب عفونت، زخم شدن و متورم شدن لثه می‌شد. برخی از افراد هم گوشت را نیم پز می‌کردند و به دست نوزاد می‌دادند که به عنوان یک دندانی پلاستیکی عمل کند که این مورد نیز حاوی آلودگی‌های بسیاری بود. دادن هویج نیز در برخی از خانواده‌ها مرسوم بود، که نوزاد را در خطر خفگی قرار می‌داد.

ژل تسکین دهنده درد دندان نوزاد

ژل دندان، ممکن است باعث ایجاد اثرات منفی بر روی لثه نوزادان شود

ژل دندان نوزاد چه کاربردی دارد؟
اما با پیشرفت علم این موارد کنار گذاشته شد و جای خود را به دندانی‌های پلاستیکی داد. این نوع دندانی‌ها استاندار بوده و از داروخانه‌ها به راحتی تهیه می‌شوند. بهتر است که دندانی‌ها را با یک بند به دور گردن نوزاد ببندید تا از افتادن دندانی به زمین و آلوده شدن آن جلوگیری کنید. نوعی از دندانی‌ها وجود دارد که در یخچال قرار داده می‌شوند تا اثر بی حس کنندگی خفیفی داشته باشند.

همانطور که پزشکان متخصص بیان می‌کنند، سعی کنید از ژل دندان کودک استفاده نکنید. بهتر است از دندانی‌های موجود در داروخانه‌ها استفاده شود. از طرف دیگر بی حسی‌هایی که درون این ژل‌ها وجود دارد باعث می‌شود که دهان نوزاد کاملاً بی حس شود و در برخی موارد زبان خود را گاز بگیرد.

برای تهیه جسم‌های پلاستیکی (دندان گیر) که به منظور کاهش خارش لثه نوزادان به کار می‌رود، حتماً به داروخانه‌ها و کسانی که لوازم بهداشتی می‌فروشند، مراجعه کنید، زیرا اگر این اجسام غیر بهداشتی باشد باعث عفونت لثه نوزاد می‌گردد.

سخن آخر … 
در هنگام دندان درآوردن نوزاد، نیازی به تغییر در رژیم غذایی نوزاد وجود ندارد. اما اگر نوزاد بسیار بی قراری می‌کند و گریه‌های طولانی دارد، به پزشک متخصص اطفال مراجعه نمایید تا از مشکلات دندان در آینده جلوگیری شود، زیرا ممکن است لثه نوزاد عفونت کرده باشد.

 

منبع: setare.com

 

گردآوری:مجله یک پارس

در سه روز کودک خود را از پوشک بگیرید

 

پوشک گرفتن در سه روز

روش آموزش ۳ روزه «کودک، بدون پوشک» یک روش آسان است که هر مادری می‌تواند آن را دنبال کنند

 

مثل یک رویا یا حقه است، نه؟ فکر این که کودک شما بتواند بی‌دردسر از توالت استفاده کند، آن هم فقط در چند روز یا حتی در طول یک بعدازظهر، به نظر باور نکردنی می‌آید. اغلب مادرها دست کم چند ماه به این موضوع (و همه سختی‌های مربوط به فرش و شلوار و آب‌کشی) فکر می‌کنند و حتی نزدیک شدن به لگن بچه هم آن‌ها را دچار تپش قلب می‌کند!

در این صفحات ما روش آموزش سریع را برای ۳ روز به صورت یک ساختار گام به گام توضیح می‌دهیم تا مطمئن باشید چیزی را جا نینداخته‌اید. یادتان باشد استفاده از این روش یا هر روش دیگری، به این معنا نیست که کودک پس از آن دیگر مثل آدم‌های بزرگ از توالت استفاده می‌کند. موفقیت در این روش، یعنی کودک شما استفاده از توالت را به پوشک ترجیح بدهد، اما همچنان ممکن است گاهی خراب‌کاری کند و شما باید کمکش کنید تا پیشرفت کند. کمک به کودک وقتی کامل می‌شود که امکان استفاده راحت از توالت برای کودک‌تان به صورت مستقل کاملا وجود داشته باشد.

چیزهایی هم هست که باید یادش بدهید؛ مثلا این که چطوری شلوارش را پایین بکشد و دوباره پایش کند، لگن توالت را خالی کند و دست‌هایش را با صابون بشوید. این چیزها ممکن است چند ماه طول بکشد و شما مجبور باشید تا آن وقت خودتان همراهی‌اش کنید. برای همین است که بهتر است به این برنامه ۳ روزه، به عنوان آخرین ضربه‌ای نگاه کنید که به توپ در حال پرواز به سمت دروازه می‌زنید. مهم‌ترین چیز این است که یادتان باشد هیچ روشی «درست و بی‌اشکال» نیست، مگر آن که برای خودتان و بچه‌تان درست از آب دربیاید!

خودتان برای آموزش توالت آماده‌اید؟!
تکنیک کودک بی‌پوشک یک روش «بدون پوشک» است. یعنی احتمال خرابکاری و آب‌کشی در این روش بیشتر از ۱۰۰ درصد است! بنابراین باید از قبل خودتان را برای هر چیزی آماده کنید. اگر حوصله این طور کارها را ندارید، می‌توانید از شورت‌های آموزشی استفاده کنید، اما دیگر انتظار تمام شدن ماجرا در ۳ روز را نداشته باشید. روش‌هایی که همراه با پوشک هستند و مثلا مادر در ساعات معینی بچه را به دستشویی می‌برد، ممکن است ماه‌ها طول بکشند. اما این یک روش تضمینی چند روزه است. اگر واقعا می‌خواهید این روش برای‌تان کار کند، باید بچه‌تان را لخت رها کنید! اگر این موضوع برای‌تان غیرقابل تحمل است، از یک روش دیگر استفاده کنید. در غیر این صورت، الان بهترین زمان برای شروع است. اگر از همین حالا خودتان را آماده کنید، می‌توانید تابستان را بدون پوشک سپری کنید! هورا!

آموزش توالت
یک لگن آموزشی کودک که او خودش به تنهایی بتواند رویش بنشنید. اگر بتوانید برای هر جای خانه (مثلا اتاق خودش، هال، آشپزخانه، توالت و حمام) یکی تهیه کنید، فوق‌العاده است.

یک عالمه آب یا آبمیوه و مایعات دیگر برای نوشیدن جایزه برای هر بار استفاده مطلوب(!) از لگن (شکلات، چیپس یا هر چیز دیگری که کودک‌تان واقعا دوست داشته باشد و شما معمولا او را از خوردن‌اش محروم می‌کنید!)

شلنگ یا ظرف آب و یک عالمه دستمال و سطل و این طور چیزها برای پاک کردن رخدادهای تصادفی در وسط خانه.

چند دست شلوار یا شورت راحت که فوری پایین بیایند؛ برای وقت‌هایی که بیرون از خانه هستید.

چند دست زیرانداز جاذب آب یک بار مصرف (می‌توانید از داروخانه تهیه کنید) برای جاهای خاص که نمی‌خواهید احیانا کثیف شوند؛ مثلا روی صندلی ماشین یا مبلی که روی آن می‌نشینید. بهتر است آن را طوری پهن کنید که کودک‌تان متوجه آن نشود، مثلا زیر روکش اصلی صندلی.

یک ماه قبل از شروع
کنترل کنید که کودک‌تان برای شروع برنامه آموزش توالت آماده است یا نه. آمادگی، یعنی این که کودک‌تان بعد از هر بار دستشویی برای ۲ ساعت یا بیشتر خشک می‌ماند، از شما می‌خواهد که به توالت برود، دوست ندارد پوشکش کنید و در زمان‌های نسبتا مشخصی در روز مدفوع می‌کند. اگر کودک شما ۲۸ ماهگی را پشت سر گذاشته باشد، به احتمال زیاد این نشانه‌ها را خواهد داشت. هر چه سن بچه‌ها بیشتر از ۲۸ ماه و نزدیک‌تر به ۳ سالگی باشد، موفقیت این روش بیشتر تضمین می‌شود.

برنامه کاری‌تان را خالی کنید و ۳ روز را دربست کنار بگذارید و روی آموزش توالت تمرکز کنید. یک نفر دیگر (پدر، مادربزرگ یا پرستار) را هم کنار دست‌تان داشته باشید تا حداقل در ۲ روز اول کمک‌تان کند.

یک جور «سرود توالت» اختراع کنید! هدف این است که با رقص و سرود و خوشحالی کودک را به خاطر موفقیتش تشویق کنید و برای ادامه دادنش به او انگیزه بدهید. بنابراین این سرود می‌تواند یک آواز باشد، یک هورای دسته‌جمعی یا یک رقص ۳ نفره با کودکی که توی هوا پرت می‌شود! به این فکر کنید که کودک‌تان چطوری‌اش را دوست دارد.

۲ تا ۵ هفته قبل از شروع آموزش، کودک‌تان را با لگنش آشنا کنید. وقت‌هایی که خودتان، همسرتان یا نزدیکان دیگری که با آن‌ها رودربایستی ندارید، می‌خواهید به توالت بروید، به او اطلاع بدهید که دارید برای چه کاری می‌روید! می‌توانید مراحل توالت را از پایین کشیدن شلوار تا سیفون و شستن دست‌ها برایش توضیح بدهید. حتی می‌توانید بعد از توالت، همراه با همسرتان برای خودتان سرود توالت را اجرا کنید! (اگر والدین این کار را برای خودشان بکنند، کودک حس می‌کند این یک تفریح خانوادگی است!) می‌توانید این کار را برای عروسک‌های کودک‌تان هم اجرا کنید و تمام مراحل توالت را به او نشان بدهید.

یک هفته قبل از شروع
یک بسته پوشک را به کودک‌تان نشان بدهید و بگویید که از چهارشنبه (یا هر روز دیگری که قرار است آغاز تعطیلات ۳ روزه آموزش پوشک‌تان باشد) دیگر نیازی به این‌ها ندارید و او قرار است بی‌پوشک بگردد. این را به عنوان یک ماجرای مفرح و هیجان‌انگیز معرفی کنید. به او بگویید هر وقت این بسته پوشک تمام شود، دیگر نیازی نیست او پوشک به پا کند و آزاد است!

یکی از علت‌های کارآمدی این روش (و علت این که به آن روش «کودک، بی‌پوشک» می‌گویند) این است که بچه‌ها عاشق این هستند که بی‌لباس بگردند!

اولین روز آموزش
همراه با کودک‌تان از خواب بیدار شوید. پوشکش را باز کنید. بهتر است کودک‌تان لباسی داشته باشد که مزاحم نشستن او روی لگن نشود. یک دامن کوتاه (بدون شورت) برای دخترها عالی است. برای پسرها هم فقط یک شورت راحت‌تر است. از حالا به بعد شما و همسرتان باید چشم بدوزید به بچه‌تان تا اگر نشانه‌هایی از نیاز به دستشویی دیدید، او را فوری به نزدیک‌ترین لگن برسانید.

در طول روز همگی (یعنی خودتان، همسرتان و کودک‌تان) را مجبور کنید میوه و چیزهای آبکی بخورند و کلی آب و شربت دم دست بگذارید که چیزی برای توالت داشته باشید! هر وقت خودتان خواستید به توالت بروید، به کودک‌تان بگویید و مراحل را برایش توضیح دهید. جای دقیق لگن را به او نشان بدهید و بگویید که چه انتظاری از او دارید.

اگر کودک‌تان روی لگن نشست و کارش را انجام داد، موفقیتش را به او تبریک بگویید، حتی اگر بیشترش روی زمین ریخته بود و فقط یک قطره‌اش به لگن رسیده بود! اگر این طوری شد، سرود توالت را با هم اجرا کنید و حتی می‌توانید به او جایزه هم بدهید. بعد از ۱۰ تا ۱۲ بار، معمولا بچه‌ها یاد می‌گیرند به صورت مستقل از لگن استفاده کنند.

اگر یک اتفاق ناخوشایند رخ داد (مثلا مبل یا فرش کثیف شد) نگویید «چیزی نیست!». به جایش با یک لحن ملایم و کمی ناراحت بگویید «جیش (یا پی‌پی) توی لگن!» و به کودک‌تان کمک کنید تا فرش و مبل را تمیز کنید. به هیچ عنوان سرش داد نزنید و به خاطر اتفاقی که افتاده، شرمنده‌اش نکنید. اتفاق، حتما می‌افتد!

قبل از زمان خواب بعدازظهر و خواب شبانه، به کودک‌تان بگویید که وقت توالت است (از او نپرسید که می‌خواهد برود یا نه، چون جوابش نه خواهد بود!) و بعد پوشکش کنید، مگر این که مطمئن باشید خشک می‌ماند.

روز دوم آموزش
روش روز اول را ادامه بدهید. تنها تفاوت این است که در روز دوم می‌توانید یک ساعت در بعدازظهر بیرون بروید. صبر کنید تا او در لگن کارش را بکند و بعد سریع از خانه بیرون بزنید! این طوری به او می‌فهمانید که بین زمان بیرون رفتن از خانه و دستشویی کردن، ارتباطی وجود دارد. ضمنا با این کار کودک‌تان را با «توالت درخواستی» هم آشنا می‌کنید، یعنی قبل از بیرون رفتن از او بخواهید که توالت کند.

موقع بیرون رفتن پای کودک‌تان یک شلوار راحت بکنید و برایش پوشک یا شورت آموزشی نپوشانید. قرار است برای هر رخدادی، داخل خانه یا بیرون آن کودک را آزاد بگذارید. با این حال چند دست لباس با خودتان بردارید؛ شاید خیلی هم خوش شانس نبودید!

بهتر است برای بیرون رفتن یک جای نزدیک را انتخاب کنید تا پیاده (بدون ماشین) بروید. قدم زدن در محله (حتی اطراف ساختمان خودتان) یا رفتن تا پارک نزدیک خانه، این امکان را مهیا می‌کند که یک لگن کوچک را هم با خودتان ببرید. در این مرحله، انتظار نمی‌رود که کودک بتواند خودش را یک ساعت نگه دارد.

روز سوم آموزش
همان روش روز اول را ادامه بدهید، اما می‌توانید صبح و عصر برای یک ساعت بیرون بروید. هر بار قبل از رفتن از کودک‌تان بخواهید توالت کند و بعد بیرون بروید.

برای بیرون رفتن همان کارهای قبلی را بکنید؛ شلوار راحت، لگن کوچک همراه و لباس‌های اضافه.

بعـد از آمـوزش
بعد از این تعطیلات طولانی می‌توانید انتظار داشته باشید که کودک‌تان هر بار که لازم دارد، خودش را به لگن برساند یا به شما بگوید که کمکش کنید. اما برای رسیدن به نتیجه مطلوب، همچنان باید انتظار اتفاقاتی را داشته باشید.

برای ۳ ماه آینده، به کودک‌تان اجازه بدهید با شورت یا با یک شلوار شل و ول در خانه بگردد. پوشک را فقط برای خواب شبانه استفاده کنید. بیرون از خانه هم شلوارهای راحت پای او کنید که پایین کشیدن‌شان ساده باشد.

شورت‌های آموزشی یا لباس‌های زیر تنگ برای بچه حس پوشک را دارند و استفاده از آن‌ها قبل از ۳ ماه کودک‌تان را ترغیب می‌کند که توی همان‌ها کارش را انجام بدهد. بعد از ۳ ماه بدون هیچ رخداد غیر منتظره، می‌توانید به او شورت بپوشانید.

وقتی بیرون می‌روید، لگن کوچک‌تان را همراه‌تان ببرید. در محیط‌های عمومی از آن در دستشویی‌های عمومی استفاده کنید یا از تبدیل‌های توالت فرنگی برای او استفاده کنید. حتما دست‌های خودتان و کودک‌تان را بعد از استفاده از توالت بشویید.

 پوشک گرفتن در سه روز

برای گرفتن پوشک، کنترل کنید که کودک‌تان برای شروع برنامه آموزش توالت آماده است یا نه.

اگر آموزش ۳ روزه جواب نداد
اگر کودک شما بعد از آموزش ۳ روزه هیچ اشتیاقی برای استفاده از لگن نشان نداد، ۶ تا ۸ هفته وقفه ایجاد کنید و دوباره امتحان کنید. اگر کودک‌تان کمتر از ۷۵درصد موفقیت نشان بدهد یا اصلا برایش اهمیتی نداشته باشد که زیر پایش خیس می‌شود، آموزش را متوقف کنید و به بعد موکول کنید.

مثبت و منفی‌های آموزش ۳ روزه توالت

 چیزهای خوب
روش آموزش ۳ روزه «کودک، بدون پوشک» یک روش آسان است که هر مادر و پدری می‌توانند آن را دنبال کنند. اگر به نظرتان آموزش توالت رفتن یک فرایند مخوف و پراضطراب است، یا فکر می‌کنید آموزش آن غیر ممکن است، این روش را انتخاب کنید!

این روش خیلی سریع جواب می‌دهد؛ در نتیجه برای مادرهای شاغل یا آن‌هایی که مجبورند در مدت مشخصی این ماجرا را تمام کنند (مثلا اگر انتظار فرزند دوم را می‌کشید یا یک سفر کاری در پیش دارید) مفید است. ضمنا کودک‌تان هم به خودش افتخار می‌کند و احساس استقلال به دست می‌آورد. علاوه بر این، شما می‌توانید پول‌هایی را که برای خریدن پوشک خرج می‌کرده‌اید، کنار بگذارید و به خاطر پوشک‌های کثیف‌تان هم کمتر به محیط زیست آسیب می‌زنید!

این روش به جایزه دادن متکی نیست و تشویق کودک در حد سرود توالت یا یک آواز تشویقی است. بنابراین لازم نیست نگران این باشید که کودک‌تان برای توالت به جایزه (مثلا شکلات) وابسته می‌شود. ضمنا با این روش شما توالت را به یک فعالیت مفرح و بامزه تبدیل می‌کنید و از تبدیل شدن کودک‌تان به یک موجود بیزار از توالت (که باید برای بردنش به دستشویی دنبالش بدوید و التماسش کنید) جلوگیری می‌کنید.

 چیزهای بد
این که ۳ روز در خانه بمانید و چشم‌های‌تان را به کودک‌تان بدوزید تا متوجه کوچک‌ترین نشانه و تحرک از او برای نیاز به توالت شوید، کمی سخت است. البته این موضوع معمولا پس از روز اول و با یادگیری کودک راحت‌تر می‌شود. اگر هر دو (شما و همسرتان) شاغل باشید، این موضوع سخت‌تر هم می‌شود و شاید نیاز به یکی دو روز مرخصی داشته باشید.

این که کودک‌تان بخواهد ۳ روز در خانه لخت بگردد، شاید برای‌تان خوشایند نباشد. ممکن است شما این کار را غیراخلاقی بدانید، در حالی که خانواده‌های دیگری مشکلی با این که کودک‌شان را با خودشان به توالت ببرند و مراحل کار را نشانش بدهند هم نداشته باشند. این به وضعیت فرهنگی خودتان مربوط است و شما باید روشی را که خودتان می‌پسندید، انتخاب کنید. اگر دوست ندارید کودک‌تان کاملا لخت باشد، می‌توانید یک دامن پای دخترتان کنید یا یک شورت شل و آویزان پای پسرتان. ضمنا، فصل سرما هم می‌تواند مانع اجرای این روش باشد. شاید لازم باشد دمای شوفاژهای خانه را کمی زیاد کنید یا برای اجرای برنامه تا تابستان صبر کنید.

چند تجربه واقعی برای اجرای برنامه «کودک بدون پوشک»
من این برنامه را در کمال ناامیدی شروع کردم! آن موقع کودک دومم را باردار بودم و ترجیح می‌دادم هر چه سریع‌تر این ماجرا تمام شود، اما امید نداشتم که واقعا این اتفاق رخ بدهد. روز اول بی‌نهایت تاسف‌بار و ناامید کننده بود. دخترم حتی متوجه نمی‌شد که دریاچه زیر پایش کاردستی خودش است! حتی تلاشی هم برای رسیدن به لگن نمی‌کرد. وقتی روز اول به شب رسید، مطمئن بودم که اشتباه کرده‌ام و زود اقدام کرده‌ام. تعداد شورت‌های شسته شده روی بند ۱۲ تا بود و آن قدر خانه را آب کشیده بودیم که دیگر هیچ حوله و دستمال خشکی نداشتیم. من دچار کمردرد شده بودم و همسرم تمام روز داشت حوله می‌شست. روز دوم همه چیز خیلی بهتر بود. تعداد آب‌کشی‌ها به ۳ بار رسید. دخترم سعی کرده بود خودش را به لگن برساند، اما در اغلب اوقات موفق نمی‌شد. با این حال انگار تازه دخترم فهمیده بود که قضیه از چه قرار است! روز سوم عالی بود. آبکشی تمام شد. ما موفق شده بودیم!

قاطع باشید. به خودتان بگویید: همین است؛ ۳ روز دیگر همه چیز تمام شده است! چشم‌های‌تان را به روی سختی‌ها ببندید و شروع کنید.

از کلی وقت قبل به ماجرا فکر نکنید و خودتان را نترسانید. ماجرا واقعا ساده‌تر از چیزی که فکرش را می‌کنید، پیش می‌رود. خیلی از مادرها بعد از این که کودک‌شان را از پوشک گرفتند، می‌گویند اگر می‌دانستم این قدر ساده است، زودتر می‌گرفتم!

اگر برای فرش‌ها یا مبل‌های‌تان نگرانید، جمع‌شان کنید! فرش‌های گران قیمت‌تان را لوله کنید و روی مبل‌های‌تان روکش بکشید تا نخواهید تمام مدت به آن‌ها فکر کنید. به هر حال آب کشیدن یک متر سرامیک راحت‌تر از شستن فرش ۹ متری است.

اگر نمی‌خواهید همه جای خانه‌تان را شلنگ بکشید، یک جا در خانه‌تان را که آب کشیدنش آسان‌تر است (مثلا آشپزخانه یا راهروی جلوی حمام یا دستشویی) برای کودک‌تان جذاب کنید. خودتان همان جا بپلکید و اسباب بازی‌های او را هم همان جا بیاورید. شاید بهتر باشد ۳ روز خانوادگی در همین محل اطراق کنید!

می‌توانید به جای سرود توالت، از جایزه‌هایی مثل شکلات و چیپس استفاده کنید یا فقط قول یک سه‌چرخه را بدهید.

لگن را دم دست بگذارید! تجربه من نشان داد این که دخترم روز اول سراغ لگن نمی‌رفت، به خاطر دوری‌اش بود. عضلات بچه‌ها هنوز آن قدر سفت نیست که بتواند جلوی ریزش ادرار را تا رسیدن به لگن بگیرد. اگر لگن درست بغل دست بچه باشد، او می‌تواند فوری رویش بنشیند. اما رسیدن تا دستشویی، کار سختی است. بهترین کار این است که همان جا، وسط خانه یا اتاق یا آشپزخانه (هرجا که کودک بیشتر حضور دارد) یک زیرانداز ضدآب بیندازید و لگن را رویش بگذارید. این طوری احتمال موفقیت و در نتیجه اعتماد به نفس کودک را بیشتر می‌کنید. من این کار را روز دوم انجام دادم و فوری نتیجه‌اش را دیدم!

 پوشک گرفتن در سه روز

اگر کودک‌تان روی لگن نشست و کارش را انجام داد، موفقیتش را به او تبریک بگویید

چطور همه جا را تمیز کنیم؟
احتمال این که مجبور شوید چند جا را آب بکشید، قطعی است. پس از قبل خودتان را آماده کنید.

برای آب کشیدن زمین، باید از آب جاری یا کر استفاده کنید. یک شلنگ که به شیر آب وصل شده، نجسی را تمیز می‌کند. اول عین نجاست (ادرار یا مدفوع) را با دستمال کاغذی خشک کنید. بعد روی آن آب بگیرید. اگر در آن محل آب‌رو (چاه) وجود داشته باشد(مثل دستشویی یا حمام یا آشپزخانه)، کارتان خیلی راحت است. آب بگیرید و سعی کنید بدون پخش و پلا شدن آب، وارد راه‌آب شود.

اگر آب‌رو ندارید (مثلا وسط هال یا پذیرایی یا اتاق نجس شده) بعد از تمیز کردن نجاست، دور تا دور محل نجاست را حوله یا دستمال بچینید؛ طوری که آب به بیرون محیط درز نکند. روی نجاست آب بریزید. آب را با حوله‌ها کاملا جمع کنید (مواظب باشید به بیرون محیط دایره حوله‌ها درز نکند) و حوله‌ها را در یک لگن بیندازید. اگر از آب شلنگ استفاده می‌کنید با یک بار آب ریختن و کاملا جمع کردن، محل پاک می‌شود. اما اگر به آب جاری دسترسی ندارید و مثلا با پارچ آب، آب می‌ریزید، باید این کار را ۳ بار تکرار کنید. با ۳ بار آب ریختن و خشک کردن، محل پاک می‌شود.

برای شستن لباس‌های بچه (و احیانا حوله‌هایی که برای پاک کردن زمین استفاده کرده‌اید) کافی است آن‌ها را زیر شیر آب بگیرید و چند بار خیس کنید و بچلانید تا مطمئن شوید که آب داخلش بیرون آمده و تمیز شده.

برای شستن خود بچه، یک بار آب ریختن با شلنگ کافی است. زیاد بچه را نشویید. اذیت می‌شود.

اگر وسیله‌ای مثل مبل و میز نجس شد، بهترین راه این است که آن را ببرید توی حمام و یک بار رویش آب شلنگ بگیرید. در غیر این صورت باید همان روش آب ریختن و خشک کردن را اجرا کنید.

منبع: مجله شهرزاد

 

گردآوری:مجله یک پارس

فلورایدتراپی برای کودکان، خوب یا بد؟

 

فلوراید تراپی دندان

فلوراید تراپی عبارت است از رساندن موضعی یا سیستمیک فلوراید به دندان‌ها برای محافظت از آن‌ها

 

سالیان درازی است که در علم دندان‌پزشکی تاثیر فلوراید به‌عنوان یک ماده پیشگیری‌کننده از پوسیدگی دندان به اثبات رسیده است. شاید بزرگ‌ترین کمک به بهبود سلامت دندانی کودکان سرتاسر دنیا کشف و کاربرد فلوراید به‌عنوان یک اقدام پیشگیری از پوسیدگی باشد.

فلوراید یک ماده معدنی است که در طبیعت و در بسیاری از مواد غذایی مانند چای، آب، غذاهای دریایی، انواع سبزی و… وجود دارد. این ماده در ساختار برخی بافت‌های بدن انسان مانند استخوان‌ها و دندان‌ها تجمع می‌یابد. اما با توجه به پخش شایعاتی در فضای مجازی و ایجاد سوالات و ابهاماتی برای والدین در صفحه «درمانگاه» این هفته به تاثیر فلوراید روی دندان‌ها و روش‌های درست استفاده از آن می‌پردازیم.

 چه تفاوتی بین جذب موضعی و جذب سیستمیک فلوراید هست؟
در صورتی که فلوراید به‌صورت خوراکی از منابع مختلف وارد بدن شود، از مسیر معده-روده‌ای داخل خون سپس در استخوان‌ها و دندان‌ها انباشته یا از طریق کلیه دفع می‌شود. این روند «جذب سیستمیک فلوراید» نامیده می‌شود. در استفاده موضعی که فلوراید صرفا روی دندان‌ها زده می‌شود، مکانیسم اثر متفاوت است. در این حالت فلوراید مانع از دست رفتن مواد معدنی سطح دندان می‌شود و اگر شروع پوسیدگی در نقاطی از مینای دندان وجود داشته باشد، فلوراید با معدنی کردن دوباره این نقاط از پیشرفت پوسیدگی جلوگیری می‌کند.

همچنین فلوراید روی میکروارگانیسم‌های دهانی موثر است و سبب کاهش تولید اسید توسط این میکروارگانیسم‌ها می‌‌شود. از طرفی، فلوراید وارد مینای دندان‌های تازه رویش یافته می‌شود و باعث افزایش معدنی شدن(اصطلاحا بلوغ مینا) و کاهش آسیب‌پذیری نسبت به پوسیدگی خواهد‌شد. پس فلوراید نه‌تنها در پیشگیری از ضایعه جدید پوسیدگی روی دندان موثر است، بلکه در توقف یا حداقل کند کردن روند پیشروی ضایعات پوسیدگی فعال اولیه روی سطح دندان نقش مهمی دارد.

 آیا فلورایدتراپی برای همه کودکان ضروری است؟
بله، کاربرد موضعی فلوراید در مطب دندان‌پزشکی برای تمامی کودکان و نوجوانان پیشنهاد می‌شود حتی اگر کودکی پوسیدگی دندان نداشته باشد، فلوراید موضعی به‌عنوان وسیله‌ای برای افزایش مقدار فلوراید مینای دندان تازه رویش یافته و افزایش مقاومت این دندان‌ها در برابر پوسیدگی توصیه می‌شود.

 آیا فلورایدتراپی فقط برای کودکان استفاده می‌شود؟
نه، این کار برای بالغان هم موثر است. زیرا فلوراید نه‌تنها در پیشگیری از ضایعه جدید پوسیدگی روی دندان موثر است، بلکه در توقف یا حداقل کند کردن روند پیشروی ضایعات پوسیدگی فعال اولیه روی سطح دندان نقش مهمی دارد.

فلوراید تراپی دندان

 فلوراید تراپی باعث پیشگیری از پوسیده شدن دندان‌ها می‌شود

 فلوراید‌تراپی چگونه انجام می‌شود؟
این کار در مطب دندان‌پزشکی با انواع مختلف فلوراید که می‌تواند به‌صورت ژل ، کف یا موادی به نام «وارنیش» باشد، انجام می‌گیرد. این مواد را دندان‌پزشک روی دندان‌ها می‌زند. معمولا ژل‌ها و کف‌ها با وسایل مخصوص داخل دهان قرار داده می‌شوند و ۴ دقیقه باید داخل دهان باقی بمانند ولی وارنیش‌ها با وسایلی مانند قلم مو صرفا روی دندان‌ها زده می‌شوند. انجام این کار نیازی به بی‌حسی دندان‌پزشکی ندارد و برای کودک دردناک نیست. اغلب فلورایدها با طعم‌های مختلفی که برای کودک آزار‌دهنده نباشد، ساخته می‌شوند. انتخاب نوع روش فلورایدتراپی طبق صلاحدید دندان‌پزشک است.

 آیا ممکن است فلورایدتراپی باعث مسمومیت شود؟
نه، در فلورایدتراپی موضعی که در مطب دندان‌پزشکی انجام می‌شود، فلوراید به میزان مشخص و با رعایت اصول خاصی استفاده می‌شود بنابراین بلع فلوراید به حداقل می‌رسد و هیچ‌گونه احتمال مسمومیتی وجود ندارد. مسمومیت فلوراید در استفاده سیستمیک آن هم در صورت بلع مقادیر بسیار بالا ایجاد می‌شود که بسیار نادر است.

 فلوروزیس دندانی چیست؟
در صورتی که در زمان تشکیل دندان‌ها فرد در محیطی باشد که آب آشامیدنی دارای میزان فلوراید بالاتر از حد مجاز باشد، دندان از طریق جریان خون میزان بالای فلوراید را دریافت می‌‌کند و این میزان بالاتر از حد مجاز موجب تغییر ترکیب کریستال‌های مینایی می‌‌شود و دندان پس از رویش نمای گچی شکل پیدا می‌کند یا دارای لکه‌های قهوه‌ای می‌شود. این نما معمولا در همه دندان‌هایی که در زمان تشکیل در معرض آب آشامیدنی با فلوراید بالا باشند، دیده می‌شود و ممکن است تعدادی از دندان‌ها یا همه دندان‌های فرد دچار این نما باشند. فلوروزیس با فلورایدتراپی موضعی در مطب دندان‌پزشکی اتفاق نخواهد افتاد.

 آیا ممکن است فلورایدتراپی برای کودک عوارض داشته باشد؟
نه، فلورایدتراپی در مطب دندان‌پزشکی هیچ‌گونه عارضه‌ای ندارد.

 فلورایدتراپی در چه فواصلی باید انجام شود؟
معمولا دندان‌پزشک برحسب وضعیت دندان‌های کودک فواصل انجام فلورایدتراپی را تعیین می‌کند. فواصل بین ۴ تا ۶ ماه برای بیشتر کودکان مناسب است.

 آیا دهانشویه‌های حاوی فلوراید واقعا کاربرد و کارآیی دارند؟
این دهانشویه‌ها فقط برای کودکان بالای ۶ سال توصیه می‌شود. اغلب این دهانشویه‌ها حاوی سدیم‌فلوراید هستند. نظارت درست والدین هنگام استفاده از دهانشویه توسط کودک و آموزش خارج کردن کامل دهانشویه از دهان در پیشگیری از پوسیدگی دندان‌ها موثر است.

آیا فلوراید موجود در خمیردندان کافی‌است؟
خمیردندان‌ها حاوی مقادیری از فلوراید هستند، ولی این فلوراید به‌تنهایی برای پیشگیری از پوسیدگی دندان‌های کودک کافی نیست و بهتر است دندان‌پزشک برحسب وضعیت کودک فلورایدتراپی را انجام دهد.

منبع: هفته نامه سلامت/ برترین ها

 

گردآوری:مجله یک پارس

تخمدان پلی‌کیستیک در دختران

علت تخمدان پلی‌کیستیک

تخمدان پلی‌کیستیک همان بیماری «اشتین لونتاین» است

 

تخمدان پلی‌کیستیک، بیماری است که امروزه انگار گریبانگیر بسياري از دختران جوان شده و آنها را با مشکلات باروری مواجه کرده است. این بیماری شاید ۳۰ سال پیش فقط در خانم‌های چاق دیده می‌شد اما الان دخترهای جوان لاغر حتی در سنین ۱۷ سالگی هم به آن مبتلا می‌شوند!

شاید شما هم تا به حال با جابه‌جایی‌های چند روزه عادت ماهانه‌تان و رشد چند موی زائد روی چانه یا قفسه سینه و افزایش آکنه‌هایتان دلهره کیست‌های تخمدانی را از سر گذرانده باشید. دکتر آزیتا صفارزاده، متخصص زنان و فوق‌تخصص نازایی و لاپاراسکوپی  به شما می‌گوید که آیا این نگرانی را باید جدی بگیرید یا خیر.

وقتی محیط بدن مردانه می‌شود!
تخمدان پلی‌کیستیک همان بیماری «اشتین لونتاین» است که در زمان قدیم با علائم «هیرسوتیسم» (افزایش رشد موهای زائد)، افزایش آکنه صورت، الیگومنوره (تعداد کم دفعات قاعدگی) یا آمنوره (فقدان قاعدگی) و نازایی توسط آقای «اشتین لونتاین» شناخته شد. در زمانی که این بیماری مطرح شد بیشتر مختص افراد چاق بود و علت بروز آن به هم خوردن تعادل هورمون‌ها در خانم‌هاست به این ترتیب که سطح هورمون‌های مردانه یا به طور مستقیم در خون بالا می‌رود یا گیرنده‌ها نسبت به این هورمون‌ها حساس‌تر می‌شوند و محیط بدن خانم‌ها تبدیل به یک محیط مردانه می‌شود.

تخمک‌گذاری‌ها معمولا در این محیط مردانه اختلال پیدا می‌کند. درچنین مواقعی شاهد عدم تخمک‌گذاری یا کم شدن تخمک‌گذاری‌ها و افزایش علائم مردانه ازجمله رشد موهای ریش و سبیل و بقیه قسمت‌های بدن و ریزش موهای سر به‌طریق مردانه در دو طرف شقیقه‌ها می‌شویم.

چه علائمی دارد؟
هر فردی که بیماری پلی‌کیستیک دارد ممکن است تمام علائم ذکر شده برای آن را نداشته باشد. این بیماری طیف گسترده‌ای دارد. برای مثال ممکن است دورتا دور تخمدان فقط فولیکول‌های ریز با فاصله بین ۲ تا ۹ میلی‌متر وجود داشته باشد و بیمار هیچ‌گونه علامتی نداشته باشد يا کسی که اصلا در سال پریود نمی‌شود و تمام بدنش از موهای زائد پوشیده شده و موهای سرش به میزان زیادی کاسته شده است. این بیماری معمولا از ابتدا با نامرتبی پریودها شروع می‌شود به این ترتیب که پریودها يك تا ۲ هفته عقب می‌افتد و در نهایت به جایی ختم می‌شود که بیمار فقط با استفاده از آمپول‌ها یا قرص‌های پروژسترون پریود می‌شود.

کم یا زیاد بودن خونریزی‌ها در زمان عادت ماهانه بستگی به جایگاه بیمار در این طیف دارد. برخی از افراد مبتلا بسیار چاق هستند و معمولا سطح هورمون‌های زنانه‌شان هم بالاست. در این افراد ضخامت لایه داخل رحم زیاد می‌شود در نتیجه خونریزی‌هایشان می‌تواند زیاد باشد. بیماران دیگری هم هستند که هر ۲ تا ۳ ماه یک‌بار پریود می‌شوند و چون در این فواصل چند ماهه تخمک‌گذاری ندارند سطح داخلی رحم‌شان ضخیم می‌شود.

این ضخیم شدن آندومتر یا لایه داخلی باعث می‌شود بعد از چند ماه که پریود اتفاق می‌افتد بسیار شدید باشد. وضعیت برای برخی افراد نیز برعکس است، یعنی بيمار هر ۲ تا ۳ هفته یک بار پریود می‌شود. در این افراد سطح هورمون‌ها به علت تخمک‌گذاری به طور مرتب بالا و پایین نمی‌شود و چون در وسط سیکل به طور ناگهانی یکی از هورمون‌های استروژن یا پروژسترون افت می‌کند بيمار دچار خونریزی می‌شود و فکر می‌کند پریود شده درحالی که این خونریزی پریود نیست و مربوط به عدم تعادل هورمون‌هاست.

حتی دختران ۱۶ ساله لاغر هم ممکن است مبتلا شوند!
بیماری پلی‌کیستیک می‌تواند جنبه ارثی و مادرزادی داشته باشد به خصوص در خانواده‌هایی که دچار چاقی موروثی نیز هستند. در حال حاضر شیوع آن نسبت به ۳۰ سال پیش خیلی بیشتر شده است. در قدیم این بیماری فقط در بیماران چاق دیده می شد اما امروزه حتی لاغرها هم ممکن است دچار پلی‌کیستیک‌های بسیار مقاوم به درمان شوند.

متاسفانه درحال حاضر کمتر کسی پیدا می‌شود که در سونوگرافی‌اش این کیست‌ها دیده نشود و علائمی نداشته باشد. تنها کسانی که به طور مرتب ورزش می‌کنند و غذای فست‌فود و چرب نمی‌خورند و مراقب هیکل خود هستند، دچار این علائم نمی‌شوند. بیشتر افراد مبتلا به بیماری پلی‌کیستیک زمانی به پزشک مراجعه می‌کنند که با علائم آن مواجه مي‌شوند.

دختران جوان مبتلا به این بیماری که تازه پریود شده‌اند و معمولا هم لاغر هستند کمتر متوجه علائم آن می‌شوند بنابراین بیشتر مراجعان در رابطه با این بیماری در سنین بالای ۱۶ سال قرار دارند. این افراد ۱۶ تا ۱۷ ساله معمولا باید پریودهایشان بعد از ۴ تا ۵ سال مرتب شده باشد اما باز هم شاهد بی‌نظمی‌های عادت ماهانه هستند و آمنوره دارند. در کل می‌توان گفت رده سنی مبتلایان بیشتر بین ۱۶ تا ۳۶ سال است.

علت تخمدان پلی‌کیستیک

 تخمدان پلی‌کیستیک، بیماری است که امروزه انگار گریبانگیر بسياري از دختران جوان شده

مبتلایان به این بیماری نازا  نمی‌شوند
این بیماری را می‌توان با در نظر گرفتن علائم کلینیکی، سونوگرافی و آزمایش‌های خاصي تشخیص داد. زمانی که بيمار با علائم هیرسوتیسم، آکنه، نامرتبی پریود یا حتی نازایی مراجعه می‌کند برای او آزمایش‌هایی در روز دوم عادت ماهانه درخواست می‌شود تا اختلالات هورمونی‌اش مشخص شود. در این افراد معمولا سطح هورمون‌های هیپوفیزی LH و FSH دچار اختلال می‌شوند به این ترتیب که نسبت هورمون LH به FSH بیشتر از ۲ می‌شود.

علاوه براین فاکتور مهم دیگری به نام(AMH (Anti Mullerian Hormone نیز وجود دارد که میزان طبیعی این هورمون معمولا بین ۵ تا ۵/۵ است اما میزان آن در مبتلایان به بیماری پلی‌کیستیک حتی تا ۱۲ هم می‌رسد. در سونوگرافی نیز به خصوص اگر به طریق واژینال انجام شود معمولا فولیکول های زیر ۱۰ میلی‌متری بسیار زیادی دور تا دور تخمدان مشاهده می‌شود.

برخی پزشکان به بیماران ترس واهی می‌دهند مبنی براینکه مبتلایان به این بیماری هیچ‌وقت باردار نمی‌شوند درحالی که ممکن است حتی پریود بیمار مرتب و علائم شدید نداشته باشد. این اظهار نظر بیمار را وحشت‌زده می‌کند درصورتی که باید در مورد بیماری پلی‌کیستیک به خوبی توضیح داده شده و به آن رسیدگی شود. در بسیاری از موارد مبتلایان به این بیماری یا با رژیم یا با درمان بالاخره باردار می‌شوند.

 علت تخمدان پلی‌کیستیک

بیماری پلی‌کیستیک می‌تواند جنبه ارثی و مادرزادی داشته باشد

پزشک برایتان قرص ضد دیابت تجویز کرده است؟!
برای درمان این بیماری جدا از کاهش وزن و ورزش مرتب می‌توان برحسب علائم بيمار از درمان‌های دارویی نیز استفاده كرد. یکی از این داروها متفورمین یا همان داروی ضددیابت است. متفورمین ورود قند را به سلول تسهیل می‌کند و این باعث می‌شود فرد همیشه گرسنه نباشد و احساس سیری کند. درنتیجه وزن بيمار کاهش پیدا خواهد کرد. این کاهش وزن باعث می‌شود متابولیسم هورمون‌ها بهبود یابد و چربی بدن کاهش پیدا کند در نتیجه هورمون‌های جنسی کمتر داخل این چربی‌ها تجمع پیدا می‌کنند.

بارها دیده شده که با تجویز متفورمین برای چند ماه، پریود بيمار مرتب شده یا بيماري که نازایی داشته خود‌به خود باردار شده است. در آخر اگر هیچ یک از روش‌های درمانی ازجمله استفاده از متفورمین، دگزامتازون، رژیم غذایی، ورزش و … جواب نداد و بیمار نتوانست وزنش را پایین بیاورد و پریودهایش را منظم کند، مجبور می‌شویم از لاپاراسکوپی استفاده کنیم. در لاپاراسکوپی فولیکول‌هایی که ریز هستند را معمولا با الکترود می‌سوزانیم. البته در گذشته متاسفانه پزشکان یک قطعه از تخمدان را برمی‌داشتند و این باعث می‌شد سطح هورمون‌های مردانه افت کند و فرد باردار شود.

برای رفع موهای زائد یا هیرسوتیسم نیز می‌توان از داروهای بسیار ساده مانند اسپیرونولاکتون استفاده كرد. این دارو مدر است و باعث افزایش ادرار می‌شود و علاوه بر کاهش موهای زائد رشد موهای سر را نیز بهبود می‌بخشد. از طرفی اگر بیمار آکنه داشته باشد معمولا از داروهای ضد آکنه موضعی یا حتی داکسی سایکلین می‌توان استفاده كرد. اگر هم آکنه خیلی شدید باشد گاهی اوقات بیمار مجبور می‌شود تحت‌نظر متخصص پوست از دارویی به‌نام روآکوتان استفاده کند که حاوی اسید رتینوئیک است. البته این دارو باید باتوجه به آزمایش های کبدی مصرف شود.

 

منبع: مجله سیب سبز/ برترین ها

 

گردآوری:مجله یک پارس

برفک نوک سینه

علل برفک نوک سینه

برفک نوعی بیماری قارچی است

 

برفک نوک سینه نوعی بیماری قارچی است که باعث بروز عفونت در سینه شده و می تواند کودک شیرخوار را نیز به بیماری های مختلف قارچی مبتلا کند.

سینه بانوان یکی از مهمترین و در عین حال حساس ترین قسمت های بدن آنان است. به ویژه برای مادرانی که به تازگی مادر شده اند و کودک آنان هنوز شیرخواره است. اهمیت دادن به سینه باید از دوران جوانی مد نظر دختران باشد تا در سال های بعد دچار مشکلات مختلف نشوند. یکی از مشکلات بارز برای زنان، برفک نوک سینه است. درمان برفک نوک سینه باید با سرعت انجام شود تا مشکلات بعدی سراغ بانوان نیاید.

برفک چیست؟
تعریف برفک کمی سخت به نظر می رسد. آنچه که به صورت عام می توان گفت این است که برفک نوعی قارچ یا عفونت قارچی است که انواع مختلفی دارد. شایع ترین نوع برفک، برفک دهان است که در دهان کودکان، سالمندان و افرادی که سیستم ایمنی بدن آن ها دچار مشکل است به وجود می آید. برفک نوک سینه نیز از جمله بیماری های برفکی است که در زنان شایع است.

برفک نوک سینه
همانطور که بیان شد برفک نوعی بیماری قارچی است و بیماری های قارچی در محیط های گرم و مرطوب رشد بیشتری از خود نشان می دهند. به همین علت است که دهان نوزاد در زمانی که مشغول خوردن شیر است زمان و مکان مناسبی برای رشد برفک است.

حتی در برخی مواقع ممکن است عفونت قارچی موجود در نوک سینه وارد شیر مادر شده و از این طریق به بدن نوزاد منتقل گردد. یک کانال بین نوک سینه و شیری که در درون سینه ذخیره شده است وجود دارد که برفک نوک سینه می تواند از طریق این کانال وارد مخزن شیر سینه شده و آن را آلوده کند. بهتر است در صورتی که مادر به هر نحوی به وجود برفک در دهان کودک و یا وجود برفک نوک سینه شک کرد، سریعا به پزشک مراجعه کند.

علت معمول به وجود آمدن برفک سینه، مصرف آنتی بیوتیک های شیمیایی است. این نوع آنتی بیوتیک ها که عموما برای برطرف کردن عفونت های سینه مادر تجویز می شوند، به صورت مشخص باعث به وجود آمدن برفک در نوک سینه مادر می شوند.

 علل برفک نوک سینه

علت معمول به وجود آمدن برفک سینه، مصرف آنتی بیوتیک های شیمیایی است

 

علائم برفک سینه 
به طور مشخص نمی توان علامتی را برای برفک سینه بیان کرد. برفک سینه علائم مختلفی دارد که قبل از بروز ظاهری در بدن فرد ایجاد می شود؛ اما آنچه که به صورت معمول و به عنوان یک علامت مشخص می توان بیان کرد این است که برفک نوک سینه به صورت نوعی عفونت خود را نشان می دهد. این عفونت در ابتدا به صورت زخم مشاهده شده و به شدت شروع به خارش می کند و به مرور زمان وضعیت بدتر می شود. برفک نوک سینه باعث کم رنگ تر شدن نوک پستان شده که از مهمترین علائم بروز این بیماری است.

برخی از مادران به دلیل برفک دهان موجود در دهان نوزاد، به برفک نوک پستان مبتلا می شوند، این مادران علائمی از جمله سرخ شدن نوک پستان و ظریف و حساس شدن پوست این ناحیه را تجربه می کنند. همچنین در این حالت پستان ها در هنگام شیرخوردن نوزاد با درد همراه هستند و در برخی موارد به صورت عادی نیز در سینه مادران و به ویژه نوک آن درد احساس می شود.

قارچی برای همه 
یکی از قارچ هایی که در بدن انسان ها وجود دارد، قارچ کاندیدا آلبیکانس (Candida Albicans) است. این قارچ به صورت عادی در بدن همه انسان ها به میزان مشخصی وجود دارد و هیچ گونه مشکلی برای بدن انسان ایجاد نمی کند. وجود این قارچ نه تنها در بدن مشکلی ایجاد نمی کند بلکه در مواقعی برای بدن انسان مفید است؛ اما فعالیت بیش از اندازه این قارچ بدن را دچار اختلال می کند. این فعالیت بیش از حد معمول که بر اثر بیماری و یا مصرف دارو شکل می گیرد، باعث به وجود آمدن بیماری برفک دهان یا برفک نوک سینه می شود. همچنین این اتفاق ممکن است در آلت تناسلی بانوان ایجاد شده و قارچ به صورت واژینال فعالیت گسترده خود را انجام دهد.

برفک دهان و ارتباط آن با برفک نوک سینه
یکی از مشکلاتی که برای کودک و مادر به وجود می آید این است که مادر مبتلا به برفک نوک پستان شده باشد و کودک نیز از برفک دهان رنج ببرد. در چنین شرایطی درمان مادر و کودک به صورت همزمان کمی پیچیده به نظر می رسد. برفک دهان نوعی بیماری است که تمامی افراد ممکن است به آن مبتلا شوند اما در کودکان و سالمندان با درصد بیشتری اتفاق می افتد.

توصیه های برای درمان برفک نوک سینه 
برای درمان این بیماری پزشکان اصولا در یک دوره دو هفته ای محلول یا کرم نیستاتین تجویز می کنند. این کرم باید به صورت روزانه و در چهار نوبت بعد از شیردادن، روی نوک و خود پستان مالیده شود. دقت کنید کنید که مادر باید قبل از اقدام به شیردادن به کودک، سینه را به صورت کامل شسته و خشک کند. مداومت و نظم در این ۱۴ روز بسیار مهم و حائز اهمیت است.

خود نوزاد شیرخواره نیز باید تحت درمان قرار گیرد؛ البته با دوز کمتر از محلول نیستاتین و همزمان با مادر روند درمان شکل می گیرد. با توجه به اهمیت روند درمان کودک، حتما میزان استفاده از محلول و طریقه مصرف را با پزشک مربوطه هماهنگ گردانید.

اما دو نکته مهم برای مادر و کودک برای رهایی از این بیماری! خانم ها می توانند با تعویض سینه بند یا همان سوتین خود و شستشوی آن با استفاده از آب داغ و صابون، روند درمان را تسریع ببخشند. برای درمان کودکان مبتلا به برفک دهان نیز بهتر است سرشیشه، اسباب بازی ها و گول زنک ها از وی برای مدتی دور شوند و یا لااقل به صورت هفنتگی جوشانده شده و سپس به وی تحویل داده شوند.

 

منبع: setare.com

گردآوری:مجله یک پارس

مصرف استامینوفن در بارداری و بیش فعالی کودک

 

عوارض استامینوفن بر بیش فعالی کودک

مصرف استامینوفن در باردرای، ریسک ابتلا به ADHD در کودکان را بیشتر از دو برابر می کند

 

 مطالعه‌ای که به تازگی صورت گرفته و نتایج آن در نشریه‌ی Pediatrics منتشر شده، شواهد بیشتری در مورد ارتباط بین استفاده از استامینوفن در دوران بارداری و ADHD کودک در سالهای بعد ارائه داد. بنا بر یک سری از تحقیقات، اختلال بیش فعالی- کم توجهی یا همان ADHD رو به افزایش است، که البته علت دقیق آن هنوز مشخص نیست.

اخیرا برخی از دانشمندان روی مصرف استامینوفن در دوران بارداری به عنوان فاکتوری بالقوه مطالعاتی انجام داده‌اند. مصرف این داروی موجود روی پیشخوان داروخانه‌ها که نیازی به تجویز پزشک ندارد، در دوران بارداری نسبتا بی‌خطر بوده و توصیه می‌شود برای تب و درد از آن استفاده شود.

در ایالات متحده‌ی آمریکا، بیش از ۷۰ درصد از زنان باردار از استامینوفن استفاده می‌کنند و بین ۵۰ تا ۶۰ درصد از زنان باردار در شمال و غرب اروپا استامینوفن مصرف می‌کنند. در سالهای اخیر، نسبت به ارتباط بین مصرف داروهای موجود روی پیشخوان داروخانه‌ها و ابتلا به ADHD، اطمینان خاطر داده شده است.

تحقیقات در مورد استامینوفن و ADHD
مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۳ در نروژ صورت گرفت دریافت بچه‌هایی که مادران‌شان در دوران بارداری به مدت ۲۸ روز و یا بیشتر، استامینوفن مصرف کرده بودند، در سن سه سالگی دچار اختلال‌های حرکتی و ادراکی شده بودند. همچنین مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۴ در دانمارک انجام شد که ارتباط بین مصرف استامنیوفن در دوران بارداری و بروز علائم ADHD کودک در سن هفت سالگی را نشان داد. سپس تحقیقات بیشتری روی این مطالعات انجام شد و مقالات زیادی در این مورد منشتر شد. یکی از این تحقیق‌ها، ارتباط بین مصرف استامینوفن در دوران بارداری و رفتارهای ADHD مانند کودک در سنین ۷ تا ۱۱ سالگی را اثبات کرد.

نکته‌ای که این میان وجود دارد این است که مثلا، استامینوفن برای زنان بارداری که مشکلاتی چون بیماری‌های التهابی یا خود ایمنی دارند تجویز می‌شود. این بیماری‌ها نیز به خودی خود، منجر به اختلالات عصبی – رشدی در کودک می‌شوند. بنابراین ممکن است این بیماری‌ها، دلیل ابتلای کودک به ADHD باشند، نه مصرف استامینوفن.

مشکل دیگر هم این است که مصرف استامینوفن در زنان باردار با ابتلای مادر به وسواس‌های مادرانه ارتباط داده شد؛ یعنی ژن‌هایی این میان فعال هستند که موجب رفتارهای وسواس آمیز در مادر شده و روی ابتلای کودک به ADHD اثر می‌گذارند. در تازه‌ترین مطالعه‌ی انجام شده، دانشمندان سعی کردند برخی از این متغیرهای گیج کننده را رمزگشایی کنند. مثلا علائم ADHD کودکان را در مادران مبتلا به افسردگی تحت کنترل گرفتند، زیرا افسردگی، ریسک فاکتوری برای ADHD است.

همچنین آنها نقش مصرف استامینوفن توسط پدر را نیز بررسی کردند. در مطالعات قبلی این فرضیه وجود داشت که استامینوفن می‌تواند فعالیت غدد درون ریز در بیضه‌ها را مختل کند و بر رشد مغز فرزندان آینده‌ی مردها اثر بگذارد.

در تحقیقی که در نروژ انجام شد، ۱۱۴۷۴۴ کودک که بین سالهای ۱۹۹۹ و ۲۰۰۹ متولد شده بودند و ۹۵۲۴۲ مادر و ۷۵۲۱۷ پدر مورد بررسی قرار گرفتند. در بین این مادران، تقریبا نیمی از آنها در دوران بارداری از استامینوفن استفاده کرده بودند. این تیم تحقیقاتی دریافت که مصرف استامینوفن به مدت ۷ روز یا کمتر در دوران بارداری، ارتباطی با ADHD نداشت، اما مصرف طولانی مدت‌تر، یعنی بیشتر از ۷ روز، ریسک ابتلا به ADHD را افزایش داده بود.

 عوارض استامینوفن بر بیش فعالی کودکاستامینوفن می‌تواند در  هورمون‌های جنسی که در رشد مغز جنین دخالت دارند، اختلال ایجاد کند

بچه‌های مادرانی که به مدت ۲۹ روز استامینوفن مصرف کرده بودند، ریسک ابتلا به ADHD در آنها بیشتر از دو برابر شده بود. همچنین بچه‌های مادرانی که برای کاهش تب و درمان عفونت به مدت ۲۲ تا ۲۸ روز، استامینوفن مصرف کرده بودند، شش برابر بیشتر در معرض ADHD قرار داشتند!

دانشمندان با بررسی اطلاعات مربوط به پدران دریافتند آنهایی که به مدت ۲۹ روز یا بیشتر قبل از بسته شدن نطفه، استامینوفن مصرف کرده بودند، فرزندان‌شان دو برابر بیشتر در معرض ADHD بودند.

به گفته‌ی این دانشمندان:
«ارتباط بین مصرف استامینوفن توسط پدران قبل از بسته شدن نطفه و ADHD، مشابه ارتباط بین مصرف استامینوفن توسط مادران در دوران بارداری و ADHD بوده است.»

این مطالعه، شهودی بوده و به همین دلیل نمی‌تواند علت و معلول را مشخص کرد. اما در این مطالعه سعی شد با دقت فراوان، تا جایی که امکان داشت متغیرهای گمراه کننده حذف شوند.

علت این ارتباط چه می‌تواند باشد؟
تئوری‌هایی وجود دارد که علت و چگونگی تاثیر استامینوفن بر احتمال ADHD در جنین متولد نشده را توضیح می‌دهد. سرپرست‌های این مطالعات، سه تئوری را اینگونه ارائه می‌دهند:

۱. در مدل موش، مصرف استامینوفن توسط مادر، موجب افزایش فاکتور نورون زایی مشتق شده از مغز شده و منجر به تغییر رفتار شده بود.

۲. استامینوفن می‌تواند در هورمون‌های مادر مانند تیروئید و هورمون‌های جنسی که در رشد مغز جنین دخالت دارند، اختلال ایجاد کند.

۳. استامینوفن می‌تواند به طور بالقوه، بواسطه‌ی استرس اکسیداتیو، رشد مغز را مختل کند و منجر به مرگ نرون‌ها شود.

اما تا کنون هنوز دقیقا مشخص نیست که کدام یک از این تئوری‌ها و مکانیسم‌ها درست یا مهم هستند و به تحقیقات گسترده‌تری نیاز است. اما به این دلیل که مصرف استامینوفن رواج بسیار زیادی دارد و ADHD نیز در حال حاضر مورد توجه عموم است، تحقیقات و مطالعات بیشتر حتما به زودی انجام خواهند شد.

 

منبع: bartarinha.ir

گردآوری:مجله یک پارس

علت بی نظم درآمدن دندان دائمی

دندانهای دائمی کودکان

بروز بی نظمی احتمالی در دندانهای دائمی در آینده، علل مختلفی دارد

 

والدین مضطرب وارد مطب میشوند و نگران از رویش دو ردیف دندان در فک پایین کودک خود,پشت سر هم شروع به پرسیدن سوالات زیر می نمایند:

آیا این یک مشکل جدی است؟
آیا راه حلی دارد؟
آیا دندانهای کودک من در آینده نامنظم خواهند بود؟ و….

در این گفتار سعی میکنیم که به صورت مختصر توضیحاتی را در مورد رویش دندانهای دایمی در پشت دندانهای شیری فک پایین کودکان ارایه دهیم:

در یک کودک حدوداً ۶ ساله ممکن است یک یا دو دندان دایمی در پشت دندانهای شیری رویش یابند که معمولاً این امر منجر به نگرانی بیش از حد والدین میگردد. نگرانی والدین بیشتر از این جهت است که در حالی که هنوز دندانهای شیری به موقع نیفتاده اند، دندانهای دایمی در پشت آنها رویش یافته اند و این امر منجر به بی نظمی دندانهای دایمی در آینده می شود…

 دندانهای دائمی کودکان

در یک کودک حدوداً ۶ ساله ممکن است یک یا دو دندان دایمی در پشت دندانهای شیری رویش یابند

در مواجهه با این نما چه بایدکرد؟
والدین گرامی در درجه اول باید بدانند که دیدن این نما در دهان کودک مشکل حادی ایجاد نمی کند و جای هیچ گونه نگرانی وجود ندارد.

اگر دندانهای شیری درجاتی از لقی را نشان دهند, معمولا میتوان تا سنین ۷٫۵ _۸ سالگی برای ریزش خودبخود به آنها فرصت داد و این یک خبر خوش برای بسیاری از کودکانی می باشد که دوست ندارند اولین تجربه دندانپزشکی خود را با کشیدن دندان آغاز نمایند. بنابراین ضرورتی ندارد که کودک را تحت استرس کشیدن دندان قرار دهیم, زیرا همانطوری که ذکر گردید در این حالت با گذشت زمان دندانهای شیری خواهند افتاد و دندانهای دایمی در محل صحیح خود قرار خواهند گرفت.

کشیدن دندانهای شیری در این موارد زمانی ضرورت می یابد که این نما در یک کودک حدوداً ۸ ساله و بدون وجود درجاتی از لقی دندانهای شیری دیده شود.

آیا مشاهده این نما در دهان کودک با بروز بی نظمی در دندانهای دائمی در آینده مرتبط است؟
بروز بی نظمی احتمالی در دندانهای دائمی در آینده, علل مختلفی از جمله کوچک بودن اندازه قوس فکی, نامتناسب بودن اندازه دندانها با اندازه قوس فکی و … دارد که ارتباطی با نمای مذکور ندارد و در صورتی که قوس فکی,فضای کافی برای دندان های دایمی فراهم کرده باشد, پس از ریزش دندانهای شیری, معمولا دندانهای دایمی در محل صحیح خود قرار خواهند گرفت.

 

منبع:  niniban.com

 

گردآوری:مجله یک پارس

دندان های شیری کودکان و نکاتی در مورد افتادن آن

 

رویش دندان شیری

دندان های حدود ۷ـ۶ سالگی شروع به افتادن می کنند

 

نقش دندان ها در دهان باعث زیبایی فرد و هماهنگی و قرینگی نمای صورت شده و جنبه مهمی از بیان احساس و شخصیت فرد را در معرض نمایش قرار می دهند. دندان ها امکان گاز گرفتن و جویدن را نیز فراهم می کنند و در نهایت با بودن دندان هاست که امکان تکلم صحیح فراهم می شود. در مقاله دندان های شیری کودکان و نکاتی در مورد افتادن آن سایت سلامت دات لایف این موضوع مهم بررسی شده است.

رویش دندان ها از سن تقریبی ۶ ماهگی در نوزادان شروع می شود. این گروه از دندان ها، شیری هستند که بعدا با بزرگ تر شدن کودک جای خود را به دندان های دائمی می دهند. دندان های شیری ۲۰ عدد هستند که ۱۰ تا در فک بالاو ۱۰ تا در فک پایین قرار دارند. گاهی بندرت امکان عدم وجود یک یا چند دندان شیری وجود دارد که در این موارد لازم است با دندانپزشک مشورت شود. دندان های شیری در دندانپزشکی با حروف انگلیسی A تا E مشخص می شوند.

وظیفه دندان های شیری علاوه بر وظایف گفته شده در این مقدمه، حفظ فضا و هدایت جهت حرکت دندان های دائمی زیرین و همچنین در بعضی نواحی تحریک مخاط برای تبدیل شدن به دندان دائمی است.

دندان های شیری کودکان به دندان های پیشین، نیش و دندان های آسیاب شیری تقسیم می شوند.

دندانهای شیری کدامند
دندان های شیری پیشین از ۶ ماهگی شروع به رویش کرده و حدود ۷ـ۶ سالگی شروع به افتادن می کنند. تأخیر در رویش یا افتادن دندان های شیری در حدود ۶ ماه طبیعی است و در موارد تأخیر زیادتر لازم است با دندانپزشک مشاوره انجام شود.

دندان نیش شیری در سن تقریبی ۱۸ ماهگی می رویند ولی افتادن دندان شیری نیش در فک بالا و پایین در سنین متفاوتی رخ می دهد، به طوری که در فک بالا در سن تقریبی ۱۲ ـ ۱۱ سالگی و در فک پایین در سن تقریبی ۹ سالگی اتفاق می افتد و دندان نیش دائمی جایگزین می شود.

دندان های آسیاب شیری نیز در سن حدود ۲۶ ـ ۱۶ ماهگی به تدریج در دهان ظهور پیدا کرده و دندان های دائمی جانشین آنها که دندان های آسیاب دائمی کوچک هستند در سنین ۱۱ ـ ۹ سال جایگزین آنها می شوند.

رویش دندان شیری

هرگاه دندان های شیری در موعد خود نیفتند، می‌توانند باعث کج یا دیر روییدن دندان های دائمی گردند

 

علت افتادن دندان های شیری
علت افتادن دندان های شیری به این خاطر است که دندان های دائمی زیر دندان شیری شروع به رویش کرده و به مرور ریشه دندان شیری را می‌خورد و این روند تا جایی ادامه پیدا می‌کند که ریشه دندان شیری به کلی از بین رفته و در آخرین مرحله که دندان دائمی در دهان جوانه می‌زند دندان شیری می‌افتد.

گاهی این روند متوقف شده و اختلالی در این مسیر به وجود می‌آید. آیا تا به حال شنیده‌اید که در دهان فرد بزرگسالی هنوز دندان شیری هست. هرگاه دندان های شیری در موعد خود نیفتند، می‌توانند باعث کج یا دیر روییدن و در مواردی نروییدن دندان‌های دائمی زیرین گردند.

عوارض زود افتادن دندان های شیری
با آن که اغلب پدر و مادرها برای دندان‌های شیری ارزشی قایل نیستند و زود افتادن آن‌ها را مسئله چندان مهمی نمی‌دانند، باید بدانیم که: برای صحیح روییدن دندان‌های دائمی، هر کدام از دندان‌های شیری باید تا سن خاصی در دهان باقی بمانند؛ به عنوان مثال دندان های آسیای شیری بایستی تا حدود سن ۱۰ سالگی به طور سالم در دهان کودک نگهداری شوند.

عوارض نیفتادن به موقع دندان های شیری
هرگاه دندان های شیری در موعد خود نیفتند، می‌توانند باعث کج یا دیر روییدن و در مواردی نروییدن دندان های دائمی زیرین گردند. در این گونه مواقع بهتر است کودک را نزد دندانپزشک ببرید و علت نیفتادن دندان های شیری و سرنوشت دندان های دائمی زیرین را جویا شوید.

از دست رفتن زودهنگام یا دیر افتادن دندان شیری می تواند باعث صدمه به دندان دائمی جایگزین شونده شود و ناهنجاری هایی مثل اختلالات تکلمی، نامرتبی دندان ها، نمای صورت نامناسب، مشکلات جویدن، مشکلات لثه ای و افزایش هزینه های درمانی در آینده شود، که مشکلات گفته شده درمان های متعددی مثل ارتودنسی، گفتارـ درمانی، درمان های لثه ای و… را توسط متخصصان مربوطه طلب خواهد کرد. در موارد از دست رفتن زودهنگام دندان های شیری دندانپزشک قادر است فضای آن را توسط فضای نگهدارنده حفظ کرده و اقدامات درمانی مورد نیاز را انجام دهد یا آن را تحت معاینات مجدد دوره ای قرار دهد.

علل نیفتادن دندان شیری
علل اصلی نیفتادن دندان های شیری از این قرار است:

۱- کج بودن مسیر رویش دندان دائمی زیر دندان شیری

۲- نبودن دندان دائمی به طور مادرزادی؛ یعنی در بعضی موارد، فرد به طور ارثی یک تا چند دندان دائمی را ندارد، در این صورت دندان شیری مربوطه هم نخواهد افتاد.

۳- گیر کردن دندان شیری بین دندان های دائمی. این مسئله علل مختلفی ممکن است داشته باشد، مثل درشت بودن دندان ها و کمبود فضای کافی و تحت فشار بودن دندان ها.

 

منبع: salamat.life

 

گردآوری:مجله یک پارس